menu

Young Marble Giants - Colossal Youth (1980)

Alternatieve titel: Colossal Youth & Collected Works

mijn stem
3,89 (148)
148 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Rough Trade

  1. Searching for Mr. Right (3:01)
  2. Include Me Out (1:58)
  3. The Taxi (2:05)
  4. Eating Noddemix (2:01)
  5. Constantly Changing (2:02)
  6. N.I.T.A. (3:29)
  7. Colossal Youth (1:53)
  8. Music for Evenings (3:00)
  9. The Man Amplifier (3:13)
  10. Choci Loni (2:35)
  11. Wurlitzer Jukebox (2:44)
  12. Salad Days (1:59)
  13. Credit in the Straight World (2:27)
  14. Brand - New - Life (2:52)
  15. Wind in the Rigging (2:26)
  16. This Way * (1:40)
  17. Posed by Models * (1:22)
  18. The Clock * (1:37)
  19. Clicktalk * (2:41)
  20. Zebra Trucks * (1:31)
  21. Sporting Life * (1:01)
  22. Final Day * (1:42)
  23. Radio Silents * (1:52)
  24. Cakewalking * (2:48)
  25. Ode to Booker T * (3:02)
  26. Have Your Toupee Ready * (1:08)
  27. N.I.T.A. * (4:27)
  28. Brand - New - Life * (2:53)
  29. Zebra Trucks * (1:31)
  30. Choci Loni * (2:13)
  31. Wind in the Rigging * (2:37)
  32. The Man Shares His Meal with His Beast * (4:23)
  33. The Taxi * (2:02)
  34. Constantly Changing * (2:05)
  35. Music for Evenings * (2:56)
  36. Credit in the Straight World * (2:11)
  37. Eating Noddemix * (2:00)
  38. Ode to Booker T * (3:00)
  39. Radio Silents * (2:51)
  40. Hayman * (1:24)
  41. Loop the Loop * (3:00)
  42. Searching for Mr. Right [John Peel Session] * (2:35)
  43. Brand - New - Life [John Peel Session] * (2:46)
  44. Final Day [John Peel Session] * (1:56)
  45. N.I.T.A. [John Peel Session] * (3:43)
  46. Posed by Models [John Peel Session] * (1:31)
toon 31 bonustracks
totale tijdsduur: 37:45 (1:50:13)
zoeken in:
D-ark
Wel een van de meest mooiste minimale wave platen ooit.

avatar van aERodynamIC
4,0
The xx zorgt er (onbedoeld) voor dat Young Marble Giants weer in de belangstelling staat en dat is niet geheel onterecht.
Ik kende ze wel uit de jaren '80 maar dat mag verder niet echt een naam hebben. Juist doordat ik The xx onverwacht toch wel heel erg leuk ben gaan vinden wist ik zeker dat ik deze cd weer eens moest beluisteren. 'Weer eens' ja, want ik kan me herinneren dat ik dit op een cassettebandje had overgenomen van een toenmalige vriend en ik weet ook dat ik er toen niet veel mee gedaan had omdat ik het te kaal vond klinken en er verder niet veel mee op had. Zijn liefde voor The Cure deelde ik toen veel meer.
Er ligt een parallel met het heden, want ook The xx werd aanvankelijk zeer zuinigjes onthaald door mij en is uitgegroeid tot één van mijn favoriete cd's van dit jaar.
Hetzelfde gaat op voor Young Marble Giants en dit album van ze: wat een charme, wat een heerlijkheid!
Ik kan me best voorstellen dat ik dit in mijn tienertijd niet oppikte en daar baal ik toch wel van. 'Vaag kennen' is nu eenmaal niet 'al jaren verliefd zijn op'. Er valt dus een hoop schade in te halen en daar ben ik dan ook mee bezig.
Een track voor track bespreking is onmogelijk omdat ik snel zal vervallen in allerlei oeh's en aah's terwijl de nummers juist zo 'lief en klein' zijn en daar ontlenen ze wat mij betreft hun charme aan.
Daar moet je verder niet met je schrijftengels aan willen komen; daar moet je met je muziekliefhebber-oren naar luisteren, van genieten, en verder iedereen duidelijk maken dat ze niet zo stom moeten zijn om dit te pindakazen (niks cassettebandjes anno 2009) en er vervolgens niets meer mee te doen.
Luisteren, luisteren, luisteren is mijn tip en ontdek voor de zoveelste keer dat de jaren '80 echt niet zo beroerd waren als menigeen wil doen laten geloven!!!!!

avatar van beaster1256
3,5
heb de plaat nog gehad , maar vond er toen niet zo veel aan , nu heb ik gekocht op cd ( ja, ik weet het voor sommige muziek heb je wat meer luisterervaring nodig en geduld , dat heb ik nu maar toen niet ) , en een wereld gaat open , dit is om te koesteren , prachtige minimalistische muziek ons gegeven door een paar engelen !

avatar van Oldfart
4,5
dit is om te koesteren , prachtige minimalistische muziek ons gegeven door een paar engelen !

avatar van herman
4,0
Erg fijne plaat inderdaad. Leuk om te lezen dat Kurt Cobain er ook groot fan van was.

Denk dat dit ook wel van invloed is geweest op Luke Haines' Black Box Recorder (en dan met name de plaat England Made Me).

Deze Young Marble Giants hebben op 9/10/09 hier al eens in the spotlight gestaan.

De box-uitvoering (3 cd's) bevat naast het eerste album ook de e.p., de Peel-sessies en de opnamen voor een tweede album is dus een absoluut koopje.

En hier doet zich een nieuwe parallel voor met The XX: bij die laatste band is inmiddels Baria Qureshi vertrokken en er zijn thans allerlei concerten afgezegd; YMG kapte ermee voor de release van het tweede album. Spin-offs The Gist, met de hit Love at First Sight, en Weekend - La Varieté waren toch van een ander kaliber. De magie en de synergie was blijkbaar na het eerste album weg; en dat doet vrezen voor The XX.

Als je ruimhartig bent zie je in Weekend - waarin Alison Statton zat met o.m Simon Booth - een soort voorloper van Working Week (idd met Booth), met een goede uitvoering van Marvin Gaye's Inner City Blues, dat zeg maar het begin van de acid jazz/jazz dance inluidde.

avatar van Vivemaker
5,0
Even het gemiddelde wat opgeschroeft want dat verdient deze plaat zeker.

Dat minimale muziek, maximaal genot kan zijn bewijzen de Young Marble Giants met Colossal Youth.

Erg aanstekelijke nummers. De vocalen vind ik ook uitstekend bij de muziek passen.

avatar van DjFrankie
4,0
Ik heb deze LP denk ik al 15 jaar in de kast liggen (ooit gekregen van iemand die zijn lp's opruimde) en op aanraden van Mjuman toch maar eens even afgestoft vanwege The XX.
En inderdaad dit is een prima plaat met fijne zang, en een minimale begeleiding, die erg prettig in het gehoor klinkt.
Leuk en sfeervol !!

3,0
Aardig plaatje, en hoed af voor de pioniers, maar The XX is beter, of alleszins: het raakt me meer. In Young Marble Giants kan ik niet eens spreken van ingehouden emotie: het is soms ronduit kil, mechanisch en levenloos. Mijn koffiezetapparaat klinkt warmer. Niettemin knappe songs zo nu en dan.

5,0
raskolnikow schreef:
Aardig plaatje, en hoed af voor de pioniers, maar The XX is beter, of alleszins: het raakt me meer. In Young Marble Giants kan ik niet eens spreken van ingehouden emotie: het is soms ronduit kil, mechanisch en levenloos. Mijn koffiezetapparaat klinkt warmer. Niettemin knappe songs zo nu en dan.


Vergelijken met the XX mag..maar bedenk wel dat dit muziek van 30 jaar geleden is: en dan is het alleen maar des te meer te waarderen!

avatar van Misterfool
Op zich vind ik dit een heel geslaagd album. Minimaal opgebouwde popmuziek, die desondanks toegankelijk is en lekker in het gehoor ligt. Desondanks vind ik de stem van de zangeres soms tegen het irritante aanliggen. Daarnaast vind ik dit album ook niet voor de volledige 37 minuten interessant. Bij de laatste twee nummers heb ik toch een beetje het gevoel dat ik het trucje wel ken. Al met al een 3.5*

avatar van pinguin#13
5,0
Misterfool schreef:

Bij de laatste twee nummers heb ik toch een beetje het gevoel dat ik het trucje wel ken. Al met al een 3.5*


Daar heb je wellicht gelijk. Dik oké dus dat het bij dit ene album gebleven is (vermoed ik).
Dat 'trucje' leverde wel een pareltje op die in al zijn eenvoud mooi contrasteerde met alles wat er destijds te horen was. Vandaar ook dat hij na al die jaren nog steeds zo sterk is blijven hangen.

avatar van deric raven
De termen lo-fi en minimalistische muziek lees ik hier terug, maar dat vind ik wat kort door de bocht.
Voor mij is dit gewoon erg sfeervolle postpunk, maar de omlijsting door de wat zachter klinkende zangeres maakt het wel af.
Absoluut raakvlakken met het latere The XX, met als grote verschil dat Young Marble Giants net een stuk puntiger en minder zweverig klinkt.
Soms gaat het zelfs richting reggae en ska, terwijl de uitbarstingen van gitaar en bas herinneringen oproept naar Three Imaginary Boys van The Cure.
De drumcomputers uit deze tijd konden nog niet zoveel, waardoor het pulserende vaker in deze periode terug te horen was; ook het gekunsteld gebruik van de keyboard heeft wel zijn charme.
Het gevecht tussen bas en gitaar klinkt daarentegen wel erg professioneel.

avatar van John Self
Had de link met xx nooit gelegd. Ken alleen dit goed. Een pareltje uit de tijd dat muziek weer spannend werd. En zelfs na al die jaren blijft het overeind.

John Self schreef:
Had de link met xx nooit gelegd. Ken alleen dit goed. Een pareltje uit de tijd dat muziek weer spannend werd. En zelfs na al die jaren blijft het overeind.


Geen idee in welke vorm je het album hebt; als dat de lp is, zou ik er goed voor zorgen, aangezien dit releasenr ROUGH 8 een van de eerste releases op Rough Trade is. Het gelijkgenaamde boxje met meerdere cd's (ik dacht 3) bevat naast dit album ook de ep's, de Peel-sessie en de opname voor het zo goed als afgeronde tweede album. Via Amazon (UK) kan je die wel vinden (tweedehands voor 10 GBP.

avatar van John Self
Mjuman, ik heb de lp. En inderdaad de Rough 8. Hij blinkt en is totaal krasvrij. Ik zie nu ook dat The Gist van wie ik de lp Embrace The Herd heb verwant is.

John Self schreef:
Mjuman, ik heb de lp. En inderdaad de Rough 8. Hij blinkt en is totaal krasvrij. Ik zie nu ook dat The Gist van wie ik de lp Embrace The Herd heb verwant is.


Van dat album is single Love at First Sight een fikse cult-hit geworden die op menig chill-out compilatie (bijv Winter Chill - Hedkandi) is terug te vinden.

Zangeres Alison Statton is terug te vinden op Weekend - La Varieté (1982) waarin Philip Moxham bas speelde. Die band speelde redelijk jazzy muziek, zeker op het live album (dat niet op de site staat); mede dankzij Simon Booth, die je later terugvindt in Working Week - relatief onbekend hier, maar wel prima musici,

Weekend is als band helemaal ondergewaardeerd hier en dat is echt jammer.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:58 uur

geplaatst: vandaag om 02:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.