Bryan Adams - Reckless (1984)
mijn stem
377 stemmen
Canada
Rock
Label: A&M
-
One Night Love Affair (4:34)
-
She's Only Happy When She's Dancin' (3:13)
-
Run to You (3:53)
-
Heaven (4:03)
-
Somebody (4:43)
-
Summer of '69 (3:36)
-
Kids Wanna Rock (2:35)
-
It's Only Love (3:15)
met Tina Turner
-
Long Gone (3:58)
-
Ain't Gonna Cry (4:07)
-
Let Met Down Easy * (3:40)
-
Teacher, Teacher * (3:47)
-
Boy's Night Out * (3:52)
-
Draw the Line * (3:25)
-
Play to Win * (3:28)
-
Too Hot to Handle * (4:01)
-
Reckless * (4:03)
-
Remember [BBC in Concert Hammersmith Oden, April 1985] * (4:32)
-
Only One [BBC in Concert Hammersmith Oden, April 1985] * (4:39)
-
It's Only Love [BBC in Concert Hammersmith Oden, April 1985] * (3:50)
-
Kids Wanna Rock [BBC in Concert Hammersmith Oden, April 1985] * (3:16)
-
Long Gone [BBC in Concert Hammersmith Oden, April 1985] * (6:20)
-
Cuts Like a Knife [BBC in Concert Hammersmith Oden, April 1985] * (5:39)
-
Lonely Nights [BBC in Concert Hammersmith Oden, April 1985] * (3:54)
-
Tonight [BBC in Concert Hammersmith Oden, April 1985] * (6:12)
-
This Time [BBC in Concert Hammersmith Oden, April 1985] * (3:36)
-
Best Was Yet to Come [BBC in Concert Hammersmith Oden, April 1985] * (2:42)
-
Heaven [BBC in Concert Hammersmith Oden, April 1985] * (4:03)
-
Run to You [BBC in Concert Hammersmith Oden, April 1985] * (4:29)
-
Somebody [BBC in Concert Hammersmith Oden, April 1985] * (4:20)
-
Straight from the Heart [BBC in Concert Hammersmith Oden, April 1985] * (3:16)
-
Summer of '69 [BBC in Concert Hammersmith Oden, April 1985] * (4:41)
toon 22 bonustracks
totale tijdsduur:
37:57
(2:09:42)
0
geplaatst: 4 januari 2020, 18:02 uur
Dit blijft toch wel een heerlijk album .Goeie degelijke rocksongs en een ietwat zoete ballad. Puur jeugdsentiment en als ik weer eens een hit voorbij hoor komen in de kroeg of op de radio dan maakt dat me altijd wel weer vrolijk. Diepgang is niet altijd nodig bij het genieten van muziek en Adams had dit ook prima door. Daar zijn anderen stukken beter in , al heeft hij op eerdere albums wel bewezen ook uit dat vaatje te kunnen tappen .Dit album krijgt van mij 4 en halve ster
2
Thekillers87327
geplaatst: 21 april 2020, 02:35 uur
Dit album is van begin tot eind puur genieten, de beste van Bryan Adams met zekerheid!
One night love affair is gewoon een nummer die hoe dan ook in mijn top 20 nummers allertijden staat!
Kan hem altijd draaien en hij verveelt nooit.
Aint gonna cry is het minste nummer van dit awesome album.
One night love affair is gewoon een nummer die hoe dan ook in mijn top 20 nummers allertijden staat!
Kan hem altijd draaien en hij verveelt nooit.
Aint gonna cry is het minste nummer van dit awesome album.
0
geplaatst: 21 april 2020, 12:42 uur
Gaaf en opmerkelijk dat je Ain't gonna cry als favoriet noemt. Dat nummer werd bij mijn weten destijds amper (nooit?) live gespeeld. Als enige van het album. Voor mijn gevoel was het altijd een beetje het ondergeschoven kindje. Persoonlijk vind ik het ook een te gek nummer!
4
geplaatst: 21 april 2020, 16:38 uur
Thekillers87327 schreef:
Aint gonna cry is het minste nummer van dit awesome album.
Aint gonna cry is het minste nummer van dit awesome album.
vielip schreef:
Gaaf en opmerkelijk dat je Ain't gonna cry als favoriet noemt.
Gaaf en opmerkelijk dat je Ain't gonna cry als favoriet noemt.
1
Thekillers87327
geplaatst: 21 april 2020, 17:28 uur
vielip schreef:
Gaaf en opmerkelijk dat je Ain't gonna cry als favoriet noemt. Dat nummer werd bij mijn weten destijds amper (nooit?) live gespeeld. Als enige van het album. Voor mijn gevoel was het altijd een beetje het ondergeschoven kindje. Persoonlijk vind ik het ook een te gek nummer!
Gaaf en opmerkelijk dat je Ain't gonna cry als favoriet noemt. Dat nummer werd bij mijn weten destijds amper (nooit?) live gespeeld. Als enige van het album. Voor mijn gevoel was het altijd een beetje het ondergeschoven kindje. Persoonlijk vind ik het ook een te gek nummer!
Vind het juist het minste nummer haha, ik denk dat je verkeerd las haha
1
Thekillers87327
geplaatst: 22 april 2020, 09:48 uur
Hahaha je lult je er goed uit
Ik snap overigens niet hoe dit album niet in de top 100 Kan staan, alles klopt
0
geplaatst: 28 juni 2020, 14:43 uur
Een aardig plaatje met catchy rock songs, met een aantal prima titels. Nummers als Run to You, It's Only Love, Summer of 69' en Somebody zijn echte 'earpleasers'. Heaven vormt in uitgeklede vorm ook nog wel een aardig nummer. Voor het overige blijft het altijd wat behelpen met Adams, met de hulp van bekende producer Bob Clearmountain en mede tekstschrijver Jim Vallance pende hij zijn (met terugwerkende kracht) meest bekende album in elkaar. Er is op zich weinig mis met deze plaat en een dikke voldoende levert deze worp ook wel op, een hele plaat van de beste man beluisteren is mij wat teveel van het goede. Een paar kazige songs op de achtergrond vind ik wel te doen maar dan houdt het op. Het gebrek aan avontuur, het ontbreken van scherpe randjes, de brave schoonzonen rock, Adams speelt alles op safe en dat mag (het heeft hem immers geen windeieren gelegd) en dat gaat al vrij snel irriteren. Echter met 37 minuten is deze worp wel uit te zitten, dat geldt niet voor het overige oeuvre van Adams.
2
geplaatst: 30 juli 2020, 20:16 uur
Ik had het niet meteen verwacht, maar wat een heerlijk album is dit! Ik kende de singles Heaven en natuurlijk Summer of '69 al, maar eigenlijk doet de rest niet onder voor deze twee nummers. Sterker nog, One Night Love Affair is misschien nog wel mijn favoriete nummer op dit album. Een geweldige manier om je plaat te openen.
Vervolgens doen Bryan en zijn band de rest van de plaat vooral lekker rocken met een flinke scheut pop in het achterhoofd. De power ballad Heaven past daar ook perfect tussen: eigenlijk het enige rustpunt op de plaat. De liedjes zijn allemaal heel aanstekelijk en lopen goed in elkaar over: Run to You, Somebody, It's Only Love... de hoogtepunten zijn talrijk. Ook de afsluiter Ain't Gonna Cry vind ik geweldig. Dat voelt als een echte afsluiter met die onweerstaanbare knal en schreeuw op het einde, haha
Ik zou geen enkel nummer kunnen aanwijzen dat me niet aanstaat. She's Only Happy When She's Dancin', Kids Wanna Rock en Long Gone zijn gevoelsmatig wat minder, maar dat heeft er vooral mee te maken dat ze een erg sterke track moeten opvolgen. Individueel is er namelijk niks mis met die nummers. Het klinkt allemaal strak, heerlijk 80s en vooral lekker zomers. Een ideale plaat dus voor deze tijd van het jaar.
Reckless is echt opzetten en even 40 minuten lang non-stop genieten. Gek genoeg ben ik met het overige repertoire van Bryan Adams (enkele singles daargelaten) totaal niet bekend en ik lees dat de kwaliteit daarvan ook nogal wisselvallig is. Maar naar aanleiding van deze plaat kan ik het hier moeilijk bij laten en ik zal zeker nog het een en ander van hem gaan proberen. En anders hebben we altijd Reckless nog
Vooruit, de volle mep.
Vervolgens doen Bryan en zijn band de rest van de plaat vooral lekker rocken met een flinke scheut pop in het achterhoofd. De power ballad Heaven past daar ook perfect tussen: eigenlijk het enige rustpunt op de plaat. De liedjes zijn allemaal heel aanstekelijk en lopen goed in elkaar over: Run to You, Somebody, It's Only Love... de hoogtepunten zijn talrijk. Ook de afsluiter Ain't Gonna Cry vind ik geweldig. Dat voelt als een echte afsluiter met die onweerstaanbare knal en schreeuw op het einde, haha
Ik zou geen enkel nummer kunnen aanwijzen dat me niet aanstaat. She's Only Happy When She's Dancin', Kids Wanna Rock en Long Gone zijn gevoelsmatig wat minder, maar dat heeft er vooral mee te maken dat ze een erg sterke track moeten opvolgen. Individueel is er namelijk niks mis met die nummers. Het klinkt allemaal strak, heerlijk 80s en vooral lekker zomers. Een ideale plaat dus voor deze tijd van het jaar.
Reckless is echt opzetten en even 40 minuten lang non-stop genieten. Gek genoeg ben ik met het overige repertoire van Bryan Adams (enkele singles daargelaten) totaal niet bekend en ik lees dat de kwaliteit daarvan ook nogal wisselvallig is. Maar naar aanleiding van deze plaat kan ik het hier moeilijk bij laten en ik zal zeker nog het een en ander van hem gaan proberen. En anders hebben we altijd Reckless nog
Vooruit, de volle mep.
0
geplaatst: 30 juli 2020, 23:10 uur
Bruce Almighty schreef:
Ik had het niet meteen verwacht, maar wat een heerlijk album is dit! Ik kende de singles Heaven en natuurlijk Summer of '69 al, maar eigenlijk doet de rest niet onder voor deze twee nummers. Sterker nog, One Night Love Affair is misschien nog wel mijn favoriete nummer op dit album. Een geweldige manier om je plaat te openen.
Vervolgens doen Bryan en zijn band de rest van de plaat vooral lekker rocken met een flinke scheut pop in het achterhoofd. De power ballad Heaven past daar ook perfect tussen: eigenlijk het enige rustpunt op de plaat. De liedjes zijn allemaal heel aanstekelijk en lopen goed in elkaar over: Run to You, Somebody, It's Only Love... de hoogtepunten zijn talrijk. Ook de afsluiter Ain't Gonna Cry vind ik geweldig. Dat voelt als een echte afsluiter met die onweerstaanbare knal en schreeuw op het einde, haha
Ik zou geen enkel nummer kunnen aanwijzen dat me niet aanstaat. She's Only Happy When She's Dancin', Kids Wanna Rock en Long Gone zijn gevoelsmatig wat minder, maar dat heeft er vooral mee te maken dat ze een erg sterke track moeten opvolgen. Individueel is er namelijk niks mis met die nummers. Het klinkt allemaal strak, heerlijk 80s en vooral lekker zomers. Een ideale plaat dus voor deze tijd van het jaar.
Reckless is echt opzetten en even 40 minuten lang non-stop genieten. Gek genoeg ben ik met het overige repertoire van Bryan Adams (enkele singles daargelaten) totaal niet bekend en ik lees dat de kwaliteit daarvan ook nogal wisselvallig is. Maar naar aanleiding van deze plaat kan ik het hier moeilijk bij laten en ik zal zeker nog het een en ander van hem gaan proberen. En anders hebben we altijd Reckless nog
Vooruit, de volle mep.
Ik had het niet meteen verwacht, maar wat een heerlijk album is dit! Ik kende de singles Heaven en natuurlijk Summer of '69 al, maar eigenlijk doet de rest niet onder voor deze twee nummers. Sterker nog, One Night Love Affair is misschien nog wel mijn favoriete nummer op dit album. Een geweldige manier om je plaat te openen.
Vervolgens doen Bryan en zijn band de rest van de plaat vooral lekker rocken met een flinke scheut pop in het achterhoofd. De power ballad Heaven past daar ook perfect tussen: eigenlijk het enige rustpunt op de plaat. De liedjes zijn allemaal heel aanstekelijk en lopen goed in elkaar over: Run to You, Somebody, It's Only Love... de hoogtepunten zijn talrijk. Ook de afsluiter Ain't Gonna Cry vind ik geweldig. Dat voelt als een echte afsluiter met die onweerstaanbare knal en schreeuw op het einde, haha
Ik zou geen enkel nummer kunnen aanwijzen dat me niet aanstaat. She's Only Happy When She's Dancin', Kids Wanna Rock en Long Gone zijn gevoelsmatig wat minder, maar dat heeft er vooral mee te maken dat ze een erg sterke track moeten opvolgen. Individueel is er namelijk niks mis met die nummers. Het klinkt allemaal strak, heerlijk 80s en vooral lekker zomers. Een ideale plaat dus voor deze tijd van het jaar.
Reckless is echt opzetten en even 40 minuten lang non-stop genieten. Gek genoeg ben ik met het overige repertoire van Bryan Adams (enkele singles daargelaten) totaal niet bekend en ik lees dat de kwaliteit daarvan ook nogal wisselvallig is. Maar naar aanleiding van deze plaat kan ik het hier moeilijk bij laten en ik zal zeker nog het een en ander van hem gaan proberen. En anders hebben we altijd Reckless nog
Vooruit, de volle mep.
Cuts Like a Knife en Into the Fire, zijn beide (bijna) even goed. Daarna stopte het. Zelfs You want it you got it is nog goed te doen.
3
geplaatst: 31 juli 2020, 09:05 uur
Ik wil daar toch Waking up the neighbours nog bijzetten. Oké, enig jeugdsentiment is daarin sterk vertegenwoordigt. Maar als ik er objectief naar probeer te luisteren dan kan ik toch niet anders dan concluderen dat daar genoeg sterke nummers opstaan. Ja, het album duurt een nummer of 4 á 5 te lang. Maar als je daar 'doorheen' kan luisteren dan kom je nog genoeg moois tegen. Bij mij begint het verval dan ook met 18 'til I die. Dat is voor mij echt een 50/50 album. Oh en Live! Live! Live! wil ik nogmaals in het zonnetje zetten. Wat mij betreft één van de allerbeste live registraties ooit.
Tot slot nog even over One night love affair; ik ben het helemaal met Bruce Almighty eens. Wat mij betreft ook één van zijn allerbeste songs.
Tot slot nog even over One night love affair; ik ben het helemaal met Bruce Almighty eens. Wat mij betreft ook één van zijn allerbeste songs.
0
wavanbuuren
geplaatst: 31 juli 2020, 09:21 uur
Ik zit eens door de toplijsten van 1984 heen te scrollen (albums en singles) en dat was toch eigenlijk wel een prima jaar.
Deze blijft na 36 jaar beter overeind dan ik in mijn geheugen had zitten.
Halfje erbij naar ****
Deze blijft na 36 jaar beter overeind dan ik in mijn geheugen had zitten.
Halfje erbij naar ****
0
geplaatst: 31 juli 2020, 10:53 uur
vielip schreef:
Ik wil daar toch Waking up the neighbours nog bijzetten. (...) Als ik er objectief naar probeer te luisteren dan kan ik toch niet anders dan concluderen dat daar genoeg sterke nummers opstaan. Ja, het album duurt een nummer of 4 á 5 te lang. Maar als je daar 'doorheen' kan luisteren dan kom je nog genoeg moois tegen. Bij mij begint het verval dan ook met 18 'til I die. Dat is voor mij echt een 50/50 album. Oh en Live! Live! Live! wil ik nogmaals in het zonnetje zetten. Wat mij betreft één van de allerbeste live registraties ooit.
Tot slot nog even over One night love affair; ik ben het helemaal met Bruce Almighty eens. Wat mij betreft ook één van zijn allerbeste songs.
Ik wil daar toch Waking up the neighbours nog bijzetten. (...) Als ik er objectief naar probeer te luisteren dan kan ik toch niet anders dan concluderen dat daar genoeg sterke nummers opstaan. Ja, het album duurt een nummer of 4 á 5 te lang. Maar als je daar 'doorheen' kan luisteren dan kom je nog genoeg moois tegen. Bij mij begint het verval dan ook met 18 'til I die. Dat is voor mij echt een 50/50 album. Oh en Live! Live! Live! wil ik nogmaals in het zonnetje zetten. Wat mij betreft één van de allerbeste live registraties ooit.
Tot slot nog even over One night love affair; ik ben het helemaal met Bruce Almighty eens. Wat mij betreft ook één van zijn allerbeste songs.
Helemaal mee eens. De productie is een stuk gestroomlijnder en netter dan voorgaande albums, en natuurlijk torst Waking up... het gewicht van die miljoenen verkopende ballad. Het album duurt te lang en dat geldt ook voor veel afzonderlijke songs. Maar er staat nog best een partijtje zeer acceptabele nummers op. Dat live-album sluit qua sfeer heel goed aan op de energie van Reckless en is dus ook prima. Daarna ging het echt snel bergafwaarts en heeft Adams naar mijn smaak geen enkele behoorlijke plaat meer afgeleverd (al ken ik ze niet allemaal).
Wat dit album betreft: ja, het klinkt inderdaad tijdlozer dan je zou verwachten van een album uit midden jaren tachtig. Perfecte radio-rock zonder al te veel pretenties. Ik zet de schijnwerpers nog even op Long gone, een nummer dat meestal ondersneeuwt in de aandacht. Oersimpel van opzet, maar wat een lekker drive heeft dat nummer.
0
geplaatst: 31 juli 2020, 17:32 uur
Bedankt voor de tips heren. Dat maakt het voor mij wat gemakkelijker om een volgend album van hem uit te kiezen.
Stiekem al wat live uitvoeringen van de nummers van Reckless beluisterd (de uitvoeringen die op Live! Live! Live! staan) en ik voel daar inderdaad dezelfde energie die ik voel bij dit studioalbum. Zeker eentje om mee te nemen dus.
Stiekem al wat live uitvoeringen van de nummers van Reckless beluisterd (de uitvoeringen die op Live! Live! Live! staan) en ik voel daar inderdaad dezelfde energie die ik voel bij dit studioalbum. Zeker eentje om mee te nemen dus.
0
geplaatst: 1 augustus 2020, 09:40 uur
Ook de live uitvoeringen op de special edition van Reckless zijn prima! Ze halen het inderdaad niet bij het live, live, live album. Voor de rest helemaal eens met de vorige sprekers, met misschien als toevoeging het unplugged album. Ik vind daar ook een aantal prima uitvoeringen op staan.
1
geplaatst: 15 september 2020, 18:26 uur
Een album gevuld met hits die je vanaf de eerste tonen kan herkennen en de tand des tijds relatief goed doorstaan hebben. Dit album is geen technisch hoogstaand pareltje, maar de dynamische productie staat zo ver opengeschroefd dat Bryan er zeker van was dat de mensen achterin de concerthal zijn nummers ook meekregen. De teksten zullen geen nobelprijs voor literatuur gaan winnen, maar Adams zingt met totale overgave. Eerlijk is eerlijk, Adams verlegt geen grenzen, maar zijn enthousiasme werkt aanstekelijk. Kan ook zomaar zijn dat mijn eerste zoen tijdens heaven was, maar het zal wel de versie met Do geweest zijn, ik weet het niet meer zo goed.
6
geplaatst: 15 september 2020, 19:27 uur
aerobag schreef:
Kan ook zomaar zijn dat mijn eerste zoen tijdens heaven was, maar het zal wel de versie met Do geweest zijn, ik weet het niet meer zo goed.
Kan ook zomaar zijn dat mijn eerste zoen tijdens heaven was, maar het zal wel de versie met Do geweest zijn, ik weet het niet meer zo goed.
ArthurDZ, weet jij het wel nog?
0
geplaatst: 7 mei 2021, 14:58 uur
Vroeger veel geluisterd en laatst weer eens opgezet. Eigenlijk is het een kleine 40 minuten aan plezier. Met Run to You, Heaven, Summer of '69 en It's Only Love ook wel een viertal aan hits die hebben bewezen de tand des tijds te doorstaan.
2
geplaatst: 13 maart 2022, 12:05 uur
De beste plaat van Bryan Adams. Hij heeft daarna dit succes niet weten evenaren.
1
geplaatst: 13 maart 2022, 12:21 uur
Het succes zeker wel (qua singles), de kwaliteit wellicht niet
1
geplaatst: 13 maart 2022, 19:50 uur
Opvolger Into the Fire vond en vind ik vanuit compositorisch oogpunt duidelijk sterker in vergelijking met Reckless. Uiteraard vormt Reckless een soort mini best off van Adams, maar dan puur vanuit commercieel oogpunt en daar is niets mis mee. De meezingers hebben hun charme, Into the Fire zet ik echter vaker op, een uitstekende schijf zonder hits.
0
geplaatst: 13 maart 2022, 20:26 uur
Dat onderschrijf ik, al zijn de hits hier over het algemeen nog prima in orde zeker in vergelijk met zijn grote hits in de jaren 90 (Have you ever really loved a woman, iemand?).
1
geplaatst: 13 maart 2022, 21:10 uur
vigil schreef:
Dat onderschrijf ik, al zijn de hits hier over het algemeen nog prima in orde zeker in vergelijk met zijn grote hits in de jaren 90 (Have you ever really loved a woman, iemand?).
Dat onderschrijf ik, al zijn de hits hier over het algemeen nog prima in orde zeker in vergelijk met zijn grote hits in de jaren 90 (Have you ever really loved a woman, iemand?).
Zijn eerste vijf albums luister ik nog altijd regelmatig maar dat nummer is verschrikkelijk. De rillingen lopen over me rug als ik eraan terug denk.
0
geplaatst: 14 maart 2022, 08:30 uur
Hier idem. Ik weet nog dat ik dat nummer destijds hoorde op de radio en dacht; dit trek ik niet meer van Bryan. Was ten tijde van ik meen het 18 'til I die album. Zijn laatste redelijke album vind ik persoonlijk. Al kan het niet tippen aan Reckless en Into the fire.
0
geplaatst: 16 maart 2022, 09:11 uur
Mijn favoriete albums zijn eigenlijk in te delen in twee categorieën. Aan de ene kant albums die ik kan blijven luisteren omdat ze iets voor me betekent hebben op bepaalde momenten in mijn leven. Daarbij neem ik dan eventuele mindere nummers graag voor lief.
De tweede categorie zijn albums die gewoon de perfectie benaderen qua selectie van songs en die gewoon een onverwoestbaar geheel zijn. Onder die tweede categorie valt Reckless bij mij. Wat een beest van een album is dit toch, waanzinnig.
De tweede categorie zijn albums die gewoon de perfectie benaderen qua selectie van songs en die gewoon een onverwoestbaar geheel zijn. Onder die tweede categorie valt Reckless bij mij. Wat een beest van een album is dit toch, waanzinnig.
0
geplaatst: 7 november 2022, 21:05 uur
Wat een super plaat, echt prachtige nummers die nooit gaan vervelen. Mijn complimenten.
1
geplaatst: 30 december 2022, 00:06 uur
1,5 jaar geleden gereageerd met een 4,5. Wat is dan een 5? Als je iets constant kan draaien?
Dit verveelt nooit, en staat bij mij tussen radiohead, Pink Floyd, the national, etcetera
5 sterren, pure pop perfectie
Dit verveelt nooit, en staat bij mij tussen radiohead, Pink Floyd, the national, etcetera
5 sterren, pure pop perfectie
1
geplaatst: 20 januari 2023, 20:44 uur
En klein aantal albums hebben dat, dat je zit te luisteren naar en album, en denkt : is dit en greatest hits album ofzo 
. Zoals bijv Born in the USA van the boss. Nou dat is ook met dit album 
. Wat en hits kwamen hier van af. Geweldige plaat, hier bewees hij dat nog echt kon rocken. Favoriete zijn voor mij juist One Night Love Affair en kids Wanda rock. Maar de hits kan ik zeker ook nog goed hebben. Goede Songs stuk voor stuk. Opvolger into the fire heeft net zulke goede nummer,maar kreeg helaas niet die herkenning. Daarna ging het snel berg afwaarts met z’n muziek helaas
. Zoals bijv Born in the USA van the boss. Nou dat is ook met dit album . Wat en hits kwamen hier van af. Geweldige plaat, hier bewees hij dat nog echt kon rocken. Favoriete zijn voor mij juist One Night Love Affair en kids Wanda rock. Maar de hits kan ik zeker ook nog goed hebben. Goede Songs stuk voor stuk. Opvolger into the fire heeft net zulke goede nummer,maar kreeg helaas niet die herkenning. Daarna ging het snel berg afwaarts met z’n muziek helaas
1
geplaatst: 23 december 2023, 10:55 uur
Via deze weg wil ik toch even een lans breken voor de Deluxe edition. Hierop staan 22 extra nummers, verdeeld over 2 cd’s. Na de geremasterde versie van het, toch al steengoede, album komen nog 7 extra nummers, in prima kwaliteit, die het album net niet gehaald hebben. Toch samen 7 sterke rock songs, waarvan ik The boys night out - alleen een slap refrein maar verder een nummer met een hele mooie drive, en reckless - het album titelnummer wat er niet opstaat…. Ik ben wel benieuwd hoe deze nummers na een paar dagen studiotijd en nog wat geknutsel uiteindelijk hadden geklonken.
De 2e cd bestaat uit een BBC concert, opgenomen in de Hammersmith Odeon in London, de legendarische rocktempel. De opnames van dit concert klinken helaas wat vlak en slap, ook het publiek staat erg op de achtergrond tijdens de nummers, maar de band en meneer Adams zelf zijn in vorm, en dat is goed te horen. De solo’s knallen er mooi uit en de schreeuwen van meneer Adams zelf komen ook echt uit zijn tenen.
Deze editie is een leuke aanvulling op het originele album. Speciaal voor alle mede-MM-ers met jeugdsentiment, net als ik.
Overigens ook leuk dat de voorkant van het bijbehorende boekje nu gesierd wordt door de kleurenfoto ipv de originele zwart-wit foto
De 2e cd bestaat uit een BBC concert, opgenomen in de Hammersmith Odeon in London, de legendarische rocktempel. De opnames van dit concert klinken helaas wat vlak en slap, ook het publiek staat erg op de achtergrond tijdens de nummers, maar de band en meneer Adams zelf zijn in vorm, en dat is goed te horen. De solo’s knallen er mooi uit en de schreeuwen van meneer Adams zelf komen ook echt uit zijn tenen.
Deze editie is een leuke aanvulling op het originele album. Speciaal voor alle mede-MM-ers met jeugdsentiment, net als ik.
Overigens ook leuk dat de voorkant van het bijbehorende boekje nu gesierd wordt door de kleurenfoto ipv de originele zwart-wit foto
1
geplaatst: 23 december 2023, 18:33 uur
vigil schreef:
vorige week de 2 disc remaster meegenomen bij de Media Markt (te Rotterdam Alexandrium) voor het relatief lage bedrag van 8,99. Het gewone album had ik al (ik gok zo'n 25 jaar) dus wat krijg ik daar dan nu voor terug?
Ten eerste moet ik even melden dat toen wij bij ons thuis twee cd-spelers kregen er heel snel Bryan Adams in terecht kwam. Mijn oudere broer was groot fan en Into the Fire, Live! Live! Live! en dus ook Reckless kwamen zeer snel in huis en bij gebrek aan een grote verzameling maakt deze albums dus best veel draaibeurten. Redelijk snel kwam daar ook Cuts Like a Knife nog bij en zelfs You Want It, You Got It al was die plaat niet zo'n succes. Toen ik zelf een paar jaar later ook een eigen cd-speler kreeg/kocht (daar was ik toen toch wel erg blij mee) kocht ik Reckless zelf ook weer. De immer sympathieke rocker maakte in de loop van de jaren '90 een potje van zijn muzikale carriere en verdreef daarmee ook zijn oudere albums steeds verder van de afspeel apparatuur.
Dit blijkt toch niet helemaal terecht want de succesvolle jaren '80 platen zijn toch eigenlijk wel steengoed. Into the Fire als beste, Live! Live! Live! als ultiem live document en Reckless als fris hitalbum.
Maar goed wat heeft de zogenaamde 30th anniversary editie te bieden. Het album heeft natuurlijk erg veel singles en dus blijkbaar erg veel b kantjes. Zeven niet eerder op cd uitgebrachte liedjes zijn achter het album geplakt. Er vallen twee dingen op. Ten eerste past dit materiaal goed bij het standaard albummateriaal en ten tweede is de productie bij de extra nummers over het algemeen minder AOR en meer rock. Het is kaler en rauwer en wellicht dus ook puurder. Sommige nummers gaan toch wel richting hardrock. Nou het voorgerecht is in ieder geval al de moeite waard.
Dan de 2de cd en voor mij hoofdmaaltijd. Dat is een live concert zoals die in april 1985 uitgezonden is op de BBC radio. Of te wel prima (ik zeg niet super) kwaliteit met een prima setlist vooral afkomstig van Cuts Like a Knife en uiteraard Reckless. Zoals altijd spat bij Adams een enorme drive en energie van het podium en mede daarom een heerlijke live trip. Dus ook daarmee ben ik zeer in mijn nopjes.
Verder is als toetje het boekje flink opgewaardeerd met mooie foto's en uitgebreide (eerlijke) beschrijvingen over hoe het er bij opname van het album en bijhorende toer (wat een flinke uitputtingsslag bleek) aan toe ging.
De Conclusie is toch wel dat ik erg blij mee ben en dat One Night Love Affair een waanzinnige albumopener is
vorige week de 2 disc remaster meegenomen bij de Media Markt (te Rotterdam Alexandrium) voor het relatief lage bedrag van 8,99. Het gewone album had ik al (ik gok zo'n 25 jaar) dus wat krijg ik daar dan nu voor terug?
Ten eerste moet ik even melden dat toen wij bij ons thuis twee cd-spelers kregen er heel snel Bryan Adams in terecht kwam. Mijn oudere broer was groot fan en Into the Fire, Live! Live! Live! en dus ook Reckless kwamen zeer snel in huis en bij gebrek aan een grote verzameling maakt deze albums dus best veel draaibeurten. Redelijk snel kwam daar ook Cuts Like a Knife nog bij en zelfs You Want It, You Got It al was die plaat niet zo'n succes. Toen ik zelf een paar jaar later ook een eigen cd-speler kreeg/kocht (daar was ik toen toch wel erg blij mee) kocht ik Reckless zelf ook weer. De immer sympathieke rocker maakte in de loop van de jaren '90 een potje van zijn muzikale carriere en verdreef daarmee ook zijn oudere albums steeds verder van de afspeel apparatuur.
Dit blijkt toch niet helemaal terecht want de succesvolle jaren '80 platen zijn toch eigenlijk wel steengoed. Into the Fire als beste, Live! Live! Live! als ultiem live document en Reckless als fris hitalbum.
Maar goed wat heeft de zogenaamde 30th anniversary editie te bieden. Het album heeft natuurlijk erg veel singles en dus blijkbaar erg veel b kantjes. Zeven niet eerder op cd uitgebrachte liedjes zijn achter het album geplakt. Er vallen twee dingen op. Ten eerste past dit materiaal goed bij het standaard albummateriaal en ten tweede is de productie bij de extra nummers over het algemeen minder AOR en meer rock. Het is kaler en rauwer en wellicht dus ook puurder. Sommige nummers gaan toch wel richting hardrock. Nou het voorgerecht is in ieder geval al de moeite waard.
Dan de 2de cd en voor mij hoofdmaaltijd. Dat is een live concert zoals die in april 1985 uitgezonden is op de BBC radio. Of te wel prima (ik zeg niet super) kwaliteit met een prima setlist vooral afkomstig van Cuts Like a Knife en uiteraard Reckless. Zoals altijd spat bij Adams een enorme drive en energie van het podium en mede daarom een heerlijke live trip. Dus ook daarmee ben ik zeer in mijn nopjes.
Verder is als toetje het boekje flink opgewaardeerd met mooie foto's en uitgebreide (eerlijke) beschrijvingen over hoe het er bij opname van het album en bijhorende toer (wat een flinke uitputtingsslag bleek) aan toe ging.
De Conclusie is toch wel dat ik erg blij mee ben en dat One Night Love Affair een waanzinnige albumopener is
Hear hear Gommans!
dit schreef ik lang geleden in 2016
Prachtige heruitgave
0
geplaatst: 23 december 2023, 19:08 uur
Ik heb de vinyl heruitgave. Die extra nummers zijn daarop gereduceerd tot wat live nummers meen ik zo uit m'n hoofd. De extra studio outtakes heb ik op Spotify veel geluisterd een aantal jaren geleden. Een aantal daarvan zijn in de 80's weggegeven aan andere bands. Teacher teacher aan 38 Special en Boy's night out aan Krokus (of was het Helix?) Let me down easy was bedoeld voor Stevie Nicks zo vertelde Adams tijdens zijn concert in de Ziggo Dome ter ere van de 30th anniversary tour van Reckless een aantal jaren terug.
0
geplaatst: 29 december 2023, 19:00 uur
Ik zag vandaag dat Let me down easy ook door Roger Daltrey is gedaan. En in 1985 nog op single uitgebracht ook.
* denotes required fields.
* denotes required fields.