Blackfilm - Blackfilm (2008)

Ik ben niet echt overtuigd eerlijk gezegd. Sfeervol is het zeker, maar de nummers gaan me nogal snel vervelen. Met name de beats vind ik (vooral in de eerste paar nummers) ofwel te slap of te eentonig en in bijvoorbeeld Untitled neigt het me teveel naar DnB beats.

De nummers aan het eind (met name Midnight to 4 AM en Mahabharata) klinken het wel wat beter, maar bij deze laatste had die stem er dan weer niet door gehoeven.

Overigens doet het mij compleet niet aan Autechre denken, meer aan de eerder genoemde Amon Tobin en misschien nog wel meer aan TKDE. Al vind ik deze laatstgenoemde dan wel weer een stuk interessanter.

Voorlopig 3* (met kans op een halfje erbij of eraf na de nodige luisterbeurten)

Blackfilm

De variatie is hier enorm voor een Electronic plaat. Er staan hier erg lange sfeerschetsen op vol spanning zoals het meesterlijke Stalingrad. Maar ook wat toegankelijkere songs zoals Sonar.
Maar er is ook zeker plaats voor iets filmisch (al is de hele plaat wel erg filmisch) zoals Five Years waar ik echt het gevoel krijg dat we in een gevecht zitten uit een film die in slow-motion word afgespeeldt.

Come & See is een prachtige opener, meesterlijke en energieke drums (zijn die trouwens met de computer gemaakt? Want ze klinken erg 'echt') en buiten die sterke drums en wat achtergrond geluiden en samples bevat Come & See niet meer. En toch klinkt hij zo vol qua productie.

Stalingrad is ook een van de hoogtepunten, het is net als een achtervolging in een film.
Dreigende violen, heerlijke samples. En sterke drums. Er hangt ook een regenachtige sfeer over de plaat. Het vele gebruik van vocals die haast verstopt zitten achter een geluid van drones is heerlijk en zorgt voor een mysterieus sfeertje.

Jammer dat deze plaat erg onbekend is, want Blackfilm verdiendt met deze plaat toch wat meer aandacht. Hij mag zich wat mij betreft zeker aansluiten bij de grote namen zoals: Burial e.a. Want met Balckfilm weet hij een erg gevarieerde Electronic plaat te maken, vol sterke wendingen, filmische beats en dreigende violen.

Dit is een enorm duister plaatje met een fikse nadruk op sfeer. De diepe bassen en zweverige samples worden nu en dan aangevuld met triphopbreaks, die eigenlijk over de gehele lijn on point zijn. Ik heb hem zojuist drie keer achter elkaar geluisterd tijdens het leren en het is voor dat doel zeker een fijn album. Verder zou ik hem aanraden als soundtrack van een nachtelijke (of nog beter: ondergrondse) treinreis, of om met je laatste energie aan te zetten als je net iets te dronken thuiskomt na een lange nacht vlak voor je KO gaat op bed. Wat dat betreft is de vergelijking met het gevoel dat ik heb bij Burial snel gemaakt, al is de muzikale stijl behoorlijk anders.