XTC - Mummer (1983)

The Big Express gaat idd nog wat meer gebukt onder een te steriele/ mechanische produktie.
Echter staan daar idd wel nummers op die tot hun beste gerekend mogen worden.
Neem het prachtige This World's Over.
Beste liedje hier overigens Love On Farmboys Wages. Prachtig klein gehouden.
Skylarking is trouwens ook een favo van mij.
Die heeft een fijne 60's feel en een passende produktie van niemand minder dan Todd Rundgren.
Dat geluid past de band ook beter, al was Partridge niet echt happy met de samenwerking.
Hij en Todd lagen elkaar voor geen meter.
Afijn, andere story.

Daar zeg je wat. Na het verlies van de drummer zoekt XTC naar nieuwe wegen.
En die blijken plots via hun Dukes of Stratosphere alter ego in psychedelische richting te liggen.

Dat de juiste producer bij die juiste koerswijziging
het probleem kan helpen oplossen, werd op Skylarking bewezen.

Van m'n schatje weer een flinke smak gekregen dmv. Kerst en verjaardag, dus laat ik weer eens wat reviews achter.

Tam, saai... Nee, ik beleef het anders.
Esoterisch vind ik het vooral. Mummer, Murmur... De new wave/alternatieve hoek van het muzikale gestelsel zat in 1983 blijkbaar met de mond vol tanden. Een pas op de plaat na Alan's zenuwinzinking waarbij men, samen met The Big Express, een brug zou slaan naar het geluid op Skylarking.

De plaat voelt zomers aan en ik vind alle nummers raak. Ladybird, Great Fire, het Police-achtige Wonderland en het apocalyptische Deliver Us From The Elements zijn werkelijk fantastisch, maar er zit eigenlijk geen enkel minder nummer tussen. Ik heb dus de b-kantjes tussen de plaatkanten zitten (originele cd-uitgaves), maar ik vind het wel werken bij deze band. Gold klinkt als dronken new wave, Jump en Toys zijn heerlijke popliedjes, de eerste stuiterend en de tweede wat Paul McCartney-achtig. Frost Circus en Procession Towards Learning Land zijn stemmige instrumentaaltjes van de Homo Safari-sessies (verzameld op de Dear God-EP) die zeker iets aan de wat geheimzinnige sfeer toevoegen. Desert Island is een waar juweeltje.

Ik vind dit absoluut een van hun beste albums!

Dat moet je eens uitleggen. Ik vind het een opmerkelijke vergelijking.

Voor de rest kan ik je prima volgen.
Het blijft voor mij een degelijk album, maar geen topper.

Vooral de vocalen. Toen ik het op Fossil Fuel hoorde dacht ik aan Sting.

Okee.

Die vocalen zijn van Coling Moulding die al zijn songs (niet zelden de hits) zelf zingt.
Making Plans for Nigel, Generals and Majors, Ball and Chain, Wonderland, Wake Up, Grass...

Colin herken ik zeker wel. Wat dun stemgeluid, prettig. Andy (want het is natuurlijk wel Andy, géén Alan!!! ) klinkt meer als... tja, Andy (Roland Orzabal van Tears For Fears vind ik hierbij wel een passende vergelijking).

Terry Chambers' vertrek is trouwens wat vaag.
Emigreerde naar verluidt met vriendin naar Australië, maar stopte ook vanwege de beslissing niet meer te gaan touren als band.
Ik vind het persoonlijk wat lullig klinken, maar misschien had hij wel z'n eigen redenen.
Wel top trouwens dat Colin en Dave mans genoeg bleken om Andy te ondersteunen.

Uit de biografie heb ik onthouden dat Terry wat meer een gozer was
tussen een trio vanl ietwat verfijnde en cultureel onderlegde bandleden.
Ik kan me dan wel voorstellen dat je het zonder touren snel voor bekeken houdt.

Ik blijf het wel fascinerend vinden dat die Colin met zijn spaarzame bijdrages
wel voor de hits wist te tekenen bij een band die tegen wil en dank hits moest schrijven.
Zijn nummers zijn toegankelijker zonder de muzikale identiteit van de groep te verloochenen.

Ik bekeek deze week nog het integrale rockpalast concert (kan je vinden op YouTube)
uit de winter van 1982 waar de groep op een paar uitzonderingen (Nigel) na overvloedig citeren
uit de albums Black Sea en English Settlement. Een heel sterke luistervaring, een must see.
XTC - Rockpalast (February 10, 1982) - YouTube

Collin had idd de hitgevoeligere liedjes, terwijl Andy alle kanten op vloog.
Het hield de zaak wel goed in evenwicht.
Toch ben ik wel meer fan van Andy's composities.
Altijd met aanstekelijk venijn en aparte muzikale wendingen.

Ik ga het Rockpalast concert eens bekijken.
Bedankt voor de link dazzler.

Highlights:
- Wonderland
- Love on a Farmboy's Wages
- Great Fire
- Lady Bird
- In Loving Memory of a Name

Rest niet allemaal zo ijzersterk, al met al zeker de moeite waard.

Love on a Farmboy's Wages wordt ook in de docu 'XTC: This is Pop' uit de doeken gedaan. Beetje familie historie. Zeeer de moeite waard.
Ook aangrijpend het verhaal van valium verslaving met alle consequenties van dien.
Die man was en is nog steeds enorm 'witty'!

Onlangs sprak ik een vriend over de band XTC. Hij vergelijkt ze met The Beatles. Kan ik niet zeggen omdat ik te weinig van The Beatles ken ( buiten de singles natuurlijk). Ik weet wel dat XTC een band is die hoogstaande pop brengt.
Deze Mummer bevestigd dit weeral.

Er zit wel iets van The Beatles in XTC. Ik vind een aantal liedjes zelfs minstens net zo goed als die van The Beatles. Niet per se van dit album overigens.

Luister eens naar de ep 25 O'Clock, dan snap je direct wat jouw vriend bedoelt.

Buitenbeentje deze plaat. Maar zeer geslaagd. Alleen me and the wind vind ik minder.