George Michael - Listen Without Prejudice, Vol. 1 (1990)

mijn stem
3,91
230 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Epic

  1. Praying for Time (4:41)
  2. Freedom 90 (6:30)
  3. They Won't Go When I Go (5:06)
  4. Something to Save (3:18)
  5. Cowboys and Angels (7:15)
  6. Waiting for That Day (4:49)
  7. Mothers Pride (3:59)
  8. Heal the Pain (4:41)
  9. Soul Free (5:29)
  10. Waiting [Reprise] (2:25)
totale tijdsduur: 48:13
115 BERICHTEN 3 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Bubblez
4,0
0
geplaatst: 13 oktober 2015, 16:29 uur [permalink]
@Lennon: Móói verwoord!

avatar van rkdev
5,0
0
geplaatst: 13 oktober 2015, 19:13 uur [permalink]
Mooie recensie Leo, maar eh... Halve ster te weinig natuurlijk

avatar van vigil
4,0
0
geplaatst: 13 oktober 2015, 20:20 uur [permalink]
lennon schreef:
en ik had lak aan wat men vond.

Nee te makkelijk om hierop te reageren

Verder een goed verhaal

avatar van FrodoK
4,0
0
geplaatst: 10 november 2015, 13:20 uur [permalink]
duran schreef:

Wat baalde ik dat hij destijds ruzie kreeg met zijn platenmaatschappij en dat Listen without Prejudice Volume II (die al af was volgens de geruchten) daardoor nooit is verschenen.


Hoe zit het hiermee dan?
http://www.amazon.com/Liste...

avatar van rkdev
5,0
0
geplaatst: 10 november 2015, 23:25 uur [permalink]
Dat is een zelf gemaakte bootleg met losse singles, nummers van Red, Hot + Dance, Two Rooms, e.d.

avatar van FrodoK
4,0
0
geplaatst: 11 november 2015, 10:58 uur [permalink]

avatar van adri1982
3,5
0
geplaatst: 28 februari 2016, 22:53 uur [permalink]
Best een goed album, in ieder geval beter dan zijn voorganger 'Faith' uit 1987.
'Praying for time' is een mooie opener van dit album, en ook 'Cowboys & angels' mag er zeker zijn.
'Freedom 90' is een bekende hit die ik nog steeds graag hoor, en ook 'Soul free' is ook best goed.
Toch heb ik niet zoveel maar met het gospel-nummer: 'They wont go when I go'.

avatar van captain scarlet
4,0
0
geplaatst: 22 maart 2016, 21:51 uur [permalink]
Heb verder weinig met George Michael, maar wat 'n juweeltje blijft dit toch, en wat ben ik dan ook blij dat ik hem nu eindelijk op vinyl heb kunnen scoren.
Denk dat we deze onderhand wel onder de tijdloze klassiekers kunnen plaatsen. Puur genieten.

avatar van rkdev
5,0
0
geplaatst: 15 mei 2016, 20:58 uur [permalink]
'Faith' bevestigde in 1987 en 1988 nog maar eens met wat voor een talent we te maken hadden. In deze periode leek de muziekbusiness te draaien rondom George Michael, Prince, Michael Jackson en Madonna. Dat George voor dit alles een hoge prijs zou betalen, vol bijna dagelijkse verhalen in de Britse pers, en het roer graag weer om wilde gooien werd enkele jaren later duidelijk. We moesten maar eens zonder vooroordelen naar zijn muziek gaan luisteren.

'Listen Without Prejudice' klinkt in de verste verte niet als 'Faith', het is een emotievol document van een singer-songwriter die vastbesloten is de wereld te laten horen dat hij meer kan dan leuke popdeuntjes schrijven en meer inhoud heeft dan zijn imago doet vermoeden. Om die reden ook geen foto van George op de hoes (de binnenhoes met wel een zwart-wit foto, zwart omrand, lijkt zelfs bijna een doodsprentje), de muziek moest zijn werk gaan doen.

De eerste weemoedige klanken van 'Praying for Time' maken meteen duidelijk dat de muziek zwaarder op de hand zal liggen dat alles wat we eerder van George Michael hadden gehoord. In de videoclip van het nummer zien we geen George, maar alleen de tekst van het nummer tegen een zwarte achtergrond wat alleen maar extra duidelijk maakt waar het vanaf nu om gaat. Voor het eerst laat George zich uit over de politiek in de wereld, het nummer is een donkere en sombere reflectie op onrechtvaardigheid.

Het nummer wordt gevolgd door het uptempo 'Freedom 90' waarin George zijn fans vraagt zijn nieuwe muzikale richting te steunen en ons een inkijk geeft in hoe hij zijn carrière tot nu toe heeft ervaren ("there's someone else I've got to be ... sometimes the clothes don't make the man"). De toch best zware tekst is verpakt in een catchy popdeuntje waardoor de boodschap iets minder hard aankomt.

Dat George de muziek van Stevie beWondert dat is bekend. Door zijn hele carrière heen heeft hij nummers van Wonder gecoverd en vaak op een zeer mooie manier eigen gemaakt. Zo ook met 'They Won't Go When I Go' (afkomstig van het album Fulfillingness' First Finale). De basisopname is een liveopname bestaande uit stem en keyboard waar extra vocalen aan zijn toegevoegd (allemaal George) om het effect van een (gospel)koor te suggereren. Het geeft voor mij weer extra weer hoe goed de stem van deze man is en dat hij een nummer compleet kan dragen met zijn vocalen. Wonderschoon en voor mij beter dan het origineel.

'Something to Save' is 1 van 2 nummers op dit album waar George zijn voorliefde voor The Beatles en met name Paul McCartney laat horen. Het ogenschijnlijk simpele nummer is opgebouwd rondom een aanstekelijke gitaarpartij en schitterende cello's. In dit nummer geeft George voor het eerst op dit album blijk van een gebroken hart, wat nog op meerdere nummers voor zal gaan komen. Het gedeelte waarbij zijn stem wordt gedubbeld vind ik meesterlijk gedaan.

Afsluiter van kant A is het wat jazzy klinkende 'Cowboys and Angels'. Destijds kon ik er als 15 jarige nog niet zoveel mee maar ondertussen is het uitgegroeid tot het beste nummer van het album voor mij. De sfeervolle backingtrack rondom een drumritme, bass, piano en violen klinkt mij als een soort mantra in de oren. Het nummer is opvallend doordat het geschreven is in een driekwartsmaat, het walsritme. Het nummer is al een goed voorbode van wat George later muzikaal zou gaan doen op 'Older', zeker ook door de toevoeging van de sax aan het einde.

'Waiting for That Day' opgebouwd rondom een aanstekelijk drumritme (Funky Drummer) is wederom een zeer sfeervol nummer waarin George de liefde die hem ogenschijnlijk verlaten heeft toezingt maar aan het einde tegen zichzelf zegt dat je niet altijd krijgt wat je graag zou willen.

Een ander hoogtepunt is 'Mothers Pride' over een moeder die eerst haar man verliest aan oorlog en later haar zoon hetzelfde pad ziet bewandelen. Het nummer gaat bij mij door merg en been, passievol gezongen door George.

Ik had het bij 'Something to Save' over George zijn voorliefde voor Paul McCartney, wat natuurlijk het beste te horen is in 'Heal The Pain' dat zo door die andere maestro zelf geschreven had kunnen zijn. De combinatie van akoestische gitaar en percussie zijn onmiskenbaar beïnvloed door Macca. Muzikaal lijkt het een luchtig liedje te zijn, maar de tekst blijkt een mooie lofzang te zijn richting een nieuw te veroveren partner die net een slechte relatie achter de rug heeft.

'Soul Free' laat een drumsound en piano horen die we in deze periode vaker van George te horen gaan krijgen (Fantasy, Too Funky, Happy) en om die reden ben ik altijd enorm benieuwd geweest naar Volume II dat naar verluid meer in die stijl zou zijn geweest. Ik vind het een lekker funky nummer met George die vooral zijn kopstem gebruikt.

Het album eindigt geweldig met 'Waiting [Reprise]' dat bij de 25-Live tour de opener was door de eindregel "Here I Am". Net als in 'Freedom 90' laat hij ons nogmaals weten dat hij tot nu toe niet gelukkig is geweest in zijn rol als George Michael, maar dat we nu weten wie hij graag had willen zijn. Dit album is het bewijs ... Hier ben ik dan!

'Listen Without Prejudice' is mijn favoriete album van George Michael waarmee hij in mijn ogen liet zien een fantastisch songschrijver te zijn. Helaas deed hij met dit album ook min of meer zijn carrière alweer de das om door niet te gaan touren, geen interviews te geven,. niet te poseren voor foto's en niet in clips te verschijnen. Dat hij daarna ook nog eens bijna 6 jaar met platenmaatschappij Sony in een gevecht verwikkeld zat om onder zijn contract uit te komen hielp daar ook niet bij. Maar zijn volgende muzikale wapenfeit bleek wel die 6 jaar wachten waard te zijn.

avatar van vigil
4,0
0
geplaatst: 14 september 2016, 21:09 uur [permalink]
In november verschijnt er mooie geremasterde 4 disc uitgave van dit album. Op de 2de staat het unplugged optreden welke George bij MTV gaf in die dagen. Op de derde alle b kantjes, remixes e.d. Kan best interessant worden.

avatar van lennon
4,5
0
geplaatst: 14 september 2016, 21:20 uur [permalink]
Dat wordt een fijne uitgave!

avatar van rkdev
5,0
0
geplaatst: 15 september 2016, 18:54 uur [permalink]
vigil schreef:
Op de 2de staat het unplugged optreden welke George bij MTV gaf in die dagen.
nou, het Unplugged optreden dateert van 11 oktober 1996, dus zelfs ná de release van Older. Erg vreemd om deze dus bij de LWP re-release te stoppen.

Dit is mijn favoriete album van George en zelfs een van mijn favorieten ooit, maar deze 25th edition valt me tegen. Waar zijn de nummers van Red Hot + Dance, en is er dan niks blijven liggen dat op Volume 2 had moeten verschijnen? Ook was het nog wel te verklaren geweest als Don't let the Sun Go down On me erop had gestaan als losse single. Of '39 van de Freddie Tribute en Village Ghettoland en Sexual Healing van het Nelson Mandela Tribute.
Of misschien liedjes van het Trojan Souls project...

Nee gemiste kans. Al ga ik het natuurlijk wel kopen voor de collectie

avatar van FrodoK
4,0
0
geplaatst: 15 september 2016, 22:59 uur [permalink]
Is misschien een niet zo voor de hand liggende combi, maar dat Unplugged concert is toch wel erg leuk! Tenminste, wat ik op YT ervan gezien heb.

avatar van lennon
4,5
0
geplaatst: 16 september 2016, 07:12 uur [permalink]
De rerelease van Faith klopte chronologisch gezien ook al niet (fantasy was b kant van freedom 90) dus de samensteller van de rereleases kijkt niet zo nauw.

Het unplugged concert is waanzinnig mooi en op de Older box komt vast de dvd hiervan als extra erbij...

Ik Koop deze 4 cd versie ook gewoon

avatar van rkdev
5,0
0
geplaatst: 16 september 2016, 17:51 uur [permalink]
Nee helaas niet de Unplugged op DVD in deze release.
Misschien dat 'ie nog los verschijnt ?

avatar van rkdev
5,0
0
geplaatst: 18 september 2016, 20:42 uur [permalink]
rkdev schreef:
Waar zijn de nummers van Red Hot + Dance

Correctie, die staan dus op disc 3 van de deluxe box versie.

avatar van Minneapolis
4,5
0
geplaatst: 26 december 2016, 00:23 uur [permalink]
En George maakt het toch al tragische muziekjaar op de valreep compleet... Een paar weken geleden zei ik nog tegen een vriend: "hij is vast de volgende", zonder te weten dat het zo snel zou gebeuren. Triest.
Dit was zijn beste album (hoewel ik Older ook erg goed vond). Jammer dat er nooit een volume 2 kwam.

avatar van aERodynamIC
4,5
0
geplaatst: 26 december 2016, 00:29 uur [permalink]
Op zijn FB was op 2 november het laatste bericht:

George Michael is busy putting the finishing touches to his special documentary film ‘Freedom’.
He has discovered some incredible, unseen archive footage and is shooting additional interviews for the project so the film will now air in March 2017.
It promises to be a real treat for fans! To coincide with the film’s broadcast, George and Sony Music have decided to move the reissue of the Listen Without Prejudice album to the same time.

Dit is ook mijn favoriete album van George. Ik kan het niet geloven dat 2016 zo moet eindigen

avatar van lennon
4,5
0
geplaatst: 26 december 2016, 05:12 uur [permalink]
Man man man... wat een klote jaar.... dat hij uiteindelijk gaat is inderdaad niet helemaal een verrassing, maar hij fietste zo lekker door dit rampjaar heen. Geen bericht....goed bericht. Er zou nu ook echt nieuw werk komen....

2016 sloeg toch nog toe bij een van de meest getalenteerde zangers op aarde...

De re-release van dit album heeft nu ineens een zeer bittere ondertoon.
Ben nog steeds enorm nieuwsgierig en in maart ben ik wel gewend aan het nieuws van zijn dood.. (na prince kan ik niet meer zo in shock zijn denk ik) maar in een jaar 3 muzikale helden verliezen is toch net iets teveel van het goede...

avatar van blaauwtje
 
0
geplaatst: 26 december 2016, 08:32 uur [permalink]
God gave rock n roll to you, zong Kiss in de jaren negentig, het lijkt erop dat hij ons in 1 jaar afneemt wat hij in de afgelopen 40/50 jaar heeft opgebouwd.

avatar van janneman
 
0
geplaatst: 26 december 2016, 08:45 uur [permalink]
Dat is beroerd wakker worden op deze dag. Ben er ontdaan van, mijn puberheld is overleden.
Dit wordt weer een ellenlang stuk schrijven vanavond onder het genot van al zijn muziek.

4,5
0
ard
geplaatst: 26 december 2016, 13:11 uur [permalink]
Niet te bevatten. Toch wel 1 van mijn helden. 5x gezien live en iedere keer weggeblazen door zijn stem en performance.
Hij is de enige artiest die ik goed heb horen klinken in de Arena.
Heel triest om te weten dat we geen nieuw materiaal meer zullen horen van hem.
Tim Akkerman beschrijft het mooi; God zal wel geen platenkast en/of Spotify hebben want daarom haalt hij alle groten op...

avatar van vigil
4,0
0
geplaatst: 27 december 2016, 11:43 uur [permalink]
Ja natuurlijk zit ik nu in het (jeugd)sentiment moment en zal de mening iets gekleurd zijn maar ik gooi er toch een halfje bovenop. Ik kom er vanzelf wel weer achter als het me wat minder aanspreekt.

Een mooi volwassen album welke op perfecte wijze is geproduceerd. Heerlijk transparant waarin alle instrumenten perfect afzonderlijk (en dat zijn er veel) te horen zijn. Faith vind ik ook goed maar dat is toch meer een testosteron album om het maar op een bepaalde manier uit te drukken. Daar staat de muziek centraal en hier de stem met zeer fijne gedetailleerde muzikale begeleiding.

Het is ook echt een geheel ondanks en daarom moeilijk zoeken welke 2 liedjes nu de favorieten vink moeten krijgen. Ik ga nu voor de albumopener (die kocht ik destijds op 3" (wie kent ze nog) cd-single) en Soul Free een wat drukker nummer vol met getailleerd muzikale rijkdom.

De volgende keer zal het misschien Cowboys and Angels, Mothers Pride of Waiting [Reprise] zijn maar dat zien we de volgende keer wel weer .

avatar van brandos
4,5
0
geplaatst: 27 december 2016, 22:24 uur [permalink]
Wham was nooit zo mijn ding alhoewel ik inmiddels besef dat het ook wel een kunst is om vrolijke liedjes te schrijven die je niet al na een paar keer luisteren gaan tegenstaan. Toen ik ergens in 1990 in een platenzaak (die had je toen nog) George Michaels 'Cowboys and angels' hoorde en deze intrigerende zwartwit hoes -met deze uitdagende titel- bewonderde kon ik niet anders dan hem per direct aanschaffen. Ook bij anderen na thuiskomst wel wat verbazing over deze keuze. Maar nooit spijt van gehad. Op deze plaat bleek George Michael over een veel dieper gevoelsleven te beschikken dan ik hiervoor had vermoed. Tegelijk bleef hij hier ook wel een enigma -ook qua seksuele voorkeur. Dit album was ook wel zijn 'finest hour'. Sober en toch levendig gearrangeerd, met vooral 'echte' instrumenten & vocaal superieur. Vanaf dit album was hij voor mij iemand om serieus te nemen en daarmee kan ik nu beamen dat er een muzikale grootheid is heengegaan. Ook al evenaarde hij dit album daarna niet meer.

4,5
0
geplaatst: 7 maart, 11:11 uur [permalink]
Terwijl hij hiermee, en in mindere mate zelfs eerder met faith al bewees veel meer te kunnen dan Wham popdeuntjes maken, heeft hij dat juk toch nooit echt afgeschud. Dat is jammer want dit is toch echt een heel volwassen album, met enkele classics.

* denotes required fields.

*

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.