Status Quo - 12 Gold Bars (1980)

Nou wist ik bij Roll over lay down toch zéker dat de twee "break"-akkoorden aan het einde van elke coupletregel samen een aflopend reeksje vormden, maar het tweede akkoord is dus hóger dan het eerste... Kijk, alleen al door dat uit lang vervlogen tijden overgeleverde waanbeeld te corrigeren heeft deze compilatie zijn nut bewezen, maar ook los daarvan is dit een ideale verzamelplaat : drie kwartier rocken, raggen en luchtgitaar spelen, en na afloop besef ik dat ik hierna geen enkel Quo-album meer nodig heb. Jammer dat door een productiefoutje de laatste track is weggevallen en vervangen door een nummer van Bread (hoewel het eigenlijk lang niet slecht is, eerlijk is eerlijk, alleen heeft het niets met de rest van het album te maken en is het ook niet echt een spectaculaire uitsmijter). Favorieten zijn Caroline (met dat erg leuke ingetogen tussenstukje), Rain (mooi koortje tijdens de brug) en het onvermijdelijke Down down. (Maar het blijft me een raadsel waarom Rick Parfitt het titelwoord van Rain niet gewoon laat rijmen op pain maar op het Nederlandse Kain, om nog maar te zwijgen van het moment waarop hij the rain laat rijmen op die Kain.)