menu

Santana - Abraxas (1970)

mijn stem
4,07 (385)
385 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Columbia

  1. Singing Winds, Crying Beasts (4:51)
  2. Black Magic Woman / Gypsy Queen (5:20)
  3. Oye Cómo Vá (4:19)
  4. Incident at Neshabur (5:01)
  5. Se a Cabo (2:52)
  6. Mother's Daughter (4:28)
  7. Samba Pa Tí (4:48)
  8. Hope You're Feeling Better (4:17)
  9. El Nicoya (1:39)
  10. Se a Cabo [Live] * (3:48)
  11. Toussaint L'overture [Live] * (4:52)
  12. Gypsy Queen [Live] * (4:57)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 37:35 (51:12)
zoeken in:
avatar van musician
5,0
Prachtig sfeervol album van Santana.

Behoort tot de absolute top in het werk van Carlos Santana. Zijn beste cd's heeft hij gemaakt in de periode 1969 tot en met 1977 (Moonflower).

Abraxas was mijn eerste LP van Santana en heeft destijds ook veel indruk gemaakt. Alleen het debuut en Caravanserai wisten dat later nog te evenaren. Maar alles van Santana uit de genoemde periode is meer dan het aanschaffen waard.

In coveren is Santana ook een meester, getuige de overtreffende trap van Black magic woman die wordt gespeeld. Het komt natuurlijk ook door het daar mooi aan vastkoppelen van Gypsy queen.

En hoewel het gitaarspel uiteraard centraal staat, is het een zeer gevarieerd album geworden, waarbij Latin met speels gemak wordt afgewisseld met spannende, mystieke klanken. En wie zoekt naar een opvolger van Samba pa ti: menig album van Santana kent wel een mooi, lang instrumentaal nummer. Ik zou Song of the wind bijvoorbeeld willen noemen, Europa natuurlijk.

Voldoende redenen voor aanschaf, deze Abraxas.

avatar van Ronald5150
4,0
Bij het luisteren naar Abraxas van Santana krijg ik een dubbel gevoel. Het album bevat een aantal zeer goede nummer, zoals "Black Magic Woman" en "Oye Como Va". Aan de andere kant zijn er teveel instrumentale nummers die me weinig doen. Muzikaal zit het allemaal prima in elkaar, maar ik voel er te weinig bij. Voor mij moet een nummer of album een verhaal vertellen, en zonder teksten heb ik daar persoonlijk toch wat meer moeite mee. Carlos Santana is een uitstekende gitarist, dat staat buiten kijf. Naar de nummers op zichzelf op dit album kan ik ook wel met plezier naar luisteren, maar integraal en als geheel heb ik moeite om mijn aandacht vast te houden.

Ondanks bovenstaande geef ik dit album toch 3 sterren voor de bekwaamheid van Carlos Santana als gitarist, de kwaliteit van de muzikanten en de nummers "Black Magic Woman" en "Oye Coma Va" en in mindere mate (het nummer duurt mijn inziens iets te lang) "Samba Pa Ti".

avatar van west
4,5
Dit album van Santana is altijd mijn favoriete plaat geweest van deze gitarist en band. Het is allereerst een ontzettend sfeervol album, met prachtige exotische soms relaxte soms meer rockende soms meer Braziliaanse klanken, of allemaal door elkaar verweven. Er staan een paar geweldige nummers op, maar ook de rest mag er wezen. Het wordt uitstekend uitgevoerd en nu ik het vanaf de zogeheten 'original master recording' (Mobile Fidelity Sound Lab) op 200 gram's vinyl kan beluisteren wordt het nog mooier.

Ik ben altijd leip geweest van het briljante Oye Como Va: percussie en gitaar tot in de perfectie, heerlijk swingend met een fantastische vibe. Daarvoor staat een ander prachtig duo: Black Magic Woman/Gypsy Queen. Het zijn hele fijne minuten op deze plaat. En dan vinden op kant 2 ook nog eens het erg mooie Samba Pa Ti. Maar laten we de afsluiter van de geweldige kant 1 niet vergeten: Incident at Neshabur, wat een jazzy inslag heeft, een prachtig orgel en een mooie piano: schitterend nummer. Superplaat!

avatar van Marco van Lochem
4,5
Het tweede album van Santana verscheen op 23 september 1970, ruim 13 maanden na hun legendarische optreden op het Woodstock festival. De band rond de op 20 juli 1947 in Mexico geboren gitaarheld Carlos Santana bracht in 1969 het selftitled debuutalbum uit, een album dat veel indruk maakte. Nog voordat het album uitgebracht was, trad Santana op in Woodstock. Dat vond plaats op zaterdag 16 augustus, ’s middags om 2 uur. De band was toen nog relatief onbekend, maar met vooral liedjes van het nog te verschijnen debuutalbum, wisten ze de vele toeschouwers te raken met hun latin rock.

“ABRAXAS” was dus de opvolger van dat eerste album en met dit album bevestigde de band zijn status. In iets meer dan 37 minuten komt het beste wat ze op dat moment hadden voorbij en dat is veel. De band bestond op dat moment uit de maestro zelf, Carlos Santana op gitaar, Gregg Rolie op toetsen en lead vocalen, bassist David Brown, drummer Michael Shrieve en de percussionisten Michael Carabello en José “Chepito” Areas en ze klinken als een ingespeeld geheel.

De opener “SINGING WINDS, CRYING BEASTS” is een rustige, dreigende song met briljant subtiel gitaarwerk en percussie bijdrage. Het nummer komt nooit tot een hoogtepunt en dat maakt deze track zo ongelofelijk goed. Het gaat over in “BLACK MAGIC WOMAN/GYPSY QUEEN”, deel één is geschreven door Peter Green en werd in de uitvoering van zijn band Fleetwood Mac een hit. De latin swing die Santana toevoegde maakt het nummer onweerstaanbaar en je kunt er niet bij zitten of staan. Het tweede deel werd geschreven door Gábor Szabó en is een mooie afsluiting van deze klassieker. Track #3 is weer een Santana klassieker, “OYE CÓMO VA”, ook weer een onweerstaanbare latin rocker met heerlijk gitaarwerk, dat in Nederland de vierde Top 40 hit opleverde. In het 5 minuten durende instrumentale “INCIDENT AT NESHABUR” gaat het tempo flink omhoog, zijn stevige riffs de basis van deze rocker. Solo’s op orgel en gitaar, pakkend ritme, heerlijke track. “SE A CABO” begint met pakkende percussie, daarna orgel en gitaar, een Santana song zoals er veel meer gemaakt zijn en waar ze beroemd mee zijn geworden.
Het begin van “MOTHER’S DAUGHTER” is een rustpuntje, daarna ontwikkelt het nummer zich als een heerlijke rocker. In dit door Rolie geschreven nummer heeft hij zelf een prominente rol als zanger, zijn stem vind ik geweldig! Misschien kun je “SAMBA PA TI” wel als het ultieme Santana nummer bestempelen. Vele “wanna-be” gitaristen hebben dit nummer geprobeerd na te spelen, maar er is uiteindelijk maar één echte uitvoering en dat is deze op “ABRAXAS”. Wat klink dit nummer toch ongelofelijk goed, herkenbaar gitaarspel, daarna de orgel die invalt waarna het tempo ook omhoog gaat. Pas in 1973 bereikte dit nummer de Nederlandse Top 40 en bleef steken op de 11e plaats. Toch is dit nummer terecht uitgegroeid tot een rockklassieker. “HOPE YOU’RE FEELING BETTER” is een meer poppy track, stevig, uptempo, subtiele tempowisselingen, briljant gemusiceerd, top nummer. Het slotakkoord is het anderhalf minuut durende “EL NICOYA”. Zang, percussie, akoestische gitaar en een langzame fade-out. Daarmee komt een einde aan een geweldig album.

De opvolger, “SANTANA III” verscheen een jaar later en op dat album maakt Neal Schon zijn opwachting als extra gitarist. Ook dat album is van hoog niveau en is een absolute klassieker. Later formeerden Rolie en Schon Journey en in 2016 maakte een deel van die Santana bezetting “SANTANA IV”, ook een mooi album, maar het niveau van “ABRAXAS” en “SANTANA III” werd, wat mij betreft niet gehaald. Dit is en blijft een klassieker, tot in lengte van dagen, want Santana wist op briljante wijze de latin muziek te implementeren in de westerse pop/rock en daarmee heeft hij een onuitwisbaar aandeel gehad in de muziekgeschiedenis.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:09 uur

geplaatst: vandaag om 20:09 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.