George Michael - Older (1996)

Misschien koop ik iets meer vinyl dan jij

Met oude tweedehands albums heb ik veel betere ervaringen.

Dat 1e betwijfel ik

Maar wellicht heb jij pech.. of door andere smaak andere maatschappijen ofzo....ik trek je verhaal niet in twijfel ofzo.

Dank voor je verslag lennon, twijfel nu om hem tóch ook aan te schaffen, naast de gekleurde versie die ik al heb besteld!

Heb de groene vinyl variant binnen en moet zeggen, het wachten wordt beloond. Schitterend artwork en klinkt als een klok.

Hier vandaag ook eindelijk het groene transparante vinyl binnen (nog bedankt voor de Fnac tip Axeqlusive). Wat een sieraad om te zien, de LP's prachtig passend bij George's groene oog op de voorkant. Het is bijna zonde dat ze in een hoes zitten...

Het album ken ik natuurlijk al, Older/Upper heb ik al jaren op cd. Maar dit is er toch wel weer eentje om ook op vinyl te hebben, nu gebroederlijk naast Faith en LWP. Spinning the green wheel.

Zo fijn dit album eindelijk op vinyl te hebben. En dan volgt de box set als het goed is met kerst! Blijft een mooi album dit en zoals iemand al eerder zei, mooi in het verlengde van Listen Without Prejudice, Vol. 1. Al moet ik wel zeggen dat ik het niet eens ben met al die mensen die roepen dat Older het beste is dat GM ooit heeft gemaakt. Want hoe mooi ik hem ook vind, ik mis af en toe een beetje pit en vind twee nummers echt een beetje tegen filler aanzitten. En dat gevoel bekruipt mij op het eerder genoemde 'Listen...' nooit.

Nu maar hopen dat Ladies & Gentlemen volgend jaar ook een zeer verdiende 25th anniversary release gaat krijgen. Als ze daar een mooie 4 LP box set van maken zodat alle nummers erop kunnen ben ik helemaal gelukkig. Moet kunnen lijkt mij, maar ja we hebben het hier wel over de George Miachel Estate.

Prachtig album Older. Helemaal opnieuw ontdekt. Het is zo nu en dan wat traag inderdaad, maar uiteindelijk is het geheel prachtig. Ik hoop juist op een uitgave van Patience, volgens mij is die nooit op vinyl verschenen en hoewel dat niet z'n beste is, staan daar ook zeker tracks op die er toe doen.

Oh die wil ik ook zeker op vinyl hebben vinylbeleving, maar daar de GM Estate op volgorde lijkt te werken, hoop ik dat volgend jaar L&G aan de beurt is. En stiekem word ik daar dan toch net wat gelukkiger van. Zie het al helemaal voor me, mooie 4 LP box set met boekwerkje.
Wie weet...

De ironie van wachten tot GM estate Patience uit zal brengen.

Heb 'em zien liggen de dubbelaar en de verleiding was groot, maar iedere keer als ik dit album draai, erger ik me aan de productie: veel te veel echo, en alles wat met een 's' begint is veel te geaspireerd (aangeblazen). Een hoorspelregisseur had wonderen kunnen doen - als ik dit draai, erger ik me met name bij de tragere songs aan het geslis, terwijl ik m.n. You Have Been Loved erg fraai vind - echt zonde!

Een hoop ergernissen, dan zou ik het album maar lekker laten liggen De productie blijft uiteindelijk ook gewoon een smaak ding. Al is dat geslis volgens mij ook wel een typisch Brits 'kwaaltje'. Met name bij de S klank herken ik het wel bij meerdere artiesten.

Meermaals opnames bijgewoond en 'slissers' en 'ploffers' zijn er gewoon uit te knippen bij een analoge tape (en ook digitaal moet dat te doen zijn); en ik denk dat een 'spatscherm' voor de mike al had geholpen. Mogelijk een smaakzaak, maar verkeerd (of niet) ingezette techniek doet mij de tenen krommen. Ook Abba - luister bijv maar eens naar i Wonder heeft last van slissssers.

En ja het is persoonlijk - ooit een lp met een pianoconcert van Mozart uitgeleend en teruggekregen met een kras ( "klein krasje"), precies in het midden van het rustige tweede deel; gewoon gegeven aan de lener; kon nl de plaat niet meer draaien, zal alleen nog maar te wachten op de tikken van de kras

Onder het mom van Mens erger je niet zal de dubbel-lp er waarschijnlijk niet komen, tenzij mijn lief meent dat ze niet zonder kan

Volgens Wikipedia (natuurlijk niet de beste bron):
The track was recorded live at Michael's MTV Unplugged performance at Three Mills Island Studios in London, on 11 October 1996 (the applause was edited out of the track, apparenting to be a studio recording).

En dan is het zondagochtend en trekt de plaat onder het genot van een kop koffie weer eens aan je voorbij en je weet; Older is van een wonderlijke schoonheid. Hoewel de plaat vrij lang 'klokt' voor een popalbum, opener Jesus to a Child te lang aansleept, en Michael alles behalve muzikale grenzen opzoekt, steekt het als geheel geweldig in elkaar. Older klinkt wat organischer dan de voorgaande 2 platen van George. De schijf bevat soulvolle elementen, jazzy arrangementen en de toevoeging van de saxofoon - in mijn ogen een onderschat instrument in de popmuziek - geven een meerwaarde aan Older. Trombone, trompet, keyboards, saxofoon en strijkinstrumenten; je zou verwachten dat de plaat 'druk' aanvoelt maar dat is allerminst het geval. Door te doseren weet Michael precies de juiste snaar te raken. Een heel klein minpuntje zijn de vele rustige songs, dit haalt de vaart eruit maar wellicht zorgt dit ook weer voor een juiste balans.

Met Thriller leverde een ander icoon in 82' een bijna perfecte popplaat af, ik durf te stellen dat 14 jaar later onze Engelsman een prestatie levert die hier niet voor onder doet. Older is ook tijdloos, kent heerlijke arrangementen en bevat genoeg variatie en afwisseling om te blijven boeien. Net niet de volle mep, maar wel stiekem mijn top 10 binnengedrongen.

Helemaal met je eens milesdavisjr, mooi stukje ook.

Ik had altijd al veel met dit album, maar na het onverwachte overlijden van mijn broer werd dit album afgelopen jaar mijn troostplaat. Ik grijp er steeds naar terug en de nummers snijden door mijn ziel. Het album troost, doet pijn, heelt, haalt open... En dat maakt muziek pas écht goed!

Zeer sterk album maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de beste nummers aan het begin van het album staan , daardoor vind ik het net geen absolute klassieker.

Heb deze voor 29 euro gekocht op lp als enkelaar. Koopje of reissue ?

De reissue is een dubbelaar.. dus ik denk een bootleg. Maar als dit geen bootleg is. Dan heb je een koopje inderdaad.

Zwarte binnenhoes is een bootleg, een blauwe een originele uit 1996, volgens mij.

Niet helemaal: de originele release uit '96 is een enkele lp - maar als 't die is ben je een enorme mazzelaar. Er is een "unofficial release" release uit 2022 - zoiets heet "counterfeit" (nepperd). Een bootleg is een plaat met anderszins verkregen geluidsopnames (live, of ontvreemd materiaal, out-takes bijv).

Ik heb ook nog wel eens een onofficiële release gekocht (andere titel weliswaar) die behoorlijk verrot klonk. Nog net geen omgesmolten cassette, maar het scheelde niet veel in mijn beleving.

Wat is er anders aan je verhaal behalve dat jij een bootleg een counterfeit noemt?

Een counterfeit en een bootleg zijn twee verschillende begrippen: een counterfeit is een namaak van een bestaand album, op dubieuze wijze vervaardigd (illegaal verkregen matrijzen of nagemaakt mbv een origineel) - het lijkt echt; een bootleg is een 'illegaal' album met niet eerder verschenen (live, out-takes) materiaal - gemaakt mbv zelfgemaakte opnames. In het verleden (70's/80's) tolereerden sommige bands wel bootlegs, omdat hun maatschappij geen zin had om een live album uitte brengen. Het kwam wel eens voor dat men opnames kon maken door mbv het PA-systeem.

Dit is een bootleg https://www.discogs.com/release/11952952-David-Bowie-Ear-Heal-I-Ng
en dit is een counterfeit https://www.discogs.com/release/21098782-My-Bloody-Valentine-Loveless - wit vinyl - klinkt klote, ook al is het MBV

Het akelige is dat Buma-Stemra geen werkt maakt van de verkoop van die counterfeits; je kunt ze gewoon kopen bij de gewone platenzaken, terwijl vwb andere zaken - parfums, horloges,kleding, tassen - wel naarstig werk wordt gemaakt van de jacht op namaak. Het rare is dat je als consument denkt een goed product te kopen (dat regelmatig gewoon klote klinkt).

Zo heb ik dit album https://www.discogs.com/master/21245-Coil-Horse-Rotorvator?format=Vinyl vorig jaar nog nieuw gezien (voor 28,-) bij een grote platenzaak. Is al jaren een collector's item

Ben het niet helemaal met je eens.

En de bootlegs die je vindt in de platenzaak zijn radio opnames (of tv) van 25 jaar of ouder waarvan de rechten zijn verlopen.. die liggen inderdaad in de platenzaken.. is een wat grijs gebied,maar eens, dat is een gek gegeven dat dar wel kan

Counterfeit is namaak. Dus een kopie van iets bestaands. Older in dit geval is dus een counterfeit, maar dus ook een bootleg. Goederen die zonder officiële licentie zijn vervaardigd. Daar valt dus ook een album onder die wordt gekopieerd op vinyl omdat ie destijds zeldzaam was.

We gaan enigszins off-topic, maar het is belangrijk genoeg, omdat je als consument niet graag bedrogen wordt. Dan kan er beter een nieuw topic worden geopend. De volle mep betalen voor een nep-product is echt niet in de haak. Het rare is dat geen haan ernaar kraait: de handel verdient eraan, draagt de btw af en de fiscus, FIOD laten het waaien. Probeer dan maar 'ns met een nep-Louis Vuitton-tas door de douane heen te komen bij terugkomst op Schiphol

Het is ingewikkelder dan je schrijft, maar eerst nog even over het verschil tussen een bootleg en een counterfeit: bij een bootleg zou je kunnen weten - door de discografie van de artiest te raadplegen - dat het om een niet-officiële release gaat en dat staat ook zo aangegeven; bij een counterfeit - ik heb er zelf ook enkele - denk je dat je een origineel album koopt. In het laatste geval wordt je belazerd (soms worden zelfs EAN-codes keurig vermeld) en in het eerste geval had je het kunnen weten. Begin/midden jaren '80 zat er op de Oude Gracht (165 denk ik) Elpee - die verkochten heel veel bootlegs en gestencilde songbooks; ook tweedehands lp's. De hoezen van de bootlegs waren vaak geïmproviseerd (ik herinner me Byrds, Pink Floyd), knullig, maar dat hinderde niet - je was blij met zo'n album, al was het niet da real deal.

Verder: copyright is - kort door de bocht - bijna niet te snappen: het officiële copyright is een aantal; jaren geleden mede door de inzet van o.m. Disney verlengd van 50 jaar (na de dood van maker/auteur) naar 70 jaar. Er is echter niet één wereldwijd toepasselijk copyright (sommige landen erkennen het zelfs niet eens). Dan is er nog het licentierecht, het recht om de albums te (her)persen en opnieuw uit brengen en ook daar kom je soms bizarre dingen tegen: de platenmaatschappij die oud werk bewerkt en opnieuw uitbrengt zonder toestemming van de artiesten(Talk Talk - History Revisited).

Een ander voorbeeld is de grote hoeveelheid jazz uit de 60s die momenteel via DOL goedkoop wordt uitgebracht, herkomst masters is onduidelijk. DOL wordt ook volop besproken op Discogs Discogs Groups - Please avoid DOL, DOXY, Jazz Wax and WaxTime record labels

Mjuman heeft gelijk: er is een niet-zo-subtiel verschil tussen een bootleg en een counterfeit. Een counterfeit is inderdaad namaak van een bestaand product. Dat het soms gaat om albums die moeilijk of nauwelijks te vinden zijn in hun originele staat (bijvoorbeeld weinig van geperst of nooit heruitgegeven) maakt het geen bootleg, want het is een bestaande opname die eerder officieel is uitgegeven. Een bootleg is dat juist niet (ongelicenseerde live-opnames, studio-outtakes etc.)

In de vorige eeuw was dat verschil altijd vrij duidelijk, kon je altijd een vrij rechte lijn trekken om het onderscheid te maken. De laatste 15 à 20 jaar zien we inderdaad het merkwaardige verschijnsel dat albums uit een grijs gebied (live-concerten die op de radio werden uitgezonden, zoals bijvoorbeeld die Transmission Impossible-reeks, ook te koop worden aangeboden op officiële platforms, zoals legitieme verkoopwebsites en bonafide winkels. Bij sommige artiesten, zeker de wat oudere, zie ik de laatste tijd zelfs dat er meer van dat soort opnamen te krijgen zijn dan reguliere albums uit de back-catalogue, die - zeker op CD - in toenemende mate komen te vervallen.

Vaak zijn die releases van obscure labeltjes, soms zijn ze zelfs van uitstekende kwaliteit, maar het blijft een gok, omdatr je vooraf niet weet wat je krijgt. Een counterfeit is en blijft een counterfeit: een namaak van een originele geluidsdrager. Bij CD's zijn het vaak 1-op-1 kopieën, hoewel ik soms ook wel MP3-versies ben tegengekomen, maar bij LP's kan het - zoals Mjuman al aangeeft - gaan om bronnen van onduidelijke herkomst, waardoor de kwaliteit lang niet altijd je-van-het is.

Zowel die onduidelijke live-registraties als die counterfeits zien er, in tegenstelling tot vroeger, vaak erg goed en professioneel uit qua drukwerk en vormgeving. Een professioneel oog ziet de verschillen vaak wel (hoewel ook dat soms moeilijk is), maar het grote publiek heeft vaak geen weet van de kenmerken en kan dus bedrogen worden.

Overigens zou een moderator er inderdaad goed aan doen om hier een apart topic van aan te maken in de rubriek Algemeen. Met als titel bijvoorbeeld: Bootleg of counterfeit: wat is het verschil?

Mijn album heeft een blauwe binnenhoes.

Het lijkt erop dat je een originele op de kop hebt getikt voor heel weinig.

Kwam onlangs een bootleg tegen in verzamel winkel in Alkmaar, ook deze had een blauwe binnenhoes.

Opener en track 2 nog eens geprobeerd, maar een beetje 'mèh'. Wel eens met Mjuman for a change over de echo's en zo, vooral in de eerste. En dan ga ik het verder maar niet hebben over bootlegs en counterfeits. Dat kan je gewoon zelf opsnorren.