Mercury Rev - Deserter's Songs (1998)

Oei - nog geen berichten hier

Dit is eigenlijk kitsch , denk ik zo maar. Hindert niet voor mij

Iedere keer ga ik genadeloos voor de bijl, wanneer ik naar "Deserter's Songs" luister. De plaat "pakt" me iedere keer weer diep, net alsof ik koude druppels olie door m'n aderen voel sijpelen.

Naar mijn gevoel is er een zwaar "The Band"-gevoel aan deze Cd (Levon Helm & Garth Hudson spelen dan ook hun gastrolletje op deze cd - dat maakt me dan ook errug gelukkig ).

"Deserter's Songs" is eigenlijk een beetje "blijf-nu-rustig-zitten-op-dat-bankje-onder-de-eik" muziek.

Het klankentapijt hier is ongenadig mooi (b.v. die zingende zaag in Holes ).

Ik dacht dat Goddess On A Hiway een soort ode was aan een onbereikbare Persephone in een rode sportwagen, iedere man aankijkend alsof hij een reclamebord was. Echter: het nummer blijft over een hond te gaan

Shame on us

machtig mooie plaat met zingende zagen, origineel, weemoedig, vol emotie en met het hart op de goeie plaats

Niet de beste mercury rev maar zeker de moeite waard. Voor de ongelovigen onder ons...een groei plaatje, dus gewoon wat vaker luisteren.

Daar denk ik dus anders over !

Yep! Ik ook: de beste van Mercury Rev. Veel beter dan All Is Dream!

Op "advies" van MuMe leden een doosje gekocht met All is Dream en deze (voor slecht 15 euri). Ben zeer benieuwd

Jij durft weer Maar deze is echt erg goed (vind ik dan).

Ach , ik blijf volharden maar vaak gaan dit soort "goks" erg goed. Kom al 25 jaar bij dezelfde platenzaak waar ook al 25 jaar dezelfde heren achter de toonbank staan. Vaak (niet altijd dus) betrouwbare informanten. Ik laat t wel weten. Elbow ook "blind" gekocht en die valt in iedere geval prima mee ( C of T)

Voor mij duidelijk de beste Mercury Rev, nadien hebben ze dit niveau niet meer gehaald. Ookal zijn "All is dream" en "The secret migration" geen onaardige albums, ze missen gewoon dat betoverende, sprookjesachtige dat deze cd net zo speciaal maakt. Misschien ligt dit aan het feit dat dit het 1ste materiaal is van Mercury Rev dat ik ooit hoorde, dat maakt het altijd nog wat specialer. Dat gevoel heb ik overigens wel vaker, zo vind ik "Ágætis Byrjun" het beste album van Sigur Ros, omdat dat album me compleet overrompelde vermits ik nooit eerder zoiets gehoord had, waarschijnlijk had ik datzelfde gevoel gehad moest "()" of "Takk" hun eerste album zijn geweest dat ik te horen kreeg.

Maar voordien wel!

Net het nummer Endlessly voor het eerst gehoord. Wat een wonderschoon nummer! Dit smaakt naar meer. Heb het album All is Dream wel, maar deze moet ik ook zeker eens aanschaffen geloof ik..

Nou kan deze mij ook meer bekoren (ken verder alleen All is Dream). Hemels mooi en verwonderende sounds. Veel momenten (hele songs, maar ook bepaalde momenten erin) pakken a.h.w. meteen je luisterorgaan. Omdat ze zo direct opvallen, aangrijpen.
Na deze schone woorden ook kritische noten: ik vind nummers als Opus 40 en Hudson Line zwak. Doet weer enige afbreuk.
Zeker de eerste 4 nummers (Endlessly!) zijn buitencategorie.

Laat ik dat net prima songs vinden, met name 'Opus 40' bezorgt me keer op keer kippenvel!

Alleen op basis van "kant A" een 4.0. Rest van de plaat vond ik niet zo sterk

Wisselvallige plaat met zowel erg mooie als matige nummers. Maar allemaal weer erg theatraal, zoals het meeste van mercury rev. Ik moet er misschien weer eens wat vaker naar gaan luisteren
3*

hele mooi plaat, goddes on a hiway heel mooi nummer.

Juist, zo is het maar net. Er gaat niets boven Yerself Esteem (met name de gelimiteerede versie met Lego My Ego als bonus cd, die helaas nergens meer te krijgen is) en Boces.

Ook See you on the others side is trouwens heel erg mooi.

Ik heb hem weer 's opgezet en haal er toch maar een halfje vanaf. Het is mooie muziek, maar het mist de schoonheid en verbetenheid van See You On The Other Side. Vind dat album toch een stuk pakkender en emotioneler, al is het misschien lastiger om in te komen.

Zag 'Goddess on a hiway' destijds regelmatig voorbijkomen bij het onvolprezen 'alternative nation' van mtv. Bestaat jaren-90 sentiment nu ook al? Prachtsingle en mijn kennismaking met Mercury Rev. Shame on me want ik heb nooit meer de moeite genomen dit album in zijn geheel te gaan beluisteren...muzikaal dipje hou ik het maar op...en een nog te volbrengen taak!!
'All is dream' later wel aangeschafd en grijsgedraaid.

en die is eigenlijk toch alweer minder dan deze...

Het zal een jaar of 7 geleden zijn tijdens een concert van ik meen Zita Swoon (kan ook dEUS) geweest zijn dat er vooraf een nummer draaide waardoor ik even van slag raakte. Dat ik me stond op te warmen voor één van mijn favoriete live-bands ooit maakte even niet meer uit. Dit nummer was geweldig, dit nummer wilde ik nog een keer horen, dit nummer moest ik hebben.
Maar wie was het? Daar kwam ik snel achter omdat degene met wie ik daar was het kende: Mercury Rev, en het nummer heette Goddess on a Hiway.
Het is dat de cd-shops gesloten waren en er nog een goed concert moest kopen, anders was ik spontaan de zaal uitgerend om dit album te pakken te krijgen. Een album waar zo'n goed nummer op stond moest in zijn geheel wel goed zijn was mijn redenering.
Een redenering die ik achteraf alleen maar kan bevestigen met een volmondig JA.
JA, dit is een geweldig album.
JA, dit is betoverend.
JA, dit weet me tot op de dag van vandaag te overtuigen.
JA, Goddess on a Hiway is een van mijn favoriete songs ooit.

Zodra Holes het album opent ben je de wondere sprookjeswereld van Mercury Rev binnengewandeld.
Denk nu niet aan het Volk van Laaf of aan Droomvlucht.
Dit is muziek die je weet weg te voeren van al je dagelijkse beslommeringen. Bij nummer 2, Tonite It Shows is dat definitief duidelijk geworden mocht u nog enige twijfel hebben.
Vervolgens belanden we in de vorm van Opus 40 bij het eerste echt enorme hoogtepunt. Een nummer dat mij helemaal weet op te slokken.
Gelukkig niet helemaal, want er moet nog verder geluisterd worden. Heel veel adempauze krijg ik daar niet voor, want 2 nummers verder en we zijn er: Goddess on a Hiway. Stereo op topkracht, buren minder blij, maar aERo in hogere sferen.
En alsof ze het er om doen, weer 2 sterke nummers vormen de opmaat voor musicmeter-vinkje nummer 3 bij dit album: Delta Sun Bottleneck Stomp.
Dit swingt de pan uit. Een beetje vreemd, maar wel lekker.
Een betere afsluiter kan ik me niet wensen.

Deserter's Songs? Als u het mij vraagt mijn favoriete album van deze bijzondere band.

Ben ik het volledig mee eens. Wat mij vooral zo aantrekt bij deze plaat is de bijzondere sfeer. Het geluid is zeer warm en zowel vervreemdend als intiem. Het album bevat wel wat minder liedjes in de letterlijke zin van het woord, maar het is wel een plaat die je niet meer loslaat...

Na herbeluistering en ook het checken van hun eerste plaat, valt deze me toch mee, als geflipte retro 60s trip.. 3,5* Niet muziek die ik veel draai, maar sommige momenten zijn uitgelezen. En geen inzinkingen te bekennen..

Iets sterker dan All is Dream, maar moeilijk om helemaal uit te luisteren, de irritante stem van de zanger is hier voor verantwoordelijk. Rare muziek, maar destijds vond ik dat minder dan nu.

3 sterren, net zoals die andere vernoemde plaat van ze.

***

Goed, sprookjesachtig. Je moet er wel voor in de mood zijn, niet zo'n plaatje dat je eender wanneer kan gaan beluisteren. Het laatste lied kan me wel mateloos irriteren (nummerke 11 zonder de bonustracks).

3.5 sterren.

Godess on a highway vond ik zalig, voor de rest hoor ik hier veel naïeve melodieën en atonale arty farty gepingel en gezang, naast af en toe nog een goede song.
Toch net gebuisd: 2*. Het spijt me, Mercury Rev-fans, want ik weet wat deze groep en dit album voor jullie veel betekenen...

Lekkere plaat, jammer van de afsluiter Delta Sun Bottleneck Stomp dat klinkt als een Chemical Brothers probeersel. Daardoor zet je 'm áf, in plaats van opnieuw óp.

Is het niet Goddes On A Highway?

Nee, de band schept er plezier in om dit soort SMS-taal ( ) te gebruiken. Nr. 2 is bijvoorbeeld ook niet 'Tonight It Shows'.