Chris Rea - New Light Through Old Windows (1988)

Ook weer zo'n fijne verzamelaar.

"alle 13 goed"

driving home for christmas blijft 1 van de mooiste kerstsongs van de afgelopen jaren

Weer een lekker album (in dit geval een verzamelaar) van Rea!

Met de standaard hits, maar bovenal met voor mij tot een uur terug onbekende topnummers als Working On It, Windy Town en vooral Steel River met een fantastische laatste 3 minuten. Wat een afsluiter, zeg!
Jammer, dat ik deze nummers nu pas voor het eerst heb gehoord!

Top (verzamel)album!

4*

Wat je dan waarschijnlijk niet weet is dat geen normaal verzamelalbum is maar het zijn allemaal andere (vernieuwde) versies van de oude hits. Vandaar ook de titel van deze cd!

Hé ok, dat is inderdaad nieuw voor me.
Dan toch ook zijn "normale" albums maar eens gaan beluisteren.
Blijkbaar weer andere versies!??

Geweldig gewoon!

Soms zijn die andere versies beter, soms ook niet.

Ik zal er proefondervindelijk achter komen de aankomende tijd!

Heb hem laten liggen maar dit is dus wel een aanrader?

fantastische plaat met inderdaad licht afwijkende versie's van de originele opnamen , maar geloof me dit is een dikke aanrader

Na negen albums was de tijd rijp voor een eerste verzamelaar. Chris Rea besloot zijn beste en/of bekendste nummers te herwerken en in een nieuw kleedje te stoppen, vandaar de titel van het album. Het resultaat is een warm en schitterend album geworden. De meeste nieuwe versies vind ik beter dan het origineel omdat zowel de stem als zijn gitaarspel beter geworden is. Vier songs komen uit 'Shamrock Diaries', wat dan ook zijn voorlopig sterkste album is. De opvallendste song die er sterker uit gekomen is, vind ik 'On the Beach'. Ik mis wel het introotje van 'Josephine'. Naast elf oude nummers zijn er twee nieuwe: het rockende 'Working on It' en de zeemzoete kerstklassieker 'Driving Home for Christmas'. Gisteren was ik in Brugge, en ja hoor, dat nummer hoorde ik er weer. Het blijft een ware klassieker die gezelligheid in koude dagen uitstraalt. Zijn er dan ook minpunten? Ik vind het spijtig dat er geen nummer opgenomen is van 'Deltics', 'Tennis' en 'Chris Rea', zijn drie vergeten albums. De speeltijd liet gerust nog plaats voor 'Diamonds', 'Dancing Girls' en 'Loving You'. En natuurlijk ontbreken er nog pareltjes, maar dat is nu eenmaal altijd zo met verzamelaars. Wie niks heeft van de man zal met dit album niet ontgoocheld zijn. Na die eerste verzamelaar zullen er nog volgen, veel te veel zelfs, die niks bijbrengen. Maar deze verdient een ware 5 sterren.

Heb hem inmiddels ook aar aangeschaft.
Inderdaad mooie plaat met een paar uitzonderlijke mooie bewerkingen.

Van welke nummers vind je de bewerkingen dan uitzonderlijk, Gert P?

on the beach bijvoorbeeld en fool.
Heb hem nog niet vaak geoeg beluisterd.
Draai hem nu ook niet zo vaak en dan zou ik ook die andere cd's nog eens vaker moeten draaien.
Heb bijvoorbeeld ook de verzamelaar Hertzklklopfen die hier niet 0p mume staat.
En dat is ook een hele goede verzamelaar maar niet geremasterd.

Daar staat op
01 jJsephine
02 I can hear you heartbeat
03 Loving you
04 Ace of hearts
05 On the beach
06Goodbye little columbus
07 Bombolini
08 let it loose
09 Wired to the moon
10 stainsby girls
11 All summer long
12 Touche dámour
13 Reasons
14 It's all gone

Heel toevallig heb ik die gisteren toegevoegd Een Duitse verzamelaar die onder het label Polystar is verschenen. Het was de allereerste verzamelaar van Chris Rea (1985).

Maar heb ook The Ultimate Collection (2007) toegevoegd. Een verzamelaar met 54 (!) nummers van deze artiest. Dat lijkt me toch wel de ultieme verzamelaar. Daar kan deze niet aan tippen. Ik zal die ook zeker aan gaan schaffen, want heb nu alleen het album The Road to Hell (die ik fantastisch vind btw).

Zijn muziek valt niet echt op vind ik, maar zijn stem des te meer. Heerlijke stem waar ik uren naar kan luisteren en chapeau voor Chris, ondertussen al weer 30 jaar bezig.

aan alle fans van chris , als je wat gespaard heb koop dan zijn bluesbox , fantastische muziek van een rea die na zijn kanker overwonnen te hebben alleen maar muziek wilde maken die hij ook echt goed vond , en dit is het beste die de man gemaakt heeft , en schitterend verpakt !!!!!

Ha, die heb ik ook nog. Dat was mijn allereerste Chris Rea-verzamelaar. Of eigenlijk gewoon de allereerste Chris Rea die ik op CD kocht. Later heb ik de meeste reguliere albums van hem op CD gekocht.
Uiteindelijk bleek Herzklopfen de enige verzamelaar van Chris Rea die de originele versies bevatte van Josephine, Fool, Heartbeat, On the beach en andere nummers. Latere verzamelaars bevatten altijd de versies die hij voor dit album speciaal opnieuw opnam.

En daarom heb ik eigenlijk altijd een hekel gehad aan deze New light through old windows, omdat veel nummers naar mijn idee minder goed zijn dan de originele uitvoeringen. Bovendien keerden die nieuwe nummers op elke verzamelaar terug. Niet alleen van Rea, maar ook van Rea-nummers op 'various artists' compilaties. In feite werden daarmee de hitversies van die nummers gewoon moeilijk verkrijgbaar - ze staan alleen op de reguliere albums.

Ik heb over dit album eens een discussie gehad met iemand op een Amerikaans forum. Daar schrokken ze zich helemaal te pletter dat ik dit een matige plaat vond. Chris Rea had dit album opgenomen om een doorbraak op de Amerikaanse markt te bewerkstelligen, en die kreeg hij ook. In Amerika kennen ze van hem vrijwel alleen dit album.

Inmiddels ben ik een beetje bijgedraaid met mijn afkeer voor dit album. Ik moet toegeven dat er hier af en toe wel heel smaakvol gemusiceerd wordt. Maar ik blijf erbij dat met name een nummer als On the beach en in mindere mate Josephine toch een beetje om zeep geholpen worden als je ze vergelijkt met de oorspronkelijke versies.

Misschien toch wel een leuke aanvulling deze cd . Maar echt veel beter zijn deze versies nu ook weer niet . Sommige nummers zijn hooguit wat beter geproduceerd of hebben iets meer swing gekregen . Zijn stijl blijft in elk geval fier overeind staan . Het was nog de periode dat Rea het niet onprettig vond om de hitlijsten te bestieren .
Tegenwoordig maakt hij vooral muziek die hij wilt maken , daarmee bedoel ik overigens niet dat deze nummers hier dat niet zouden zijn , maar Rea is vooral ouder en mikt niet zozeer meer op het grote publiek . Het ruwe randje is tegenwoordig belangrijker .

Ik blijf het maar moeilijk vinden, dit album.

In principe is het basis-idee natuurlijk prima: nieuwe inzichten in je eigen nummers verwerken zodat ze prachtig opgenomen en sterk verbeterd nogmaals kunnen worden gepresenteerd. Wat zou er op tegen kunnen zijn?

Nou, toch bijvoorbeeld dat het origineel bij nader inzien zo goed was, dat elke wijziging niet zal leiden tot een verbetering. Dat risico loop je natuurlijk als je al erkende grootste hits wil gaan bewerken. Je kunt beter een nieuw album maken van mindere, onbekendere nummers van eerder uitgebrachte albums. En dan met name albums die al sowieso niet zo heel erg in de belangstelling hebben gestaan.

Zijn grootste kraker tot dat moment was Shamrock diairies, vooral dankzij Josephine. Er worden hier maar liefst vier tracks van Shamrock diairies bewerkt, inclusief Josephine, en dat allemaal geheel ten onrechte. Want er was niets mis met het album Shamrock diaries.

Ergo: volgens mij is de 'foute', opnieuw opgenomen Josephine dus zelfs terechtgekomen op de cd Shamrock diairies, als vervanger van het prachtige origineel. Eigenlijk is dat te bizar voor woorden.

Ondanks dat New light through old windows als geheel niet eens onaardig is, blijf ik over dit soort zaken ambivalente gevoelens houden.

Ik heb dit album als Amerikaanse uitgave van Geffen/Warner met op de voorzijde een zwart/wit foto en in het plastic zit een cut out. Blijkbaar liep het album in dat gebied van Amerika niet zo goed of was/is de artiest niet zo bekend als hier. Deze Geffen-uitgave heeft niet de misleidende bij-titel The Best of Chris Rea. Er zullen zeker kopers geweest zijn die dit album als de originele versies aangeschaft hebben.
Fool (If You Think It's Over), Shamrock Diaries en Driving Home for Christmas ontbreken op mijn versie en de nummers staan in een andere volgorde.
De originele versies van deze songs vind/vond ik al goed genoeg, dus van mij had Chris het niet opnieuw hoeven doen. Het zou anders overgekomen zijn als hij de nieuwe versies live met publiek opgenomen zou hebben. Toch heb ik dit album in mijn collectie, omdat het indertijd een koopje was
(fl. 6,95) en ik toch nieuwsgierig was naar deze her-opnamen.

afwijkende tracklist van U.S. Geffen-uitgave uit 1988:

Let's Dance
Working On It
I Can Hear Your Heartbeat
Windy Town
On The Beach
Steel River
Stainsby Girls
Ace Of Hearts
Josephine
Candles

Fijne verzamel-CD van Chris Rea die hier zijn eigen hits tot dan toe opnieuw bewerkt.
Ik heb er in ieder geval geen moeite mee.
Hierop staan gewoon 13 goeie nummers waarvan 11 van eerdere platen, die hoe dan ook niet kapot kunnen.
Deze man heeft sowieso nooit een slechte plaat gemaakt.
Beste nummers wat mij betreft: Josephine (vind ik toch beter klinken hier dan het origineel), Stainsby Girls (geweldig) en Steel River (idem).
Alleen dat kerstnummer heb ik nu wel (zoals alle kerstnummers) genoeg gehoord.

Dat zeg je dan in maart, eind december denk je: laat ik dit album weer eens draaien met die kersthit.

Slecht is Driving home for Christmas niet eens. De muziek ligt geheel in de lijn der verwachting bij Rea. Dus in principe niets mis mee.
Als je Candles qua titel ziet als Kerstplaat heb je nog weer eens iets anders.

Rea is een bard met een uitgesproken manier van rock maken. Toegankelijk, niet al te stevig en soms met een behoorlijk romantische inslag en zelfs enigszins dromerige muziek.
Ik kwam er even op, omdat ik bij Working on it even dacht: het is hoorbaar niet zijn kopje thee, dat stevige. Het klinkt behoorlijk over de top en en Rea moet uitkijken hier niet uit de bocht te vliegen.

Ik heb helemaal niets tegen enige stevigheid maar ik hoef niet alles in die hoek te hebben. En zeker ook niet van Chris Rea, laat hij maar vooral doen waar hij goed in is.En dat is niet een song als Working on it.

Dit album heb ik destijds gekocht als vervanger van of aanvulling op de langspeelplaten Shamrock Diaries en Whatever Happened to Benny Santini. Die elpees bezit ik inmiddels niet meer, maar deze CD vond ik onlangs terug en draai ‘m nu regelmatig.

Het luistert prima weg, de versies op deze verzamelaar zijn wat meer ingekleurd, met percussie en gitaarwerk en wat me vooral opvalt is hoe dicht Rea aanschuurt tegen Mark Knopfler’s Dire Straits.

Fraaie sentimentele rockers met een stem die doorleefd klinkt en melancholie uitstraalt. Niet alles bevalt me, maar ik wil toch graag het volumeknopje wat hoger draaien bij nummers als: Ace of Hearts, Windy Town, waarbij ik steeds aan Den Helder moet denken, en het prachtige Steel River.

Mooi, maar de hele CD achterelkaar draaien, dat is toch wel een opgaaf. Aan prachtig gitaarwerk geen gebrek, maar de stem van Rea vermoeit wel enigszins.

Mooi, maar de hele CD achterelkaar draaien, dat is toch wel een opgaaf. Aan prachtig gitaarwerk geen gebrek, maar de stem van Rea vermoeit wel enigszins. [/quote]

Hier ga ik niet mee akkoord. Volgens mij heeft Rea een prachtige stem. Vermoeiende stemmen lijken me die van gilmadammen (Beyoncé en truttige consoorten), dramaqueens (Borsato en consoorten) of Bob Dylan. Zijn stem kan ik maar even aanhoren.

Dit is geen verzamelaar, maar een album met nieuwe versies van zijn grootste hits.

Ik deel de meeste waarderingen hierboven niet.

De opnieuw gearrangeerde en geproduceerde versies op deze verzamelaar vind ik stuk voor stuk minder dan de originelen (m.u.v. Working on it, dat een geheel nieuw nummer is voor dit album, en derhalve geen andere versie kent).

Rea verhaspelt zijn originelen bijna tot karikaturen, met een hoger tempo en in mijn oren veel te commerciële arrangementen. Mijn tip: snor de originele versies op en houd het daarbij.

Altijd gedacht dat Driving home for Christmas één van de twee nieuwe nummers was op dit album. Maar nee, ook dát blijkt een opnieuw opgenomen versie van een song die Chris Rea twee jaar eerder had uitgebracht.
Ik weet dat pas sinds ik afgelopen zaterdag de vinylsingle van dat nummer kocht op een platenbeurs. In de veronderstelling dat ik daarmee de 'bekende' versie van Driving home for Christmas te horen zou krijgen, dus die met dat jazzy piano-introotje en het strijkorkest. Maar nee, de originele single uit 1986 blijkt een andere versie te zijn: iets trager gespeeld (hij duurt dan ook een halve minuut langer) en vooral een wat kaler arrangement.

Eigenlijk vind ik dat wel leuk, want zo blijk ik een bijzondere eerste versie van dat nummer op een vinylsingle te hebben. Ik kan zelfs geen YouTube-filmpje vinden met die versie, dus ik vermoed dat die eerste single-versie nagenoeg uit ons collectieve geheugen is verdwenen. De single werd ook geen hit en haalde zelfde de tipparade niet in ons land.
En het kan nog gekker: ik kom er via Wikipedia achter dat het in Engeland de B-kant was van een heropgenomen versie van Hello friend, een nummer dat eerder op On the beach stond. Op de Nederlandse en Duitse persing is Christmas de A-kant geworden, maar een hit is het nergens geweest. Eigenlijk groeide het pas in de 21ste eeuw uit tot een evergreen, doordat het in de virtuele top-40 (dus op basis van downloads en tegenwoordig op basis van streaming) bijna elk jaar de hitlijsten haalt rond de kerstdagen. Maar ja, een fysiek exemplaar kun je dus al sinds jaar en dag niet meer kopen.

En nu komt het: ik baal er altijd een beetje van als de versies op dit album de plaats innemen van oorspronkelijke Rea-hitsingles als Fool, Josephine, Heartbeat en On the beach. Want die vind ik stuk voor stuk minder dan de originele uitvoeringen. Maar van Christmas kan ik de heropgenomen versie meer waarderen dan het kalere origineel. Of zou dat vooral komen omdat ik aan die versie nu eenmaal het meest gewend ben?

Driving Home For Christmas haalde in 1986 en dus in zijn originele versie wel degelijk de hitparade in Vlaanderen. Maar dat feit is zelfs mij als hitparadenerd ontgaan. Ik kende het nummer ook uitsluitend van zijn uptempo versie die elk jaar met Kerst weer wordt afgestoft. De originele versie uit 1986 is als bonus terug te vinden op de 2CD deluxe uitgave van On The Beach. Ook alle heropgenomen versies van New Light keren terug als bonustrack op de diverse 2CD releases.

Staat nu op Qobuz in 44.1/24 kwaliteit met 2025 remasters. Even luisteren dan beoordelen

Edit: staan toch een paar nummers op die mij niets doen: ‘working on it’, ‘ace of hearts’, ‘candles’, ‘shamrock diaries’, ‘windy town’, ‘steel river’ horen er niet op thuis. En ‘Driving home for Christmas’ wil je enkel met kerst horen.

Best of (1994) is de betere verzamelaar

Wat wel waar is, is dat het een prima album is voor warm weer.