Volbeat - Guitar Gangsters & Cadillac Blood (2008)

Wat een geweldige album Still Counting is echt een goed nummer ik vind de tekst dan ook grappig . back to prom is ook een zeer goed nummer. guiter gansters is dan een een heel goed nummer het is 1 van mijn favorite liedje van Volbeat. m-Mary ann's place is ook een goed nummer het nummer begint met een intro waar de gitaar goed uitkomt. Dan rond een second of 40 komt de gitaar er nog eens zo dubbel uit en op 50 seconden begint dan ook de tekst. Wild rover of hell is dan ook een goed nummer . Om het kort te houden deze album is geweldig.

Geweldige recensie!

vind je?

Laat me uiten dat ik het waardeer dat je je waardering uit over het album.

Moddervette plaat weer van de Denen. Het lijkt wel, of de gitarist zijn riffs uit zo z'n mouw schudt. En het art-work is ook weer geweldig.

Als een soort van voorbereiding op hun nieuwste deze in de auto nog maar eens opgehad en dat was niet verkeerd.In het begin is het altijd weer even wennen aan de (iet wat theatrale) zang maar als de gitarist vervolgens de ene na de andere lekkere riff uit zijn mouw schudt is Guitar Gangsters & Cadillac Blood weer een feest der herkenning.
Elk nummer heeft wel iets wat het de moeite waard maakt en ook de productie mag er wezen.
Hoogtepunten ; best wel veel eigenlijk,Still counting,het titelnummer,Maybelenne i Hofteholder of Wild Rover of Hell,het zijn stuk voor stuk heerlijke songs.Zelfs de Hank Williams cover is goed.
Verdiend verhoogt naar vier sterren.

Het was voor mij wel een uitputtingsslag om het kwartje te laten vallen. De eerste luisterbeurten vielen eigenlijk best wel tegen. Geen enkel nummer "pakte" me.

Maar de volhouder wint, al met al een degelijk album waar een paar heerlijke nummers opstaan!
: Guitar gangsters & Cadillac blood, Mary ann's place, Hallelujah goat en still counting zijn echt de moeite waard.

De rest is minder, maar nog wel te doen.

3,5 *

Volbeat leerde ik via een maat van mij kennen, inmiddels al behoorlijk wat jaren geleden. Volgens hem was dit album hun beste tot dan toe, zo ben ik dan ook met dit album begonnen, beter gezegd met het nummer Still Counting. Die maat van mij had geen ongelijk, Guitar Gangsters & Cadillac Blood acht ik nog steeds 1 van hun beste, en is daarmee ook 1 van mijn favorieten gebleven. Het metalgehalte is nog steeds duidelijk aanwezig, maar maakt langzaam aan al mee ruimte voor andere invloeden, al was dit op het vorige album ook zo maar in mindere mate. Het nummer A Man And The Broken Dawn verdient hierbij zeker benoemd te worden. De logge riffs zijn op deze plaat nog volop te vinden, iets wat op een aantal latere albums bijna niet meer het geval was. De 2 covers zijn toch wat minder van kwaliteit, en hadden er net zo goed niet op hoeven staan, dit zou op de komende albums ook veelal een beetje een probleem blijven. Al met al een goede plaat die ik vaak genoeg makkelijk opzet omdat hij ook gemakkelijk weg luistert.

1. Guitar Gangsters & Cadillac Blood
2. Rock The Rebel/Metal The Devil
3. The Strenght/The Sound/The Songs

Lang rond een boog gelopen bij Volbeat maar het toch eens een kans gegeven. Eindoordeel is dat dit echt niet binnenkomt. Vooral de zanger zingt met teveel pathos en nergens weet ook maar 1 song me iets of wat te raken. Ik hoor teveel een formule erachter. De teksten zijn voor zover ik hoor behoorlijk cliché en de muziek klinkt me ook teveel dertien in een dozijn. De cover van I'm So Lonesome I Could Cry is imo tenenkrommend slecht.