Pat Metheny Group - Imaginary Day (1997)

Hij gaat heden naar de 5*.

ik vind dit het mooiste PMG album omdat het goed aansluit bij mijn opgroeien met symfonische rock.

Dit symfonische is nieuw voor mij. Eerder kon ik niet tegen dit geluid (bespaar me alsjeblieft de Jim Hall-replies en dergelijke, haha), maar Imaginary Day grijpt me steeds meer. Merk ook dat ik het met enige regelmaat opzet. Echt vat krijgen op me doet het nog niet, maar ik blijf vertrouwen houden. Een 3.5 zet ik nu neer. Dit is nou echt zo'n JAvdW dat een paar weken/maanden nodig heeft bij mij. Simpelweg omdat de sound me nog niet helemaal heeft.

'Still life Talking' was voor mij de kennismaking met PM(G). Die vond ik nogal wisselvallig. Minuano, Third wind en in her family zijn ijzersterk en de rest kabbelt een beetje voort. Nog net geen easylistening. Imaginary Day is niet 'lekker' als Minuano en Third wind lekker zijn. Goede groove. Sterke melodien. Goed geproduceerd. Imaginary Day is meer een compositie in de klassieke zin van het woord. Doordacht. Complex. En na een paar luisterbeurten steeds sterker.

Denk dat deze richting ook mede komt door de oude drummer, die toch wat meer een rock/jazz drummer is/was vind ik.
Die is na dit album uit de groep verdwenen....helaas.

Deze Jopek versie van Follow me van ID is ook goed te pruimen.

YouTube - Tam, gdzie nie siega wzrok - Anna Maria Jopek-

Punt was dat Paul Wertico eigenlijk binnen de PMG niet mocht spelen zoals hij het liefst deed.

Die nieuwe drummer is echt helemaal niks.....hij heeft nog nooit gehoord van het principe....weglaten.

Je bedoeld Antonio Sanchez? Crisis, besef dan wel dat je zo'n beetje de enige op deze planeet ent die er zo over denkt.

Tuurlijk is een absolute werelddrummer , technisch zeer begaafd (ben zelf drummer)......maar hij gooit alles vol.....en muziek is ook de kunst van het weglaten.....

Hoor ook nooit iets van een break waar ik nou kippenvel van krijg.

Maar goed dat is mijn persoonlijke mening.

Ik heb nagenoeg alles van deze wereld gitarist, maar één van mijn favoriete albums is deze toch wel. Hier klopt alles

Pat Metheny - Secret Story (1992) is wat mij betreft het "referentiealbum" van deze duizendpoot. Mijn nr uno en een plaat die blijft boeien, verwonderen enz. Anders als deze Imaginary Day maar zoooo vreselijk goed.

thanks voor de tip

luister op you tube de oude juweeltjes san lorenzo en as falls wichita so falls wichita falls, en au lait (voor het weirde sfeertje) neal peart.

YouTube - "As Falls Wichita, So Falls Wichita Falls" by Pat Metheny and Lyle Mays.

YouTube - San Lorenzo - Pat Metheny Group

YouTube - Au Lait - Pat Metheny Group

en mijn persoonlijke favorietjes, helemaal typisch metheny met al zijn ritme wisselingen en rare wendingen (voor mij veel te lang solo gitaar gepiel in het midden):

YouTube - PAT METHENY GROUP - 5 5 7.wmv

YouTube - Pat Metheny Lyle Mays Daulton Lee.

Secret story wil bij mij nooit helemaal 'vallen'. Pas vanaf Rain River wordt het beter. Het kabbelt allemaal net iets te veel.