Dream Theater - Metropolis Part 2: Scenes from a Memory (1999)

Ongetwijfeld het beste album van Dream Theater...

Een conceptalbum met een goed verhaal.. en muzikale kwaliteit waar je stijl van achterover slaat!

en een zanger waar je ballen van terug kruipen

Persoonlijk vind ik Images and Words net iets beter. Dit album heeft erg sterke momenten, maar af en toe is het mij net iets te heftig. Wel 5 sterren, maar iets minder dan Images and Words.

Inderdaad een fantastisch concept-album dat ***** meer dan waard is!~!!! Het live-aftreksel vind ik persoonlijk iets minder, maar die geef ik zometeen ****1/2.

Daarom vind ik The Dance Of Eternity ook het beste nummer van die cd.

Gewoon een absoluut Meesterwerk. Ze hebben dit tot op vandaag nog niet kunnen evenaren, zelfs niet met het prachtige Octavarium (dat is mijn nummer 3, Images & Words staat op 2)!

Gestemd had ik eerder al, maar nu ik nogmaals naar dit juweeltje aan het luisteren ben, dacht ik, laat ik er eens iets over schrijven...

Een zeer interessant, meeslepend/aangrijpend verhaal... Muzikaal heel gevarieerd en rijk... en inderdaad met James LaBrie die in topform is en beter zingt dan ooit (maar ik heb mijn ballen nog hoor Hobbes: gelukkig!). Ik heb het idee dat sinds "Scenes From A Memory" LaBrie echt beter op stemtechniek/beheersing gaan werken is, en met zijn bijdragen op Frameshit en Ayreon valt dat nog meer op.. way to go, James!

"Scenes.. " is ook wat mij betreft de best van DT, en ook mijn absolute favoriet...

Het optreden dat ik destijds zag op Bospop koester ik nog altijd.. ronduit fantastisch was dat.. Stond erbij met openmond (moet nogal een zicht geweest zijn)... en kippenvel allover!!!

Een dijk van een plaat, maar beter dan Six Degrees Of Inner Turbulence, nee dat niet wel een hele mooie tweede. 4*

Voor mij blijft Dream theater toch briljant omdat ze Images and words en Awake gemaakt hebben. Daarna is het verval toch min of meer ingezet. Deze plaat was perfect geweest als hij pakweg 20 minuten eerder opgehouden was. Nu krijgen we op het laatst nog een hoop conceptalbumclichés over ons uitgestort en eindigt het met een nogal twijfelachtige apotheose. Niettemin beleeft de band enkele van hun fijnste hoog-energetische momenten in Fatal tragedy en Beyond this life en hoort The dance of eternity tot hun beste instrumentals. 4*

Ik houd niet van de band. Ik heb het weleens geprobeerd, maar nee. Mij te snel. Scene Seven: A) the Dance of Eternity
is wel briljant..niet te vaak luisteren, maar dat tussenstuk met die piano. Jodelahitie!! Dat is echt briljant!

Top muziekanten! Dit album is heel rijk en kan je werkelijk jaren blijven luisteren. Andere DT albums liggen bij al lang in de kast te verstoffen maar dit album ziet zo regelmatig nog wel eens het daglicht. Op 1 of ander manier heeft dit album voor mij meer een engelse sound dan de andere albums. Album een 4.5 ster. Half puntje eraf voor het gereutel op het eind.

Dit vinnik nou het beste album ooit Op de zang na echt perfect. Goed gevarieerd en een geweldige sfeer. Hoogtepunten zijn het instrumentale Overture 1928, het neurotische Fatal Tragedy, het arabische Home, het paranoide Dance of Eternity en het slotstuk Finally Free

beste album ooit gaat voor mij net te ver en ik vind het qua sfeer onderdoen voor images and words, awake en six degrees, maar verder gewoon ijzersterk, nooit saai en behoorlijk divers. 4,5*

ja ik denk dat iedereen er wel mee instemd als ik zeg dat de leden van dream theater stuk voor stuk super muzikaal zijn. Deze cd is één van de redenen dat ik van progressive hou.
ook live is dream theater zeker de moeite. Ze laten weinig tot geen steken vallen. weeral een bewijs dat deze muzikanten echt goed zijn.

Dit is echt een 5+ , ook al zijn bijna alle albums van Dream theater dat voor mij.
Heerlijke muziek waar je echt naar moet luisteren.
Voor buitenstaanders soms chaos, voor de liefhebbers louter muzikale hoogtepunten.

Uitstekend album van Dream Theater na de kleine mislukking Falling In Infinity. Ik persoonlijk vind dit hun beste album. Er zitten vele afwisselingen in met uitstekend drumwerk van Mike Portnoy. Daarom voor mij 5 sterren.

Helemaal gek dit album. Conservatorium muzikanten op speed. Home vetste nummer. De ragtime tune in Dance of Eternity is geniaal.

Echt weer een meesterwerk van dream theater. Op de een of andere manier weten ze me toch steeds weer te verbazen met nieuwe sounds, en toch weer veel van het zelfde, in 1 woord heerlijk. En een verhaal waar je zo een film van zou kunnen maken! Toch nog even een puntje critiek: jongens.. wat een !#& einde van zo'n goeie cd man. Finaly free zelf is heerlijk, maar dan dat ruis en hoorspel op het einde :S:S

De eerste keer dat ik iets hoor van Dream Theater. Inderdaad een fantastisch album, vooral de geweldig solo's. Het hoge stemgemiddelde hebben ze niet gestolen. Voorlopig geef ik 4,5*, dat kan nog veranderen in 5*, als ik nog een paar keer zal luisteren

Die laatste zin van mijn bericht is werkelijkheid geworden
Dit album wordt elke keer beter en beter, ik denk er sterk over om het in mijn top10 te zetten. Eén van de beste metalalbums ooit i.m.o.
5* dus

P.S.: is Images and Words even sterk?

Anders, maar zeer zeker ook sterk. Je moet Images & Words gewoon aanschaffen.

Neen, Images and words is een stuk beter.

Ik ben ze de laatste tijd allebei veel aan het beluisteren, maar deze is toch nog steeds de betere voor mij

In principe kun je gewoon alle Dream Theater platen aanschaffen. Op Falling to Infinity na zijn het allemaal sterke platen. Ook zijn alle albums anders, maar je kunt er duidelijk de bekende Dream Theater invloeden in horen.

Tip 1. Octavarium
Tip 2. Awake
Tip 3. Train of Thought

Ik vind dat zeker een goed album, alleen om nou te zeggen dat het mijn favoriet is.. Ik vind allle albums erg sterk en ik heb eigenlijk geen favoriet. Ik vind het concept zo mooi van dit album en de solos zijn ontzettend goed gedaan... Alleen maar lof over dit album

Normaal stem ik 4 sterren op goede albums, maar in dit geval -0.5 ster vanwege de mindere mastering tov van images and words, awake en six degrees of inner turbulence.

Wat een prachtig gemiddelde! Zo te zien zit dit wel in mijn straatje muziek... Proberen dan maar

Die lelijke getriggerde drums op Images and words verpesten het voor mij.

Dat is inderdaad een beetje jammer, maar door een slechte productie kun je op den duur heen luisteren, door slechte songs niet.

Toch kan ik van de songs op Images and Words Another Day echt niet uitstaan en Take the Time en Under a Glass Moon kunnen me niet echt boeien. Op dit album daar en tegen vind ik elk nummer brilliant . Dat maakt voor mij dit het betere album

Dat kan natuurlijk... we zitten daar in de tijd dat DT nog meer jaren '80 hardrock invloeden had, wat je met name in (power) ballads terughoorde, zoals Another day en het laatst op Awake met Innocence faded en Lifting shadows off a dream. Under a glass moon heeft bij mij een tijd geduurd, maar uiteindelijk is het bij mij een van de twee aangevinkte nummers.

Dan deze... in het begin vind ik dit nog wel erg goed, maar in de tweede helft vind ik het toch een behoorlijk genante vertoning worden. Home heeft al diverse momenten van verzwakking en die laatste drie nummers zijn gewoon tenenkrommend. Wat een vervelende conceptalbumclichés...