Green Day - Dookie (1994)

Lekker vlot album van Green day. Bijna elk nummer op dit album is goed te noemem.

Wat een slechte plaat is dit zeg. Slap aftreksel van The Offspring.

Lijkt me stug, deze kwam iets eerder uit dan Smash, de succesplaat van Offspring.

Die mag je wat verder uitleggen als je wil, ik hoor er zeer weinig Offspring in en ben best een liefhebber van beide. Offspring is naar mijn mening veel meer punkpop waar dit een mix is van rock/punkpop.

Hoe vaak komt het voor dat een algemeen begeerde plaat van een favoriete band je bijna totaal koud laat? Sinds 15-jarige in 2009 verknocht aan Green Day waarbij ik American Idiot, 21st Century Breakdown en Revolution Radio de volledige speelduur plezier aan beleef. Dookie daarentegen kon ik altijd zo moeilijk inkomen dat ik nu 16 jaar later pas een eerste volledige draaibeurt achter de rug heb.

Basket Case en Welcome to Paradise waardeerde ik al, maar daarnaast hoor ik helaas nog steeds rommelige, krachteloze liedjes met een matte productie waarbij Billie bijna de hele plaat verkouden klinkt. In ieder geval een wereld van verschil met de krachtige zang op later werk. Bij het zien van Dookie's albumhoes hoopte ik altijd die explosie terug te horen op het album, maar ik ben bang dat ik dat er nooit in ga ontdekken. Sassafras Roots is nog wel een klein lichtpuntje die ik ga bewaren.

En dan staat Welcome to Paradise ook al eerder op Kerplunk...
Ik heb Green Day in deze periode live gezien, en hier waren ze nog een energieke punkrockband, iets wat ze vervolgens steeds meer los lieten. When I Come Around is toch verreweg het beste nummer wat ze ooit gemaakt hebben.

Ik ook, maar helaas scheurde Joey Armstrong na zeven minuten zijn enkelbanden en was het feest afgelopen....
Ik vond laatst dit filmpje van de VPRO op Youtube, blijkbaar hebben zij alles gefilmd voor een documentaire over punkrock in '94. Grappig om terug te zien...

Dat was een paar dagen na het concert in Doornroosje, daar was nog niks aan de hand.

Dan had ik daarheen moeten gaan

Wel leuk dat jullie ondanks mijn negatieve bericht herinneringen gaan ophalen

American Idiot vind ik dan weer geen zak aan, en Dookie is nog nog steeds mijn favoriet van de band. Toentertijd ook grijs gedraaid en heb de cd nog steeds met die groene jewel case. Dikke hit was Basket Case toen, werd vaak gedraaid als ik uitging.

Ik vind American Idiot ook een zeer zwakke plaat, kan het niet afluisteren. Dookie daarentegen luistert heerlijk weg en is nog echt punk, beetje poppy hier en daar maar wel echt nog punk. American Idiot is pure poprock met een vleugje punk invloeden naar mijn mening.
Heb ze nog live op Lowlands mogen zien rond de tijd dat deze uitkwam, was een erg goed optreden.

Vind je dat echt? Ik zou het hooguit 'kinderpunk' noemen..

Het gaat om de sound, en die is echt nog duidelijk punk op Dookie. Je hebt nu eenmaal verschillende stijlen in de Punk, en sommigen zijn ietwat meer poppy zoals Green Day, Offspring, Blink 182 (die laatste is té poppy voor mij en neigt teveel naar pop).

In het algemeen ben ik meer van Bad Religion, Pennywise, No Use For A Name, Millencolin etc. Maar deze Dookie is voor mij nog goed te doen.

'Echte' punk komt naar mijn idee toch uit de late jaren '70 en begin jaren '80 (zoals Sex Pistols, UK Subs, Germs, Dead Kennedys en van Nederlandse bodem o.a. The Ex, Nitwitz en Rondos). Alles wat erna kwam zou je in die zin 'neopunk' kunnen noemen. En de populaire variant, zoals van Offspring en Green Day, eerder 'punkpop' dan echte punk. Maar what's in a name...

Ah kijk dat verklaar al heel wat, want de jaren 70 en 80 was niet echt mijn ding, ik begrijp dat de oorsprong daar wel degelijk vandaan komt maar die sound vond ik persoonlijk minder. Zo ook met bijv Hiphop wat rond jaren 70/80 de pionieren had en wat ik zelf pas echt tof vond begin jaren 90.

Neopunk is dan meer mijn straatje, en vooral de skatepunk zoals wij het toen noemden in de jaren 90 met Pennywise, NOFX, Millencolin, No Use For. A Name etc.

De Punkpop is meestal niet aan mij besteedt maar naar mijn mening, valt Green Day net op het randje Punkpop/neopunk. Waar bijv Offspring en eerder genoemde Blink182 meer naar de Punkpop neigen.

Dit werd toch gewoon punkrock genoemd toen? Net als al die andere bandjes zoal the offspring en alles van het epitaph label. Neopunk heb ik echt nog nooit van gehoord.

Het is maar net aan wie je het vraagt. Een punker van de eerste golf zal Offspring en Green Day niet 'accepteren' als punk. Heeft denk ik ook te maken met het venijn dat in veel punk uit de eerste periode doorklonk en in de jaren '90 werd gemist. Voor hen klinkt het qua stijl misschien als punk, maar ze ervaren het als popmuziek.

In mijn herinnering noemden gasten uit mijn omgeving die hard gingen op GBH, The Exploited en allerhande New York hardcore Green Day een extreem waardeloze kutband maar toch nog steeds punkrock. Oftewel: een extreem kutte punkrockband in de ogen van de verzuurde hanekammetjes en veiligheidsspeld-in-de-neus adepten.

Destijds was ik er ook niet bepaald gek op. Maar tegenwoordig vind ik Dookie wel aardig. Ik heb hem zelfs uit de ramsj gevist. Het is een leuk portaal naar een andere tijd. Veel meer hoef ik er overigens niet van te hebben.

Er zijn ook wat in betweeners, zo heb je H20 wat punk wordt genoemd maar naar mijn mening toch meer raakvlakken heeft met hardcore, zelfde met Good Riddance en Refused. Nooit helemaal begrepen waarom die geschaald worden onder punk en bijv SOIA, Biohazard en Madball hardcore zijn. Maar dat terzijde, om nog een balletje omhoog te gooien.

Ik weet dat vroeger bij mij op school door klasgenoten de eerste platen van Green Day, Ramones, Bad Religion, NOFX en Operation Ivy (de voorloper van Rancid) veel gedraaid werden. The Offspring heb ik toen nooit gehoord. De harde punkkern daar pakte toen vooral de platen van Crass, Conflict en zelfs Dead Kennedys op.

Ja, Rancid, Bad Religion en Pennywise waren in die tijd redelijk populair. En dat zijn ook niet echt hele zware klanten. The Offspring werd weer als teveel mainstream ervaren.

Bij ons in het rokershol (waar ook niet-rokers heengingen omdat het daar veel toffer was) ging Smash toch wel van hand tot hand om op cassettebandje op te nemen, en op Self Esteem hebben we ooit nog eens een keer de gloednieuwe aula van onze school compleet afgebroken. Best wel punk eigenlijk toch .
Verder inderdaad veel Pennywise en NOFX. Green Day was in mijn herinnering meer alom aanwezig op school en niet gebonden aan de alto's/punkers van toen.

Bij ons was Green Day wel degelijk ook voor de skateboarders en alto's, vooral veel kids die hun volgden in hun haar groen maken.
Ook kwamen ze rond 94 naar Lowlands, wat toch een beetje de alternatieve versie van Pinkpop was toen waar alle écht goede bands kwamen ipv al die pop (in onze beleving dan).