UFO - Strangers in the Night (1979)

Een der beste live platen aller tijden. Luister maar eens.

Eigenlijk alleen al voor de solo van This kids.

De ultieme live elpee uit de jaren 70
Kan deze aan elke rocker aanbevelen
En wat was die Schenker hier op dreef zeg niet normaal meer..... zo hoor ik hem tegenwoordig niet meer .
Ik weet dat hij rond die tijd veel alcohol dronk
een collega van de supermarkt waar ik in die tijd werkte raadde me deze lp aan. Tot op het moment van vandaag geen spijt van gehad. Daarna alle studio elpees
aangeschaft (met Schenker !!!)
ook die zijn de moeite waard !!!!!

Waarom staan de nummers er in een andere volgorde op dan op de elpee ?

Dit is de geremasterde uitvoering, die heeft de originele setlist.

Waanzinnig goede live plaat. Ik heb de geremasterde versie en bijna 30 jaar later nog steeds 1 van de beste (hardrock) liveplaten.

Geweldige live-plaat inderdaad. Bij toeval hoorde ik wat nummers en ik heb 'm meteen aangeschaft. Michael Schenker levert op magistrale wijze zijn visitekaartje af. Hoogtepunten voor mij: Rock Bottom, Doctor Doctor (prachtig intro) en Love to Love.

Een magistrale live-cd. Eerst op LP helemaal grijs gedraaid, en nu de cd. Rock Bottom is de uitschieter, maar de rest is bijna even goed.

Echt ieder rockcliché wordt hier uit de kast getrokken.
Het is mij een raadsel waarom deze plaat zo hoog scoort. Schenker op gitaar, en energiek sfeertje zorgen net voor 3 sterren.

IS EVERYBODY HAPPY ??

[quote]fredpit schreef:
Echt ieder rockcliché wordt hier uit de kast getrokken.
nquote]

Kan wel zo zijn, hoewel ik het er niet mee enns ben, maar als alle "cliche's" zo uitgevoerd worden......

Oh, okee, thanks

Mijn favoriete live album wat betreft de hardrock/classic rock bands. Deze sla ik hoger aan dan Live And Dangerous (Thin Lizzy), KISS' Alive! of Depp Purple's Made In Japan.

Wat een perfect live album een van de betere uit de jaren 70,heb deze een paar jaar geleden op de kop getikt voor slechts 5 euro,goedkoper kun je een live album van deze kwaliteit niet krijgen.Beste nummers zijn Dokter Dokter,Love to Love en Rock Bottom hier hoort maar een beoordeling bij en dat zijn uiteraard 5*.

Absoluut een perfect live album, dat eigenlijk nooit geevenaard is. Op de geremasterde CD staat alles in de originele setlist volgorde, zoals het gespeeld werd. (op de vinyl uitvoering was dat niet zo). Een uitstekende produktie van Ron Nevison, en een enorm energieke live registratie. Elke rockliefhebber zou dit album in zijn collectie moeten hebben.

Inderdaad een heel aardig live-album, dat in geen enkele rockverzameling mag ontbreken. Toch heb ik de nodige kritiek. De zang erg monotoon. Met Fredpit ben ik het eens, dat de liedjes teveel cliché's bevatten. Dat is dan ook de reden, dat de band nooit de status van pakweg Rainbow of Rush heeft weten te bereiken. Een voorbeeld is het beroemde Doctor, doctor, dat geheel drijft op de solo van Schenker, die maar liefst drie keer noot voor noot hetzelfde gespeeld wordt. Beste of zelfs perfect live-album? Nou nee, al in de jaren 70 was er behoorlijk wat beter spul op de markt. Vergelijk Love to love bv eens met Catch the Rainbow ....
Waarom moest Michael Schenker er eigenlijk uit? Hierna is het noch met hem noch met UFO ooit helemaal goed gekomen.

Een 5* score van mijn kant is misschien ook wel wat overdreven(maar even veranderen in 4.5* i.d,die score past beter bij dit album van mijn kant bezien dan want ik draai hem niet vaak meer),maar ik ben nu eenmaal erg enthousiast met muziek bezig de laatste tijd.Ik ben het er mee eens dat er nog betere live albums zijn,maar als ik er een top 25 van beste live albums op na mocht houden dan zit deze er zeker tussen.Vraag me niet waarom,want dat is puur op gevoelsmatige basis dus.De geluidskwaliteit klinkt m.i erg goed en de energiekheid en het enthousiastme hierop vind ik de doorslaggevende factor van deze plaat.En Rush zit instrumentaal i.d nog wel een stukje beter in elkaar.De beste live albums vind je overigens in mijn pers top 10.

Ik koop live-albums voor de sfeer en ik wil een live-album zonder fade-outs of bijwerkingen in de studio achteraf. Zeker ben je nooit wat ze achteraf bijpolijsten, maar op dit album is sfeer genoeg.
Michael Schenker blijf ik een schitterende gitarist vinden: niet de snelste, niet de meest technische maar wel altijd met zorg voor een goed opgebouwde solo (in dienst van de song).

Ik luister al 23 jaar naar hardrock maar ontdek nu pas UFO. Deze livecd begin ik steeds beter te vinden. Veel songs van UFO bevatten een opwindende spanning (zoals Lights out). De solo's van Schenker spreken me ook aan en de vibrato in de zang van Phil Mogg eveneens. UFO klinkt voor de jaren 70 aardig heavy en vooruitstrevend.
Degene die hier boven ergens zei dat alle cliche's uit te kast getrokken worden: nu zou dat cliche zijn, maar 30-35 jaar geleden was dit "nieuw"!

[Waarom moest Michael Schenker er eigenlijk uit? Hierna is het noch met hem noch met UFO ooit helemaal goed gekomen.
Michael Schenker stortte na een tour met UFO in mekaar, en heeft zich daarna (vrijwillig !) in een ontwenningskliniek laten opnemen. Hij was zwaar alcoholist namelijk. Toen hij er clean uitkwam, had een UFO al een andere gitarist, en besloot hij voor zichzelf te beginnen met MSG.

Nou, volgens mij was Michael Schenker niet bepaald het makkelijkste bandlid in de omgang. Althans, dat zou ik denken gezien zijn bliksemterugkeer in 1979 bij 'Scorpions'.

Anyhow, lekkere liveplaat die zich weten te sieren dankzij het mooie gitaarspel van Schenker. Toch zet ik hem niet zo vaak op als andere live-albums uit dit decennium. Daar vind ik hem soms iets te 'rechtoe-rechtaan' voor en daar winnen liveplaten(!) als 'Live & Dangerous' maar met name 'Tokyo Tapes' het voor mij.

Ja, james Douglas, je hebt gelijk, de instorting was na de tijdelijke terugkeer bij Scorpions. En inderdaad, makkelijk was MS absoluut niet. In 1979 wel DE gitaargod voor mij !

Ook voor mij de ultieme liveplaat. Schenker was de motor met zijn gitaarspel maar vooral ook met zijn prachtige songs. Kracht en melodie gebundeld, vooral in de meer epische werkjes. Af en toe ook recht-op-en-neer-rock (too hot to handle) en dan wordt het al gauw een beetje voorspelbaar en saai, hoe spetterend het hier ook allemaal klinkt. Maar er zit over de hele linie wel een bepaalde melancholieke sfeer in, die me erg aanspreekt. Dat is niet in de laatste plaats te danken aan die geweldige stem van Phil Mogg. Een wezenlijk bestanddeel van de sound, vind ik. Technisch geen hoogvlieger, beperkt bereik, maar wat een klankkleur, wat een doorleefdheid (misschien was Schenker niet de enige die zoop) en wat een groeven in dat geluid. Ook op de cd, hoewel de lp in dit speciale geval veel meer dynamiek heeft. Ik kocht hem blind indertijd en draaide hem helemaal grijs. De geremasterde cd klinkt -in vergelijking daarmee-vrij vlak en zelfs dof. Maar hoe dan ook: wereldplaat.

Nadat ik hier, en ook op andere plaatsen, veel positieve verhalen over deze lp gehoord heb, heb ik hem laatst toch maar even gedownload om te luisteren of het inderdaad zo'n fantastische live-lp was.
Na een paar nummers ben ik afgehaakt omdat ik constant het gevoel had naar Spinal Tap te luisteren. Die zang...die teksten...gelukkig waren de solo's hier wel goed. Maar een band die klinkt als ST kan ik toch niet helemaal serieus nemen.
Enfin, geen stem van mij dus, aangezien ik niet door deze plaat ben gekomen.

@wizard: ik begrijp je goed, maar dit is dan ook een album uit 1979, en UFO is ook niet bekend om "intelligente" teksten (so what...), maar de muziek is hier best lekker en je hoort een goede opname van een goede groep in vorm met een lekker geestdriftig publiek en natuurlijk een sublieme Michael Schenker. Even laten rusten en later nog eens proberen, zou ik zeggen...

heiligschennis!

Dit is en blijft een goed live album dat zeker. Alleen na het draaien van Slade Alive, weet ik nu dat het nog levendiger en sprankelender kan. Deze valt bij die van Slade eigenlijk een beetje in het niets vind ik.

Er zijn er veel goede live albums uitgebracht door de jaren heen natuurlijk, en je ontdekt steeds weer wat nieuws. Dit blijft een erg goed live album, maar er zijn er zeker beteren.

Jij bent wel heel erg beperkt in je smaak, vind je zelf nu ook niet?

In ieder stukje die jij schrijft komen de bands Rush, Rainbow, Deep Purple en Uriah Heep naar voren.

Wel jammer dat op de geremasterde versie de volgorde veranderd is.
Je bent toch gewend aan wat als 1e hoorde.
Maar Love to Love blijft en is natuurlijk een wereld song en het gitaarwerk van Schenker subliem en klonk op geen enkele cd meer zo perfect.

Ik heb hem willekeurig gekocht zonder de band ooit gehoort te hebben, en hij klinkt aardig.
(Was een jaar ofzo geleden?)
Heb liever iets harders maar toch is het leuk!

Dit is een van mijn beste (live) CD's / albums in mijn collectie !
UFO is hier op zijn best !
Er staat geen 1 minder nummer op. Als je een hardrock liefhebber bent is dit een must ! Van begin tot eind is dit genieten !