Amon Amarth - Twilight of the Thunder God (2008)

Ik heb het album nu een aantal keer geluisterd en mijn verwachtingen waren hoger dan mijn eindoordeel over dit album.
Alsnog vind ik het een heel goed en lekker klinkend album, waarschijnlijk waren mijn verwachtingen gewoon te hoog.
Het album opent met het titelnummer, dat ik ook meteen het beste nummer van het album vind.
Het titelnummer wordt gevolgd door ''Free will sacrifice'', wat naar mijn mening een gemiddeld lied is, niet slecht, maar ook niet een memorabel nummer. Wel een leuke tekst heeft het nummer.
Daarna komt het slome ''Guardians Of Asgaard'', wat op het begin een heel lekker nummer is maar na 3 minuten mij wel een beetje gaat vervelen, al maakt ie rond dat tijdstip een lichte wending.
Na Guardians of Asgaard komt het nummer Where is Your God?.
Een heerlijk nummer, goede lyrics en lekker vlot.
Ik vind wel Johan Hegg's zijn stem niet echt geknipt voor de snelle zangstukjes, ondanks dat klinkt het goed.
Varygans of Miklagard is simpelweg een goed nummer.
Tattered Banners and bloody flags weet mij niet te boeien.
Gelukkig komt er dan weer een heerlijk nummer, namelijk ''No fear for the setting sun''. Vette lyrics en gewoon een goed klinkend nummer.
Na ''No fear for the setting sun'' komt het nummer ''The Hero''.
Een goed nummer waar ik niet snel genoeg van krijg.
Ook hele vette lyrics, ik zie Johan Hegg al voor me als ''The Hero''.
Voordat ik ''Live for the kill'' begon te luisteren was ik best benieuwd, omdat Apocalyptica in het nummer meezingt.
Jammer genoeg zijn ze weinig te horen in het nummer, en het circa 30 seconden durende solo stukje van Apocalyptica is geen reet aan.
Een goed openingsnummer en een goede afsluiter is het halve werk.
En ''Embrace of the endless ocean'' is een goede afsluiter.
Het nummer past precies op zijn plek als laatste song van het album en ik kan geen genoeg krijgen van het laatste stukje van het lied, waar hij eerst nog zei ''Father, I'm coming home'' zegt hij als laatste zin van het nummer ''Father, I die Alone''.
De ontzettend mooie cover van het album maakt het af.

4*

Heerlijk Zweedse melodic-Vikingmetal die door Amon Amarth naar je oorschelpen toe gesmeten word. Met het topnummer 'Twilight of the Thunder God' heeft deze band er toch voor gezorgd dat mijn muzieksmaak drastisch naar de metal scène is geslingerd. Heerlijk album waarvan ik zo tussendoor nog lekker van kan genieten en daar heb ik zeker geen spijt van! Prachtig.

Jomsviking is ondertussen al bijna 2 jaar oud maar tot nu toe heeft Amon Amarth "Twilight of the Thundergod" nog niet overtroffen in mijn oren. De band heb ik leren kennen toen With Oden On Our Side uit was maar met dit album hebben ze alles overtroffen wat ik had gehoord van hun.

Het album is een geweldig geheel geworden met afwisselende epische meezingers en raggende death metal tracks. De geweldige titel track, de instant classic Guardians of Asgaard, de brute Where is Your God?, de sfeervolle afsluiter Embrace of the Endless Ocean, en zelfs Live for the Kill waar Apocalyptica voor de heerlijke strijk partijen zorgt is een memorabel nummer die ik nooit afzet als die in een shuffle langs komt. Ik hou heel erg van afwisseling en Melodic Death Metal bands kunnen dit vaak bieden samen met stevige metal riffs en snelle drums, mits het goed gebeurt. Amon Amarth bewijst hier dat ze de knijpjes van het vak zeer goed beheersen en weten hoe je een sterk album schrijft.

Nog een kleine toevoeging: Luister naar Sabaton's cover van Twilight of the Thundergod. Een verassend leuke en unieke cover geworden met een nieuwe take op dit epische nummer van deze death metal vikings. Een nummer wat zo goed gecovered kan worden toont aan dat de essentie gewoon heel goed geschreven is.

Favoriete tracks:
- Twilight of the Thundergod
- Where is Your God?
- Live for the Kill

"The Vikings strike so fast and hard. Those who run won't make it far, and those who chose to stand and fight, they have made the choice to die!"

Ik blijf bij deze band altijd wat moeite houden met de nogal simpele, veelal te letterlijke teksten over vikingen en aanverwante ongein, maar met de muziek is weinig mis. Vooral in de snellere tracks weten de zweden ook ditmaal te overtuigen. Men strooit met heerlijke riffs alsof het niets is. Een paar wat mindere tracks halen de vaart sporadisch uit het album, maar overwegend wordt het gaspedaal flink ingedrukt en ramt de boel fijn door.