Fuck, the Retarded Girl - Abuse (2008)

Ik zie veel 3.5jes en 4tjes, heeft niemand zich dan afgevraagd of er niets mis zou zijn met de speakers?

Ik zie niet in wat de 3.5jes en de 4tjes te maken zouden hebben met de speakers.

Jij wel?

Ik vond het wel aardig maar een beetje 13-in-een-dozijn

De ruim 20 minuten durende golf van ruis?

Montorsi, meet noise. Noise, meet Montorsi.

Het gaat natuurlijk om de nuances in de 'ruis'.


Het enige nadeel van H-noise is dat wanneer het op je mp 3 speler voorbijkomt (shuffle) je elke keer de pleuris schrikt, omdat het volume zo afwijkt van de rest.
Thuis hoef je je versterker ook maar een heel klein beetje open te zetten om al een hard volume te horen.

Ik had willen zeggen 'aangenaam', maar dan zou ik liegen.

het is idd niet voor mietjes

Ik heb de The Dead Horse Tapes, nu een aantal keer mogen beluisteren en moet bekennen hij bevalt erg goed. Vind hem persoonlijk nog iets beter als Abuse. Ik hoop dat deze artiest zich op deze manier blijft ontwikkelen,

Blijft een heerlijk pijn in m'n harshes werkje!
halfje erbij dan maar!

Ik begrijp deze muziek ook niet eigelijk. Ik hoor geruis, en dat is het? Hoe maken jullie onderscheid tussen de verschillende nummers en groepen?

Het is natuurlijk niet diezelfde ruis. Dit album ken ik niet maar noise kan echt geweldige muziek opleveren, heel tribaal. Een oergevoel.

Voor melodie hoef je het echter niet te doen.

Op één of andere manier wordt ik er wel door geboeit, maar het is uitzonderlijk vreemd. Niet ech muziek waar ik wild van wordt, dit is gewoon herrie, maargoed. En ik kan veel verdragen qua muziek, maar dit gaat me gewoon een straatje te ver.

En ik kan veel spelfouten verdragen, maar dit gaat me ook wat te ver.

Volgens mij is de enige joekel van een spelfout "ech"..

Ahja. De muziek boeit me wel, gewoonweg omdat ik niet kan ontdekken wat er zo fijn aan is. Ik kan het niet verkroppen dat ik niet kan uitpluizen waarom mensen dit zouden luisteren. Daarom blijf ik proberen, maar voorlopig kom ik er nog niet achter.

Om over je interpunctie en grammatica nog maar te zwijgen. Keertje extra overheen gaan voortaan.

Devoo, je moet ook niet meteen beginnen met Harsh Noise, als je eigenlijk vooral pop muziek en metal luistert.
Begin eerst met iets dat toegankelijker is, dan heb je een grotere kans dat je het ooit begrijpt. Ik zou beginnen met luisteren naar ambient en idm (bijv. Brian Eno en Boards of Canada)

Ook een tip is om het vanuit de gitaar kant te proberen en eens wat Sonic Youth te luisteren.

Sonic Youth ken ik al, en die vind ik dan wel goed ja. En bepaalde Ambient ken ik, en kan ik ook goed waarderen ja!

Zal Boards of Canada wel eens proberen, heb ik al veel goede dingen over gelezen.

Nou vanuit daar dus doorbouwen...

Nee nee nee, gewoon lang genoeg en op het juiste volume luisteren, dan val je er zelf in.

Ja, op zich kun je wel meteen 'gewoon' met harsh noise beginnen, maar kleine kans dat zoiets je meteen grijpt, vooral wanneer je met vrij extreem spul als dit plaatje te doen hebt. Ook binnen de harsh scene is er veel variatie en Fuck, the Retarded Girl zit met veel materiaal duidelijk aan het extremere uiteinde. Ben zelf ooit puur uit nieuwsgierigheid begonnen Merzbow te luisteren zonder veel (of enige) ervaring met experimentele muziek te hebben, en dat kwartje viel bij mij al meteen, destijds. Kwestie van esthetiek, wellicht. In ieder geval, je kunt dus gewoon lekker harsh noise gaan draaien en hopen dat het kwartje valt (desnoods gewoon beginnen met de bekendere/toegankelijkere (niet altijd inwisselbaar) platen in het genre; zo'n 1930 van Merzbow bijvoorbeeld) of er naartoe bouwen middels wat gestructureerdere muziek. Noiserock enzo, en dan langzaamaan abstractere dingen proberen.

Wat betreft de 'ruis' van dit plaatje; de esthetiek zit 'm voornamelijk in enerzijds de textuur en anderzijds de dynamiek. Enerzijds heb je binnen extreme harsh en wall noise platen die op hoog tempo, met veel hoge tonen en schurende geluiden doorschuren (deze, The Cherry Point dingen, Incapacitants, etc.), anderzijds heb je platen die vrij kaal in textuur zijn en op een stukken lager tempo doorronken (The Rita, Vomir). Dat laatste is écht ruis - daarbij lijkt een plaat als deze er plots één van duizelingwekkelende melodieën en tempowisselingen (vergelijk dit of iets van The Cherry Point maar eens met bijvoorbeeld The Rita - Lake Depths Lurker of de Vomir-kant van zijn split met Ecoute la Merde). Waarmee overigens niet gezegd is dat dit 'samish' is; heerlijke textuur en heerlijk dynamische variatie.

Dit is eens wat anders dan b.v. Permanent Death

Is dit muziek?

Duidelijk niet.

wie gaat er nou noise luisteren als ie muziek wil ....

Neen sorry, het is niet mijn gewoonte om naar muziek te luisteren.

Ik zat net te denken, wanneer komt er weer eens eentje...

Ok Ok sorry , ik had had de eerste berichten niet gelezen.
Dit is dus harsh noise, maar oke het neemt niet weg dat ik dit gewoon heel erg slechte 'muziek' vind.