Morrissey - You Are the Quarry (2004)

Wat een miraculeuze teksten. Met 'America Is Not the World' ben ik het overigens volledig eens.

Daar ben ik het ook mee eens! Lekker plaat, vind het tot nu toe de beste van Morrissey.

She seems unfocused and introvert (?)
her lines foul and absurd
they shared a liking for elvis
and hate for the rest of the world
now sitting on the sofa busy twisting her ring
oh dear she misses him so
with him around she always seemed so hungry for life
an appetite that's gone


Kan iemand me vertellen hoe dit lied heet? Toen ik deze cd deed downloaden kreeg ik dit lied erbij. Schijnt in samenwerking te zijn geweest met een zweedse band.

A new girl born van The Slum Mums.

als ik google moet geloven tenminste.

Maar lijkt dan wel erg veel op de stem morrissey.

mwa.....
het is iemand die probeert de stem na te doen.....
Ik denk dat iemand het nummer " the slum mums" van morrissey erbij wilde zetten (wat een b-kantje is van "I have forgiven jesus") wat natuurlijk 1000 keer mooier is dan deze onzin. Aan de muziek kun je ook wel horen dat het mozzer niet is....beetje foute keyboard begeleiding.
hier kan je trouwens horen wat darkshines bedoelde;

http://www.chromewaves.org/hermione/The%20Slum%20Mums%20_%20A%20New%20Girl%20Born.mp3

Klopt idd, het klinkt helemaal niet bij de rest van de cd , maar door het stemgeluid dacht ik toch echt aan morrissey (the smiths-periode)

Sterke comeback na toch een aantal jaren afwezigheid. Misschien niet zijn allerbeste maar toch wel weer meerdere parels op dit album!

Alleen de productie steekt me af en toe tegen, de gitaarsound klinkt gedateerd jaren 90 (terwijl de cd uit 2004 is) en her en der duiken wat electronische geluiden op die ik totaal misplaatst vind.

Darkshines: jij hebt zelfs de hoes van you are the quarry als je logo gekozen. Dat doe je toch niet voor niks. Dit moet jouw nummer 1 aller tijden zijn.
I have forgiven Jesus.....wahahaha...hoe komt iemand erbij zo'n nummer te bedenken.....dat is pas humor. En toch: het gaat echt ergens over. Zoals het meeste van Morrissey: omkeringen, tragiek,moord,zonde,hang naar het verleden, eenzaamheid, levensmoeheid, het absurde van verliefd zijn enzovoort....wie kan het zo zeggen als Mozzer he?

Niemand!

nee, en wat je zegt over die jaren 90 sound....hmmm, was mij nog niet opgevallen, dus het stoort voor mij niet

Tsja, kwestie van smaak waarschijnlijk. Persoonlijk hou ik veel meer van het geluid van bv. "Southpaw Grammar".

Magistraal album. Het beste dat ik ken van Morrissey.

Hoogtepunt: 'Come back to Camden'.

Zoals eerder opgemerkt in dit topic, een 'groeialbum'. Ik heb het pas anderhalve maand geleden voor het eerst gehoord, en mijn eerste reactie was 'is dit het nou'?
Maar na draaien, draaien en draaien, en draaien, en draaien, was ik een week of twee later overtuigd. Dit album klopt tot in de perfectie.

Zowel de opbouw van het album als de afzonderlijke liedjes zijn van uitzonderlijke kwaliteit.

Nog een hoogtepunt: "I Have forgiven Jesus'.

DVM!

goed dat ie zo gewaardeerd wordt hier, ook onder nieuwelingen!

Sorry, fastpulseboy. Was ingeschreven onder de naam 'luisteraart', maar wegens privéomstandigheden heb ik me enkele maanden geleden uitgeschreven.
Kreeg spijt, vandaar mijn nieuwe nick.

Geen nieuweling dus.

Fantastische plaat! Na x-aantal luisterbeurten ben ik hem nog steeds niet beu gehoord. En aangezien ik dankzij de single 'Irish blood, English heart' Morrissey pas echt actief ben gaan ontdekken, zal dit album toch altijd een plaatsje in mijn hart (en oor) hebben!

Leve Mozzer!

Dan heb je nog heel wat in de geschiedenis van Morrissey te graven Nootjes. met name het werk uit de jaren 80 met The Smiths !

Geen paniek, daar ben ik al volop mee bezig

Ik kan er niet tegen, die stem, dat lijzige, kippenvel, maar niet van plezier. Heb de plaat paar keer gedraait, staat nu ver opgeborgen! Kwestie van smaak, zullen we het daar maar op houden??

Een goede plaat van deze vreemde figuur!! Een 4 lijkt me o.k

in 5 dagen tijd 180 graden gedraaid?
(terecht hoor!)

En dan geef je toch 4 sterren.......Veel voor een plaat die je nooit meer wil draaien lijkt me

Niet mijn nr.1 aller tijden, maar wel een van de beste/aparste artiesten van de afgelopen 25 jaar, naar mijn mening.
Dit album behoort tot een van zijn beste solo platen, maar niet de allerbeste. Vauxhall and i en viva hate gaan deze voor.

Zelfs de b-kantjes zijn van het kaliber bovenmatig. Ik kan nog steeds uren naar deze CD luisteren zonder dat het gaat vervelen.
Alles wordt bij morrissey weer uit de kast getrokken,
patriotisme (Irish Blood, English Heart),
nostalgie naar het thuisland (come back to camden),
the romance of crime (first of the gang to die)
minderwaardigheidscomplex of is het zelfspot? Volgens mij beiden!(let me kiss you)
een steek naar de britse pers (you know I couldn't last)

Ik vind het bijna briljant. En het blijft boeiend. Zijn teksten zijn net poezie.

Hou vol Morrissey, op een dag wordt het allemaal beter. Maar als ik dit zo hoor weet ik niet of ik dat wel wil

Haha....ik ook niet. Maar het gaat hem zelf best goed heb ik zo de indruk.
En You're the quarry is,geloof ik, toch wel de beste van Morrissey na the Smiths

Op dit moment heb ik de originele versie van dit album in mijn kast liggen, hierboven zie ik dat er nog een versie in de winkel ligt met B-kanten, zijn deze B-kanten het waard om naar de winkel te gaan om de originele met deze te ruilen?

De B-kanten op Viva Hate zijn dat zeker waard naar mijn mening, vandaar.

Over het algemeen wel, I'ts hard to walk when you're small, vind ik erg goed, doet me denken aan een the smiths nr.
Mexico vind ik dan weer een erg matig nr.

Ben nog maar pas begonnen met naar Morrissey te luisteren, vooral omdat hij zo vaak wordt opgehemeld door andere artiesten en bands. Heb er tot nu toe allesbehalve spijt van, maar ik "snap" z'n werk nog niet zo goed. Er is zo'n grote variatie in stijl tussen verschillende van z'n cd's, wat is zijn bedoeling eigenlijk?
Het lijkt zo'n mysterieus figuur, heeft hij een bepaalde visie waaraan we kunnen denken bij het beluisteren van zijn muziek? Een bepaalde context om z'n werk te begrijpen? Veel van z'n "moodswings" op vlak van stijl lijken me nu zo willekeurig. een keer luchtig en poppy, andere keer donker en hard.

Zou één van de fans eens een soort samenvatting kunnen geven van Morrisseys werk, of een link naar een mooie "beginselverklaring"?
Of hoeft dat allemaal niet om Morrissey te apprecieren en moet ik gewoon nog wat verder luisteren?

Geweldig album, voor mij het beste van Morrissey. Een paar echte klassiekers (irish blood english heart ondermeer) en een algemeen niveau dat heel hoog ligt.

Als je dit album gewoon beluisterd, terwijl je andere dingen doet, dan is het al geweldige luisterpop. En als je dan eens de tijd neemt om echt in detail te luisteren, dan zit er zoveel diepgang in (zowel tekstueel, maar ook qua details in de muziek), wordt de muziek gewoon nog eens een pak beter.

ja


Het zal even duren, maar wanneer je alles gehoord hebt kun je jarenlang gaan analyseren....Als je er dan op uitkomt dat Morrissey alles wat je in het leven meemaakt, voelt, denkt, vind en gelooft op zo'n briljante manier weet te vertellen...dan kom je er nooit meer vanaf.