Franz Ferdinand - Franz Ferdinand (2004)

Min of meer het laatste, de ene houtsoort is duurzamer (steviger) dan de andere, alleen als het een toepassing is voor de kortere termijn hoef je niet naar een vaak duurdere soort te grijpen. De parallel met muziek zit dan hierin dat een cd/plaat die bij aanschaf de eerste periode voor veel fun zorgt - om 'em vervolgens jarenlang niet meer te draaien - ook zijn nut heeft bewezen.

Wanner je dan na jaren die plaat weer hoort, brengt ie sweet memories. Dan zijn er ook platen die je toch regelmatig - zij het niet frequent - blijft draaien. Franz Ferdinand heeft iig gepoogd variatie in hun muziek aan te brengen.

Heerlijke plaat die met de tijd weinig aan kracht inboet, sterker nog verbaast het me hoezeer de songs overeind blijven staan. Wat is het, indie-garage? Hoe dan ook prima.

Punkfunk was destijds de gangbare benaming.

Ik houd van uiteenlopende stijlen en gelukkig was er ook in 2004 nog altijd radio om nieuwe liedjes en nieuwe namen te ontdekken. Eén van de bandjes die er destijds uitsprongen was het Schotse Franz Ferdinand. Aantrekkelijk omdat ik er iets van gitaarwave in nieuw jasje ontwaarde.
Enkele jaren geleden viste ik Franz Ferdinand uit een kringloopbak en herkende wat deric raven in 2012 schreef: "Combineer het stuwende basgeluid van Gang of Four met de zang van The Strokes en zorg ervoor dat het allemaal binnen de lijntjes blijft. Gooi er vervolgens een flinke dosis Blur doorheen."

Uitschieters voor mij zijn steevast uptempo. In Nederland 3FM-radioliedje en #72-hitje en Tipparade, in het VK #3) Take Me Out, The Dark of the Matinée dankzij de gitaarlijn van... Nee, de bezetting staat niet in het boekje en ook niet waar dit album is opgenomen! Jammer. Wikipedia vertelt dat het zanger-gitarist Alex Kapranos en gitarist-toetsenist Nick McCarthy zijn geweest die de partijen speelden, de plaat werd opgenomen in Malmö met de wel genoemde Tore Johansson.
Ook aangenaam-vinnig is Cheating on You, het drumspel van Paul Thomson is daarbij een applausje waard; het uptempo Darts of Pleasure mag er ook zijn en dan heb ik de hoogtepunten wel genoemd. Al staat er geen zwak werk op, als album met elf liedjes houd ik de aandacht er niet bij.

Hoi RonaldJK, het is je waarschijnlijk wel bekend dat Franz Ferdinand in 2015 een geweldig samenwerkingsverband is aangegaan (eenmalig project, album en ik dacht gezamenlijke tour) met de Sparks. Dat resulteerde in het heel erg goede album FFS.

Zeer de moeite waard!

Jazeker, dat is deze! Die vind ik beter dan dit debuut, maar goed, is dan ook meer een Sparks- dan een FF-album.