Demians - Building an Empire (2008)

Klinkt als een combinatie van dit en dit en dit en dit.

positief cijfer volgt

Je hebt zooo gelijk!
Het is een fantastisch progalbum!
Echt een van de betere van dit moment!
Een dikke 4,5 geef ik hier gemakkelijk aan!

Steven WIlson noemde het één van de beste debuutalbums die hij ooit hoorde. Ik geef hem groot gelijk. Fantastisch album - 4*

En een 'goede combinatie het is......

Wauw, het ís en blijft fantastisch. Ik maak er een 4,5* van. Onder voorbehoud een #2 positie in mijn jaarlijst.

De combinaties, waar Andnino naar refereert, begrijp ik niet helemaal. Ik moet zeggen dat ik het album nog niet door en door ken, maar zeker de hint met Tool en bijv Porcupine Tree kan ik niet helemaal vatten, maar ik moet het iets vaker gaan luisteren voor ik daar echt een reactie op geef. Maar na die paar keren kwam er bij mij niet iets van; "Hé, dat lijkt wel Wilson's werk!" Ik vind het het nu, een goed album, wat meer studie nodig heeft. Een echt "groei" album. de zang doet mij vaak denken aan de zanger van "For Absent Friends" en zelfs soms aan Dinand Woesthof van "Kane". Cijfer volgt nog.

Steve Wilson kwam...en zag dat het goed was!!

In het begin dacht ik echt dat dit weer van die standaard prog rock zou worden, maar Wilson heeft het weer eens bij het rechte eind.
Na dit album een tijdje goed hebben laten ingewerkt, zie ik de pracht ervan in. Deze stem lijkt niet op Dinands, maar dit is de stem zoals Dinand hij wil zou klinken. Lekker een scherp randje, vooral bij de uithalen in Naive, wat op het moment een van mijn favoriete nummers in.
Deze gaat bij mij zeker in de top 10 dit jaar en zo heeft 2008 (na Alcest in 2007) weer een geweldig debuutalbum voortgebracht.

Mooie muziek, ik vind het nog het meest weg hebben van Riverside en OSI. Er moet nog veel moois komen wil deze niet in mijn top 10 lijstje van het jaar komen!

OSI is weer een stuk harder als Demians, om nog maar niet te beginnen over de stem. Nicolas heeft gelukkig nog een echte zangstem met flinke (hoge) uithalen.

Onvoorstelbaar dat dit verlegen Franse jonge talent, zo'n dijk van een album aflevert. Opgenomen in zijn eigen woonkamer en bij vrienden in de kelder (drums) en dat je dan tot zo'n magistraal geluid komt, is haast niet te begrijpen.

Nu al één van mijn favorieten voor dit jaar.

Hij staat nog steeds stevig op numero 3 in het jaarlijstje. Knappe jongen die m daar vandaan krijgt.

Je leert nog eens wat kennen met een beetje geMMeren. Klinkt iig op het eerst gehoor erg lekker.

Het album heeft mij niet zo geraakt als ik in eerste instantie gedacht had. Het verveeld in mijn ogen te snel, of het is niet spannend genoeg.

Misschien nog even proberen, bij mij duurde het ook even. Ik kan nog geen cijfer geven omdat ik pas gisteren in de auto merkte dat de stukjes op hun plek gingen vallen.... to be continued.

Dit staat op het moment op het punt de eerste plaats in mijn jaarlijst van Meshuggah over te nemen. En dat is heel wat.

Vier maanden later kan ik nog steeds niet helemaal warm worden. Terwijl je toch heel goed kan horen dat dit door een uiterst vakkundig team is gemaakt en het eigenlijk alle elementen heeft wat ik graag hoor in een cd. Het bevat rustige passages afgewisseld met lekkere heftige en brute gitaren, redelijk goede zang.....Ik kan mij dus ook goed voorstellen dat sommigen dit echt heel goed vinden. Alleen..... ik raak echt een beetje verveeld op den duur.... en zet de cd vervolgens weer weg.....

Soms begrijp ik mijn eigen smaak niet....

Nou Ayreonfreak, ik heb precies hetzelfde!
Ik hoor inderdaad terug dat het kwaliteit is, maar op de een of andere manier pakt het me niet genoeg. Er zijn voor mij te weinig passages die echt beklijven. Ik had eerst de indruk dat het een erg langzame groeiplaat was, maar de groei zet gewoon niet door.
Op een gegeven moment ben je het dan ook een beetje moe om het nóg eens te proberen, want er staan nog zoveel andere dingen op mijn lijstje...

Heb ik ook wel eens, heb me daarom ook afgezet van het zeggen dat ik van één bepaald genre houd want elk genre kent wel bands die je niet aanspreken.
Bij deze had ik het geluk dat ik 'm moest reviewen, dus dat ik eigenlijk lichtelijk gedwongen werd om 'm meermalen te luisteren.

Dit is het werk van een man: Nicolas Chapel

Na de eerste luister beurt vond ik hem al gaaf, maar ik kon niet echt vertellen wat ik nu gehoord had... het bleef niet hangen. Heb het album nu inmiddels een stuk of 8 keer gehoord en hoewel ik nog steeds niet alles lijk op te nemen kan ik er zeer van genieten. Van mij krijgt ie een 4,0

Ik verhoog naar 4,5... het klikt nu en ik kom toch iedere keer weer terug naar dit album... heerlijke muziek.

Verlaagd naar 2,5. Toch geen blijvertje, het lijkt wel snel gedateerd te klinken. Productie is helder maar toch veel te steriel, geen eigen sound. Alleen het openingsnummer vind ik nog de moeite waard.

Tsja, het blijft vreemd, muzikale perceptie. Ik zette hem laatst weer op, in de auto nog wel waar een groot deel van de muziek nog wegvalt, en ik was nog meer onder de indruk dan ik al was. Vaak nog het meest door de manier waarop Chapel met dynamiek omgaat of zelfs een simpel zangstukje. Zijn zangstem weet mij bijzonder te charmeren, al iets dat mij een band veel sneller laat waarderen dan originaliteit of iets dergelijks. Bovendien brengt hij op uitstekende wijze middels artwork, titels en teksten zijn eigen verhaal naar boven in de muziek. Ik zit te denken aan een top 10 positie.

Prachtig album hoor. Ik kom er zo nu en dan op terug en dat werkt.

Het gebeurt me niet vaak meer dat een album me de eerste keer mijn mond open laat vallen van verbazing en ik een grijns niet kan onderdrukken. Dit is nou muziek zoals ik het wil horen: sfeervol, veel emotie, geen standaard couplet-refrein opbouw en toch volledig logisch klinkende composities, genoeg kippevel momenten. Ik krijg er op dit moment geen genoeg van. De nieuwe Porcupine Tree en Megadeth zijn weliswaar al binnen, maar ik blijf vooralsnog dit luisteren.

Speciaal voor Misterfool (en alle andere geïnteresseerden), mijn review van "Demians - Building an Empire":

Het album komt rustig op gang met The Perfect Symmetry. Een kalm, cleane gitaarspel, maar na 5 minuten slaat het nummer om en komt er wat versterking van een elektrische gitaar en ga ik het waarderen, omdat ik toch meer van de zware rock/lichte metal ben. Er wordt langzaam en naadloos afgebouwd naar het outro, zonder aan energie in te boeten. Een sterk eerste nummer. 4.5*

Shine begint zacht en teder met akoestische gitaren, waarvan je verwacht dat er een geweldig nummer gaat komen. De zang begint, en meteen merk je op, dat Chapel echt een prachtige stem heeft. Als de drums erin komen wordt het nummer weer wat minder; de drums klinken alsof ze in een totaal andere maatsoort spelen dan de rest. Na een wel lekker, maar niet geweldig harder stuk wordt er weer afgebouwd om over te vloeien in... 3*

Sappire komt in eerste instantie over als een vrij standaard popsong en ik erger me mateloos aan de strijkers en het gescratch (of iets wat daarnaar klinkt) wat maar door blijft gaan. Het refrein is ook geen geweldige compositie, het komt me allemaal te gemaakt en standaard over. Maar als je naar vijf minuten eigenlijk wilt gaan skippen naar het volgende nummer komt het eindelijk op gang; de elektrische gitaar weet het nummer op het laatste moment alsnog kracht bij te zetten en zorgt ervoor dat het nummer geen afgang wordt. 3*

Naive begint nogal irritant met een hoog, akoestisch gitaarriedeltje waarbij je je Nepalese bergdorpjes gaat voorstellen. De elektrische gitaar lijkt daar weer verandering in te komen brengen, maar na een paar seconde zit ik weer in het bergdorpje. Dit herhaald zich enkele keren in dit nummer. Het blijft te rustig en daardoor zelfs saai. 2.5*

Het volgende nummer, Unspoken is niet veel anders. Het blijft heel rustig en er wordt zelfs overgestapt op fluisterzang. Het klinkt naar een standaard zeiknummer zoals we die allemaal kennen van de radio. Er zit geen enkele boeiende seconde in dit nummer, en dat is niet zo veel door de zes minuten die het nummer duurt. 1.5*

Temple begint rustig maar niet slap, met een lekkere bas, maar zodra de strijkers de bas gaan overheersen is het weer gedaan met de positiviteit, tot het bruggetje, waar de bas weer terug komt. 2.5*

In Empire laat blijken dat de vocalen ook rete irritant kunnen zijn. Met de vreselijke backing vocals klinkt het nummer als een slap nummer van een jaren '90 boyband. Misschien nog wel irritanter dan de backing vocals is het elektronische geluid (de beat die moet klinken als een machine) wat het hele nummer doorgaat. Daarbij komt ook nog dat ook dit een veel te lang nummer is voor de hoeveelheid afwisseling erin. 2*

Ook Sand is lijkt weer een rustig nummer, maar er komt toch weer wel wat pit in na enkele minuten en na ruim zeven minuten komt er toch een harder, lekker stuk, maar ik blijf toch van mening dat dat veel beter had gekund als daar de strijkers eens ophielden. Vanaf daar blijft het nummer een minuut of vier vrij Tool-achtig, maar dan met violen. Ik wordt zelfs nog positief verrast door een paar schreeuwen, die maken het nummer tot een krachtigere compositie. Er wordt de laatste twee minuten rustig afgebouwd naar het einde van de CD. Wat mij betreft had het Tool-achtige stuk mogen blijven staan en met de rest eraf geknipt. 3.5*


Als geheel vind ik Building an Empire een nogal slappe CD, die, zodra de elektrische gitaar er weer bij komt kijken, toch goede stukken kent. Het totaal krijgt van mij 3*

Mooi album, alleen jammer dat sommige songs wat langdradig ziijn en dat het album ongeveer op de helft verzandt in een reeks erg rustige tracks. Iedere song is op zich mooi, maar als geheel is het album een beetje onevenwichtig. Qua stijl muziek vind ik het een combinatie van Porcupine Tree (dynamiek) en Dream Theater (sfeer en bepaalde zanglijnen). Veelbelovend debuut, in ieder geval.

Heb weer 'ns na een maandje of 2 hierna geluisterd en man, wat is Earth toch een prachtig nummer.

Gisteren eens even geluisterd , maar ik moet het zeggen dat het mij nog niet echt kan bekoren. Ik word gewoon nog niet gegrepen door de muziek. Goed maar niet bijzonder, uitwisselbaar met andere prog.

Maar ik zal hem nog een aantal luisteren. Wie weet verandert mijn oordeel nog.