Aerosmith - "Rocks" (1976)

Jammer, want dit album rockt als de schurft.(om jouw bewoordingen maar eens te gebruiken)

Ik heb deze vandaag 3 keer beluisterd, maar vind het een perfect rock album. Een album waar je altijd wel zin in hebt om hem te horen. Alles mooi in balans, mooi gitaar en drum werk, en de mooie scherpe stem van Steven Tyler. Ik kan mij ook niet voorstellen dat er mensen zijn die dit album een onvoldoende zouden geven.

Lekker album, niet te hard niet te zacht. Deze kan ik altijd wel beluisteren.

Helemaal grijs gedraaid deze week dit album. Er staat geen enkel slecht nummer op, alles is gewoon goed. Last Child past er toch wel erg goed tussen, want dat was het enige nummer wat eerst even wat wennen was voor mij op dit album.

Lick and a Promise vind ik een geweldig nummer. Als er 1 nummer echt synoniem staat voor wat rock en roll inhoud, dan vind ik dat het dat nummer is.

Enige nadeel vind ik dat door de ietwat mindere productie het geluid op mijn auto speakers vrij snel vervormd, waardoor ik hem niet echt heel hard kan afspelen.

Een voordeel vind ik weer dat hier gelukkig geen bonus nummers opstaan. Dit album is gewoon gemaakt zoals het destijds bedoeld is. Zonder onzin en bonusmeuk. Gewoon lekker ouderwets jaren 70 rocken zoals ik deze albums ook het liefste hoor. En de wat zachte productie neem ik daarom ook gewoon voor lief.

Ja ik ken het nummer niet maar het rockt als de Schurft ,

Toys klinkt inderdaad wat gepolijster, en daar staan itt deze ook nog een paar balads op.

Om mezelf maar even te quoten: Als je het album One voor het nieuwe werk hebt, en deze van de studio albums en het live bootleg album uit 1978, dan heb je de essentie van deze band aardig in huis denk ik. Dat live album is ook een mooie verzameling van hun oude nummers, alle klassiekers staan daar wel op, en je weet ook gelijk hoe het live klonk toen. Samen met dit compleet doorstampende rock album en het commerciele One verzamelalbum kun je even toe wat Aerosmith betreft.

Die 3 albums heb ik in bezit en vind ik mooi genoeg.

Of je neemt 'A Little South Of Sanity', dat geeft ook wel een goed idee mocht je geen budget hebben voor 3 albums.

Live! Bootleg is ook echt geweldig.

Beste plaat van Aerosmith. En eigenlijk veel beter dan de platen van de grote voorbeelden Led Zep en de stones uit dat jaar.

Persoonlijk vind ik Aerosmith in de beginperiode sowieso sterker dan Led Zeppelin. Met name dit album en Toys in the Attic zijn geweldig, maar ook het debuut mag er wezen.

Geweldig album inderdaad, het begint gelijk goed en gaat lekker door tot het einde toe. En gelukkig een lekker rock album zonder ballads.

Rats In The Cellar.

Je bedoeld zeker dat je de beginperiode van Aerosmith beter vind dan de beginperiode van Led Zeppelin denk ik, want bij het debuut van Aerosmith was Led Zeppelin al aan hun 5 de album toe.

Ik vind de vergelijking met Led Zeppelin wel een kromme, omdat dat een veel veelzijdiger band was dan Aerosmith. Voor mij gaat de vergelijkinig met ZZ-Top, AC/DC en misschien Motorhead eerder op, want ze maken lekkere rechtoe/rechtaan rock & roll nummers, niet meer niet minder.

Ik vind dat dit album samen met Toys in the Attic en een klein beetje het debuut heel Led Zeppelin overstijgt. Ik geef direct toe dat Led Zeppelin meer invloed heeft gehad, al heeft Aerosmith met Walk This Way ook zijn stempel op de muziek wereld gedrukt, maar Aerosmith weet mij gewoon veel meer te raken en een constantere kwaliteit neer te zetten.
Vergelijkingen met AC/DC en ZZ-Top snap ik wel en zij kunnen ook geweldig rocken, maar Aerosmith is meer. Mij raakt het in ieder geval zoals maar weinig bands dat hebben weten te doen en vooral ZZ-Top niet. Wat dat betreft vind ik de vergelijking met Led Zeppelin wel treffend, zelfde diepgang.

Home Tonight is toch best wel een ballad, een prachtige overigens.

Hmm je was er toch niet zo zeker van of er wel of niet een ballad op stond volgens mij, want tussen 23 Mei 2011 23:40 en 24 Mei 2011 0:21 heb je hem nog ff snel beluisterd zo te zien

Haha. Ik zie waarom je dat denkt, maar ik ben alleen strenger geworden. Ik heb een heleboel albums een half puntje omlaag gedaan .

De bijna 35 minuten zijn om voor je het weet. Ik kan dit op zijn tijd zeker waarderen. Heb niets met de jaren 80 en 90 Aerosmith, maar ze hebben in de jaren 70 en begin jaren 80 erg lekker rock-platen gemaakt.

Sick As A Dog is ook werelds.

Dat stukje dat het allemaal stil valt en je alleen die geweldige riff hoort . Eén van mijn favorieten van dit album.

Aardig album, maar niet meer en minder.

Ik vind het eerste album nog steeds de beste die ze hebben gemaakt.

Wel staat hier het beste aerosmith allertijden op:
Nobody's Fault

Ik vind alleen Home Tonight afgrijselijk.

Tis maar net wat je wilt.

Dit is een album die van begin tot eind doordenderd, en er staan eigenlijk geen balads op.

Voor mij is deze daarom de beste van Aerosmith, puur door het ontbreken van balads.

En vooral leuk om de 'oude' Aerosmith eens te horen in zijn meest stevige vorm in de jaren 70.

Voor de balads koop ik liever een verzamelaar met al hun meest bekende gladde nummers, oftewel de balads, kun je die op zijn tijd ook nog eens beluisteren.

En een goed live album als live Bootleg mag natuurlijk ook niet ontbreken.

Beste aerosmith album,lekkere recht toe recht aan rock n roll.
Vind dit werk van hun beter dan hun latere ballade periode.
Dit rock als de pest met absolute hoogte punt nobody's fault.
Ooit eens ergens gelezen dat dat slash zijn favoriete nummer was om zelf gitaar te gaan spelen.
Hier allemaal top nummers rats in the cellar hier hoor je duidelijk waar guns & roses hun inspiratie van daan hebben.

Mee eens.

Nobody's Fault! Als je daar bij kunt blijven stil zitten is rock n' roll niet aan je besteed, wat een song!!

En ook op het vierde album trekken de heren van Aerosmith weer de echte eerlijke rock ('n roll) lijn door van de drie albums ervoor. Weer echte pure rock, dan weer wat bluesy, dan weer wat funky, dan weer meer rock 'n roll. Saai wordt het zo nooit, ook al niet door de prettige zang van Steven Tyler en de uitstekende gitaar van Joe Perry. Opvallend sterk is de songkwaliteit op dit album: het rockt zo lekker door. Alleen slotnummer Home Tonight vind ik wat minder. De productie ligt weer wat meer in lijn met hun eerste twee albums: het klinkt weer net wat rauwer. Een uitermate prettig rockalbum dus.

Heerlijke vuig en rauw album dit "Rock" van Aerosmith. "Rocks" klinkt smerig, dreigend en brutaal. Echte sleazy blues van de bad boys uit Boston. Iets meer dan een half uur de registers vol open. Althans, het afsluitende "Home Tonight" is enigszins een rustpuntje en vind ik dan ook een beetje uit de toon vallen ten opzichte van de rest van het album. Opener "Back Saddle" is exemplarisch voor het vroegere geluid van Aerosmith en het daaropvolgende "Last Saddle" is verrassend en heerlijke funky door de vette baslijnen van Tom Hamilton. Gitaristen Joe Perry en Brad Whitford zijn een van de beste gitaartandems in de rockscene en op "Rocks" krijgen ze alle ruimte. "Rats in the Cellar" klinkt alsof je opgejaagd wordt en de nummers "Sick as a Dog", "Nobody's Fault" en "Lick and a Promise" hebben heerlijke riffs en stuwende solo's. Persoonlijk vind ik "Rocks" behoren tot een van Aerosmith's beste albums uit hun beginperiode. Aerosmith op zijn best dus!

Goed rockend album, maar voor mij net niet genoeg substance, maar ik heb zowiezo moeite bands als Rainbow, Rush, Dio, Kiss een hoge rating te geven. Ik zit wel te denken, als dit glamrock is, is glamrock dan sinds het begin van Trex en Alice Cooper ooit weggeweest? Ik bedoel met Trex-Alice Cooper-Bowie-Aerosmith-Kiss- Van Halen-Bon Jovi-Guns n roses......

Is geen glamrock imo

Ik vind dit ook zeker geen glamrock!

Dat vind ik b.v bon jovi, motley crue, europe en twisted sister b.v wel.

De jaren 80 albums van aerosmith komen daar misschien wel voor in aanmerking.

Bon Jovi en Europe zijn m.i. geen glamrock en en volgens mij was Crue de vaandeldrager van de hairmetal. Wellicht dat je bij TS nog van glamrock kunt spreken, voornamelijk dan vanwege de make-up. Maar ja, what's in a name

Is ook eigenlijk een discussie van niets van wat nou wat is.

Als het maar lekker klinkt en bevalt, maar om nou te gaan zeggen van dit is glamrock en daardoor lager te gaan stemmen zoals rolandobabel vind ik ook onzin.

Net of hij zegt van het klinkt lekker maar het genre word vaak wat minder serieus genomen en daarom stem ik maar lager.

Een klassieker op het Aerosmith-front en een die niet mag ontbreken in een collectie van dit genre.