Neil Young - Decade (1977)

Let wel, ik ben wel liefhebber, geen absolute fan.... ik ben wel compleet met de hoogtepunten op Decade....

Ik zou gewoon beslissen om met enige regelmaat toch nog wat van Neil Young aan te schaffen.
Soms valt het mee, zoms valt het tegen

Maar hij heeft in ieder geval nog wel veel prachtige albums gemaakt die nu nog ontbreken aan je lijstje.

Sorry Freakey, 4 van de 11 reken ik (wie ben ik?) tot de essentie van Neil Young: Harvest, Freedom, Ragged Glory en vooruit, Sleeps with Angels.

Stijns 6 aanvullingen + Comes a Time + Zuma, en eigenlijk alles van Buffalo Springfield + Deja Vu. Zo'n 15 totaal dus. Peanuts in vergelijking met de essentie van Zappa...

Neil Young met Crazy Horse is vooral raggen, Neil Young solo gaat alle kanten op, country, elektronisch, rockabilly, blues, soul... Zitten goede albums tussen, maar niet essentieel naar mijn mening.

Als ricardo in de beurt is gaat het steevast over wat je wel en niet in huis moet hebben. Volgens mij is dat al te persoonsgebonden om iets zinnigs over te zeggen. Of het moest zijn dat je alles in huis mág hebben en niks in huis móet hebben.

Naast deze verzamelaar heb ik nog 17 albums van Neil Young. Geen Rust, maar wel Trans. En dat is prima zo. (Net als freakey ben ik trouwens ook geen absolute fan, wel liefhebber.)

Sterker nog, niet aangeschaft voor hun essentie maar gewoon uit de uitverkoopbakken gevist... op, inderdaad, bovengenoemde (en Weld, waar mijn Arc weer onderdeel van is...) na.... (Harvest trouwens ooit gekregen..)...

Decade behoort in dit geval in mijn collectie trouwens ook tot de essentiële platen....

Ik ben niet bezorgd over site vervuiling, maar jullie waren nog veel meer daarme bezig terwijl in een eerder bericht datzelfde werd verweten door musician richting Coen, en dat terwijl die maar 1 enkel zinnetje had gepost. Dat was meer het punt wat ik wilde maken.

De 8 albums die ik heb en wat voor mij de Neil Young essentie is zijn:

After The Gold Rush.
Harvest.
On The Beach.
Ragged Glory.
Harvest Moon.
Live Rust.
Massey Hall.
Decade.
De Ja Vu.

Verdomd zijn er 9 ja, naja toch nog een extra meevaller.

Volgens mij kun je zo'n beetje zijn werk redelijk in een dwarsdoorsnede te horen krijgen met deze albums. Ook wat Stijn eerder zei de beste nummers van Everybody Knows staan ook al op deze Decade.

For What It's Worth.... ... Ik denk dat de beste nummer van voor 1977 sowieso op Decade staan... wat mij betreft hoef ik die oude cd's dus allemaal niet meer aan te schaffen... wat ik daarom dus ook niet meer gedaan heb....

In dat opzicht is Decade redelijk compleet en dus wat dat betreft een essentiële verzamelaar...

Je mist toch heel wat: o.a. 'Birds', 'Alabama', 'Tell Me Why', 'Ambulance Blues', 'Time Fades Away', 'The Last Dance', 'Danger Bird' en Tonight's the Night en Zuma worden nauwelijks gerepresenteerd op Decade.

Snap wel dat niet iedereen alles van Neil Young hoeft te hebben, maar voor wie al zoveel cd's van hem heeft verbaast het me een beetje dat juist enkele klassiekers ontbreken (niet lullig bedoeld o.i.d.).

Zo neem ik het ook niet op hoor... no worries... ...

Zoals ik al aangaf heb ik veel van de "mindere" releases uit de uitverkoopbakken gevist.... niet gekocht om essentiële platen van de man in huis te hebben maar gewoon om voor weinig geld geinige Neil Young plaatjes in huis te hebben die me bij tijd en wijle prima vermaken.... voor het betere werk heb ik dan deze Decade, Freedom, Ragged Glory en (persoonlijke favoriet) Weld.... ik red het daar wel mee vooropig denk ik.....

Ik had er daar al verschillende van voor ik deze verzamelaar kocht. En maar goed, want een album als Harvest beluister ik dan toch weer graag als geheel.

Dat vind ik ook. Neil Young is erg sfeergevoelig vind ik, en komt voor mij het best tot zijn recht met zijn reguliere albums. De hele collectie hoef ik niet in huis te hebben, maar de albums met een erg hoge score ben ik toch erg benieuwd naar. Op After The Gold Rush na vind ik de albums die ik van hem beluisterd heb stuk voor stuk erg goed.

Deze Decade is alleen maar essentieel omdat zijn meest bekende en belangrijkste nummers hierop staan. En voor de gene die aan deze verzamelaar genoeg hebben.

Wel een mooi album om voor de heb erbij te hebben, maar voor mij is hij zo essentieel nog niet. Dan zou ik naast zijn bekende reguliere albums nog liever Live Rust als live verzamelaar kiezen, heb je ook veel van zijn bekende en goede nummers, en weet je gelijk hoe de man live uit de verf komt.

Laat ik After The Gold Rush nu net het beste album van ome Neil vinden...

Me too.

After The Goldrush is een hoogtepunt uit het oeuvre van Young. Het is vrijwel onmogelijk alle albums "stuk voor stuk erg goed" te vinden en dan met uitzondering van After the Goldrush. Dat bestaat gewoonweg niet omdat het muzikaal nauwelijks afwijkt van de andere albums van Young uit die tijd.

De composities op After the Goldrush zijn in dat kader naar mijn mening ook de sterkste van Young, hoewel Everybody knows this is nowhere en Harvest er nauwelijks voor onderdoen.

Ik weet dat After The Goldrush een hoogtepunt is in Neil Young zijn discografie, daarom heb ik hem ook gekocht. Ik was er enorm nieuwschierig naar, vooral omdat dat album algemeen als zijn absolute hoogtepunt word gezien.(kijk ook maar eens op rateyourmusic) Alleen hij viel mij enorm tegen,en hij raakte mij totaal niet. Mijn jaren 70 Neil Young favoriet is On The Beach, gewoon een lekker luisteralbum waar geen storende dingen in zitten. Al vind ik Harvest Moon echt zijn beste album die ik zelfs op mijn mp 3 speler heb staan die meegaat naar de sportschool.

Harvest vind ik dan weer beter dan After The Goldrush, maar die 2 komen wat mij betreft niet in de buurt van On The Beach.

Klopt heb je wel gelijk in, het is een beetje een sport van mij om met zo weinig mogelijk albums van wat voor artiest ook toch de mooiste albums in huis te halen die je ook daadwerkelijk gaat afspelen. Er zijn zoveel artiesten en er is zoveel muziek, dat ik daarom liever een paar albums heb van diverse artiesten dan dat ik hele discografieen van 1 en dezelfde artiest in huis ga halen. De mindere albums van de meeste artiesten zou ik dan toch bijna niet gaan afspelen.

Al moet ik zeggen dat ik van Pink Floyd als enige band/artiest wel alle studio en live albums in huis heb. En heb van Zappa ook aardig veel, te veel eigenlijk, daar had ik aan de helft van de 50 die ik nu heb ook genoeg gehad.

Daar valt wat voor te zeggen. Ik heb dat ooit ook nagestreefd om mijn verzameling op die manier een beetje compact te houden maar nadien weer spijt gekregen dat ik van bijvoorbeeld Tom Waits bepaalde albums had verkocht. Intussen heb ik die alweer terug en mijn pogingen om enkel "het essentiële" in huis te halen opgegeven.

Ik heb hetzelfde ook hoor, heb zelfs Electric Ladyland ooit eens verkocht, maar die had ik na 3 maand alweer terug gekocht, maar dan in geremasterde vorm. Ook heb ik van Scorpions aardig wat albums verkocht waar ik nu spijt van heb, o.a Blackout en Love At First Sting. Die komen er wel weer bij, dat is zeker.

Iets wat voor jezelf als essentieel doorgaat is eigenlijk maar een moment opname, meestal denk je er een paar week later alweer anders over.

Nee hoor, ricardo, dat is het mooie van essentiële albums, die staan niet ter discussie, zeker niet binnen een paar weken.

Tja je hebt de algemeen gezien essentiele, meest populaire en best verkochte albums, en natuurlijk de albums die voor jou persoonlijk essentieel zijn.

De algemeen essentiele albums staan inderdaad niet ter discussie, maar de persoonlijk essentiele album staan dat natuurlijk wel.

Wat?

Ik zal een voorbeeld geven: Piece Of Mind van Iron Maiden b.v word gezien als een wat minder jaren 80 maiden album, maar is mijn persoonlijke favoriet, en is dus voor mij essentieel. Dat is iets anders dan Number Of The Beast die algemeen als meest essentiele Maiden album gezien word. Dat album vind ik iets minder, en is voor mij persoonlijk iets minder essentieel dus.

Om jouw voorbeeld aan te houden; Jij beweerde dat Piece of Mind essentieel voor je is, maar dat je er over een paar weken alweer anders over kunt denken. Ik reageerde door te zeggen, dat als Piece of Mind essentieel voor je is, die status op korte termijn als het goed is voor jou niet zal veranderen. Dat staat los van het feit of de algemene opinie het een essentieeel album vindt.

Ik denk dat we de conclusie wel kunnen trekken, kijk alleen al op deze site, dat er geen albums bestaan die voor iedereen zonder uitzondering essentieel zijn. Daar zul je altijd discussie over houden, of het nou Number of the Beast, OK Computer, Sgt. Pepper, Dark Side of the Moon, After the Gold Rush of On the Beach is (om er maar een paar te noemen ).

Essentieel. Samen met After the Goldrush en Ragged Glory.

....en Freedom. De overige briljantjes zelf gecompileerd. Anders is het niet te doen met zo'n oeuvre, behalve voor de echte diehards natuurlijk. Wat ik overigens een beetje onderschat album vind is Old Ways. Een doodgewoon countryalbum dat mij bevalt het omdat het helemaal niets pretendeert en Young gewoon rechtuit zonder opsmuk zijn partij zingt. Verfrissend.

Ik vind een compilatie, hoe goed ook, niet in aanmerking komen voor het predicaat essentieel. Kan me zo voorstellen dat Reprise dit album heeft samengesteld, dat Neil zich er nauwelijks mee bemoeid heeft. Maar ook als dat wel zo is, dan nog staat er geen nieuw materiaal op, waardoor we van essentieel zouden kunnen spreken.

Twee keer fout: Neil heeft deze zelf samengesteld en er staan een aantal nummers op die niet eerder verschenen waren. 'Long May You Run' is hier verder de CSNY-versie i.p.v. Stills-Young Band.

Tony, ik snap je wel. Als ik jóuw Young-verzameling overzie, dan zou 'Decade' voor mij ook niet essentieel zijn en zou ik deze compilatie ws niet aanschaffen. Overigens mis jij daardoor wel een paar erg mooie songs.... Ik ben geen diehard dus ik heb me beperkt tot wat ik van Young representatief én zelf goed vind. (naast deze verzamel zijn dat het fragiele After The Goldrush en het ruige Ragged Glory) Die albums wil ik grijpbaar in de buurt hebben. De 'best of the rest' compileer en brand ik zelf. Dat is mijn manier van muziek verzamelen. Anders groeit het hier dicht en sterf ik straatarm. Maar de belangrijkste reden waarom ik 'Decade' essentieel noem is omdat Neil Young zélf heeft bepaald hoe dit overzicht op de plaat is gezet én zelf in een heel fijn vormgegeven fotohoesboekje met handgeschreven hanenpoten zijn commentaar op (de selectie van ) elke song heeft gegeven. Dylan deed het vergelijkbaar op 'Biograph'. Ook essentieel, in mijn optiek.

(Over het verschijnsel "compilatie" zullen ws al heel zinnige discussies op MuMe zijn gevoerd.....van mij mag het.)

Deze compilatie is uit 1977 en vanuit dat perspectief moet je Decade ook zien. Op dat moment was het een geweldig, ultiem album.

Er staat geen wanklank op, is een prachtige bloemlezing uit het werk van Young. Die altijd wel één of wat nummertjes heeft die tegenvallen op een album. Dat is hier niet van toepassing, ik had wellicht een vergelijkbare compilatie gemaakt, was het aan mij gevraagd.


Is er geen mooiere dood dan straatarm maar met een huis vol geweldige cd's.....?

Waarom lees ik nou ook niet gewoon de wiki er even op na voordat ik weer onzin schrijf, he? Sommige mensen leren het nooit. Ondanks zelf samengesteld en enkele niet eerder uitgebrachte nummers, nog steeds niet essentieel. Heb overigens die nooit eerder uitgebrachte nummers jaren geleden nog eens samen op een CD'tje gebrand. Precies het omgekeerde als kistenkuif dus...