Panic at the Disco - Pretty. Odd. (2008)

ik heb hem gehoord maar kan er nog niet veel van maken.
Ik wacht nog ff met stemmen

En ja hoor, de twee (van de 10.000) deluxe editions die in Nederland zijn afgeleverd zijn opgekocht door de interwebshop van Van Leest/Free Record Shop. En raad maar, ze verloten die aan de mensen die Pretty. Odd. pre-orderen bij deze websites. Pretty. Lame.

Nou ik heb me gewaagd aan het album vanmiddag.
Nou ja, gewaagd? Ik heb em na 5 nummers (nog net niet gillend) uitgezet. Muzikaal stelt het niet veel voor, je kan het onder de noemer kleuter-rock gooien. Waar ze op de vorige cd nog best aanstekelijk instrumentgebruik lieten horen gaat het hier helemaal nergens over. Dan de teksten, zijn ze natuurlijk niet groot mee geworden, maar op een gegeven moment gaat het over wolken en vogels die zingen en meer van dat soort ongein, sorry hoor, maar dan haak ik echt af...
Het is eigenlijk gewoon stom dat ik verbaasd ben dat het zo ruk is, want iedereen zag natuurlijk wel aan dat het na het eerste album niks meer zou worden.

hij is in ieder geval beter dan hun debuut cd.

Eerste album vond ik niets, de single Nine In The Afternoon klinkt erg lekker! Ben benieuwd naar de rest van het album.

ik houd het voorlopig op een magere 2,5, wellicht dat het nog iets naar boven wordt bijgestelt over een paar weken, maar tot dus ver valt dit album me sterk tegen vergeleken met A Fever You Can't Sweat Out.

Ik weet het nog niet zo.. dat zal voor een groot deel wel komen door de geweldige geluidskwaliteit van wat ik heb.. ik weet later meer hoop ik..

Ik heb hem nu een paar keer geluisterd en ik moet zeggen dat dit echt geen verkeerd cd'tje is.
De eerste cd was grotendeels vervelende puber-emo waarvan eigenlijk alleen de singles de moeite waard waren maar dit is echt een flinke stap vooruit.
Muziekaal zit het dik in orde en laat je soms even denken aan the beatles en andere grootheden.
Het grootste struikelblok is echter wel de stem van de zanger alhoewel hij vergeleken met de vorige cd vocaal veel beter te pruimen is.
Ook de teksten zijn niet van een bijzonder niveau maar dat word weer gecompenseerd door de soms geweldige melodieen.
Vooraf had ik niet veel zin in deze cd, Nine in the Afternoon klinkt lekker maar voor de rest zal het niet veel zijn dacht ik.
Niets is minder waar er staan verdomd lekkere nummers op.
Het vrolijke 'The green gentleman' bijvoorbeeld.
'The piano knows something i don't' begint mooi dramatisch word daarna vrolijk en op het eind springt het weer terug op het dramatische dat is toch mooi gedaan.
'Northern Downpour' is een mooie ballad en zo'n moment waarop de zanger laat horen dat hij best kan zingen.
Dat piano riedeltje in het nummer From a mountain... is ook ontzettend verslavend en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Nooit gedacht dat ik ze nog eens goed zou gaan vinden mischien schaam ik me er zelfs een beetje voor maar who gives a fuck.

Ben met veel van SOAD eens ... alleen er staan hier heel veel lekkere nummers op, behalve track 12 maar dat was voor maar 2 minuten.
Deze album is voor mij net niet zo sterk als hun debut, maar ze hebben de lef en ook de talent om van stijl te veranderen en dat verdiend respect en een goede luister buurt. Ik heb dan ook veel liever een band zoals PATD dan bijv die KOOKS dat niks meer kunnen dan een deel 2 van hun debut maken!!
PATD zijn een van de betere bands uit de VS de laatste jaren (misschien geholpen door feit dat ze door Britse bands zijn beinvloed in plaats van al die US bands van de jaren 90 dat alles bleef herhalen op een erg saaie manier?)
Ik vrees dat terveel mensen in o.a. NL zijn op de "bandwagon" gesprongen met hun kritiek op PATD. Hun live optredens zijn bijvoorbeeld niet zo slecht geweest (die in Paradiso was zelfs zeer indrukwekkend) dan wat de NL pers willen laten geloven (misschien gebruiken ze allenmaal dezelfde source en zijn te lui om het zelf uit te zoeken?)
Dit is een aanrader en zeker een 7.5 uit 10 waard (dus 3.5 op deze site vind ik te weinig)

Ben toch wel steeds benieuwder naar dit album. Heb alleen nog zoveel andere muziek op het programma staan, het zal moeten wachten xD

Mijn stem is inmiddels na enkele luisterbeurten veranderd in een 3.5. Begin dit album toch steeds meer te waarderen, uiteindelijk een hele leuke stijl op deze manier vind ik.

De recensenten van bladen zijn allemaal laaiend enthousiast.

Geweldig
Komen ze met een nieuwe plaat, die volgens hun een volwassener geluid heeft en krijgt dit album nog lager
Maar goed de haters stemmen meestal het snelst
Ik ga voor de grap ook eens luisteren.

heb hem nog maar net gekocht!
het is inderdaad totaal anders dan het eerste album, maar er zit wel iets in. ik wacht nog met stemmen, kheb hem toch nog niet volledig beluisterd.

'mad as rabbits' vind ik wel zeer leuk omdat Ryan Ross ook één van de primaire stemmen op zich neemt.

Luister dan vooral Behind the Sea. Geheel gezongen door Ryan Ross. Ik heb de LP besteld. Hopenlijk krijg ik hem snel binnen.

Nine in the Afternoon is een dikke ripoff van dit:

http://nl.youtube.com/watch?v=P7NwtjNpl-U

nou... eigenlijk niet echt.

Zitten veel elementen van in. Heel veel. Echt heel veel. Nee, heel veel. En toch vind ik het stiekem best een leuk liedje.

goeie shit!!!

geweldige cd! 4,5!

Dat clipje van Nine in the afternoon is zo surrealistisch, past natuurlijk goed bij de titel van dat nummer

Kvind er geen zak aan Saaie liedjes, slechte zang...

Oh, how it's been so long
We're so sorry we've been gone
We were busy writing songs for you

You don't have to worry
Because we're still the same band
You don't have to worry, you don't

Hoe lamlendig kun je een plaat beginnen? Anyway, debuutplaat A Fever You Can't Sweat Out was een guilty pleasure van me dus de stijlwisseling had van mij denkelijk achterwege mogen blijven. Toch begint de plaat erg aardig met als favoriet het duo Do You Know What I'm Seeing / That Green Gentleman (Things Have Changed). Het bewijst dat Panic at the Disco wel degelijk leuke liedjes kan schrijven. Helaas zakt de plaat in de tweede helft compleet in elkaar waardoor het aanstekelijke debuut hier vaker opgezet gaat worden dan Pretty. Odd. Too. Bad.

2,5*.

woowh! na hem een aantal keer geluisterd te hebben ben ik weer helemaal fan! eerst vond ik het nogal saai, en niet zo vrolijk als de vorige cd, maar na een paar keer luisteren ontdek je alle mooie details, en klinkt het ineens heel anders! een tip voor de mensen die het niksvinden: vooral nog een paar keer luisteren! en GOED luisteren!


Ik vind het wel een goede tekst! iets minder origineel dan sommige andere, maar opzich wel leuk!
verder vind ik de tekst van 'when the day met the night' zo mooi! echt, je moet er maar opkomen hoor!:
when the sun met the moon, she was drinking thee in a garden,
under the green umbrella trees, in the middle of the summer.
prachtig!

De leukste nummers vind ik:
- Nine in the Afternoon
- She's a Handsome Woman
- That Green Gentleman
- When the day met the Night
- Mad as Rabbits

nog even een vraagje: weet iemand waarom het nummer 'Pas De Cheval' me zo bekend voorkomt? ik kén het namelijk ergens van, maar ik kan er maar niet opkomen van wat.

ik vind pas de cheval een sterk nummer - in het begin deed het me beetje denken aan een western soundtrack maar toen begon ik meer te denken aan de stijl van composer
Dimitri Tiomkin (die in de jaren 50 & 60 o.a. soundtracks deed voor grote films van toen zoals Guns of Navarone, Giant , Rio Bravo, The Alamo, en ook voor Hitchcock!) ... het kan zijn dat iemand in de band graag films kijkt van dat periode?

en iets anders, toen ik eerst de titel pas de cheval zag moest ik denken aan de engels uitdrukking "Pass The Shuvvle" (2 x de letter v en niet de letter w)

Ik heb de hele tijd het gevoel dat ik naar een slechte Beatles cover band aan het luisteren ben. Ik moet regelmatig aan de sound van Sgt. Pepper denken.
Is dit positief? Nou, nee eigenlijk niet. Ik vind dit erg middelmatig zo op het eerste gehoor.
Hier en daar klinkt het best aardig, maar niet genoeg voor een voldoende.

Het is niet echt slecht maar om nu te zeggen nou nou wat is dit gheweldig.... nee dat ook niet. Nu was ik al niet zo onder de indruk van hun eerste plaat en van deze dus nog minder..... Laat ik het voorlopig er maar op houden dat dit een middelmatige pop/rock plaat is geworden...... als je geen kennis van dit album neemt mis je ook niets wezenlijks.
Oordeel 3*

Ik heb nog niet veel hiervan geluisterd,
maar nine in the afternoon vind ik echt bagger.
Ik ben echt helemaal fan van hun eerste album, dus die stijlverandering snap ik ook niet.
En dat uitroepteken had best in hun naam mogen blijven

Sorry hoor maar dat vind ik dus dichtkunst van de middelbare school. Ook niet echt origineel en al zeker niet poetisch.

haha dat is inderdaad echt van dat typische Emo-rijm, quasi-kunstzinnig maar dus eigenlijk gewoon kinderachtig.