Porcupine Tree - The Sky Moves Sideways (1995)

Up The Downstairs klonk nog wat synthetischer en er zit ook nog een soort van dance-invloed in daar waar The Sky Moves Sideways wat meer epischer / filmischer is. Heel bot gesteld is het eigenlijk PT's variant op Pink Floyd's Wish You Were Here maar dan dus moderner.

Deze periode van Porcupine Tree vind ik de beste.
Lange sferistische muziekstukken met een hoop spacerock invloeden.

Let op : De originele ceedees verschillen enorm van de re-issues.
Niet alleen zijn het enkele cd's ipv dubbelcd's maar ook zijn de nummers op de re-issues enhanced met nieuw ingespeelde stukken (drumpartijen bijv.) omdat PT toendertijd eigenlijk nog geen band maar een project was.

wat een rare reacte...

Je vraagt mensen om op te houden met vergelijken en vraagt eropvolgend om een vergelijking?!?

Paradoxje?

Je zou deze plaat eigenlijk twee maal moeten aanschaffen.

De originele en de remastered version.
De originele is met drumcomputers gedaan en de remastered edition is ingespeeld door Gavin Harrison.
Luister dan eens goed naar de verschillen tussen Dislocated Day versie oud en versie nieuw.

De versie van Dislocated Day op Coma Divine is de interpretatie van Maitland en die vind ik dan weer wat rommeliger.

De drumpartij van Maitland is harstikke gaaf! Dislocated Day is mn favo nmr. van Coma Divine

Ik snap wel de bedoeling achter zijn partijen (qua dynamiek etc.) maar ik vind het toch nogal rommelig.

Deze ga ik ook nog wel een keertje aanschaffen, en zeker omdat het de moderne album versie van Wish You Were Here een beetje betekend. Aangezien dat 1 van mijn meest favoriete albums allertijden is, ja dan moet ik deze ook echt wel een keertje gaan beluisteren.

Nou, deze is wel een stukje minder dan Wish You Were Here.

Valt wel mee. Muzikaal gezien vind ik hem op sommige punten zelfs wat spannender.

Ja, haha, ik vind hem zelfs beter dan Wish You Were Here.
Alleen Welcome to the Machine is onevenaarbaar.

Ik heb deze in de dubbele uitvoering en dat bevalt me prima. Het jam-gehalte is redelijk hoog en dat gaat er prima in op deze CD. Van de kortere nummers komen Dislocated Day en Stars Die bovendrijven als goede songs. Dit is gewoon weer een verplicht nummer uit de catalogus van Porcupine Tree.

Dit album heb ik ooit eens een keer geluisterd, ik kan me herinneren dat ik hem wel erg goed vond.
nu zag ik hem gister liggen (de dubbel cd versie) en moest ik hem dus ook wel kopen

Nu nog een paar keer luisteren voordat ik mijn stem kan geven

Nu een aantal keer gehoord te hebben vind ik dit wel het beste album wat ik van Porcupine Tree ken, (ik heb hiernaast voyage34 en FOADP).

en wat klinkt Moonloop (coda) toch lekker op cd2

Tot nu toe 4*

zeker niet beter dan wish you were here maar wel een fijn plaatje

De platen die ik nog niet heb van PT, maar die best essentieel zijn uit hun discografie, zijn deze plaat, Signify, Lightbulb Sun en In Absentia. Op de 1 of andere manier denk ik dat deze van die 4 die ik nog niet heb, mij het beste gaat bevallen. Deze komt er als eerste denk ik, met daarna In Absentia. Signify en Lightbulb Sun heb ik al vele nummers van op de liveplaten Warzawa en Coma Divine staan. Die 2 komen ook nog wel een keer. Maar ik denk dat deze mij meer gaat liggen dan In Absentia.

Dit is een mooie plaat, maar vrijwel compleet anders dan alles erna. Probeer de dubbel cd te bemachtigen. Op disc 2 staat The Sky Moves Sideways als een versie van 34 minuten, die is echt goed! En Stars Die ook. Nochtans is In Absentia echt echt goed - een beetje het begin van de "hardere" (als we het al zo kunnen noemen) Porcupine Tree. Ik raad je zelfs eerst die aan en daarna TSMS. Anyway, doe wat je wil hé
TSMS kan je ook alleen via Burning Shed bestellen denk ik, maar ben niet zeker.
Als je Warszawa hebt, zal je Lightbulb Sun waarschijnlijk wat soft vinden (live klinkt alles altijd veel intenser en krachtiger, da's een feit), maar "The Rest Will Flow" van op Lightbulb Sun staat niet op Warszawa - en dat is een prachtig lied! Youtube het anders eens of zo.. Enjoy!

De dubbelversie is voor de (Floyd)fan zeker aan te bevelen waarbij de 2e disc voor mij net ff wat boeiender wegluistert gek genoeg.

Dit album moet ik ook nodig eens beluisteren. Het schijnt veel weg te hebben van het album Wish You Were Here van Pink Floyd, en dat vind ik 1 van de allerbeste studio albums die ik ooit gehoord heb. Deze moet ik eigenlijk ook wel hebben dan.

Er zitten wat gelijksoortige gitaar- en Welcome To The Machineachtige synthsolo's in verwerkt maar ook enige dance/ambientelementen. Van Shine On Pts. 6-9 lijkt ook een en ander *geleend* te zijn. Van het vroege werk is dit zeker een van de meest genietbare/essentiële. Koop iig de dubbelversie, de 2e cd (incl. bonustracks ) is een meer dan fraaie uitwerking van het origineel.

Morgenavond ga ik toch de stad in, want dan ga ik een live album uit 2007 van Black Sabbath met Dio ophalen. Deze had ik eigenlijk allang moeten hebben, maar jij hebt mij even weer wakker gemaakt toen ik deze bij mijn updates tegenkwam.

Mijn absolute favoriete plaat van Porcupine Tree.

Ik heb het altijd jammer gevonden dat het later (Wat mij betreft) een beetje mis ging met de band, vanaf Deadwing/In Absentia zeg maar.
Deze manier van muziek maken, zint me veel meer dan de 'liedjes' die ze later zijn gaan maken.

Fear of a Blank Planet is weer een stap in de goede richting

compleet mee eens

Vind de vergelijking met WYWH eigenlijk niet opgaan; dit album van PT doet me eerder aan de vroege jaren 70 van PF denken, toen het er nog een stuk psychedelischer aan toeging bij de Floyd.

Mijn favoriet is voorlopig Moonloop (improvisation); juist in dat nummer hoor ik terug wat ik graag WIL horen.



Waarom is dat gek ? Hier precies dezelfde ervaring ! Ik denk dat juist de fans van de vroegere Floyd hier ruimschoots aan hun trekken komen...........

Bij ging het juist t/m Lightbulb Sun nog heel erg goed. Juist omdat de songs wat bondiger werden mixte dat ontzettend goed live met het oudere materiaal in de setlist. In Absentia was voor mij de afknapper : PT goes indierock en dan dus later zelfs metal. Niks mis mee, maar helemaal niet mijn ding (meer).

Ik vind in Absentia juist de topper. Zoveel variatie en genietbare momenten vind je op geen enkel ander PT album.

Deze heb ik gisteren toch maar aangeschaft. Ik heb hem nu 2 keer in zijn geheel beluisterd, maar vind hem toch een beetje tegenvallen eigenlijk. Had meer soundscapes verwacht. Ik vind het laatste nummer het beste gevolgd door Discolated Day, dat nummer is ook super. Deel 1 van de titeltrack stoor ik mij aan hele stukken giraar disortion. Ik houd niet van dat gekras door de mooie heldere sound heen. Op Fear Of A Blank Planet staat ook zo'n stuk met van dat afschuwlijke gekras. Mooi album dit, dat zeker wel, op die paar minpunten na dan, maar komt zeker niet in de buurt van In Absentia en Fear Of A Blank Planet, die albums vind ik toch een stukje epischer en meeslepender klinken. Die doen mij dus gewoon meer.

En ik vind deze zeker niet in de buurt komen van Wish You Were Here, dat album herbergt een sfeer die onevenaarbaar blijft vind ik.

Deze plaat heb ik afgelopen week veelvuldig beluisterd, maar dit is toch wel een beetje een groeiplaat waar je wat aan moet wennen. Cd 2 is ook gewoon erg lekker. Dit album bevalt mij een stuk beter dan de voorganger Up The Downstair. Dat album is ook goed, maar deze bevalt mij toch een stuk beter.

Lightbulb Sun en Signify heb ik als enigste 2 volwaardige Porcupine Tree toppers nog niet beluisterd. Maar de beste nummers van die 2 albums heb ik al op de live albums Warzawa en Coma Divine staan.

Dit, samen met al die andere ouwe meuk van PT, draai ik gewoon als ik brak ben, moe ben, of lekker in bed lig te chillen. Ik draai het niet als ik zin heb om naar interessante muziek te luisteren die prikkelend voor de oren is. Daar heb ik de albums vanaf Signify voor.

Dat betekent niet dat het slecht is, zeker niet. Maar ik kan zo'n album als dit nooit verkiezen boven bijvoorbeeld The Incident. Daar is het me toch te spacey. Laat ik het zo zeggen: Waar vanaf Stupid Dream echt de geniale songwriter in SW de overhand over de muziek krijgt, is hij hier vooral aan het spacen over vamps en weinig interessant bewegend akkoordenwerk. Het is lekker, relax, maar net zo geniaal als PT tegenwoordig? Zeker niet.

Stars Die is supermooi trouwens, dus bij vlagen zat het er toch al in.

p.s. Liefhebbers van dit album doen er goed aan om de band 'Ozric Tentacles' eens te checken.

The Sky Moves Sideways (Phase Two) is echt prachtig, maar de rest blijft een beetje achter. Toch is het absoluut niet slecht, dus vier sterren lijkt me een mooie score.


Inderdaad een erg mooi nummer. Die tweede cd met bonus tracks is sowieso erg sterk, Moonloop en de alternatieve versie van The Skye Moves Sideways zijn ook erg goed.

Wederom een uitstekend album. Met name het openingsnummer is echt van heel hoog niveau.