menu

Symphony X - The Odyssey (2002)

mijn stem
3,80 (72)
72 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Inside Out

  1. Inferno (Unleash the Fire) (5:33)
  2. Wicked (5:33)
  3. Incantations of the Apprentice (4:22)
  4. Accolade II (7:53)
  5. King of Terrors (6:20)
  6. The Turning (4:45)
  7. Awakenings (8:22)
  8. The Odyssey (24:14)
  9. Masquerade * (5:59)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 1:07:02 (1:13:01)
zoeken in:
avatar van Casartelli
3,0
Langzamerhand komen bij Symphony X de clichés steeds meer om de hoek kijken. Ook op deze plaat is het lange titelnummer duidelijk het beste. 3*

avatar van BlauweVla
Met een titel als "Accolade II" weet ik ook wel genoeg denk ik....

5,0
Laat je niet voor de gek houden!
Dit is top of the bill! Veel bands claimen het te kunnen, symphony-x doet het gewoon. geweldige muzikanten die hun ding doen ten bate van het nummer i.p.v. hun ego.
Kwaliteit en een hele hoop luisterlol!

avatar van Casartelli
3,0
Navelpluis schreef:
Laat je niet voor de gek houden!
Dit is top of the bill! Veel bands claimen het te kunnen, symphony-x doet het gewoon. geweldige muzikanten die hun ding doen ten bate van het nummer i.p.v. hun ego.
Kwaliteit en een hele hoop luisterlol!

Hmm... fanclub-alarm?

Edit: ik zie dat je je ook pas net aangemeld hebt... vooruit, nog even het voordeel van de twijfel

avatar van aslan
4,0
aslan (crew)
zeker niet slecht, maar toch met ups en downs, twijfel dan ook steeds tussen 3.5 en 4.0*
nu zijn het er weer 4, maar als ik hierna bv. the divine wings opzet moet er weer een halfje af... of toch weer niet... of wel...

avatar van Casartelli
3,0
aslan schreef:
zeker niet slecht, maar toch met ups en downs, twijfel dan ook steeds tussen 3.5 en 4.0*
nu zijn het er weer 4, maar als ik hierna bv. the divine wings opzet moet er weer een halfje af... of toch weer niet... of wel...

Wat deze en Divine wings (welke bij mij 4* krijgt tegen 3* voor deze) voor mij gemeen hebben is toch dat de kracht vooral in het titelnummer ligt. En dat terwijl ik bepaald geen fan van al te lange nummers ben.

avatar van james_cameron
3,5
Degelijke symfonische metal, prima uitgevoerd en met zanger Allen in goede vorm. Niet alle songs zijn even sterk (de twee openingstracks vind ik bijvoorbeeld matig), maar het album groeit in kracht naarmate het vordert. De titeltrack is inderdaad erg mooi, al is het onvermijdelijk wel erg lang. De symfonische stukjes met orkest deden me soms denken aan sommige oude SF-series zoals Blake's 7. Grappig.

avatar van jellylips
4,0
Met dit album probeert Symphony X vooral de ruige metalband uit te hangen, en dat lukt ze bij vlagen ook aardig. Vooral Inferno en Wicked vind ik te gek. Minder vind ik dan weer Incantations, King of Terrors en The Turning. Die nummers zorgen ervoor dat ik dit album minder vind dan zijn voorganger, V - The New Mythology Suite. De laatste twee nummers, Awakenings en het 24 minuten durende titelnummer, zijn in mijn ogen dan weer sterker dan het meeste dat Symphony X ooit gedaan heeft. Een leuke, ietwat inconsistente plaat. 4*

Mephistory
The Odyssey, een briljante Epic. Meesterwerk.
De klassieke sfeer van Symphony X, de bombast, de thema's, teksten, de metal, de mellow moments, het stemgeluid van Russel Allen, het gitaargeluid, het orkest, de drums...: Ik vind het allemaal geweldig.

4,5
Alleen al een 5+ voor het losse nummer: The Odyssey
Top plaat!

avatar van Guns N' Axl Rose
3,5
Een aardige cd maar ook niet meer dan dat. De nummer klinken lekker in het gehoor maar ze blijven ook niet heel erg bij. Meesterlijk is natuurlijk wel het verhaal van The Odyssey verwerkt in zo'n lang nummer. Ondanks dat het zo lang duurt blijft het nummer van begin tot eind boeiend. Vooral de intro is erg goed. De muziek aangepast op de tekst is ook erg goed gedaan. Toch vind ik het jammer dat de groep het niveau van dit nummer niet op de hele cd weet te bereiken. Het nummer van The Odyssey was live in Ahoy ook geweldig gespeeld.

avatar van notsub
3,5
Waarom moet deze zanger zoveel mogelijk bruut klinken? Hij heeft een geweldige strot, maar door deze aanpak blijven toch een flink deel van zijn capaciteiten onderbelicht. De muziek is zeker aardig, maar nergens schokkend. Het is dus een redelijke plaat, die wel erg strak is ingespeeld en een lekker gitaargeluid heeft.

avatar van lennert
3,5
BlauweVla schreef:
Met een titel als "Accolade II" weet ik ook wel genoeg denk ik....

Hoho, dat is anders wel verreweg het beste nummer wat op het hele album te vinden is!

Leuk album, maar toch nog een beetje een tussenpositie bij V en Paradise Lost. Enkele matige nummers en enkele toppers, maar lang niet zo goed als de twee albums die ik hiervoor noemde. Accolade II en het titelnummer zijn overigens wel verplichte kost!

avatar van Casartelli
3,0
Vrij onlangs weer eens gedraaid. Deze plaat heb ik indertijd niet vaak genoeg gedraaid om er nostalgiegevoelens bij te hebben (zoals bijvoorbeeld wel bij Divine Wings en Twilight in Olympus). Toch merkte ik wederom, als afnemend liefhebber van dit soort bombastische fantasy-/progmetal, dat Symphony X een beetje een klasse apart is. Cheesy maar wel effectief. En in dat laatste laten ze nog altijd een hoop wanna-be's achter zich.

avatar van freitzen
4,0
Het is alweer een tijdje geleden dat ik kennis heb gemaakt met deze plaat. Eerst was ik niet zo onder de indruk. Ik moest wat wennen aan de stem, in de nummers was wat te veel agressie op de verkeerde manier, het klonk allemaal een beetje beperkt... maar toen kwam het vierde nummer. Ik hoorde ineens een totaal andere band! Geweldig!

En toen moest The Odyssey nog komen. Een nummer wat bij mij, na zeker een twintigtal keer gehoord te hebben, nog altijd een geweldige sfeer oproept. Zoals wel vaker bij dit soort nummers moeten de puzzelstukjes altijd eerst even in elkaar passen, maar daarna merkte ik dat alles precies klopt.
Door de kortere nummers zal mijn waardering zeer waarschijnlijk nooit hoger dan 4 sterren worden, maar ik raad iedere progliefhebber aan om toch vooral het titelnummer te luisteren. Echt fenomenaal!

avatar van king_pin
4,0
Het titelnummer heb ik live mogen meemaken, dat was echt genieten joh! jammer dat het geluid altijd zo beroerd is bij hun concerten...

Dit was het eerste album dat ik van SX had en deze heeft veel rondjes in mn stereo gedraaid! heerlijk, moet m weer is opzetten

Niet het beste dat SX gemaakt heeft maar (mede door nostalgische redenen) toch een van mn favoriete 'power' progmetal platen.
*4

avatar van sander.h
4,0
notsub schreef:
Waarom moet deze zanger zoveel mogelijk bruut klinken? Hij heeft een geweldige strot, maar door deze aanpak blijven toch een flink deel van zijn capaciteiten onderbelicht.


Ik moet zeggen dat ik de ruige kant van Russell Allen ook prima kan waarderen. Juist die combinatie met zijn "normale" zangstem maakt hem tot een erg complete zanger. Bovendien zingt hij alleen ruig waar het gepast is, en op dit album staan nu eenmaal wat meer hardere nummers.

avatar van smash016
Ik vroeg me af hoe Symphony X zich verhoudt tot Dream Theater. Kan iemand dat vertellen?

Dream Theater vind ik namelijk tamelijk geweldig, maar als ik hier alleen al de hoesjes van Symphony X zie, krijg ik al braakneigingen. Ook de songtitels klinken wel erg cliché allemaal, bij Dream Theater erger me ook al wel eens aan "het gebrek aan stijl", als je snapt wat ik bedoel. Ik luisterde eerst veel naar bands als Radiohead en zo, toch iets "artistieker" en authentieker (niet noodzakelijkerwijs beter, bespaar me jullie commentaar).

Tegenwoordig ben ik weer erg into (prog)metal, net zoals vroegah, ik vind het alleen altijd zo jammer dat het imago van die bands zo beschamend is dat je er liever en publique niet voor uitkomt dat je er naar luistert, snap je?

Maar volgens mij is Symphony X net zoiets als Dream Theater, maar dan nog meer cliché-metal-achtig (bombast, van die achterlijke teksten met verwijzingen naar de oudheid en de natuur enzo). Klopt dit?

avatar van sander.h
4,0
smash016 schreef:
Ik vroeg me af hoe Symphony X zich verhoudt tot Dream Theater. Kan iemand dat vertellen?

Dream Theater vind ik namelijk tamelijk geweldig, maar als ik hier alleen al de hoesjes van Symphony X zie, krijg ik al braakneigingen. Ook de songtitels klinken wel erg cliché allemaal, bij Dream Theater erger me ook al wel eens aan "het gebrek aan stijl", als je snapt wat ik bedoel. Ik luisterde eerst veel naar bands als Radiohead en zo, toch iets "artistieker" en authentieker (niet noodzakelijkerwijs beter, bespaar me jullie commentaar).

Tegenwoordig ben ik weer erg into (prog)metal, net zoals vroegah, ik vind het alleen altijd zo jammer dat het imago van die bands zo beschamend is dat je er liever en publique niet voor uitkomt dat je er naar luistert, snap je?

Maar volgens mij is Symphony X net zoiets als Dream Theater, maar dan nog meer cliché-metal-achtig (bombast, van die achterlijke teksten met verwijzingen naar de oudheid en de natuur enzo). Klopt dit?


Als je de hoesjes al niks vindt, en je vindt teksten met verwijzingen naar de natuur en de oudheid "achterlijk" (beetje "achterlijk" uitgedrukt als je het mij vraagt) hoef je aan de muziek niet te beginnen. Aan de andere kant kun je je afvragen hoe belangrijk de teksten eigenlijk zijn, je zou ze ook kunnen negeren.

Je zou kunnen zeggen dat de cheese-factor bij Symphony X wat hoger ligt, daarnaast met name op de oudere platen wat meer neo-klassieke invloeden. Maar qua instrument-beheersing en het talent om pakkende nummers te schrijven zijn ze zeker niet minder dan Dream Theater. Persoonlijk trek ik Symphony X muzikaal beter dan Dream Theater, maar dat komt met name ook door de zanger. De teksten vind ikzelf niet zo belangrijk.

Maar nogmaals, afgaand op je betoog hoef je er denk ik niet aan te beginnen.

avatar van freitzen
4,0
smash016 schreef:
hoesjes...braakneigingen
imago... beschamend
achterlijke teksten


Je verwachtingen zijn in ieder geval niet te hoog, dus het kan alleen nog maar meevallen

avatar van smash016
Bedankt voor jullie reacties. Mijn post was bewust een beetje provocatief - natuurlijk zijn de teksten niet achterlijk, ik hou er alleen niet zo van - omdat ik me afvroeg of er meer mensen zijn die dit soort metal ergens leuk vinden maar ergens ook weer afschuwelijk.

Misschien heeft het gewoon wat tijd nodig.

avatar van sander.h
4,0
Nou, ik ken wel iemand die er op dezelfde manier tegenover staat als jij. Dream Theater vindt hij helemaal te gek, maar met Symphony X hoef ik bij hem niet aan te komen. Vanwege de (naar eigen zeggen) "cheesy" teksten.

Ik vind zelf teksten niet zo belangrijk, maar ik vind het wel gaaf als een nummer een mooie tekst heeft. Als niet, dan niet

avatar van itbites
4,0
Nou ik kan toch ook wel behoorlijk afknappen op een suffe tekst, maar bij Symphony X heb ik dat nog nooit gehad.
Ik vind "cheesy" ook zelden te maken hebben met het onderwerp, maar meer met de manier waarop het wordt uitgedrukt. Dat is mijn beleving he! Ik kan me best voorstellen dat mensen die van teksten over aardse zaken houden niets kunnen met een ode aan een in metalen harnas gehulde krijger die desondanks toch een gouden hart heeft en het land gaat redden (vrije interpretatie van The Accolade II).

Als dat een criterium is heeft Dream Theater toch net zo goed cheesy teksten, zoals daar bijvoorbeeld is "Forsaken".

Maar goed, ik ben het voor een groot deel met Sander eens, de machtige strot van Russell Allen is een groot pre van Symphony X, net zoals hun vakmanschap om metalnummers te componeren van bovengemiddeld niveau. Daarnaast vind ik ze toch vaak wat harder op de ´metal´-factor, maar zijn de ballads juist heel sfeervol en NIET cheesy (dat is ook weer een pre ten opzichte van Dream Theater, IMHO, tenminste, ik ken er een paar van DT die toch wel erg zijn).

Ik zou zeggen, als je geïnteresseerd bent luister dan bijvoorbeeld eerst Through The Looking Glass van Twilight in Olympus of het titelnummer van The Divine Wings of Tragedy.

avatar van THEMARSVOLTA
4,0
Wat blijft The Oddysey toch een machtig nummer!

avatar van vielip
5,0
Wat mij betreft is deze samen met V het beste album van Symphony X! Toen ik dit album voor de eerste keer luisterde werd ik compleet omver geblazen door de sound! Wat een muur van gitaren, heerlijk! Tsja, het titelnummer hè....een magistraal stukje muziek. Reken ik met gemak tot het beste op het vlak van lange, epische songs. Maar eerlijk gezegd vind ik elk nummer op dit album te gek! Het wordt eentonig maar ook hier steelt Allen weer de show met zijn beestachtig goede zang!

avatar van Dream Theater
4,0
Na het geweldige V zou het toch moeilijk worden voor deze band om weer een album van zo`n hoog niveau te gaan maken. Blij verrast was ik dan ook dat het met The Odyssey wel gelukt is. Het titelnummer alleen al is zo`n geweldig epos dat de rest het al niet meer bederven kan. Maar een vet nummer als King of Terrors en het wonderschone Accolade II krikken het hoge gemiddelde nog eens verder op. Russell Allen is vocaal weer geweldig op dreef en Michael Romeo strooit weer met de mooiste gitaarsolo`s.

avatar van Brunniepoo
4,0
Erg sterk titelnummer, daar kunnen die overige veertig minuten bij lange na niet aan tippen.

4* voor het titelnummer, 2,5* voor de rest.

avatar van berrege
3,5
Weer een leuke plaat van deze progmetalheads. Had oorspronkelijk men stem op 3 sterren staan, maar speciaal voor het geweldige, epische slotnummer met het een halfje verhoogd.

avatar van Lostchaos
4,5
"Triumphant, Champion of Ithaca!"
Meesters in de progmetal. Dit album heeft alles: geweldige riffs, mooie melodieën en één van de beste zangers in de metalwereld. The Odyssey behoort tot mijn favoriete nummers aller tijden. Had deze op 3,5 sterren, maar na deze na lange tijd nog eens opgelegd te hebben, verdient deze toch een hele ster meer. 4,5*

avatar van lennert
3,5
The Odyssey blijft voor mij altijd een moeilijk album, omdat ik Wicked en Incantations Of The Apprentice echt schijtnummers eersteklas vind. Na het vrij symfonische V, keren de orkestraties hier alleen op de weergaloze titeltrack terug. Verder is het een fikse portie groove, die daarmee een wat bevreemdende sound neerzet in vergelijking met de melodieuzere voorgangers. Het werkt bij een flink aantal nummers wel degelijk (Inferno en King Of Terrors), maar mijn eerder genoemde haatnummers trekken voor mij echt nergens op. The Accolade II is echter wel een hele fraaie ballad. En tja, die titeltrack die net iets minder dan de helft van het album in beslag neemt, blijft voor mij ook altijd een weergaloos werkstuk. Toch is het album voor mij net te inconsistent om onder mijn favorieten te rekenen.

Tussenstand:
1. V - The New Mythology Suite
2. Twilight In Olympus
3. The Divine Wings of Tragedy
4. The Odyssey
5. The Damnation Game
6. Symphony X

Gast
geplaatst: vandaag om 19:08 uur

geplaatst: vandaag om 19:08 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.