Spandau Ballet - True (1983)

Spandau Ballet behoorde voor mij tot de "vervelende afdeling New Romantics". Die stroperige nummers als True en Gold waren al ellendig genoeg, maar de rest op dit album doet er zeker niet voor onder. Extra vervelend als je een zus hebt die dat in die tijd wél erg mooi vond .

een zeer goed album van tony hadley en zijn makkers nummers als "heaven is a secret en gold zijn mooie songs
helaas hebben ze na dit album nooit meer het niveau gehaald van ''true" jammer

Belachelijk laag stemgemiddelde! Samen met "Parade" het beste wat Spandau Ballet heeft gemaakt. Beslist het beluisteren waard!

De waardering is inderdaad aan de lage kant, terwijl het album wel een commercieel succes was. De kopers van destijds zijn kennelijk dun gezaaid hier . Ik kende eigenlijk alleen de uitstekende singles True en Gold, maar de rest van de nummers valt mij alleszins mee. Ik zou niet weten waarom dit minder aangenaam luisterplezier oplevert dan ABC of Duran Duran. Van mij 4* voor deze lekkere romantic pop.

De 2 singles vind ik persoonlijk ronduit zwak, misschien dat ze toen leuk waren om te horen, maar nu vind ik het echt niks meer. De rest van het album is al helemaal drama. Album destijds paar keer geprobeerd, maar heel snel aan de kant gelegd... 1*

Gewoon een redelijk goed album .
Goede zanger die Tony Hadley , die stem lijkt op de zanger van ''Ten Sharp'' vind ik .
3*

ja best een leuk album eigelnijk, true is irritant, gold blijft leuk

pleasure heeft zo een leuk openingsdeuntje! jammer van het lage gemiddelde

3* voor mij

Ik zat hier destijds midden in, en eigenlijk iedereen om mij heen ook. Het vreemde is dat destijds iedereen die ik kende dit goed vond. Ik ook en ik vind het nog steeds goed. Op de een of andere manier is de New Romantic in een soort verdom hoek terecht gekomen en dat is jammer. Ik hou (niet alleen) van pretentieloze kwaliteits pop, en dan is dit toch echt een zeer goede plaat.

Helemaal mee eens!!! Gewoon goede popmuziek en daar is helemaal niks mis mee.


Gewoon niet jouw smaak dus... Misschien moet je dan gewoon maar niet stemmen. Ik ben er voorstander van om recensies te laten schrijven door mensen die echt iets met de muziek hebben, want daar wordt de recensie uiteindelijk ook voor geschreven. Ik zal ook niet zo gauw op een Osdorp Posse album stemmen, want ik heb niks met hun muziek.

Mensen die niet zoveel met Spandau Ballet hebben mogen hier net zo goed wat schrijven, beetje tegengas kan geen kwaad. Als er alleen maar positieve recensies bij de albums staan, tsja, dan wordt het wel echt saai.. Ik vond ze toen best wel leuk, maar nu 20 jaar later vind ik het ontzettend gedateerd klinken. Kan toch? Alleen een paar nummers uit hun beginperiode vind ik nog wel te verhapstukken (zoals Chant No. 1, prima nummer). En mijn stem houdt de boel in balans

Oh ik ben ook niet tegen wat tegengas, maar heb soms wel het idee dat mensen die iets helemaal niks vinden, soms meer daarmee bezig zijn, dan met muziek die ze wél goed vinden... Ieder zijn smaak natuurlijk, maar het moet niet zo zijn dat je alleen maar bezig bent met afkraken, toch?

Gold en True zijn de prijsnummers, maar Lifeline, Communication, Foundation zijn hele goede albumnummers, dit was volgens mij best een goed POPalbum, misschien een beetje gelikt, maar verder niets mis mee.

****

Waarom ik dit album ooit heb gekocht is een raadsel. Draaien doe ik het nooit en die muziek is maar zo zo. Of toch niet? Een track als True heeft wel wat. Is het de stem van de zanger of is het de tekst? Iets waar ik maar niet het antwoord op kan vinden na al die jaren en wellicht is het wel een jeugdzonde die je nooit meer los laat. Wat ik nu wel voel is de puistjes die ik in mijn jonge jaren had en dat is toch een tastbaar bewijs van de tijd. De onzekerheid over wat het ging worden met je.

Aan het gemiddelde te zien niet een hele goede koop geweest. Ik dacht dat er vast wel wat achter die leuke hoes zou zitten

Wat bijvoorbeeld?

Het was een blinde koop hoor. Het is ook helemaal niet uit mijn tijd (ik ben 17) en hij kostte een euro. Dus: Ik vond de hoes wel leuk en dacht ik probeer het gewoon.

Dat is wel een leuke prijs voor aan de wand.

Een goed alternatief ja
Vanavond eens draaien.

Ik vind alle 8 songs hartstikke toppie. Ineens kwam Spandau Ballet met een veel toegankelijke plaat en bijna ieder nummer werd een hit.

Niet mijn muziek , hoewel ik aan True(de single) en met name Gold goede herinneringen heb. Ik wens de fans hiervan veel luistergenot.

Laatst nog eens gedraaid, met wat oude vrienden erbij. Het schaamrood staat me nog op de wangen. Naast dit gegeven hebben we wel gelachen om wat er destijds zoal in ons leven afspeelde. Een soundtrack dus van een van mijn leven. Met name de jaren tachtig van de vorige eeuw.

Nou urbanoetang.
leeftijdgenootjes van je die van aarrenbie houden en van take that en de sugababes: Die zouden ook dit wellicht kunnen waarderen.
hoewel niet helemaal vergelijkbaar..... het heeft best wel overeenkomstige muzikale raakvlakken.
Maar anders kan ik het je echt niet aanraden!
En in mijn lijstje van 1983 staat dit in de top 10! sorry musicfriekje!

Eigenlijk is alleen de lp Journeys to Glory de moeite waard van Spandau Ballet. Verder hebben ze wel leuke kapsels, en de zanger heeft een stem als een klok. Valt evenwel toch tegen als je het vergelijkt met generatiegenoten Duran Duran, Ultravox, Japan, Visage etc

Nou,Ik vind deze lp samen met diamond en parade absoluut hun gouden trio. En het zijn deze drie LP,s die wat mij betreft het niveau van LP,s van andere artiesten als Duran duran,Ultravox en japan prima kan doorstaan.
Het is muzikaal echter niet helemaal vergelijkbaar omdat ze met deze drie lp,s meer de kant van de wite funk en soul van ABC,culture club en wham! zijn opgegaan. Daarna zijn ze op het overigens ook uitstekende trough the barricades meer de kant van de adult contemperary rock van Foreigner, Toto en Billy joel opgegaan. In 1989 maakten ze een plaat die ook nog wel aardig was Maar toch wel een beetje een slap aftreksel was van trough the barricades. Om overigens ook artistieke reden gaven ze er daarna niet geheel onbegrijpelijk de brui aan.

Als je van Niet houdt van shakatak,Imagination,Culture club en Wham!,ABC en Whtney houston:.
kijk, Dan kan ik snappen dat je deze plaat ook niet waarderen kunt

Exact. Hoewel, ABC vind ik ergens nog wel aardig. Maar het is met dit soort bandjes een beetje als met snoepjes, de eerste hap is wel lekker maar als je er te veel van vreet dan word je kotsmisselijk.....

Dan zijn we al uitgepraat.
Och ja,en excuses voor mijn geweldige grammaticale zinsconstructies.
het moest zijn:Als je niet houdt van.

Zeer populair in de eighties, stonden zelfs op Rocknight, dat georganiseerd werd Veronica (presentatie Adam Curry). Weggezet als confectiepop. Een band die in het verlengde van Duran Duran zich modieuze pakken liet aanmeten. Bloedeloos, steriel en heel vervelend. True!

Live erg goed, met Sam Brown als achtergrond zangeres (ja, bij Veronica's Rocknight).
Ik snap de kritiek niet zo.
Tony Hadley is over het algemeen beter bij stem dan Simon Lebon (van Duran Duran).

Vanochtend zien liggen onderaan in mijn CD doos, ik was vergeten dat ik hem had! Daarnet nog eens gedraaid. En hoewel het allemaal heel erg gedateerd is, blijven songs als True overeind staan. Die saxsolo in True is wonderschoon!