Coldplay - Parachutes (2000)

ja ik ook, mischien dat niet iedereen dat vind maar dat ie maar 5 stemmen heeft terwijl de rest gemiddeld zon 100 stemmen heeft is gewoon overdreven

Ik moet zeggen, Everything's Not Lost is een geweldig nummer, maar heeft het toch net verloren van Don't Panic en Yellow, wat betreft mijn stem. Het is echter een goede kansmaker als ik maar één stem meer mocht uitdelen. Ik denk dat het bij velen zo is gegaan.

Dat Everything's Not Lost zo laag staat komt omdat de titel van het nummer kort geleden is gecorrigeerd van Everything's Not Lost naar Everything's Not Lost / Live is for Living. Daardoor zijn alle voorkeursstemmen verloren gegaan.

o vandaar dan snap ik het nu
hoe stond ie eerst dan, weet iemand dat nog?
dit album moet btw echt naar de 4 sterren!

Spies vind ik het mooiste nummer van coldplay dat er is

is idd 1 van de mooiste nummers van ze!

Aantal prachtige nummers, Yellow, Trouble en Don't Panic zijn mijn lievelings. Toch wel een aantal iets mindere nummers erbij, maar het zij ze vergeven

wat zijn de mindere nummers dan? ik heb er geen kunnen ontdekken

In de zin van minder dan vooral die drie. De drie zijn ongelofelijk sterk, maar nummers als Everything's not lost, High Speed vind ik niet van dat hoge niveau.

Ik vind ook niet dat er een minder nummer opstaat, maar de muziek vind ik soms iets te simpel, nergens wordt het heel spannend, daarom ben ik ook zo blij dat Coldplay zich door heeft ontwikkelt.

Don't panic, wát een opener! Naar mijn mening Coldplays beste album, gevolgd door A Rush Of Blood To The Head...

Het klinkt op dit allemaal wel goed, alleen op Viva is alles toch zo veel mooier, het gebruik van de instrumenten, de hoeveelheid van instrumenten, de originaliteit van de nummers, maarja haha dat is mijn mening

is er een nieuwe editie ofzo? er zijn 2 bonustracks bij gekomen die er gister nog niet stonden

Dat zijn B-Sides van nummers, ik weet niet precies van welke nummers.

Leuk bandje dat Coldplay.
Maar ik zet liever nog eens Jeff Buckley op.
Als een Jehova getuige bleef ik het verkondigen.
Gewoon gejat.
Meer is het niet.
Luister eens naar Grace.
Dat is het echte werk.

Altijd het idee gehad dat niemand luisterde.
Tot die ene avond bij RTL4.
De een of andere Lisa won een talentenjacht.
En ze bracht daar Leonard Cohens Hallelujah op de Buckley manier.
Blijkbaar had mijn smeekbede de commerciële rotzooi bereikt.
Tijd om me meer in het voorheen zo afgerekend Coldplay te verdiepen.

En uiteindelijk vond ik mijn rust.
Doe maar rustig aan, de wereld is mooi.
De K3 achtige invalshoek van Chris Martin beviel mij wel.
Don’t Panic is therapeutisch.
In slaap vallen op de sofa van de psychiater.
Een uur later heerlijk ontwaken, maar wel 80 Euro lichter.

De kracht zit hem niet in de zang.
Die zit zelfs regelmatig op het randje.
Het dromerige Back To Earth effect doet het hem.
Alsof elke nachtmerrie is terug te brengen tot een mooie ervaring.
Ondanks het geprezen A Rush of Blood to the Head is op Parachutes geen gejaagdheid.
Hier neem je de tijd om er eens goed voor te gaan zitten.
Lekker met een kopje Rooibosthee.
Ontspanning is het sleutelwoord.
Van ongekende kwaliteit.

De heer Buckley krijgt wel heel erg veel eer toebedeeld zo.

Verder wel leuk stukje.

Ik weet nog wel toen ik voor het eerst iets van Coldplay hoorde destijds. Eerste wat ik dacht was ook van "wat een vervelende Buckley-kloon". Compleet de techniek en stijl van Buckley gekopieerd, zonder er echt iets aan toe te voegen. Misschien heb ik daarom nooit echt iets met Coldplay gehad, al hebben ze in de loop der jaren wel een handvol echt mooie nummers gemaakt.

Ik dacht niet meteen aan Jeff Buckley toen ik Coldplay voor het eerst hoorde maar het kan zijn dat Coldplay daardoor beïnvloed is. Volgens mij liggen de invloeden van Coldplay eerder bij Britse bands als Radiohead en the Smiths. Al heeft Coldplay toch wel een eigen sound dankzij de zang van Chris Martin.

Juist die zang klinkt op dit album als Buckley.
Niks mis mee, je kunt slechtere voorbeelden treffen.
Later ontwikkelde het meer een eigen geluid.
Bij Clocks hoor ik Buckley niet meer terug.

Nadat ik ergens gelezen had, dat de zang van Chris Martin erg op dat van Jeff Buckley leek van het album Grace, ben ik zelfs ooit begonnen met luisteren naar Jeff Buckley, en ik hoor er ook zeker vergelijkingen in, en ik hoor in Coldplay eigenlijk vrij weinig van Radiohead, zelfs niet van het album The Bends.

Coldplay heeft qua sfeer wel raakvlakken met The Verve.
Radiohead hoor ik er ook niet echt in terug.

Ah kom op, deze kan toch zeker nog wel een 4 gemiddeld komen te staan?:(

Voor mij wel.
En afgerond haalt hij het ook.

Afgerond, daar doen we het hier niet voor op MuMe

ja hij moet echt op 4

ik vind viva verreweg het slechtst, de eerste 3 vind ik wereldklasse maar viva is behalve de hitjes prut

Dit vind ik het meest depressieve album van Coldplay.
Daarom krijgt het van mij ook de laagste score.

Toch vreemd aangezien er achter op mijn cd gewoon 'Everything's Not Lost' staat en verder niets. Snap niet waar dat 'Live is for Living' vandaan komt.

Live is for Living is de naam van de hidden track aan het einde van het nummer.