Dr. Dre - 2001 (1999)

Beetje overschatte CD vind ik. Begint heel sterk, maar zakt nogal af na Tha Next Episode en Let's Get High. Eerste helft zit echt prima in elkaar, maar daarna vind ik dat de tracks toch minder worden, hoewel The Message toch wel een goed einde is.

De producties zijn allemaal natuurlijk geweldig, alleen op de tweede helft is het allemaal iets te "soft" en lijkt het voor mijn gevoel nogal op elkaar. De eerste 11 tracks hebben allemaal en eigen identiteit, daarna is het meer van hetzelfde. Ook gaat het te lang door, Dre had met zijn perfectionisme toch wel wat meer nummers weg mogen laten, en de skits hadden zeker weg mogen blijven (Pause 4 Porno voegt gewoon totaal niks toe).

Had liever wat meer Eminem en Xzibit gezien, want vind dat beide de beste verses op de CD, vandaar dat Whats The Difference mijn favoriet is, daar komt zelfs Dre nog best hard. Vind hem live trouwens ook echt geweldig.

3.5*

Still doing his thing

Goed album om op the chillen, alleen bezit het toch een tik meer pit dan andere hiphop albums.

Nog zo'n album waar ik nog niet op gestemd had.... hoe is het mogelijk.
Dit album is natuurlijk een absolute hip-hop classic. Toch zijn er wat minpuntjes waardoor ik geen vijf geef.

Terwijl het materiaal zeker 5 sterren is, ik durf zonder veel omhaal te stellen dat er sindsdien niet meer zo'n goed geproduceerde hip-hop plaat uitgekomen is.

Alleen: hoe goed het ook allemaal is, en ondanks de belachelijke hoeveelheid steenkoude klassiekers, vooral op de eerste helft, is het album gewoon te lang en voelen de 'mindere' tracks, vooral op de tweede helft, een beetje aan als filler.

Daarnaast is het natuurlijk inhoudelijk allemaal niet zo hemelbestormend.
Maar wellicht is het goed om in het achterhoofd te houden dat dat ook niet de bedoeling was met dit album. Je moet er niet iets anders van verwachten dan wat het is. Dr. Dre maakt West Coast gangster rap. Hij is de schoenmaker die wijselijk bij zijn leest blijft. Zoals Dre er zelf over zei: het is bedoeld als entertainment, als dark comedy. Hij schiet alleen een beetje door in de hoeveelheid en de (flauwe) skits.

Voor mij werkt de cd het beste als ik de volgende playlist aanhoud op mijn ipod/blackberry/itunes:

The Watcher
Fuck You
Still D.R.E.
Big Ego's
Bitch Please (van Snoop's album uit hetzelfde jaar, Dre beat en featuring Xzibit)
What's The Difference
Xxplosive
Forgot About Dre
The Next Episode
Bitch Niggaz

Dat zijn voor mij alle hoogtepunten bij elkaar en in die vorm vind ik het een cd van ongekende constistentie en kwaliteit.

Dan vind ik zelfs een track als Bang Bang (die ik niet in bovenstaand playlistje heb...) een tikkie minder, hoewel dat natuurlijk toch een knaller van formaat is. Oftewel: Dre had wat mij betreft klinisch mogen snijden totdat hij een korter, Illmatic achtig perfect album had.

Verdere opmerkingen: wat klinken Snoop en Eminem toch geweldig op dit album... wat hebben de ghostwriters (met name Eminem en Jay-Z) toch strakke verses voor Dre geschreven, wat zijn de beats van een ongekende diepte, muzikaliteit en finesse, ondanks hun gangster lompheid, wat weet Dre toch een geweldige sfeer neer te zetten in zijn albums.

De invloed van albums als deze en twee jaar eerder Biggie's Life After Death wordt nog weleens onderschat denk ik, binnen hun (sub)genre hebben deze platen een benchmark gezet die iedereen vervolgens probeerde te kopieren. For better or worse.

Een laatste toevoeging: iemand zei dat de cleane, formulamatige sound van Dre, die sinds Get Rich Or Die Trying en vooral daarna steeds meer ontstond, hier al een beetje te horen was. Dat hoor ik er niet echt in.
Natuurlijk zijn de beats en instrumentatie ongelooflijk helder, 'crisp' en professioneel geproduceerd, maar de variatie en originaliteit is hier wel volop aanwezig. Als ik deze beats vergelijk met pakweg de Dre beats op The Game's Documentary, Raekwon's OB4CL2 of Busta's Big Bang (track 1 uitgezonderd!), dan is dit echt, echt kwaliteit hoor.

"Niggaz trying to be the king but the ace is back." Hoe vet, en hoe waar is het als Dre dat zegt. En hoe grappig dat uitgerekend Jay-Z dat voor hem geschreven heeft.

Hey hey heeeeey............................................... smoke weed everyday!

Er staan op dit te lange album - want met te veel mindere songs en soms te simpele teksten - maar 5 echt goede nummers:
- Still D.R.E.
- Forgot About Dre
- Tha Next Episode
- What's the Difference
- The Watcher

Dat was makkelijk aanvinken. En kijk nou eens: dat zijn ook de bovenste vijf bij favoriete songs (onder 'statistieken'). De rest volgt letterlijk en figuurlijk heel ver daarachter. Sommigen nummers bevinden zich below zero, vol met bitches en bling bling met bijbehorende clips uit die tijd. Je zou verwachten dat de meesten toch 9 jaar ouder geworden waren (sinds the Chronic) en dus....

Gemiddeld scoort 2001 niet al te hoog, maar de uitschieters mogen er wezen.

Wat een top album is dit, duidelijk om dit voor mij een klassieker te noemen!

al lijkt Dre mij persoonlijk echt een zak, moet ik dat echt even vergeten en de CD beoordelen!


De aftermath knalt hier wel van af zeg damn Geweldige rappers als: Dre, Eminem, Snoop Dogg, Xzbit, Devin the dude etc...
Met een geweldige productie en geweldige artiesten.

Oké cliché, maar elk nummer is echt geweldig en heeft de volle kwaliteit

Persoonlijk vind ik dit 1 van de allerbeste records die gemaakt zijn. Iedereen is wel bekend met Dr.Dre dus daarover zeg ik niks. Mijn favoriete nummers: "Lolo (Intro)", ja zelfs de intro vind ik al geweldig haha.. "The Watcher", "Fuck You", "Still D.R.E.", "What's The Difference", "Forgot about Dre", "The next Episode", ''The Watcher''. zijn de top tracks.

Lord Finnese had ook de lyrics voor the massage geschreven, niet echt persoonlijk, maar goed.

Geweldig album, klassieker.

*5.0

Klassieker.

Wegens mijn leeftijd zijn er weinig albums uit de jaren 90 waar ik nostalgische gevoelens aan koester, dit album en All Eyez on Me zijn volgens mij de enigen waar dit wel het geval is.

Dit is voor mij het summum van Dr. Dre zijn werk, zonder afbreuk te willen doen aan zijn andere meesterwerk The Chronic en schitterende producties voor andere artiesten. Zoals we van deze grootmeester gewoon zijn zijn de producties van een ongekend hoog niveau maar ook Dr. Dre komt rappend goed uit de verf op 2001. Hij is zeker niet één van de betere rappers en voor de teksten moet je ook niet naar een project van hem luisteren maar hij heeft een ongelofelijk vette stem. Deze manier van rappen en stemgebruik bezit hij zo te horen niet meer sinds midden jaren 2010 en dat is buitengewoon jammer.

Voor mij persoonlijk is dit misschien wel de best geproduceerde plaat allertijden, Dr. Dre en Mel-Man leveren sublieme beat na sublieme beat af op dit tweede studioalbum. Er zijn producers met meer gelaagde producties en waar veel meer te ontdekken valt maar Dre (en voornamelijk dit album) schitteren in de simpliciteit van het geluid. Het plaatje klopt en het is in elkaar geflanst als een waar meesterwerk.

De skit Pause 4 Porno is het enige minpunt op deze plaat... wie zit er nu in godsnaam op een intermissie zoals dat te wachten? De andere skits storen me niet echt om eerlijk te zijn, zeker de outro van de hekkensluiter niet.

Hierna bleef Dr. Dre goed knallen en Snoop Dogg, Xzibit en Eminem bleven ook mooi op deze vloedgolf surfen. Mooie tijden en veel topnummers/albums zijn er nog gekomen naar aanleiding van 2001.
Voor mij persoonlijk is de gastheer het belangrijkste figuur in Hip Hop en een album zoals dit cementeert zijn nalatenschap enkel maar.

Zoals eerder vermeld moet je hier niet zijn voor groot tekstueel werk maar The Message, wat ook de enige beat is die niet van Dr. Dre en Mel-Man is maar van Lord Finesse, is toch een knap staaltje schrijfwerk hoor... iets waar Dre zelf amper iets mee te maken heeft waarschijnlijk.

Commentaren op dit album en mensen die dit niets (of minder) vinden kan ik volledig begrijpen maar voor mij is dit een ware sublieme klassieker.

4,5*

Beluister n.a.v. dit topic:

Tijdens de release van dit album was ik wat meer into hiphop en ik kocht deze cd toen ook. Toentertijd heel veel beluisterd, maar ik ben de laatste jaren de link met hiphop een beetje verloren. Dus het was al even geleden dat ik dit album hoorde. Dit toch wat te lange album leunt vooral op de dikke producties. Inhoudelijk gaat het nergens over, maar dat past dan ook wel weer bij de hiphopstijl die je hier gepresenteerde krijgt. Een plaat boordevol features van bekende en minder bekende namen. Zoals wel vaker bij hiphop halen veel onnodige skits/interludes de vaart er danig uit. Still D.R.E. (tijdloos goede productie), Forgot About Dre en What’s the Difference (beiden met een uiterst vinnige Eminem), The Watcher, the Next Episode (Nate Dogg) en the Message zijn dan toch wel favoriet.