The Shins - Chutes Too Narrow (2003)

Kent u het nummer Saint Simon van The Shins? Zo ja, verspreid het evangelie, zo nee, wij komen u iets brengen. Saint Simon is volgens mij het perfecte popnummer. Niet te moeilijk, maar toch wars van alle clichés en muzikaal zo verdomd goed opgebouwd. Ik kan er lang of kort over praten, maar beluisteren is voor onwetenden de enige remedie.

Welnu, ik praat er toch maar lang over: Saint Simon begint met een prachtig melodieus coupletje, overgaand in een prachtig melodieus refreintje. Na zo'n anderhalve minuut verandert het nummer in een prachtige opeenvolging van verschillende melodietjes, zanglijntjes, instrumentjes, symfonietjes en wat al niet meer. Briljant! Referentie voor dit nummer: een zeer sterk verbeterde, haast geperfectioneerde versie van Supertramp.

De rest van deze plaat staat vol met melodieuze (sixties)pop van goede kwaliteit. Het niveau van Saint Simon is niet te overtreffen, maar ook een nummer als Young Pilgrims is - zij het iets eenvoudiger opgebouwd - van hetzelfde prachtige laken een weliswaar net iets minder mooi, maar toch nog prachtig pak. Minpuntje is dat de hogere vocalen van de zanger op veel andere nummers nogal overheersen, terwijl hij juist daar de neiging heeft wat schreeuwerig te worden. Al met al een (krappe) 4.5, waarbij minstens een half punt extra toe te schrijven is aan Saint Simon.

Ik ben de laatste tijd vooral gecharmeerd van Gone for Good, met de prachtige phrase: "I find a fatal flaw in the logic of love, and go out of my head"

Berichten verplaatst naar The Shins

Dit was mijn kennismaking met The Shins. Eerst heb ik dit album lange tijd links laten liggen. Verder dan de eerste twee openingsnummers kwam ik niet echt... Het refrein in Mine's Not a High Horse, met zijn synthesizer-toonladdertje de hele tijd... het klonk zo fake ofzo. Later kwam ik er gelukkig achter dat er veel betere nummers op het album staan, en ben ik ook de eerste nummers gaan waarderen.
So Says I had evengoed op het eerste album Oh, Inverted World kunnen staan. Een even speels nummer, met zo'n hoge melodieuze zang waar je helemaal vrolijk van wordt. Dit tweede album moet het echter hebben van de iets serieuzere, volwassenere, verhalendere songs, ook al drukken we die verschillen dan uit in slechts enkele procenten. De grenzeloze speelsheid van het debuut is er nog steeds, maar niet meer in zo'n ultieme mate.
Young Pilgrims is eigenlijk een heel fijn cowboy-songetje, het gitaarspel komt een beetje alternative country-achtig over.
De schoonheid van Saint Simon heeft Lukas al prachtig omschreven. Vijf sterren song.
Fighting in a Sack klinkt in vergelijking met Saint Simon als een slordig afgeraffeld rock 'n roll werkje. Toch is het wel het soort rock 'n roll waar ik helemaal voor warmloop!
Daarna komt mijn favoriete song, Pink Bullets. Zonder drums, maar het minimalistische gehak op de slaggitaar is een uitermate goede ritmische vervanging. Het lijkt alsof ze een beroep hebben gedaan op de degelijke orgel-kunsten van Mike Mills ten tijde van Automatic for the People, het nummer heeft ook echt een A.f.t.P.-sfeer. Het gitaarspel klopt tot in de puntjes, de ingetogen harmonica-solo is precies goed, en het nummer is perfect geschreven. Zelfs R.E.M. kan jaloers zijn op dit nummer!
Turn A Square is typisch zo'n jaren '60 Mersey Beat surrogaat product. The Shins doen hier bijv. The Swinging Blue Jeans herleven. Een krachtig refrein zorgt ervoor dat het toch geheel eigentijds is.
A Call To Apathy is andermaal een country-achtige song. Niet waar ik The Shins om roem, maar een skip-nummer is het ook zeker niet.
Het debuutalbum eindigde met het prachtige akoestische The Past and Pending, ook dit album sluit met zo'n goed uitgevoerd stukje akoestiek af. Associatie: Nick Drake - Pink Moon.

Hmm, als ik mijn associaties teruglees, valt daar weinig onderling verband te bespeuren: rock 'n roll, country, R.E.M., Drake, Swinging Blue Jeans. Gek genoeg toch ook wel genoeg eenheidsworst voor een hoge beoordeling, op 4,5* staat 'ie momenteel...

A Call to Apathy staat er bij mij niet op en The Past and Pending is het laatste nummer van Oh, Inverted World. Maar voor de rest haal je me de woorden uit de mond, hoewel ik het wel meteen kon waarderen.

A Call to Apathy is toch gewoon Gone For Good?

Verder sluit ik me aan bij voorgaande lofuitingen. Beste album dat ik de laatste tijd heb ontdekt. 4,5* met goede kans op de volle mep.

Ik vind saint simon een mooi nummer maar het heeft veel weg van strawberry fields forever (beatles). of heb alleen ik dat?

het is wel verslavend, naarmate ik het meer luister wordt het echt steeds beter. je gaat al die laagjes ontdekken

Heel lekker relaxed album. De liedjes zitten uitstekend in elkaar, worden mooi gezongen en goed gespeeld.

Voorlopige uitschieters : Mine's not a high horse, So says I en Saint Simon maar het zou mij niet verbazen als ik ze straks allemaal even goed vind.

So says I kon ik al, maar niet van de radio (of het zou de laatste paar maanden radio 3 moeten zijn). Weet iemand of dit wellicht voor een reclame wordt gebruikt ?

Had nog amper aandacht besteed aan dit album. Nu het nieuwe uit is werd dat toch wel tijd. Heb net al drie keer geluisterd naar Saint Simon. Wat een prachtig nummer!!!

Maar ik moet me niet laten verblinden door Saint Simon. De rest valt me toch een beetje tegen. Pink Bullets (wat een prachtig clipje trouwens) en So Says I vind ik ok, en het laatste nummer is wel een mooie rustige afsluiter, maar een meesterwerk kan ik deze plaat toch niet noemen. Hun nieuwe album vind ik vele malen mooier.

Toch vreemd dat je het nieuwe album wel zo kan waarderen en deze niet meer waard vindt dan 2,5 sterretjes.. Voor mijn gevoel liggen de twee albums niet zo heel ver uit elkaar en zit er juist absurd veel melodie in deze plaat (ja ik ben ook 'a sucker for a melody' ) .. blijf luisteren zou ik zeggen, het is het waard

Nou, de nummers die ik noem kan ik wel waarderen, maar dat is dus nog niet eens de helft van het album. Ik geef helaas geen hoog cijfers als ik maar een paar liedjes mooi vind, hoe prachtig Saint Simon dan ook mag zijn.

Ik begrijp die hoge waardering van The Shins hier niet zo goed...zelfde commentaar als bij hun voorganger: vrolijk plaatje, een paar fijne nummers, maar verder doet het niet zoveel met me. 3*

Heb alle 3 de albums, deze krijgt een half puntje lager dan de andere 2. Ik heb ze afzonderlijk van elkaar beoordeeld, dus geen vergelijking getrokken met de andere albums.

3,5*

Wat een rare redenatie. Je vergelijkt toch altijd (wellicht onbewust) een tweede / derde album van een artiest met het eerste dat je hebt gehoord / aangeschaft.

Dit albumpje heb ik na de nieuwste van The Shins gekocht (Wincing the Night Away) en heeft op mij een heel andere indruk achter gelaten, vergeleken met Wincing the Night Away die een beetje Spacy klinkt, is dit album iets meer toegankelijker en klinkt het erg opgewekt en swingend, en soms zelfs een beetje country (Gone for Good/Pink Bullets).

1. Kissing the Lipless 3:19
Lekker rustig openingsnummertje, denk je, maar na de eerste minuut slaat Kissing the Lipless om en wordt het tempo wat opgevoerd, aan het einde.
Niet het beste nummer van dit album maar toch leuk om naar te luisteren en een representatieve opening mbt de rest van het album.
2. Mine's Not a High Horse 3:20
Heerlijk nummer met een erg relaxed riffje dat langzaam het tempo op blijft voeren, ook de zang in dit nummer is erg mooi.. een erg speels nummer dat steeds een beetje inzakt en dan opeens weer opleeft als je het niet verwacht en zo de aandacht vast weet te houden.
3. So Says I 2:48
Naar mijn mening de voornaamste single van dit album, het heeft een vrij simpel geluid wat misschien snel gaat vervelen, ik vind het iig nog een erg grappig nummertje, (wellicht denk ik dit aangezien dit een single is en ik daardoor het nummer wat achterdochtig beschrijf aangezien singles meestal een korte interessantheidsperiode kennen in tegenstelling tot andere nummers van albums, volgens mij dan )
4. Young Pilgrims 2:47
O ja, dit is dat nummer dat voor het briljante en geliefde Saint Simon komt, een rustig , onopvallend nummertje waarvan ik nu niet weet hoe die gaat en geen zin heb om hierachter te komen aangezien de cd in de auto ligt en ik te lui ben om hem te pakken.
5. Saint Simon 4:25
Wat zal ik zeggen, eigenlijk is dit gewoon een heerlijk meezing-, droom-, -in slaap val, -opvrolijk nummertje... oeew ik zit m nu te luisteren op mn telefoon.. dat zinnetje 'Step into the Night' op 1.14 is heerlijk en de stiltes die af en toe in het nummer vallen zijn gewoon heerlijk en briljant en om van te genieten, zeg maar.
Naar mijn mening (en die van vele anderen waarschijnlijk) een van de beste, iig een van de betere nummers van dit album
6. Fighting in a Sack 2:26
Volgens mij is dit wel een heel goed nummer, voor een uitgebreide review verwijs ik jullie naar Johnnie Brasco hierboven aangezien ik even niet weet hoe dit nummer ook alweer gaat , het is wel een erg goed nummer maar wordt misschien een beetje verdrukt tussen Saint Simon en Pink Bullets.
7. Pink Bullets 3:53
Erg sterk nummer met een hoog countrygehalte, mooie, grappige tekst en lekker 'nog' anders dan de rest van het album, slechts gitaarspel en af en toe een hoog keyboard(?) die de mystiek wat verhoogt.
8. Turn a Square 3:11
Ook een erg goed nummer. alweer.
9. Gone for Good 3:13
Geweldig, op dit nummer ben ik dus helemaal verliefd bijna dan, heerlijk vrolijk en gellukkig nummertje.
10. Those to Come 4:24
Ja deze afsluiter is ook fantastisch en mag niet vergeten worden, helaas moet ik weer gaan dus ik maak m vanavond nog even af.
33:46

Kortom een erg sterk album met alleen maar goede nummers en veelzijdigheid, hierdoor verliest het gellukkig niet aan speelsheid en blijft de muziek nog open genoeg om gewoon lekker naar te luisteren.

Kopen dus

Hoe komt het dat dit een lager gemiddelde heeft dan Oh, Inverted World, en deze wel in de Top 250 staat?

noteringen van in top 10's ofzoiets dergelijks en mogelijk veel meer stemmen...je moet een aantal hoeveelheid stemmen hebben als ik me niet vergis.

Nee, alleen het aantal top 10 noteringen maakt uit. Maar aangezien dit album bekender is, is het ook logischer dat meer mensen dit album in hun top 10 hebben.

@martvis

De nummers Pink Bullets en Gone For Good zijn een genot voor het oor, maar typeringen als 'vrolijk' 'gelukkig' en 'grappig' zou ik er niet voor willen gebruiken

God, wat een fijn album is dit zeg. Gisteren gekocht en al minstens 10x geluisterd, geweldig gewoon. Hoogtepunten zijn alle nummers, maar Saint Simon is toch wel m'n favoriete nummer. Dat innige gevoel van blijheid als dat ge'ladieladieda' begint, ronduit fijn. Fijn. Fighting In The Sack is ook zo'n tof nummer, iets sneller en erg gaaf om mee te zingen. Pink Bullets is een schitterend, rustig nummer. En dan komt Gone For Good nog, met de zin I found a fatal flaw, in the logic of love waar ik nog altijd kippenvel van krijg.

Voor mij is het duidelijk; de beste plaat van The Shins + een verdiende top 10 plaats. 4.5*, met in de toekomst mogelijk nog kans op meer...

Ik vind dit juist de minste van de drie. Nochtans was dit mijn eerste shins-album en ik weet nog hoe fantastisch ik dit vond. Begin dit jaar kwam 'wincing the night away' uit en ik twijfelde of ik die zou kopen omdat ik dacht dat deze niet te evenaren zou zijn en dat één album van deze band wel voldoende zou zijn. Heb 'WTNA' dan toch in huis gehaald en vond hem meteen nog beter dan CTN. Zelfs na talloze luisterbeurten bleef ik bij de nieuwe zweren, dus ik dacht: "laat mij ineens ook 'Oh, Inverted World' aanschaffen".
En bam, nog beter dan de andere twee. Ik zette 'OIW' voor het eerst op en voor ik het goed besefte was hij al gedaan, dus zette ik hem nog eens op en daarna nog eens en daarna... nog eens. Wat een plaat is me dit, de perfecte popplaat met de perfecte popsong 'New Slang'.
Wat een geluk dat ik de Shins-platen in deze volgorde heb leren kennen, anders had deze 'Chutes too Narrow' wel eens een teleurstelling kunnen betekenen

2 woorden voor dit album: heerlijke popplaat.

Topplaat! Zal niet snel uit mijn top-25 verdwijnen.

Jammer van de mindere tracks 9 en 10, anders was het 5* geweest.

Heerlijke band die nu al een tijdje goede muziek maken. Als je deze band nog niet kent mis je echt wat!

En dan toch maar 3 sterren?

Paar keer geluisterd na de hele hype rond de band maar het zal wel... niet slecht (dodelijke kwalificatie) maar we hadden al een REM en die kan het zelf (meestal) beter

Perfecte omschrijving van dit album. Goed voor vier sterren, maar ik snap niet waarom hij zelfs in de top 250 staat, vind ik een beetje overdreven.

Mooie, teruggrijp naar de jaren 60, muziek. Had dit album al een tijdje niet meer gedraaid, maar op een zonnige mei dag als deze kan het erg prettig klinken. Saint Simon (briljant), Young Pilgrims, Pink bullets en So says I (lekker gejaagd) zijn mijn koester nummers.