menu

Bloc Party - Intimacy (2008)

mijn stem
3,43 (484)
484 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Wichita

  1. Ares (3:29)
  2. Mercury (3:53)
  3. Halo (3:36)
  4. Biko (5:01)
  5. Trojan Horse (3:32)
  6. Signs (4:39)
  7. One Month Off (3:38)
  8. Zephyrus (4:34)
  9. Talons * (4:43)
  10. Better Than Heaven (4:21)
  11. Ion Square (6:33)
  12. Letter to My Son * (4:26)
  13. Your Visits Are Getting Shorter * (4:21)
  14. Flux * (3:38)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 43:16 (1:00:24)
zoeken in:
avatar van Arno
3,5
Al bij al is dit album nog wel best te pruimen. Iets beter dan z'n voorganger zelfs. Alleen vind ik dat hier geen echte uitschieters op staan. Elk nummer heeft wel wat, maar geen enkel nummer steekt boven de rest uit. Behoorlijk over de hele lijn, 3,5 is hier de passende score.

3,0
Ik blijf het een moeilijk te beoordelen plaat vinden. Bij Ares denk ik tegelijkertijd "Wat verschrikkelijk" en "Wat ontzettend gaaf". Het gegil van Kele zit echt op het randje, maar het drumwerk is zo ontzettend strak. De teksten willen een beetje teveel Silent Alarmish zijn. Maar falen daar ook niet helemaal in.

Mercury vond ik eerst ook bagger. Nu valt het me eigenlijk wel mee. Ik ben de tekst wel gaan waarderen ook, hoe er de spot gedreven wordt met horoscopen: "This is not the time to start a new love. This is not the time to sign a lease." Ook de manier waarop het nummer toch naar een soort climax werkt vind ik wel goed.

Halo is bij de eerste luisterbeurten een verademing. Gelukkig! Een rockende BP! Toch valt mij al snel op dat Halo heel weinig onderscheidend vermogen heeft. Het is een beetje de urgentie van SA met de gitaarsound van AWITC en dan met een liefdestekstje om in het thema Intimacy te blijven. De tekst vind ik overigens gewoon goed. Muzikaal is het ook gewoon goed. Maar het is geen seconde verrassend. Mooi zinnetje is nog wel: "Sometimes I think I'd float away if this sadness didn't weigh me down."

Biko wordt nog al eens geprezen. Ik moet eerlijk zijn: Ik vind er geen zak aan. Het voelt als een verplicht rustmoment. Bloc Party beheerst (of beheersde?) de kunst van het ballad schrijven heel goed (kreuzberg! plans! blue light!) maar hier vind ik geen voldoening. De nepdrums irriteren me wetende dat Matt weer een kans ontnomen wordt zijn genialiteit te bewijzen. Het onderwerp (een aan kankerlijdende compaan) is al vaker en beter gedaan (Casimir Pulaski Day van Sufjan Stevens bijvoorbeeld) hoewel dat op zichzelf geen sterk kritiekpunt is.

Trojan Horse heeft het op muzikaal gebied dan weer wel. Het klinkt meer als geslaagd experimenteren dan Halo. De 'solo' tegen het einde is retestrak. Mijn probleem met dit nummer ligt voor het eerst bij de teksten. "You used to take your watch off before we made love, you didn't want to share our time with anyone." Verschrikkelijk geforceerd. Jammer, want voor de rest dus wel geslaagd.

Signs is wel een heel mooi liedje. De belletjes zijn perfect. De zang is heel integer. Dit is het eerste volledige schot in de roos op Intimacy, en dat is voor Bloc Party begrippen gewoon veel te weinig.

One Month Off is zeker niet slecht. Rockt lekker weg zal ik maar zeggen. Maar is het ook maar een moment memorabel? Ik vind van niet. Wat wel memorabel is, is de videoclip die hier bij hoort waar een heel sprookjesbos aan flarden wordt geknald.

Met Zephyrus kom ik toch echt op mijn dieptepunt aan. Ja, het is nieuw, het zijn de drums van Lil Wayne met een achtergrondkoor en Kele's zang. Helaas, ik heb teveel een hekel aan drumloops. Ook muzikaal vind ik dit helemaal niet interessant. Helaas.

Talons is nog altijd mijn favoriet van de plaat. De diepte en hoogtepunten wisselen elkaar met hoog tempo af. Dit heeft mij toch altijd op een veilig zesje gehouden bij de beoordeling van deze plaat. Talons is zo'n dijk van een single. De manier waarop het alleen al van start gaat. Gierende gitaren. Vervolgens een hemelse stilte met weer die belletjes he? Gordy speelt sinds 7.18 trouwens een heel opvallende rol als bespeler van dit instrument. Hij weet toch iedere keer weer te komen met geniale melodieën. De bridge op Talons is adembenemend. Hier komt de combinatie van de oude Bloc Party + Electronica volledig tot zijn recht. Als ieder nummer was geslaagd als Talons, Signs, Trojan Horse of Mercury
gaf ik BP een groot compliment. Misschien hebben ze dit album wel te snel gemaakt. Koud een jaar na de release van AWITC. Er zijn (geheel tegen de traditie van BP) nauwelijks b-kantjes verschenen wat er op zou kunnen wijzen dat ze te weinig nummers gemaakt hebben om een sterk selectieproces te houden.

Better Than Heaven heeft een zeer mooie opbouw. De teksten vind ik wel aardig, maar niet speciaal. Ik wacht vooral met smart op die climax. Die maakt het lied wel hoor! Alles bij elkaar genomen wel weer een van die geslaagde experimenten op Intimacy.

Afsluiter is Ion Square. Het doet inderdaad wat denken aan het geweldige All My Friends van LCD Soundsystem. Maar niet genoeg. Het is wel duidelijk Bloc Party. Persoonlijk vind ik hem erg goed, ondanks dat ik hem niet vaak luister. Het heeft een heel stads sfeertje (misschien door het woord Square?) hoe dan ook. Ik zie lichtjes, bussen voorbij rijden en daar midden tussenin twee geliefden op een druk plein in Londen. Naast Talons en Signs is dit het enige nummer dat me echt meeneemt. Dat me laat fantaseren en dromen zoals ik dat zo graag doe. Het wordt steeds euforischer richting het einde. Ja, dit einde maakt toch wel iets goed.

Als ik dit album dan uit mijn cd speler vis, voel ik me niet slecht. Ik heb een lekker wegluisterende plaat gehoord met enkele zeer goede nummers. Wat ik helaas ook heb gehoord is moeilijk geexperimenteer, geforceerde ballads en teksten, drumloops terwijl je een fenomenale drummer als Matt Tong in huis hebt, en teveel recht-toe-recht-aan rocksongs om de luisteraar bij de hand te nemen naast al die nieuwe geluiden. Ik hoor enkele zeer geslaagde nummers. Dan had ik toch gehoopt dat de mannen langer in de studio waren gebleven. Dan hadden twijfelachtige nummers als Biko, Zephyrus en One Month Off misschien plaats kunnen maken voor meer goede combinaties van rock en electronica zoals Talons.

Daarnaast vind ik het thema niet sterk genoeg uitgewerkt. Het voelt te gemaakt. Ik hoor veel te vaak "You used to..." bijvoorbeeld.
Ten slotte ben ik gewoon niet genoeg een fan van electronica. Het mist een stukje ziel. Mercury mist een stukje ziel. Er zijn maar weinig artiesten die mij de ziel van electronica kunnen laten horen (The Postal Service lukte het enigzins, Sufjan Stevens ook).

Ik blijf bij mijn zesje. Ik hoop dat Bloc Party voor het volgende project:
1. Terug gaat naar af.
2. Verder gaat met deze stijl, maar meer de tijd neemt.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:29 uur

geplaatst: vandaag om 12:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.