Orchestral Manoeuvres in the Dark - The Best of OMD (1988)

Dat 'swingen' op oudejaarsavond zal ik thuis ook eens voorstellen. Ben benieuwd welke associatie mevr. Broem daar bij heeft

Mooi laten staan die OMD vinyls...wie weet in the near future

In bezit op lp. kant 1 weergaloos, kant 2 echt minder. 5 en 3 sterren maakt 4 sterren voor dit prachtige overzicht.

Dit was ook één van mijn eerste CD aankopen. Veel te duur in die tijd.

Gelukkig was en is de muziek wel goed en heb ik 'm nu ook alsnog op vinyl.

Die prijzen sloegen inderdaad nergens op.

Een aangename opsomming van singles, dat is wat het Orchestral Manoeuvres in the Dark met The Best of OMD opdient. Synthesizerpoppioniers, vernieuwers binnen new wave én makers van keurige popsingles.

Niets is veranderlijker dan een mens, zoals mijn moeder placht te zeggen: waar ik vroeger mijn neus ophaalde voor dit soort verzamelaars, zit ik er nu anders in.
Met z'n 18 tracks is de cd misschien een beetje te veel van het goede, maar die eerste singles waren toch echt hartstikke lekker met bovendien invloeden van Kraftwerk. Toch is ook het latere werk verre van onaardig, bij dit alles klaagt en jammert de stem van Andy McCluskey aangenaam en tegelijkertijd is het helemaal niet droevig. Dat is toch knap.

Aan cd's ben ik pas relatief laat begonnen, ik vond het kleine formaat helemaal niks. Zonde van de hoezen. Wist niet meer dat ze destijds zo duur waren, maar inderdaad... Vier tientjes, herinner ik me dat goed? Terwijl een LP zo'n 23 guldens kostte.
Voordeel van het medium is dat er in dit geval twee 12"es op passen, te weten We Love You en La Femme Accident, beide aan het slot gezet. En wat was nou ook alweer het verschil tussen Joan of Arc (bij ons geen hit) en Maid of Orleans (bij ons een grote hit), vroeg ik me af. Ik weet het weer!
Gaandeweg valt op dat OMD geleidelijk steeds meer pop inpaste, tot zwoele saxofoon toe en dan werd het gedurende de jaren '80 toch wat minder opwindend. Al met al een aangename verzamelaar.