Aphex Twin - Drukqs (2001)

Goed gezegd Doe. De ontwikkeling van een x-aantal jaar AP is hier goed te horen. De afwisseling tussen rauw gepruttel, gepruttel met mooie melodietjes en gewoon mooie melodietjes maakt dit tot een verschrikkelijk sterk en compleet album.

Vaag gepruttel, geneuzel .. wat gebruiken wij toch altijd lyrische omschrijvingen bij onze muziek

Nou, ben bij nader zinzien toch niet zó enthousiast als een paar maanden geleden. Druqks heeft met onder andere Vordhosbn, Mt Saint Michel.., 54 Cymru Beats, Afx237 en Ziggomatic een handvol zeer goede tracks, maar is het verder toch vooral 'net niet'. De wat vreemd geplaatste tussentrackjes zijn lang niet allemaal zo geniaal als Avril 14th, die druilerige soundscapes zijn sowieso niet m'n ding en het geheel mist toch wel identiteit. Maar ook al is het wat standaard idm, voor zover dat geen contradictio in terminis is , mr James raakt ook hier vaak genoeg op dreef om het boeiend genoeg te houden, dat dan weer wel.

als meneer al zijn piano deuntjes er uit had gelaten, en 1 cd met alleen échte nummers had afgeleverd, was ie denk ik wel een stuk vaker in m`n speler beland..

Mja, vind ik niet. 'Deuntjes' als Kesson Daslef en Avril 14th heb ik liever op zo'n enkele Cd dan zoiets als Gwarek 2.

Hier ben ik het dus wél mee eens.

ik was zwaar teleurgesteld ten tijde van de release. en nog steeds vind ik de cd tegenvallen. niet qua muziek wat erop staat, maar meer dat ik weet dat hij tot meer in staat is dan dit. het klinkt meer als een verzameling nummers die hij snel bijeen heeft geraapt en uitgebracht.

leuk verhaaltje hierbij:
hij was samen met zn vriendin op vakantie, verloor zijn i-pod, waar meer dan 1000 nummers van hem en jenkinson (squarepusher) opstonden. hij was bang dat iemand de i-pod zou vinden en er zijn voordeeltje uit zou gaan trekken. dus heeft hij maar drukqs uitgebracht. hierop zouden de meest toegankelijke nummers opstaan voor release...

lachen?? (_-o-_)

Zal me vandaag maar eens wagen aan de "2 CD albums van groten, die het niet helemaal waarmaken". Met als eerste contender, Drukqs. Staan een boel knappe nummers op dit album, maar als geheel komt het toch wat te kort vind ik. Ergens mist er een rooie draad.

"Junweythek" opent mooi. Leuk upgefucked pianomelodietje. "Vordhosbn" ratelt een stuk harder door. Coole track, sterke melodie en typisch AT gewriemel. "Kladfvgbung Micshk" is een pak minder. Gaat echt nergens heen. "Omgyjya Switch7" komt weer een pak ritmischer uit de hoek, maar verzuipt een beetje in z'n eigen samples. Weet nooit een mooi pattern te vormen, en ook de melodieën blazen er maar wat op los. Af en toe vlagen van coole stukken, vooral als de track z'n einde nadert, maar als geheel te onafgewerkt. "Strotha Tynhe" is een degelijk piano intermezzotje. "Gwely Mernans" komt dan weer met zware, donkere drones op de proppen, om zich te uiten als dark ambient. Wel aardig, maar wegens het verloop van het album zie ik het nut niet echt van zulke tracks. "Bbydhyonchord" is zeer matig, "Cock/Ver10" brengt het geheel terug wat op niveau. Coole track die geweldig voortbuldert, met sterke ritmes en af en toe zeer aardige melodieën. "Avril 14th" is een zeer mooi en uberschattig pianomelodietje, echt geweldig. "Mt Saint Michel..." ratelt er weer lekker vandoor, melodisch en ritmisch een fantastische track, "Gwarek2" is dan weer een nummer waar ik minder mee kan. Vage ritmes, eigenlijk meer soundscapes. Weet een Devine veel effectiever te doen. "Orban Eq Trx 4" is zeer matig, zowel op gebied van melodie als ritme valt er weinig boeiends te beleven. "Aussois" is niet meer dan een sample die het volgende pianoriedeltje inleidt. Aardig, maar niet het geniale wat "Avril 14th" was. Afsluiten doet de eerste CD met "Kesson Daslef", wel weer een voltreffer. Zeer mooie melodie, zeer gevoelig en zeer effectief.

CD2 opent een pak explosiever. "54 Cymru Beats" ratelt lekker door, al roept "Btoum-Roumada" het album weer halt toe. Geen piano, wel een orgel deze keer. Matig. "Lornaderek" is een freaky happy birthday sampletje, "Penty Harmonium" weer een orgeldingetje. Slaat eigenlijk nergens op, die hele intro van deze CD. "Meltphace 6" schiet weer enkele versnellingen hoger, mooie ritmes en zeer aangename melodie. "Bit4" is een zinloos intermezzo, "Prep Gwarlek 3B" heeft wel wat weg van dat industriële nummer in Dancer In The Dark. "Father" is dan weer onuitstaanbaar pianogepingel. Met "Taking Control" wordt het weer wat beter, al is dit ook niet AT's beste werk. Nogal droge IDM track, te typisch, en nogal saai. "Petiatil Cx Htdui" is het zoveelste pianotrackje, ook deze is wel aardig, maar meer ook niet. "Ruglen Holon" stelt ook niet bijster veel voor (wéér wat pianogepingel), en het is wachten op "Afx237 V7". Zeer cool gedoe, ook terug te vinden op het Rubber Johnny fragment dat Cunningham maakte ter promotie. Geweldig geratel, en supercoole voice sample. "Ziggomatic V17" blijft lekker doorratelen, al is de sfeer een pak chiller. Zeer aardige track, die mooi openbloeit. "Beskhu3epnm" is voor de laatste keer zinloos gepingel, "Nanou2" is daarentegen wel een prachtige afsluiter van het album. Zeer mooie, lieve track.

Een pak flauwe tot slechte tracks op dit album dus, maar da's niet eens waar ik mij het meest aan stoor. 't Is eerder die schijnbare randomness van het geheel, alsof er wat verschillende projecten van RDJ in eenzelfde playlist gegooid worden, deze vakkundig wordt door elkaar geschud, met dan als resultaat dit album. Geen lijn te vinden, en te weinig echte toppers. 2*

zoals sterre in het bericht voor het jouwe al zegt:


(volgens mij was het een laptop maar dat terzijde..)

het geheel is en klinkt daarom ook bij elkaar geraapt, omdat hij snel wat tracks heeft uitgebracht, voordat iemand anders het bijvoorbeeld onder zijn eigen naam zou uitbrengen. het lag dus niet in planning dit album uit te brengen, maar was meer uit nood.

niet dat ik het erg vind want ik het een van zijn betere releases, verveelt niet en je kunt niet zeggen dat het niet gevarieerd is
4,5*

54 Cymru Beats

Tja, sorry, maar da's mijn probleem niet. Aan verzachtende omstandigheden heb ik weinig als ik het album luister. En dan nog kan je er proberen een lijn in te stampen, zelfs ik kan tot een beter resultaat komen dan deze hoop ongeordende tracks.

Als je waarde hecht aan een lijn in een album kun je inderdaad beter de Happy Hardcore reeks tevoorschijn halen.

Ach, je kan de Cd's rippen en er zelf een briljant 50-minuten durend album uit destilleren. Beetje schuiven met tracks en dan komt die samenhang vanzelf wel.

Als ik mijn Cd'tje af heb plaats ik de tracklisting wel hier.

Njah, flauw, da's dan ook een verzamelaar. Nogal ander concept dan een album. Maar dan nog, aan zo'n verzamelwerkje als dat beleef ik veel meer plezier dan aan dit album.

Zeker weten de beste CD die ik thuis heb... Deze man is geniaal, en dit is denk ik wel zijn beste CD. Alhoewel het misschien niet helemaal klopt allemaal, is er bijna van alles wel wat te vinden. Zoals Ophidian ooit zei in een interview: "Deze CD zou ik meenemen als ik naar Mars zou gaan en daar een beschaving op zou bouwen".

toen deze uitkwam had ik hem al een maand of 2 in bestelling staan en blij dat ik ermee was! nog steeds 1 van de allerbeste albums ooit gemaakt.Perfect contrast verdeeld over 2 cd's.Ik heb ook heel goede herrinderingen aan dit album('s nachts helemaal de weg kwijt in men tentje en dan deze muziek erbij damn wat een tripjes zijn dat geweest!) keiharde aanrader!

In mijlpaal in mijn muziekleven. Deze cd ontdekte ik als 14-jarige, een een nieuwe wereld ging voor mij open .
Ik heb hem grijsgedraaid en ik vind hem nog altijd Aphex' beste en het is nog altijd één van mijn favoriete albums.

dat verhaal van die i-pod is dus niet waar: waarom zou Richard D maar 30 van de 1000 nummers uitbrengen? Zelfs zijn meest slechte nummers worden nog de hemel in geprezen door sommige fans. Dus die andere nummers zouden zeer waarschijnlijk ook wel ergens te vinden zijn.

Daarnaast vraag ik me af of iemand die veel haast heeft zoveel tijd besteed aan de opbouw van het album, en, waarom hij het niet onder zijn eigen label zou uitbrengen dan? Dat gaat toch veel sneller en makkelijker in zo'n geval?

In ieder geval een gruwelijke CD!

Zijn hier trouwens meer mensen die eigen nummers bouwen (reason ofzo)?

Wel, dat is wel waar. Hij was een I-pod kwijt met vele nummers, maar de originelen had ie nog. Omdat ie bang was dat iemand anders zijn werk zou uitbrengen, zocht in de 30 beste tracks uit van de back ups en maakte dus deze cd

Uit een interview:

Talking to James, you get the sense that however good Drukqs may be, it's basically a ragbag of stuff he's been working on since 1997, much of which would never have seen the light of day had fate not forced his hand.'Basically,' he admits, 'I had 180 unreleased tracks on an MP3 player which I left on a plane. That's why I released this album, 'cause all of those were on it. And I thought, "They're gonna fucking come on the internet sooner or later so I may as well get an album out of it first."

Ik blijf erbij dat niet waar is. Ik wil niemand kwetsen, maar het is lachwekkend om zulke verhalen aan te nemen. Totdat ik 150 nieuwe nummers hoor (nooit dus), ga ik ervan uit, dat ALS Richard D dat uberhaubt zou hebben gezegd, dat het dan een marketing stunt is: Hij is toch al zo'n raar mannetje, dus zo'n bizar verhaal zou ook wel waar zijn. En ik blijf erbij dat iemand met een eigen label wel een andere keus zou hebben gemaakt.

Uit een ander interview:
Richard D: i never made those songs, aliens made them and put them on my PC.

hehehe, enfin, ieder zijn eigen reden om dit een toffe cd te vinden

Eh, dat verhaal is niet de reden waarom ik dit een toffe cd vindt hoor dat is gewoon vanwege de nummers.

PS ik denk dat ie nog wel een stuk meer dan 150 ongereleasde tracks thuis heeft, zoals zoveel (electronica)artiesten.

als het niet waar zou zijn, was het marketing-technisch ook niet slim om maar een stampvolle dubbelcd uit te brengen, ineens.. Maar toegegeven, het gaat gewoon om de tracks zelf. Toch, bij Analord zag je dat hij de tracks ZO uit z'n mouw schudt, dus een voorraad van 150 unreleasde tracks is niet zo bijzonder lijkt me



haha, kijk dat soort reacties nou toch...

tja, analord is weer een heel ander verhaal, dat soort goepkope nummers zou iedereen wel zo uit zijn mouw kunnen schudden (op analord 10 na). Ik zou eerder denken dat hij DAT op zijn mp3 zou hebben en anders niet zou hebben uitgebracht. De kwaliteit op die platen is ver te zoeken. In tegenstelling tot Drukqs waar duidelijk veel werk in zit.

Ik weet ook wel dat er meer unreleased dan released songs zijn. Feit blijft dat het een leuk verhaal is, maar that's it.

Als je aphex twin heet, heb je opzicht niet echt marketing nodig. En zo'n leuk verhaaltje kan geen kwaad. Enfin, ik geloof jullie niet, jullie mij niet. Drukqs blijft nog steeds kont trappen.

Eh, Het is niet ons verhaal hoor. Niemand kan met zekerheid zeggen of het waar is. Feit is, RDJ claimt 't, en je maakt er zelf van wat je wilt. nogmaals, het gaat om de muziek, niet om dit soort fratsen.

dit album betekend wat voor me, ik weet niet precies waarom maar ik kan hem 100 keer luisteren en nog weet ik niet precies wat gaat komen.

het is misschien kwa nummers apart het beste wat aphex twin heeft gemaakt maar het geheel, de titelnamen, het drukke geratel wat overgaat in mooie rustige mooie stukjes (denk aan jynweythek, avril 14th) maakt dit echt een topalbum voor mij persoonlijk.

5*

Bij elkaar geraapte zooi of niet, ik vind het prachtig!

Omdat ik al een tijdje van plan hier mijn eigen meesterwerkje uit te destilleren, probeer ik het met een track-by-track review wat beter in kaart te brengen. Want hoe vaak ik dit album ook luister, het zijn telkens maar een paar nummers die blijven hangen.

*Junweythek is een rustige opener met elektronisch pianospel, lieflijk liedje met her en der al wat plooien in de beats.
*Vordhosbn is al langere tijd een van mijn favoriete nummers van Aphex Twin. Harde beats, intimiderende waves, dito baslijn en weer zo'n lief melodietje, toch eigenlijk. Na de omslag verandert dit nummer wel een beetje van sfeer; het heeft nu zowel iets melancholisch als verdrietigs.
*Kladfvgbung Micshk is een instrumentaaltje met een vleugje jazz erdoorheen. Ik vind er niets aan eigenlijk. Typisch zo'n nummer waarvan ik me pas realiseer dat ik het gehoord heb, als het volgende nummer op de CD begint.
*Omgyjya Switch7 zit meer in de hoek van Vordhosbn, maar is kwalitatief wel een stuk minder. Die zweepsamples blijven daarentegen wel hangen.
*Strotha Tynhe is een instrumentaaltje dat wel goed uitkomt na het heftige einde van het vorige nummer, maar echt veel doet het me ook niet.
*Gwely Mernans gooit het over een andere boeg, we gaan de duisternis in. Een duistere ambienttrack die me doet denken aan de beginbeelden van de videoclip van Come to Daddy. Vrij industrieel. Mooi nummer, maar er gebeurt net iets te weinig om het echt boeiend te houden, eigenlijk. Zou ook zo op SAWII kunnen staan, overigens.
*Bbydhyonchord begint met een heel poppy melodietje, zou zomaar iets van Junior Boys kunnen zijn. Helaas wordt het niet veel meer dan dat; er komen eigenlijk enkel handclaps bij. Een tussendoortje.
*Cock/Ver10 is weer van een ander laken en pak. Stuitert alle kanten op. Interessante track, maar heeft het toch ook net niet voor mij.
*Avril 14th is een van mijn meest gedraaide Aphex Twin-nummer op Last.Fm, zegt wel genoeg. Met Kesson Daslef het mooiste piano-nummer op dit album, denk ik.
*Mt Saint Michel + St Micheals Mount is misschien wel mijn favoriete van CD1. Compleet gestoorde ritmes, vooral na een minuut of 4. En dan dat heerlijke pianospel eroverheen (en later in de verte). Dat zijn combi's die alleen Aphex Twin kan maken, geloof ik. Grappig ook dat hier nog een zo'n mini-hiphopsample inzit.
*Gwarek2 vind ik dan weer helemaal niets, al zit ik nu wel met de vraag of Richard parkieten houdt.
*Orban Eq Trx 4 is een soort pauzemuziekje op zijn Aphex Twins. Gebeurt werkelijk helemaal niets boeiends hierin.
*Aussois valt niet veel over te zeggen. Alleen een sampletje.
*Hy a Scullyas Lyf a Dhagrow is ook weer een non-track. Eigenlijk de 4de op rij. Beetje jammer wel, kan me ook niet voorstellen dat meneer James dit serieus heel geweldig vindt.
*Kesson Daslef vind ik dus nog mooier dan Avril 14th, stiekem. Prachtige afsluiter (toch nog) van CD1.

CD2 volgt later...

fantastische dubbel cd van aphex twin, heb hem een jaar of 2 geleden voor het eerst gehoord en was direct verkocht. Heb de CD inmiddels zelf aangeschaft en wat een meesterwerk, ben er dol op! van 4* naar 4,5*

Ik zie Drukqs juist als een wat volwassener album, in muzikaal opzicht. Vooral de stukjes op Cage zijn prepared piano geven dit album karakter.

Ik ben ook niet zo gecharmeerd van alle kleine miniatuurtjes tussen de 'grote' nummers. Er zitten mooie stukjes tussen, maar haalt de vaart er goed uit. Ik heb een cd-r gebrand met alle hoogtepunten. die geef ik 3,5*, de release ze'lf 3*