menu

Santana - Abraxas (1970)

mijn stem
4,06 (387)
387 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Columbia

  1. Singing Winds, Crying Beasts (4:51)
  2. Black Magic Woman / Gypsy Queen (5:20)
  3. Oye Cómo Vá (4:19)
  4. Incident at Neshabur (5:01)
  5. Se a Cabo (2:52)
  6. Mother's Daughter (4:28)
  7. Samba Pa Tí (4:48)
  8. Hope You're Feeling Better (4:17)
  9. El Nicoya (1:39)
  10. Se a Cabo [Live] * (3:48)
  11. Toussaint L'overture [Live] * (4:52)
  12. Gypsy Queen [Live] * (4:57)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 37:35 (51:12)
zoeken in:
avatar van Schizophrenia
Samba Pa Ti is echt een gigantisch wereld nummer. Ik heb hem al een tijdje op Vinyl liggen. (20e hand ofzo.) En ik zal hem binnenkort eens in zijn geheel luisteren.

Samba pa ti duurt trouwens te kort. Ik wil meer van dat geniale gitaar spel!

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Erg sterk album. Dit album zit vol creativiteit en sfeer, helaas ging het al vrij snel hierna mis met Santana en dat is nooit meer goed gekomen.

avatar van ricardo
3,5
Deze vandaag eens weer gedraaid, maar is 1 brok sfeer en virtuositeit. Je moet echter wel echt zin in dit album hebben, en dat heb ik niet al te veel. Het klinkt goed, en ik hoor natuurlijk ook wel dat het een klassieker is, maar het raakt mij nou niet echt veel. Daarom heb ik hem halverwege net ook maar weer afgezet.

avatar van Vortex
5,0
Samba Pa Ti is echt het einde hey!!
Deze plaat gaat nog eens in m'n top 10 terechtkomen.

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Vandaag voor €2,50 een mint exemplaar LP gevonden. Geen enkel krasje en geen enkel tikje tijdens het afspelen!

Bij herbeluistering valt me weer eens op dat 'Incident at Neshabur', 'Se a Cabo' en 'Mother's Daughter' ook zéér sterk zijn. Alle aandacht gaat uit naar 'Black Magic Woman' en 'Samba Pa Ti', die natuurlijk ook geweldig zijn, maar de drie door mij genoemde nummers vind ik nog beter eigenlijk.

avatar van jellorum
En dan zijn Santana III en Caravanserai nóg beter dan deze....

avatar van Rickepick
Mijn moeder heeft samba pa ti echt verpest door te zeggen wat ze op dat lied allemaal heeft gedaan

avatar van ricardo
3,5
Het album van Samba Pa Ti en Black Magic Woman is dit, vooral de nummers waar Santana bekend mee geworden is bij het grote publiek. Dit album en Lotus heb ik van deze artiest. Iets in mij houd mij tegen om verder te gaan spitten in zijn discografie. Leuke muziek op zijn tijd, maar ook weer niet zo overweldigend dat het mij compleet bij de kladden grijpt. De 2 bekende nummers blijven echter onverwoestbaar en eeuwigheidswaarde hebben.

avatar van Hendrix4live
4,5
Op het debuut stond mijn lievelingsnummer van Santana, maar als geheel vind ik dit album beter. Hierop staan ook méér goeie nummers, vind ik.

avatar van Jan 1970
Op mijn trouwdag speelde de band Black Magic Woman.
Tsja... alleen daarom al natuurlijk.

avatar van BenZet
4,0
Mooie hoes veel bekende nummers en erg lekker om naar te luisteren!

avatar van Teunnis
3,0
Een groot swingend brok van samba en gitaarsolo's. Heel diepgaand is het niet, maar het is wel onwijs lekkere muziek en Santana is natuurlijk een held met zijn gitaar. Helaas moet je er wel in de mood voor zijn. Niveau is trouwens heel contstant, Black Magic Woman en Samba Pa Tí zijn enkel de bekendsten, maar de rest is net zo goed. (Alhoewel El Nicoya al afgelopen is voordat je überhaupt doorhebt dat het begonnen is.)

avatar van musician
5,0
Prachtig sfeervol album van Santana.

Behoort tot de absolute top in het werk van Carlos Santana. Zijn beste cd's heeft hij gemaakt in de periode 1969 tot en met 1977 (Moonflower).

Abraxas was mijn eerste LP van Santana en heeft destijds ook veel indruk gemaakt. Alleen het debuut en Caravanserai wisten dat later nog te evenaren. Maar alles van Santana uit de genoemde periode is meer dan het aanschaffen waard.

In coveren is Santana ook een meester, getuige de overtreffende trap van Black magic woman die wordt gespeeld. Het komt natuurlijk ook door het daar mooi aan vastkoppelen van Gypsy queen.

En hoewel het gitaarspel uiteraard centraal staat, is het een zeer gevarieerd album geworden, waarbij Latin met speels gemak wordt afgewisseld met spannende, mystieke klanken. En wie zoekt naar een opvolger van Samba pa ti: menig album van Santana kent wel een mooi, lang instrumentaal nummer. Ik zou Song of the wind bijvoorbeeld willen noemen, Europa natuurlijk.

Voldoende redenen voor aanschaf, deze Abraxas.

avatar van ricardo
3,5
Deze en het live album Lotus heb ik origineel in bezit van Santana. Dit album is itt Lotus lekker om op zijn tijd weer eens te beluisteren. Samba Pa Ti en Black Magic Woman zijn dan wel de bekendste nummers, maar zijn ook gelijk de meest pakkende en die het meest blijven hangen nummers op dit album.

Het moet je liggen de stijl van Santana, na een paar nummers heb ik het ook wel weer gehoord, en vind het complete album alweer snel te lang duren vaak.

Voor mij het perfecte 3.5* album.

En o ja als achtergrond muziek kan ik hem natuurlijk best in zijn geheel beluisteren.

avatar van chevy93
4,0
Prima album, niks mis mee.

Alleen heb ik hetzelfde als ricardo, na een tijdje heb ik het wel gehoord.

Ozric Spacefolk
Iedereen zijn eigen mening.
Mijn mening, is dat Samba Pa Ti, na 40 jaar het mooiste instrumentaaltje (naast Jessica van The Allmans) voor een zwoele zomeravond (al is het pas Lente)....

Deze plaat staat als een huis, ook na 100 nog...

avatar van BoyOnHeavenHill
5,0
Opmerkelijk dat deze plaat 41 jaar na de release en na al die draaibeurten nog steeds zo fris en spetterend klinkt. Alleen El nicoya snap ik niet, maar dat is ook al voorbij voordat het begonnen is.

Zinloos detail: Samba pa ti werd in 1973 in Nederland als single uitgebracht (hoogste plaats nummer 11 in de top-40), maar dat was drie jaar na de release van Abraxas, en in Amerika werd het nooit als single uitgebracht.

Is het iemand anders wel eens opgevallen dat er in dat nummer een héél korte passage zit waarin Santana's gitaargeluid als één druppel water lijkt op dat van Peter Green tijdens diens melancholiekere solo's? Het gaat om de paar seconden tussen 1'07 en 1'10. Volgens het boekje bij de geremasterde CD-uitgave trokken Santana en Green in die tijd veel met elkaar op -- waren die nootjes een eerbetoon van Santana, zou dat Green zelf zijn die even een paar nootjes kwam spelen, of is het gewoon toeval?...

Indertijd zes weken op nummer 1 in de Amerikaanse hitlijsten, ingeklemd tussen Cosmo's factory, Led Zeppelin III en All things must pass. Wat een klassiekers op een rij - kom daar nú nog maar eens om...

Onbegrijpelijk levendige plaat.

avatar van Ronald5150
4,0
Bij het luisteren naar Abraxas van Santana krijg ik een dubbel gevoel. Het album bevat een aantal zeer goede nummer, zoals "Black Magic Woman" en "Oye Como Va". Aan de andere kant zijn er teveel instrumentale nummers die me weinig doen. Muzikaal zit het allemaal prima in elkaar, maar ik voel er te weinig bij. Voor mij moet een nummer of album een verhaal vertellen, en zonder teksten heb ik daar persoonlijk toch wat meer moeite mee. Carlos Santana is een uitstekende gitarist, dat staat buiten kijf. Naar de nummers op zichzelf op dit album kan ik ook wel met plezier naar luisteren, maar integraal en als geheel heb ik moeite om mijn aandacht vast te houden.

Ondanks bovenstaande geef ik dit album toch 3 sterren voor de bekwaamheid van Carlos Santana als gitarist, de kwaliteit van de muzikanten en de nummers "Black Magic Woman" en "Oye Coma Va" en in mindere mate (het nummer duurt mijn inziens iets te lang) "Samba Pa Ti".

Ozric Spacefolk
Instrumentale muziek is niets voor jou?!?

Klassiek, jazz?!? Daar worden toch ook verhalen verteld?!?

avatar van Ronald5150
4,0
Ozric Spacefolk schreef:
Instrumentale muziek is niets voor jou?!?

Klassiek, jazz?!? Daar worden toch ook verhalen verteld?!?


Oh absoluut, helemaal mee eens. Waar het mij om gaat is of het mij raakt. Zoals ik heb uitgelegd gaat een verhaal voor mij meer leven in combinatie met teksten en niet uitsluitend met instrumenten. Dat is persoonlijk. Ik geef slechts mijn mening, en zeg daarmee niets over de mening van een ander. Een ieder die uit pure instrumentale muziek voldoening haalt vind ik prima, moedig ik zelfs aan, maar dat feit op zich verandert niets aan mijn eigen gevoel.

avatar van matthijs
4,5
Stijn_Slayer schreef:
Vandaag voor €2,50 een mint exemplaar LP gevonden. Geen enkel krasje en geen enkel tikje tijdens het afspelen!

Bij herbeluistering valt me weer eens op dat 'Incident at Neshabur', 'Se a Cabo' en 'Mother's Daughter' ook zéér sterk zijn. Alle aandacht gaat uit naar 'Black Magic Woman' en 'Samba Pa Ti', die natuurlijk ook geweldig zijn, maar de drie door mij genoemde nummers vind ik nog beter eigenlijk.


Mazzelaar!
Mothers Daughter is voor mij (ook) een pareltje, ontdekte ik net pas: heb de plaat de laatste 15 jaar al keer of 5 gedraaid maar was me nog niet opgevallen. Groeinummer. Ook vooral de zang en melodie lijn is erg mooi, terwijl bij Samba pa ti bijvoorbeeld er geen zang is en de melodielijn stelt ook niet zo veel voor, vooral de uitvoering, het gitaarwerk maakt het geweldig. Zo zie ik hoeveel verschillende kwaliteiten deze plaat voor mij heeft!

avatar van woutorrmusic
4,0
Rickepick schreef:
Mijn moeder heeft samba pa ti echt verpest door te zeggen wat ze op dat lied allemaal heeft gedaan


Oke, bedankt.

avatar van Madjack71
5,0
Abraxas steekt goed in elkaar vanaf opening Singing Winds tot aan de laatste noot van El Nicoya. Santana op zijn best; innovatief en inspiratie, technisch en gevoelig en heel lekker in het gehoor. Klassieker wat mij betreft.

sugartummy
de plaat klinkt op tijden behoorlijk stevig, lekker. boyonheavenhill heeft goede oren, het klinkt inderdaad verdomd veel als peter green in die paar seconden. briljant gevonden! het laatste nummer is inderdaad een sof als laatste nummer. ingeklemd tussen 2 nummers zou het beter tot z'n recht gekomen zijn. toch santana's beste denk ik, met santana's mooiste hoes.

avatar van BoyOnHeavenHill
5,0
U doet mij blozen...

avatar van musician
5,0
Hm, tja. Het is inderdaad zeer goed gevonden. Santana mocht uiteraard ook al vrijelijk beschikken over Black Magic Woman, dat natuurlijk geschreven is door dezelfde P.A. Green.

Zijn invloed is, zeker in de paar jaar dat hij echt goed actief was (1967-1970), behoorlijk te noemen. Misschien is hij wel een belangrijke inspiratiebron voor Santana geweest, waarbij Green z'n bluesachtergrond had, Santana de latin. Maar ik denk toch Santana het zelf is, die speelt. Zegt mijn gevoel.

We zijn 42 jaar later, de tijd van mooie verhalen en hoor-opa-de-muzikant-eens-vertellen-uit-zijn-jeugd, vinden we terug in allerlei boekjes van geremasterde cd's.
Had Green gespeeld, dan had Santana het inmiddels wel als smaakvolle anekdote toegevoegd aan het verhaal van Abraxas.

Het had sowieso een geweldige mix geweest, Santana met Green. Maar de laatste had meer dan 3 seconden opgeëist, Santana had hem ook meer gegeven. Maar ik denk dat Green te weinig tijd had, gezien al zijn werkzaamheden voor het Fleetwood Mac epos Then Play on net daarvoor, zijn solo album The end of the Game, en dat allemaal gevolgd door Greens' nogal eh..... merkwaardige geestelijke vertrek van deze aarde

avatar van BoyOnHeavenHill
5,0
Helaas... moet ik het met jouw conclusie wel eens zijn. *zucht*  

Lazarus Stone
deze heb ik nog op LP, je begrijpt vast waarom..

avatar van BoyOnHeavenHill
5,0
Picture disc?

avatar van Lura
5,0
Dit blijft voor mij een klassieker. Santana was trouwens een van de eerste groepen die ik goed vond.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:00 uur

geplaatst: vandaag om 07:00 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.