Mayhem - De Mysteriis Dom Sathanas (1994)

Leuk verhaal, maar...

Ik begrijp niet zo goed wat het commercieler worden van Metallica te maken heeft met de opkomst van black metal. Toen Metallica begon had je al 'duistere' bands als Venom, Mercyful Fate en Hellhammer die extreem veel invloed hebben gehad op de hedendaagse black metal. Tel daarbij op dat het aanverwante death metal reeds in de jaren 80 snel populair werd (bands als Death, etc.) en de komst van black metal is vrij logisch. Ook zonder de gedaanteverwisseling begin jaren negentig van Metallica was black metal wel geworden tot wat het nu is.

Verder snap ik de zin 'Black metal ging zich interesseren in het occulte, alles wat duister en verdorven is' ook niet. Hoezo "ging zich" interesseren? Het occulte zit in het dna van black metal, er was geen sprake van een aanloop. En waarom occult het label 'verdorven' verdient, begrijp ik al helemaal niet.

....Maar misschien trek ik wel de verkeerde conclusies uit je relaas

Goed, die idioten zaten dus in belangrijke metalbands dus je kunt een en ander niet los van elkaar zien. Dat was wat ik wilde zeggen ... bedankt voor de onderbouwing.

Ok, ik heb dus een pak dingen verkeerd verwoord

Ik heb vorig jaar voor mijn eindwerk een onderzoek gedaan naar death metal, waarbij ik het ontstaan van dat genre heb besproken, en in het ontstaan van death metal heb ik ook gesproken over het ontstaan van black metal.

Maar goed, even mijn foute vermeldingen rechtzetten; Het afzetten tegen thrash metal heeft vooral de 'image' (kan even niet op het degelijke Nederlandse woord komen) van black metal versterkt. Black metal wou extra shockeren, meer dan thrash metal tevoren deed. Muzikaal gezien is het inderdaad voortbouwen op dat wat Venom en Mercyful Fate deed (en van die laatste band hebben ze ook de corpsepaint overgenomen, dacht ik?).

Ten tweede was ik aan het vertellen over het ontstaan, daarmee dat ik "ging zich" gebruikte.

En dat "verdorven", dat ligt aan je invalshoek. Ik nam even de invalshoek van de mainstream in, aangezien die black metal toch nog steeds vrij "verdorven" vindt? Of zit ik weer eens fout?

Ik denk dat Bennerd wel goed zit. De mainstream (waar ik mezelf ook toereken) vind dit soort metal behoorlijk 'verdorven' om maar even Bennerd zijn woorden te gebruiken.

Bij bands als Pantera, Drowning Pool, Slipknot en Korn kan ik begrijpen dat mensen dat gaaf vinden, al vind ik een hele cd van dat soort muziek voor mij teveel van het goede.
Met bands als Sepultura heb ik al niks en met Black-metal muziek kan ik helemaal niks. Vooral dat image dat eromheen kleeft, maar ook de monotone muziek....Ik weet het niet.

Waarom vinden jullie dit beter dan pakweg Pantera? Dat is mijn ogen ook een behoorlijk stevige band. Of ben ik appels met peren aan het vergelijken? Het is beiden Metal toch?

Mayhem was eind jaren 80 begin jaren 90 een behoorlijk berucht gezelschapje. Dat had meer te maken met de randverschijnselen van oerlid Euronymous dan met de muziek volgens mij. De eerste rommelige muzikale uiteenzettingen van de band mochten dan wel een aanzet zijn tot wat we nu als black metal bestempelen, eigenlijk was het niet meer dan afzetten tegen de brave death metal uit Florida. Toch hebben de demoversies van de nummers die uiteindelijk op De Mysteriis Dom Sathanas terecht zijn gekomen wel iets verontrustends en kwaadaardigs.
Hoe anders is het uiteindelijke echte debuut De Mysteriis Dom Sathanas. Hier betwijfel ik of dit nou hét representatieve black metal album is. Wat we te horen krijgen is alles behalve rommelig. De uitwerking van de eerder aangehaalde nummers zijn behoorlijk thrashy van aard en lijken meer op een extremere versie van Kreator dan op de Celtic Frost adoraties van enkele collega black metallers. Dat maakt het niet minder leuk om naar te luisteren. Want vooral Pagan Fears beroept zich op een typisch thrash intro waar de overgang naar de blastbeat inslaat als een bom. Bijzonder effectief. Echt duister klinkt het allemaal niet. Enkel de vocalen van Attilla Csihar zijn links en rechts wel duister te noemen
Had Euronymous zo'n hekel aan de verrichtingen van Scott Burns aan de andere kant van de plas, klinkt zijn eigen Mayhem ook wel verdacht clean.
De Mysteriis Dom Sathanas is een prima album dat ik nog wel eens opzet. Maar black metal blauwdruk? Ik weet het niet.

Het staat voor mij persoonlijk wel vast dat Mayhem het prototype is geweest. De nummers op dit album hadden ze al veel eerder live gespeeld, in 1990 en 91. Maar o.a. door Dead's dood (haha) werd hij uitgesteld. Misschien dat het album als geheel niet HET black metal album is, maar de nummers denk ik toch wel. Tenminste, ik weet niet wat het anders zou moeten zijn? Misschien Burzum? Het is niet mijn favoriete BM plaat, maar ik ben benieuwd hoe de andere platen hadden geklonken zonder de nummers van dit album.

ik lees hierboven toch een hoop zever bij elkaar:

1) Elk genre kent zo zijn idioten. Humo heeft onlangs nog een lijstje gepubliceerd. Lees de exploten van Phil Spector, Roky Eriksson en co er maar eens op na.

2) Er zijn 1000-en black metal bands. 99,9% van hen doet geen vlieg kwaad. 't Is niet omdat een paar van de invloedrijkste bands uit het genre idiote dingen doen dat je plots heel het genre moet veroordelen omwille van de grimmige sfeer en het verdorvene. Da's bijna even overtrokken als de reactie van diep-christelijk (spijtig genoeg niet alleen) Amerika op "all things metal".

3) Black Metal is allesbehalve één genre. Lang niet alle BM bands spelen of klinken hetzelfde. Of kan iemand me eens zeggen waarom hij zou vinden dan Cradle of Filth (commerciele, symfo BM) klinkt als Darkspace (extreme, ambient BM) of Wolves In The Throne Room als In The Woods (granted, die klonken enkel op debuut Heart of the Ages als BM) of... M.a.w., BM is net zo divers als Hip Hop, Electro, Indie en wat nog.

Conclusie: één genre voordoen als één grote poel van verderf en aanzet tot crimineel gedrag? I really don't think so....

P.S. Goeie plaat, vooral dankzij het kille gitaargeluid en het aparte stemgeluid van zanger Attila

Ik denk eerlijk gezegd dat de grimmige sfeer die je aanhaalt net met opzet erin is verwerkt. Ook heb je weer binnen de Black Metal haar eigen subgenres.

Ik vat dit altijd op als het 2e Mayhem album die duister, sfeervol en op z'n eigen manier hard is. Het laatste album waarop mijn held Euronymous aanwezig is...Rest in War, my brother! Wat was ik er kapot van toen ik in 1993 hoorde dat hij er niet meer was. Hij was DE leider v/d Noorse Black Metal en het genre natuurlijk an sich die hij toch wel heel ernstig nieuw leven in geblazen heeft. Ook was hij een krachtig figuur binnen de underground Thrash-Black-Death scene in de jaren 80/begin 90, en bovendien etaleerde hij een groot verzet tegen de gevestigde orde, bijv. het christelijk establishment. Iets wat mij ook altijd enorm aanspreekt om vet te rebelleren; in welke vorm valt dan weer over te discussiëren. Maar goed, Voorganger mini-lp Deathcrush is en blijft voor mij de heilige the true Mayhem-plaat. De Mysteriis...klinkt compleet anders; neurotische riffs die als een zeer duistere wind je mee door de hel slepen...bijna als een soort van trip. De gekwelde zang van Atilla in dit geval past er goed bij en de drum sound, vooral bij het gebruik van de toms, is te gek en spreekt ernstig tot de verbeelding. Toffe plaat, maar bijv. de kraker Freezing Moon hoor ik toch iets liever met de legendarische en wat mij betreft te vroeg overleden zanger: Dead! (rauwer en smeriger!)

Euronymous was een geschifte idioot met zijn true blek circle enzo. Een beetje anoniem death metalbands bedreigen die geen satanische boodschap hadden. Geen goed woord voor over.

Is wel nog geen reden om hem te doden met 23 messteken.
Is in mijn ogen nog net ietsje geschifter.

Het waren allemaal idioten. Met Euronymous als opperidioot.

Een moordenaar is toch nog idiootiger dan een opperidioot naar mijn inziens.

Je hebt gelijk. Mensen die brandstichtingen en bomaanslagen beramen, collega bands bedreigen en ook nog eens foto's maken van bandleden die zelfmoord hebben gepleegd om vervolgens daarvan botjes in een te ketting bewaren zijn eigenlijk niet zo heel ziek, hoor.

Maar het werkt wel, zoveel is duidelijk.

Instituten zijn ook idioot. De kerk is een instituut, maar de scene in Noorwegen leek daar, helemaal aan de andere kant, ook op! Kwestie van verzet, macht en aandacht. Het verzet tegen een bepaald irritant dominerend belerend iets, in dit geval christendom, kan ik volledig in komen. De manier waarop dat gebeurd is kunnen we ernstig vraagtekens bij zetten... Maar ja, een fatsoenlijk dialoog kan soms om verschillende redenen ook verdomd moeilijk zijn; Mayhem mensen met christenen aan 1 tafel?!?! Is niet stoer hè! En christenen kunnen ook nog wel eens erg van hun denkbeelden overtuigd zijn...In iedergeval, alle ellende begint vaak bij bemoeizucht/macht (christelijk instituut bijv.) en ook aandacht en macht aan de andere zijde; Black Metal-fundamentalisten. Het kan wel een uiterst spannend gedreven muziek-kunstwerk opleveren, met zulke heftige intenties. Of dat ook bij De Mysteriis...het geval is?!?! Ik vind het nogmaals best wel een toffe plaat!

Ik vind het ook een toffe plaat. Maar de imago's kunnen mij behoorlijk storen af en toe.

Wat het imago betreft kan ik persoonlijk er op verschillende manieren naar kijken.

Ik ben totaal nieuw met Mayhem, is dit hun beste album? en welk album moet ik echt mee beginnen?

Als je op zoek bent naar iets met historische waarde, is dit zeker een overweging waard.
Voor wat Mayhem betreft, vind ik de Wolf's Lair Abyss EP het beste wat ze ooit hebben voortgebracht.

Het hangt ook een beetje van je persoonlijke smaak af. Maar ik zou inderdaad met Wolfs Lair Abbyss of met Grand Declaration of War beginnen. Ik vind dit ook wel een goede plaat maar het klinkt wel een beetje standaard.

Zo'n beetje alle openingsriffs zijn geniaal, maar hier en daar verzanden nummers in net teveel getreuzel of gedoe met simpele akkoorden waar geen einde aan lijkt te komen. Zo'n grote ellende is dat niet, omdat het gros van de melodiëen die de revue passeren uiteindelijk flink geweldig is, maar het is wel een opvallend minpunt.
Komt nog bij dat de stem van Attila niet echt bij de muziek past. Zijn vocalen suggereren een soort Grote-Boze-Wolfgriezeligheid die de veel subtieler atmosferische gitaren niet echt kunnen verdragen. Mijn black metal heb ik het liefst zonder clowneske Dracula-pretenties en hier werkt de zang mij net iets te vaak op de zenuwen.
Blijft nog altijd een alleraardigst album over. Cursed In Eternity en Funeral Fog zijn fenomenaal. 3.5*

In die eenvoudigheid schuilt ook weer de charme. En als ik het album nu voor het eerst zou horen, zou ik ook moeten lachen om Atilla' vocalen. Maar toen ik het voor het eerst hoorde, had ik wel een soort horrorervaring.

Samen met Deathcrush het enige Mayhem album die echt goed is, en met goed bedoel ik meesterlijk goed. Uiteraard zaten er een aantal gestoorde individuen in de band maar dat had ook wel zijn charme. Daar voel je namelijk niks van als je er naar luistert.

Ik heb Mayhem vorige maand live gezien en het stelt eigenlijk bar weinig meer voor. De tijdsgeest heeft ook Mayhem ingehaald.

De versies met Dead zoals op de In Memorium bootleg vind ik wel beter dan de uiteindelijke versies.

Je zou kunnen zeggen dat het album net wat te laat kwam.

Muzikaal gezien vind ik Mayhem wel veel interessanter en avontuurlijker geworden. Maar goed niet iedereen liep weg met A Grand Declaration Of War en Ordo Ad Chao.

En Deathcrush is natuurlijk gewoon rommel. Extreem om het extreem zijn, maar verder een leeg hol vat.

Wat een lekker album is dit zeg. Funeral Fog en Freezing Moon zijn gewoon echt lekker! en die vocalen vind ik ook gaaf.

Een cultklassieker. Overigens ook de enige plaat (behalve Deathcrush) die de moeite waard is. De hele sfeer die de plaat heeft, mede door de mystiek van de band. Atilla zucht, kreunt en schreeuwt de meest angstaanjagende geluiden uit. Dat einde van het titelnummer, dat geeft je gewoon de rillingen. Zo vals gezongen, maar tegelijkertijd zo toepasselijk en goed.

Net op een boeiende docu over metal gezien dat mayhem wordt gezien als zon bete het foutste/stoutste stelletje metalheads

bleek ook wel uit ene vrij opgefokt interview

dat maakt nieuwsgierig en hierboven te lezen is dit een aardig werkje

draai de pindakaaspot vast open

btw, ik zie inspiratiebronnen

Miles Mayhem - Wikipedia - nl.wikipedia.org

Voor de geïnteresseerden: ik heb ooit een boek gelezen getiteld Lords of Chaos, wat een mooi overzicht geeft over de hele opkomst van het Scandinavische metalscene, met nadruk op de Noorse Black Metal. Het zoekt de oorsprong van Black Metal in Rolling Stone's Sympathy for the Devil, en probeert te verklaren waarom deze muziek juist in Noorwegen is opgekomen. Kan ik wel aanraden.

Er is ook nog een andere documentaire over het genre: Once Upon a Time in Norway, maar dat zijn vooral interviews. Ik heb ben die man die in die docu aan het woord is een keer in Bergen tegengekomen op vakantie, dat was wel vreemd (zijn muziekwinkel kwam me akelig bekend voor).