Orchestral Manoeuvres in the Dark - The Best of OMD (1988)

Een verzamelaar waarop je duidelijk OMD's transformatie van vernieuwende synthipop naar enigszins zouteloze pop kan horen. Vooral vanwege de fantastische eerste helft toch nog 3,5*.

Mee eens, Titan. De compilatie begint erg indrukwekkend met Souvenir, Enola Gay en het magistrale Maid of Orleans. Tesla Girls en Talking Loud and Clear zijn nog heel aardig, maar daarna is het huilen met de pet op. 3* voor het begin.

Souvenir is mijn persoonlijke favoriet

So in love is toch best een aardige plaat? Ook al is het een van de laatste nummers op de cd

nou ja, over de helft dan

Dit is voor mij typisch zo'n band die ik indertijd erg goed vond en waarvan ik nu denk "wat dan precies?".
Het klinkt allemaal aardig, maar daar blijft het bij. Inderdaad is het de eerste helft die dan nog enigszins weet te boeien.

Even ter vergelijk: Duran Duran vind ik dan nog steeds erg goed en die lagen toch allemaal een beetje in het hetzelfde straatje van "artiesten die het goed deden in de top 40 en kwalitatief goede pop maakten".

Ach, 't is gewoon lekkere nostalgie deze muziek. En kwalitatief minstens even sterk als Duran Duran. Ik vind trouwens de tweede helft van dit album minstens even sterk. Het is allemaal wat meer gewoon pop dan synthi-pop. Maar songs als Talking Loud And Clear, Secret en La Femme Accident zijn gewoon klasse-liedjes.

Electricity en Enola gay zijn onsterfelijke new wave classics, vind ik. Wie de vlaamse acteur Tom Van Dyck kent, weet waarom (het eiland, het peulengaleis)

Fantastische verzamelaar van deze band die mij echt nooit heeft kunnen vervelen. Alle nummers vind ik top, ook de 2e helft van het album. Da's meer vanuit het oogpunt jeugdsentiment. Geef ze de volle mep.

Favorieten: Enola Gay, Maid of Orleans, Talking Loud and Clear (dat trompetje...of klarinet?) en (Forever)Live and Die.

Dit album ken ik ook nog uit mijn synthesiser/pop-periode.
Staan heel aardige nummers op, alhoewel ik dit nu niet meer zo snel zal draaien.
Goede nummers vond ik vooral de oude "New Wave"? achtige songs als "Electricity" en "Enola Gay". Ook de dubbel-song "Joan of Arc/Maid of Orleans" vond ik geweldig. "Maid of Orleans" vind ik nog steeds goed trouwens, een echte pop-klassieker.
De laatste nummers op deze best-of zijn idd niet om aan te horen!

Hiermee ben ik het volkomen mee eens! De eerste helft is erg goed(5*),de tweede helft beduidend minder !(2*)

Enola Gay.Electricity, Maid of Orleans en Souvenir zijn toppers ! 3.5*

Deze verzamelaar was de afsluiting van de succesvolle jaren 80 periode van OMD. Wat betreft muzikale koers waren ze op een dood spoor beland. Paul Humphreys wilde het daarom een poosje rustig aan doen om vervolgens de draad met vernieuwde creativiteit weer op te pakken. Andy McCluskey wilde daarentegen op dezelfde voet doorgaan. De breuk was een feit. Humphreys en medebandleden Martin Cooper en Malcolm Holmes stopten ermee en McCluskey maakte in zijn eentje nog 3 platen onder de naam van OMD. Daarna ging definitief de stekker eruit. Van hard feelings is echter niet lang sprake geweest en momenteel werken de heren aan een reünie met in het najaar een nieuwe CD en een tour. Hun 1 april grap was dat een herenigd Joy Division het voorprogramma zou verzorgen. Beide bands hebben namelijk vroeger ook veel samengespeeld.

Inderdaad gaandeweg wordt het minder, maar toch een tiental prachtige nummers ..

Gaandeweg wordt het steeds beter met als hoogtepunt "La femme accident"

De toppers staan voor mij toch in het begin hoor !

Zeker weten!

Maid of Orleans blijf ik hun mooiste vinden.

Deze cd is ook op het Disky label verschenen en is voor 5 euro te vinden. Een schijntje voor zoveel mooie nummers (een enkel wangedrocht daargelaten). Hun eerdere werk is het best maar de singles Talking loud and clear en Forever live and Die mag ik nog steeds graag voorbij horen komen. 3,5

Ik vond ze in de eerste jaren een erg goed keyboard bandje. So in Love en Forever Live And Die luiden de teneergang in.
Electricity blijft ook mijn favouriet; wat een heerlijk deuntje. Joan of Arc/Maid of Orleans; ondanks die irritante geluidjes er door heen, blijft erg mooi.

Een mooi overzicht met zeer aanstekelijke synthpop van deze in Nederland ondergewardeerde band. Ze stonden in Engeland aan het begin van de jaren 80 synthbands als Depeche mode en Human League.

Hoezo ondergewaardeerde band??
Een nummer 1 plaats met Maid of Orleans (4 weken maar liefs), en nog 4 andere top 10 hits; noem ik niet echt ondergewaardeerd.

Leuk te lezen dat er veel positieve reacties zijn. OMD is mijn eerste muziekliefde maar ik heb me er altijd een beetje voor geschaamd.

Wellicht dat FunkStar dat bedoeld met 'ondergewaardeerd'. Om de een of andere reden mocht OMD niet leuk gevonden worden...

Of is dat een complex wat alleen ik heb?!?

nou het ligt meer aan de ontwetendheid van andere mensen. OMD wordt vooral gezien als een simpel popbandje met een paar leuke hits. maar wat de meeste mensen niet weten is dat de albums vol stonden van de experimentele meesterwerkjes (tenminste de eerste 5 albums). zo'n best of is leuk voor de 80's liefhebber maar geef mij de albums maar.

Inderdaad, hun eerste albums liggen dichter bij Kraftwerk dan hitparadepop.

Véél meer heb je van deze jongens niet nodig; Alle uitstekende songs staan erop.
De eerste 3 zijn hun sterkste; De volgende drie zijn ook nog zeer goed.
De drie erna alweer wat minder;
En zo verder, hoe verder de cd loop, hoe minder relevant,
ik heb hem eigenlijk gekocht voor Electricity en Enola Gay.
Maar Souvenir, Joan of Arc en Maid of Orleans zijn prima songs;
En Talking Loud and clear heb ik altijd iets biezonders gevonden, maar wel goed;
Daarna was voor mij de fun er wat af, het vet was van de soep, tja...

Er staat voor mij eigenlijk bijna geen enkel minder nummer op. Ik geef jou dus allesbehalve gelijk als je zegt dat de plaat zwakker wordt naar het einde toe. Songs als Secret, Forever live and die, We love you en La femme accident zijn echt wel méér dan goed.

blijft leuk om nog eens naar te luisteren. mijn favorieten blijven toch elektricity, messages en dreaming

Frappant dat je duidelijk twee kampen ziet, de mensen die (ik heb soms het idee nogal 'krampachtig') alleen het oude werk goed (willen) vinden en het latere werk te poppy vinden, en de mensen die alles goed vinden en de evolutie, die elke band meemaakt, helemaal gevolgd heeft. Laten we eerlijk zijn, bijna geen enkele band blijft hetzelfde doen en dat is maar goed ook, want dat zou heel erg lijken op stilstand. Ik vind de latere nummers als "So In Love", "Femme Accident" en vooral ook "(Forever) Live And Die" juist erg fijne muziek, dus een prima werkje, dit!

Band die altijd een bijzondere plek in m'n hart heeft. Begin jaren '80 vond ik ze geweldig (ik was een new wave liefhebber), je blijft ze volgen en dan gebeurt het dat hun (muzikale) ontwikkeling niet oploopt met die van je zelf....Overigens iets wat maar weinig bands gegeven is, een reden dat The Beatles bij mij op no. 1 staat als we terug kijken in de pophistorie.....
Maar goed beste plaat blijft denk ik wel 'Organisation' en ben ik daar ook weer niet zeker van...

Heb deze nog op zolder.
Ik vind de eerste paar hits van deze band wel goed, maar gaandeweg werden ze steeds slapper. Forever Live And Die heeft bv. wel een erg walgelijk hoog Hepie & Hepie-gehalte...

Prachtig popnummer juist. Laat me raden: het nummer heeft op 1 gestaan en wordt daarom gehaat? (Misschien moet ik de nieuwe Hepie & Hepie dan maar checken )

Maar van deze verzamelaar is het wel een van de mindere nummers, dat dan weer wel

Het heeft volgens mij niet op 1 gestaan, maar ik vind het gewoon vrij oubollig klinken op een kitscherige manier.