The Shins - Chutes Too Narrow (2003)

mijn stem

3,89 (555)

555 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Sub Pop

Kissing the Lipless (3:19)
Mine's Not a High Horse (3:20)
So Says I (2:48)
Young Pilgrims (2:47)
Saint Simon (4:25)
Fighting in a Sack (2:26)
Pink Bullets (3:53)
Turn a Square (3:11)
Gone for Good (3:13)
Those to Come (4:24)

totale tijdsduur: 33:46

Links

Last.fm Spotify

zoeken in: gebruikersnaamgebruikers bericht beide

<1 2 3 4 >

1 2 3 4

4,5

LucM

geplaatst: 3 mei 2008, 18:15 uur

Heerlijk fris en zonnig schijfje. Het doet inderdaad denken aan de muziek uit de jaren '60 en meer bepaald the Beach Boys en the Byrds, maar the Shins hebben toch duidelijk een eigen stijl.
Zij kunnen bovendien ook prachtige songs schrijven als "Saint Simon" en "Pink Bullets". De erkenning hebben ze al van mij en MuMe, nu moet de verdiende grote doorbraak komen.

3,5

Fieke_28

geplaatst: 29 mei 2008, 17:19 uur

Het eerste album wat ik van The Shins luisterde was Oh, Inverted World en dit vond ik meteen al een heel goed album en een groot plezier om naar te luisteren.

Nu dus een tweede album van The Shins geluisterd, wat in mijn mening wel iets minder is dan Oh, Inverted World.

Toch nog steeds een album dat veel mooie, vrolijke, sterke popnummers bevat en heerlijk wegluisterd.

Aangezien Oh, Inverted World van mij 4,0 * heeft gekregen, krijgt dit album 3,5 welverdiende sterren.

4,5

De Daniël

geplaatst: 27 juni 2008, 20:15 uur

Ik blijf The Shins een warm hart toedragen. Ook al zijn niet al hun nummers even sterk, het heeft allemaal wel iets speciaals. Echt een The Shins sound en dat kan ik erg waarderen.

Ps: Deze hoes van Chutes Too Narrow vind ik echt één van de lelijkste ooit. Dat dan weer wel.

4,0

dj maus

geplaatst: 30 juli 2008, 18:24 uur

Minder een geheel dan het debuut, maar toch vrijwel alleen goede nummers. En enkele klassiekers als So Says I en het geheide janknummer Pink Bullets.

5,0

mathijs1982

geplaatst: 8 augustus 2008, 14:32 uur

Ik vind dit hoesje eigenlijk wel leuk, wordt er vrolijk van met al die laagjes.

4,5

MMK

geplaatst: 23 november 2008, 12:41 uur

Een van de mooiste liedjesplaten ooit.

4,5

De Daniël

geplaatst: 13 februari 2009, 15:56 uur

Ik verhoog mijn stem naar 4,0 sterren. Had dit een hele tijd niet geluisterd, maar ben er sinds kort weer aan verslaafd. Heerlijk dit. Vooral Pink Bullets en Fighting in a Sack zijn lekkere nummers.

haveman

geplaatst: 19 februari 2009, 15:09 uur

Klinkt niet slecht, maar dit is niet mijn ding.

Breng dan ook geen stem uit.

4,5

Lennonlover

geplaatst: 20 februari 2009, 11:00 uur

Een paar hele mooie songs tussen. maar ook een pak niet geslaagd. Al overwegen die laatsten, het geluid en de zang maken het allemaal goed, het blijft aangenaam luisteren.

3,5* is hier op z'n plaats.

4,5

Lennonlover

geplaatst: 9 mei 2009, 12:49 uur

Halfje erbij. Geen slechte nummers en een paar heel mooie rustgevende songs bv. Pink Bullet dat énorm mooi is en natuurlijk Saint Simon. Sommige up tempo nummers zijn wat te wild, wat nonchalant. 4* voor een al bij al zeer mooi album.

btw: ben blij om een hedendaags bandje de mondharmonica nog eens af en toe te horen boven te halen

Arrie

geplaatst: 9 mei 2009, 12:53 uur

Pink Bullets!

Prachtig nummer inderdaad! Ik vind het minste album van The Shins, die ik de laatste tijd weer wat vaker draai. En ik vind Pink Bullets toch echt het hoogtepunt van het album! Alleen ik vind dat dit album net de genialiteit mist die de andere twee albums wel hebben. Desalniettemin is het gewoon een goed album, met mooie en vrolijke popliedjes. Niks mis mee.

Nihilisme

geplaatst: 28 mei 2009, 21:16 uur

De beste van The Shins. Saint Simon blijft toch een magnefiek popliedje, net als Pink Bullets en So Says I overigens.

4,5

De Daniël

geplaatst: 29 mei 2009, 11:00 uur

Ik vind het mooiste moment van de cd wanneer Fighting in a Sack op ongeveer de helft (1:20) overgaat in een zachter geheel met alleen de akoustische gitaar op de achtergrond. Prachtig gewoon!

Nihilisme

geplaatst: 30 mei 2009, 19:31 uur

Sowieso, die mondharmonica in dat nummer is fantastisch!

4,5* trouwens. Méér dan verdiend.

4,0

captain scarlet

geplaatst: 24 juli 2009, 09:10 uur

Misschien niet erg consistent dit album , maar een kniesoor die daarop let bij zoveel ongecompliceerde schoonheid. Verbazingwekkend hoe die gasten schijnbaar achteloos het ene na het andere ijzingwekkend mooie gitaarloopje uit de hoge hoed toveren. Voeg daarbij de prachtige. aanstekelijke zang van James Mercer, en het resultaat is verbluffend.

4,5

Morinfen

geplaatst: 25 juli 2009, 18:32 uur

captain scarlet schreef:
Misschien niet erg consistent dit album ,

Wat? Dit is front-to-back zowat de meest consistente plaat van (even kort door de bocht gaan) dit decennium. In schril contrast met hun andere 2 platen trouwens die veel meer rond een aantal sterke singles draaiden.

4,5

De Daniël

geplaatst: 26 juli 2009, 20:31 uur

Eens ja. Oh, Inverted World draait toch eigenlijk om New Slang. En Wincing The Night Away draait grotendeels om Phantom Limb. Deze plaat heeft daar totaal geen last van en elk nummer staat gewoon zijn eigen mannetje.

4,5

DjFrankie (moderator)

geplaatst: 30 juli 2009, 23:02 uur

Prachtige songs, prachtige stem en van de betere bands van de laatste 10 jaar.

4,0

aletheia

geplaatst: 7 oktober 2009, 22:46 uur

Goede cd. Vind trouwens dat ze live beter en gepassioneerder klinken dat op dit album.

4,0

west

geplaatst: 20 november 2009, 20:16 uur

Het nogal gehypte Wincing the Night Away vond ik wat tegenvallen. Wel een aardig album, met een paar goede nummers. Daarom was ik niet meer begonnen aan dit album. Gelukkig was daar de Oor lijst van het decenium, waar dit plaatje maar liefst op 17 staat.

Inmiddels heb ik 'm een paar keer gedraaid en dit is echt goed zeg. Wat een prachtige muziek! Laat je niet misleiden door het wat mindere openingsnummer, wat volgt is gewoon erg goed in elkaar gestoken en mooi gemaakt. Het heeft wel iets weg van the Beatles anno 2003 (ja, je leest het goed).

Social_Mask

geplaatst: 18 december 2009, 14:44 uur

Twee stemmen voor Those to Come? Dat is één van de mooiste nummers die ik de afgelopen tijd heb gehoord. Het is een beetje mijn levensmotto geworden, maar het blijkt weer dat schoonheid een wreed bestaan kent; het wordt niet door iedereen opgemerkt. Soms gaan wij mensen toch zo achteloos om met al dat moois. Jammer, maar dan dat ook echt niet. Prachtige afsluiter van een evenzo mooi album. Dat moest gezegd worden, dacht ik zo.

5,0

Leeds

geplaatst: 13 januari 2010, 23:28 uur

DjFrankie schreef:
Prachtige songs, prachtige stem en van de betere bands van de laatste 10 jaar.

Volledig mee eens. En ze evenaren toch wel hun debuut. Schitterende plaat.

4,0

captain scarlet

geplaatst: 31 januari 2010, 14:27 uur

Heerlijk album. draai hem niet vaak, maar als ik hem dan opzet is het telkens weer genieten. En Those to Come is inderdaad prachtig.

4,5

kaj_666

geplaatst: 12 april 2010, 20:05 uur

In al z'n simpliciteit begin ik Gone For Good ook al steeds beter te vinden. Maar dat is misschien juist het geweldige aan The Shins: om de zoveel tijd komen er weer nieuwe favoriete liedjes opduiken, die dan een paar weken later weer worden vervangen door andere. Dit album sneeuwde in mijn beleving altijd wat onder bij de andere twee, maar ook daarin begint de laatste tijd verandering te komen!

5,0

Geezer84

geplaatst: 28 mei 2010, 13:47 uur

Hmm.. Waarom staat "a call to apathy niet op de tracklist" bij MuMe? Dat is een bonustrack op een bepaalde uitgave, maar meteen het beste the Shins nummer. Dit nummer maakt dat dit album geen 4,5 sterren van mij krijgt, maar 5.

Arrie

geplaatst: 28 mei 2010, 17:31 uur

A Call To Apathy is hetzelfde nummer als Gone For Good, maar dan met een andere titel en een lichtjes aangepaste tekst (maar bijna helemaal hetzelfde).

4,0

Sparks

geplaatst: 24 juli 2010, 00:39 uur

west schreef:
Het nogal gehypte Wincing the Night Away vond ik wat tegenvallen. Wel een aardig album, met een paar goede nummers. Daarom was ik niet meer begonnen aan dit album. Gelukkig was daar de Oor lijst van het decenium, waar dit plaatje maar liefst op 17 staat.

Inmiddels heb ik 'm een paar keer gedraaid en dit is echt goed zeg. Wat een prachtige muziek! Laat je niet misleiden door het wat mindere openingsnummer, wat volgt is gewoon erg goed in elkaar gestoken en mooi gemaakt. Het heeft wel iets weg van the Beatles anno 2003 (ja, je leest het goed).

Zeker ook even "Oh, Inverted World" luisteren. Dat vind ik persoonlijk het beste album met een mooi aaneengesloten nummers met schitterende uitschieters als New Slang. Er heerst een mooie sfeer op dat album.
Dit album is toch weer net even iets anders. Goede nummers maar niet altijd een lange houdbaarheid. Na een aantal keer beluisterd te hebben toch weer terug op de kast gezet waar hij stof staat te vangen;( en toch vaak de voorkeur uitgaat naar het debuut.

4,5

De Daniël

geplaatst: 29 september 2010, 00:46 uur

En zo laatst bewezen The Shins met dit album voor mij toch wel weer even dat ze misschien wel het beste pop/indie plaatje van de laatste - pak hem beet - 10 jaar hebben gemaakt. Alles klopt, alles is mooi in balans, alles is zo verschrikkelijk lekker om naar te luisteren. Ik ben bang voor vijf sterren, maar dit komt heel dicht in de buurt...

4,5

Cor

geplaatst: 30 september 2010, 17:56 uur

Zeer rijke popplaat van The Shins. Gevarieerder dan de voorganger 'Oh, Inverted World'. Dat was vooral veel accoustische pracht. Hier zit heel veel in: country-invloeden, rockorientatie en hemelse popliedjes als het majestueuze 'Saint Simon'. Terecht gekozen tot 1 van de beste 20 albums van het afgelopen decennium. Prachtig!