Electric Light Orchestra - Zoom (2001)

Ik heb de meeste albums van ELO op (redelijk tot mint) vinyl, maar overweeg de CD Boxset Classic albums aan te schaffen, waarin de eerste 11 ELO albums bij elkaar in een doosje zitten, met veel bonusmateriaal per album. Weet jij of dat de remasters betreft? Zit Zoom net niet meer bij, vreemd genoeg. Gaat t/m Balance of Power. Als ik de remaster van Zoom tegenkom, is ie van mij. Heb het album net weer eens geluisterd, prima plaat toch ook hoor. Veel beter dan Balance of Power, wat ik me daarvan kan herinneren. P.S. Halfje erbij gedaan.

Secret Messages komt begin volgende week aan de beurt, dan ben ik enkele uren alleen thuis met mijn plaatjes en meer dan behoorlijke installatie. Sorry alvast, buurvrouw...

Goed nieuws, Tony. Die box betreft de uitstekende remasters van 2007 (o.a. On The Third Day, A New World Record, Out of the Blue en Balance of Power) en de iets mindere kwaliteit remasters van 2001; Eldorado, Discovery en Time. Secret Messages is ook geen recente remaster, maar die kwaliteit was al top: uitzonderlijk goed opgenomen in de Wisseloord Studios. Dus je buurvrouw kan genieten!

De eerste Zoom uit 2001 was redelijk van kwaliteit, maar een tikje gruizig en gecomprimeerd. De laatste remaster van 2013 op het Frontiers-label is geen koopje maar wel een stuk beter. Niet harder maar wel helderder en meer rust en diepte in het geluidsbeeld. Ik heb 'm nog niet zo lang in huis en heb geen spijt van deze aankoop.

PS. musiquenonstop schreef hier al over. Helaas missen we hem de laatste 2 jaar in de ELO-discussies!

Ik heb niet zo lang geleden een pindakaas van vooral (Japanse) remasters uit 2007 en 2008 gevonden. Geweldige geluidskwaliteit waar ook de vinyl originelen niet aan kunnen tippen wat mij betreft. Toch zet ik nog regelmatig een plaatje (LP dus) van ELO op. Ik ben zo met dat geluid van ELO op vinyl opgegroeid, dat gaat er nooit meer uit. Anyway, de box zit in de wish list.

Vond ik dit voorheen nog een zeer dikke plaat.

Inmiddels vind ik 'm zelfs uitmuntend geweldig.

Heerlijke gitaarsound zowel te horen in dikke riffs als enkele beknopte maar onvoorstelbaar rake swagger solo's.

En die domineren dit album wel. Wat het iets anders maakt dan de ELO die we hiervoor gewend waren, maar toch een zeer waardige toevoeging die na Out of the Blue zomaar eens mijn favoriete Sjef Lynne project zou kunnen zijn.

Zo'n nummertje als Melting in the Sun.

Nog eens een auditieve smaaksensatie die openklapt op de papillen.

En dan dat dingetje dat ie doet met die solo.

Sterk album, maar liefst 15 jaar na voorganger Balance of Power (1986). Weinig succesvol, concerten moesten zelfs afgeblazen worden wegens gebrek aan belangstelling.
Moment in Paradise, Stranger on a Quiet Street, Melting in the Sun en opener Alright zijn van grote klasse.

Leuke plaat . Ik heb weinig referentie daar ik niet thuis ben in het verleden van de band. Maar dit klinkt niet onaardig . Leuke gastbijdragen van 2 Beatles en een fijne productie. Het zal allemaal weleens beter en verfijnder zijn gedaan door Lynne , maar dit is mijn startpunt en dat bevalt me tot nu toe prima . 3 en halve ster voor deze.

Niet dat ie slecht is hoor, maar waarom begin je godesnaam met deze Zoom dan? Dit is toch wel een plaat voor de doorgewinterde fan die alles van ELO al kent, kijk naar het aantal stemmen. Eldorado, A New World Record, Out of the Blue, allemaal albums die veel meer voor de hand liggen om mee te beginnen.


Snel verder dan en nog veel plezier!

Omdat ik deze in een cd toren uit de nalatenschap van mijn pa heb gevonden . Anders was ik zoals ik meestal doe wel chronologisch te werk gegaan .

Okee, da's duidelijk en excuses, ik wilde niet bijdehand doen of zo.

No Sweat ,Tony .

Blijkbaar komt ELO met een nieuw album : De Britse rockgroep Electric Light Orchestra brengt een nieuwe plaat uit. Het album heet From Out Of Nowhere en verschijnt op 1 november.

De track From out of nowhere klinkt in ieder geval alsof Jeff Lynne de draad weer oppikt ten tijde van Face the music.....

Dit soort albums vind ik altijd erg lastig, zeker als de band in kwestie er minstens flink wat jaren tussenuit geweest is. Ik vraag me ook altijd een beetje af voor wie het gemaakt wordt; jezelf? de fans? de kassa die nog minstens eenmaal moet rinkelen? Dat gevoel overheerst bij Zoom ook. Net als vele reünie(?)platen is de vertrouwde sound in geen velden of wegen meer te bekennen. Ik herken hier niets van ELO in op de zanger na wellicht. Dertien songs op een schijfje gekwakt met waarschijnlijk nog een paar bonustracks voor de trouwe fans die nog de moeite hebben genomen om naar de platenzaak te gaan. Typisch eigentijdse artwork (lelijke, digitale 2000-hoes) erop gekwakt en waarschijnlijk nog een wereldtour.

TJa, het zijn liedjes die erop staan, maar het oude vuur is allang weg. Er is geen moeite gedaan om iets oprechts te brengen. Dat hoor ik verrassend genoeg nog wel op A Long Time Gone. Ook weemoed is een emotie waar iets mee gedaan kan worden. Het is de zoveelste band die als een nachtkaars uitgegaan is. Ik probeer me altijd een beetje voor te stellen hoe ELO anno 1971 gereageerd zou hebben als je ze dit album had laten horen.

Eindstand:
1. On The Third Day
2. Time
3. The Electric Light Orchestra
4. Secret Messages
5. Face The Music
6. Electric Light Orchestra II
7. Discovery
8. Eldorado
9. Out Of The Blue
10. A New World Record
11. Zoom
12. Balance Of Power

De gedachte aan een rinkelende kassa en een wereldtour mag misschien meegespeeld hebben. Feit bleek echter dat er bar weinig platen van verkocht werden en een tournee afgeblazen moest worden wegens gebrek aan belangstelling. Jeff Lynne ging er dus behoorlijk mee het schip in en liet vervolgens 11 jaar lang niets meer van zich horen.

Voor mij nog steeds de beste sinds Out of the Blue.

Melting in the Sun een onvoorstelbaar harde track met een killer solo.

Vergeet ook vooral het lieflijke Moment in Paradise niet.

Allereerst: wat een lekkere gitaarsound! ELO heeft het nooit heel erg gehad van de gitaren en meer van de strijkers/toetsen, maar opener Alright zet de toon daarmee al meteen lekker. Zorgt ervoor dat het album bij vlagen ook een Toto/Tom Petty-vibe heeft, maar dat is voor mij absoluut geen probleem. State Of Mind geeft nog een klein stukje Traveling Wilburies (en een Ghostbusters intro-vibe) mee, Ordinary Dream heeft een lekker dromerige vibe met goed gitaarwerk en Melting In The Sun is ook fijn. Klassiekers/zo goed als vroegah is het nergens, maar het gaat op de achtergrond prima door.

Bijzonder is Zoom niet, maar slecht kan ik het met geen mogelijkheid noemen. Je zou kunnen zeggen dat de noodzaak een beetje ontbreekt, maar ik vind het alsnog een sympathieke plaat van een sympathieke band.

Eindstand:
1. Time 4.5*
2. Electric Light Orchestra II 4*
3. Out Of The Blue 4*
4. Face The Music 4*
5. The Electric Light Orchestra 4*
6. Secret Messages 4*
7. A New World Record 3,5*
8. El Dorado 3,5*
9. On the Third Day 3,5*
10. Zoom 3,5*
11. Discovery 3*
12. Balance Of Power 3*
Gemiddelde: 3,71*

Met afstand het minst interessante album dat ELO maakte.

Gratis opgepikt uit kast op het station. Had door de lage scores lage verwachtingen maar vind het best een fijn plaatje, zeker de eerste helft. Dat terwijl Out of the Blue me nog niet heeft weten te pakken. Voordeel van deze is ook wel de kortere speelduur. Leuk om te hebben

Tijd om hier weer eens op terug te blikken. In huis: de originele CD, tweemaal zelfs, en de remaster-heruitgave op het Frontier-label uit 2013, met de twee wat ongepaste bonustracks.
Die laatste klinkt een fractie frisser en voller, al moet je voor de verschillen diep in de speaker kruipen.
Een beetje gruizig klinkt het toch wel. Alsof de analoge VU-meters een stukje in het rood uitsloegen bij de mix. Nu denk ik dat niets toevallig gebeurt op de albums van ELO en zó en niet anders moet het dus wel bedoeld zijn door Jeff. Ook niet toevallig is de lengte van de nummers, allemaal rond de behapbare drieënhalve minuut. Een nieuwe benadering van songs.

Het album was matig succesvol, maar dat is hierboven al beschreven, dus direct door naar de nummers:
Alright komt zwaar ronkend binnen, met dat heerlijke gitaarwerk. En hoewel de essentie van de tekst positief is, hoor je het leed eraan af. Het leven is geen lolletje, doorvechten dus.
Moment in Paradise : geweldig nummer, het verbaast me zeer dat dit geen hitsingle werd.
State of Mind : een rocker rechttoe rechtaan. Een beetje simpel.
Just for Love : beatlesque. Mooi dus.
Stranger on a Quiet Street : hier ben ik ook enthousiast over. Heerlijke rocker, in lijn met de krachtige opener Alright.

In My Own Town ; zoiets was al eens gedaan op Secret Messages (1983): nostalgische blues.
Je kunt niet zeggen dat het allemaal hetzelfde is op dit album, zoals Easy Money bewijst.
It Really Doesn't Matter zit geraffineerd in elkaar, maar maakt niet heel veel indruk.
Een beetje When I Was a Boy (2015) horen we hier alvast in Ordinary Dream, met nostalgische ELO-strijkjes.

Zwelgen in nostalgie in A Long Time Gone: een prachtsong. Wat zit het ook hier weer gedegen in elkaar!
Nu mijn favoriet: Melting in the Sun . Dit vraagt om luid afspelen, dus als je buren niet thuis zijn.
Koortjes, gitaren, en heerlijk sentiment. Lynne zet hier zijn beste stem op.

Dan nog twee ouderwetse rockers om het af te leren: All She Wanted en Lonesome Lullaby. Hoor ik Tom Petty? Ja, die invloed is er wel degelijk. En dan is de plaat ten einde. Tenminste, de originele versie.
De toegevoegde tracks One Day en Turn to Stone in de live versie mogen er wel zijn, maar hebben met het concept van Zoom niets te maken. Al is de laatste track ook in 2001 opgenomen bij de Zoom-tour.

Tja, die tour. Daar zullen we het maar niet meer over hebben. Dit was toch echt de laatste échte ELO, al was het meer dan duidelijk een soloproject geworden van Jeff Lynne. De inspiratie, hier op Zoom nog volop voorradig, bleek het grote probleem op de meer of minder glorieuze comeback albums van Jeff Lynne's ELO: Alone in the Universe (2015) en From Out of Nowhere (2019).

Het originele Zoom is tweedehands nog wel voor een pittig bedrag te krijgen, maar beter is dan voor een redelijker prijs de box original album classics aan te schaffen met naast Zoom, Armchair Theatre, Long Wave, Mr. Blue Sky en Live. In kartonnen hoesjes weliswaar, maar daar is overheen te komen.