Fuck, the Retarded Girl - Abuse (2008)

Uiteraard, maar da's niet echt relevant - noise als deze behoort ontdaan te zijn van traditionele structuren. Niet geheel onverrassend is Merzbeat het slechtste album uit de gehele Merzbowcatalogus. Zoals ik al (tien keer) eerder heb gepost drijft dit soort noise op de textuur en dynamiek. Luister ook een Cherry Point, Vomir, The Rita (alles op Troniks eigenlijk sowieso) - zogenoemde wall noise die puur textuur is (in Abuse hoor je nog wel wat loops enzo voorbijkomen, toch iets gestructureerder). Dát is de esthetiek van dit soort muziek en het feit dat meerdere personen hier dat al niet kunnen onderkennen, tja; ik wil niet gaan smijten met termen als muzikale tunnelvisie want zo erg is het nu ook weer niet, maar je muzikale inlevingsvermogen kent toch wel enigszins zijn beperkingen als je je niet kunt bedenken wat iemand hier goed aan vindt en/of dat iemand dit überhaupt goed vindt.

Maar goed, gestructureerde noise bestaat heus wel, hoeveel het veelal minder traditioneel noise is en meer met andere genres flirt. Denk aan de betere noiserock (The Goslings ofzo) en noisecore. Evengoed zijn er bands die wel degelijk een soort van muzikaliteit aan de dag zetten (The Gerogerigegege putte regelmatig uit de noisecore en punkrock, e.g. Senzuri Power Up; Hanatarash was vrij gestructureerd [maar niet écht noise]; sommig Wolf Eyes materiaal; Sword Heaven is erg tribal) en evengoed is er noise die wat zwaarder op loops leunt (oude Merzbow bijvoorbeeld). Melodieuze noise is er evengoed, hoewel melodieus relatief is (Wouter noemt wat mooie voorbeelden).


Nee, powernoise heeft weinig met noise van doen (hoewel fans van het genre graag anders beweren).


Nee, ben ik toch niet met je eens; het feit dat je iets in dit genre positief kunt beoordelen geeft aan dat je blijkbaar een soort van relativiteit binnen het genre kunt aanpassen - blijkbaar kun je dingen goed vinden binnen de (harsh) noise, evengoed zullen er platen in het genre zijn die je minder kunt waarderen. Dat betekent echter dat je stemmen voor dit soort platen behoorlijk zullen kunnen verschillen en dat je binnen het genre zowel 1* als 5* zou kunnen weggeven. Kun je echter helemaal niets met de esthetiek dan zullen alle stemmen op voorhand zwaar in de onvoldoende eindigen (zoniet allemaal bij 0,5*). Vandaar mijn opmerking.

't is net andersom, bij mij mag je de hoofdletter achterwege laten ...

Ik ken deze release helemaal niet, dus kan ook niet verdedigen wat er 'goed' aan is. De hoes is in ieder geval raak.

Wel weet ik dat ik het geluid van een slecht afgestemde USB ontvanger al gauw prefereer boven dat van eentje die correct is afgestemd op 3FM. Wat dat met muziek te maken heeft ? Geen idee. Vergelijk het eens met free-jazz, daar kun je dezelfde vraag bij stellen.

ik heb deze release nooit gehoord, maar het gaat mij om de bewoordingen die worden gebruikt door iemand die totaal geen binding heeft met experimentele muziek laat staan noise.
Een referentie is gewoon belangrijk bij dit soort muziek (en eigenlijk bij alle muziek).

En harsh noise is daar een extreme in. Dat is niet iets dat je zomaar uit het niets leuk vindt. Het is muziek waar je naar toe groeit in een bepaalde zoek tocht. En ik denk dat als je niets met noise hebt, dat je ook niet zult begrijpen waarom het voor de mensen die het wel leuk vinden zo veel doet. Het is gewoon een vak apart, een vak waar het niet echt gaat om de muzikale aspecten als wel de extreme muur van geluid.

Ik vind zelf niet alle noise even boeiend, maar ik weet wel voor mij de pareltjes er uit te halen....die releases waar juist veen subtiele zaken in terug te vinden zijn bijv.
Er zijn gewoon erg goede artiesten in het genre die wel degelijk hele mooie dingen hebben gedaan met puur ruis.
We zullen maar zeggen "de schoonheid van non-muziek in een muzikaal concept gegoten".

We draaien het om, ik stem bij London calling(kies deze bewust omdat het jouw nummer een 1 is) een 0.5* zeg dat ik het geen muziek vind. Eigenlijk heb ik nog nooit een enig vorm van rockmuziek gehoord, ik ken alleen instrumentale harshnoise en het gebruik van die gitaren en drums ik snap het niet echt. Muziek moet vrijheid, experimenteel, kunstzinnig en melodie vrij zijn. Het moet gebruik maken van analoge technieken en niet van vreemde melodieën en zang. De drums brengen alleen maar structuur en muziek hoort juist dat niet te hebben. Hierom concludeer ik gelijk dat rock of pop geen muziek is.

Tja, hier kan ik niet zo veel mee. Je kan ook beweren dat een rode muur groen is, maar dat wil niet zeggen dat je gelijk hebt.
London calling is gewoon muziek, of jij dat nu wilt of niet.
Vertel me liever wat je nu zo goed vindt aan deze cd. Ik kan ook vertellen wat ik goed vind aan London Calling.
En ik begrijp best dat ik dit niet snap en dat het moeilijk uit te leggen is wat er zo goed aan is, maar ik heb bij deze cd gewoon het idee dat er meer van gemaakt wordt dan het is.
Overigens is een uitzending van radio op de korte golf nog iets heel anders dan een USB ontvanger(upper side band) die niet goed afgesteld is. Dat lijkt serieus op het geluid dat op deze cd staat.

Met het gevaar van modereren voor ogen gaan we even wat breder, en off-topic waar het F,TRG betreft:

Merzbow (de naam valt altijd als het noise betreft) draaide op jongere leeftijd vooral metal van de extreemste soort, maar onmiskenbaar muziek. Hij had de gewoonte dan de meest heavy solo's direct achter elkaar op een casette te tapen. Ondanks het edit-work is dit nog steeds muziek lijkt mij. Wat langer actief met casettes is ie daarna begonnen met het overgemoduleerd tapen van deze solo's met alle geknetter wat daarbij hoort. Wat mij betreft is ook dit nog altijd muziek, maar ik neem aan dat jij hier afhaakt ? Wat ik maar zeggen wil : laten we niet spreken van 'muziek' en 'on-muziek'

Mee eens dix, ik ga er vanuit dat elk geluid dat gemaakt wordt en bedoeld is als muziek, dat dat dan ook muziek is. Ik vraag allleen maar aan mensen die deze cd een 3* of meer geven om uit te leggen wat hier zo goed aan is.
Ik probeer even een andere vergelijking: In de jaren `80 waren er veel kunstenaars die erg veel subsidie kregen voor het maken van "kunst". Daar waren types tussen die 3 emmers verf van 2 meter afstand op een doek gooiden en dat vervolgens kunst noemden en daar veel geld voor kregen.
Nu kan elk kind dit ook en is het geen kunst. Mooi is het ook niet in mijn ogen, maar er zijn mensen die het prachtig vinden en dat mag.
Ik noem het overschat. Dat kan iedereen namelijk doen.
Dat heb ik met deze muziek ook een beetje. We produceren een hoop geluid en het liefst wat extreme dingen. We noemen het noise en er is wel een publiek te vinden die dit mooi vindt. Dat mag van mij. Ik vind het niet mooi. Ik denk dat iedereen dit kan en dat het weinig kunstzinnig is.
En nu vraag ik dus om uitleg van iemand die dit mooi vindt, waarom dat zo is.
Als ik 3 keer een kofiemolen opneem en daartussendoor 2 keer 1 minuut stilte, dan zijn er ook mensen die zeggen dat juist na die koffiemolens de stilte zo prachtig is. Dan heb ik dus ook een Harsh noise plaatje met een concept bedacht.

Ghehe mijn avater is toevallig van meneer pollock, bekent om zijn abstract expressionistische kunstwerken.
Vergeleken met henk helmantel, de meester in het natekenen van objecten, zou een helmantel een meester zijn in de kunst. Echter wat hij doet, is gewoon (heel knap) naschilderen van met name stillevens. Is dat dan kunst of gewoon knap schilderen? Het verschil zit hem in de bedoeling van het werk. In het ene geval wil iemand een perfect beeld scheppen van de werkelijkheid, weerhouden van elke persoonlijke tint. In het andere geval wil iemand zijn gedachten/ gevoelens in een bepaalde context weergeven. Andy warhol gaf al eens aan ‘alles is mooi’, ik geloof dat hij daar wel gelijk in heeft. Iets kan zelfs mooi zijn omdat het zo afschuwelijk lelijk is. Met noise gaat ditzelfde verhaal op wat mij betreft. Noise is als kunst wat op een doek is ‘gespat’. Als je noise vergelijkt met gestandaardiseerde muziek, dan kun je concluderen dat het rotzooi is, het lijkt immers niet op de standaard. Als je noise ziet als een kader waarvan je weet dat men over het algemeen juist afwijkt van deze structuren, dan weet je dat je ook anders naar de muziek zal moeten gaan luisteren om een oordeel te vormen. Alles is nietszeggend als je de bedoeling niet begrijpt. Als je basketbal gewent bent, en je kijkt een voetbalwedstrijd, dan kun je ook niet stellen dat het een saaie sport is, omdat er veel minder gescoord wordt. Het begrijpen van het spelletje voetbal maakt het kijken interessanter. Het beter begrijpen van sport, kunst of muziek vereist een bepaalde kennis van zaken, iedereen kan er naar kijken of luisteren, en vervolgens een oordeel vormen op basis van eerste indrukken. Maar met kennis van zaken kan bij expressionistische werken dit oordeel compleet omdraaien. Zelf vind ik dit mechanisme eigenlijk wel interessant, waar dit kantelmoment zich bevind, en hoe iemand of andere bepalen wanneer iemands mening oppervlakkig of deskundig is. Voor een groot deel heeft dit te maken met sociologische aspecten hoe iemand zich manifesteerd binnen de groep. Op musicmeter zie je dat sommige mensen zich zo manifesteren dat anderen denken dat iemand een kenner is, of dat mensen zich juist op een bepaalde manier manifesteren omdat ze graag als kenner te boek willen komen te staan. Hiertegenover staan mensen die misschien kenner zijn, maar dit niet openbaar laten blijken of overtuigend kunnen overbrengen. Iemand die veel muziek in een bepaald genre luistert hoeft nog lang geen kenner te zijn, of het genre te begrijpen. Kennis over een genre of bepaalde structuren geven een mening niet per definitie meer recht op het gelijk, het verduidelijkt alleen de mening door het toepassen van vergelijk. Al met al kun je dit bovenstaande eigenlijk gewoon samenvatten als dat elke mening over deze plaat zinvol is, ook de oppervlakkige, en dat de combinatie van beide misschien de meeste kans geeft om de lezer een beeldvorming te geven van wat men kan verwachten bij het luisteren hiervan. Oftewel, een bak herrie, waar wellicht meer uit te halen valt dan je op het eerste gehoor verwachten zal. Wat dat zal zijn, dat is voor iedereen uniek.

De rede dat ik london calling koos zal ik zo uit leggen, persoonlijk kan london calling goed waarderen, is zelfs een oude top 10 plaat. Abuse en london calling worden vanuit een andere visie en in vals hoek gemaakt. Een vraagje:Was london calling niet de vernietiger van rock & roll? Dus mensen die van rock en roll houden hebben die gelijk als ze london calling geen muziek noemen?

Om even in je metafoor mee te gaan, aangezien je volgens mij die van mij niet snapte.
Rood en Groen zijn beide kleuren. Als iemand stelt dat groen nu geen kleur is, omdat hij alleen rood als een kleur ziet vraag je hem ook waarom groen geen kleur is.

Bij Abuse is het zelfde gaande. Mensen stellen bij f.t.r.g. dat het geen muziek is omdat het afwijkt van de muziekvorm die ze gewent zijn. Je hoeft het niet mooi te vinden. Maar dit principe is altijd gaande. Beethoven maakte geen muziek, voor de mensen in zijn tijd. Chuck Berry was geen muziek, the doors was geen muziek etc. Grappig is dat noise muziek al bestond voordat the beatles hun eerste plaat uit brachten en veel avantgarde componisten deze vorm in hun muziek hebben verwerkt. (lees dit stukje over noise maar eens.)
Omdat iemand de muziek structuur niet kent. Lijkt het dat de artiest zomaar wat doet, maar ik vind dat juist het tegen deel gaande is. In abuse is zeer duidelijk sprake van opbouw en variaties. Wat zeker soms een mate van voorspelbaarheid heeft. Alleen moet je denk ik structuur kunnen herkennen.

Wat is hier goed aan vraag je.... ik vind het gebruik van de ruis en harde wall van feedback gaaf klinken. De opbouw en constante trap voor je smoel aan analoge effecten kan ik erg waarderen. Als ik geconcentreerd luister, hoor je constant verschillende lagen aan effecten van distorion en ruise. Ik vind dat F. t.r.g. dit op een kundige manier weet over te brengen. zonder saai of eentonig te worden.

Misschien moet ik binnen kort deze plaat maar eens 4* gaan waarderen.

Ik zal geen poging doen om uit te leggen wat ik goed aan deze en nog heel veel andere noise platen vindt.

Noise is namelijk niet uit te leggen, noise is een gevoel! Het pakt je of het pakt je niet!
Shit heb ik het toch uitgelegd.

Zeer verhelderend antwoord tuktak. Die avatar van jou is inderdaad wel zoiets als ik bedoelde.
Ik denk inderdaad dat ik teveel in de traditionele zin naar muziek luister. Hoewel avant garde, Laurie Anderson, Einsturzende Neubauten of laibach door mij zeer gewaardeerd worden. maar ik denk dat die artiesten inderdaad dichter bij de muziekbeleving zoals ik die ken blijven dan deze cd.(in ieder geval met ritme e.d.)
En ook korenbloem`s antwoord is mij nu duidelijk. Ook bedankt voor je uitleg. Als iemand zegt dat groen geen kleur is vraag ik inderdaad waarom hij dat vindt. (hoewel ik nooit gezegd heb dat dit plaatje van F.T.R.G. geen muziek is.)
En jeko legt het denk ik prima uit. Muziek pakt je of pakt je niet. Soms is dat het enige dat telt.
conclusie voorlopig voor mij is dat ik eerst eens uit mijn eigen muzikale denkbeelden moet stappen voor ik weer eens zoiets als harsh noise in de speler gooi. Of dat ooit gaat lukken betwijfel ik.
Ik zit behoorlijk vast in ritme en melodie, hoewel dat stuk "Sense of Doubt" van Brian Eno op "Heroes" van Bowie één van mijn favorieten is, maar dat komt mede door de beelden van de film "Christiane F".

Mooi stukje tuktak

Ik deel jouw visie helemaal. Het is maar net wat jij denkt dat goeie muziek is, zoals Warhol zei "Alles is mooi". En om even verder te gaan over het abstract expressionisme, veel mensen denken dat het gewoon een kwestie is van met verf smijten en hopen dat er wat moois uitkomt. Maar ik was vorig jaar naar een tentoonstelling van Karel Appel en dan zie je dat wel elk detail wordt uitgewerkt.

Ik wilde al een tijdje kennis maken met het genre noise, en ik denk dat ik me maar meteen in het diepe gooi en dit plaatje download. Omdat dit op goed geluk is, zal ik geen stem uitbrengen wanneer ik het niks vind.

Dat is ook gewoon een ritmisch stuk hoor. Wel erg mooi, daar niet van.

En tsja, zonder enig referentiekader je aan noise wagen... Je gooit een peuter toch ook niet in de oceaan om hem te leren zwemmen?

Ja ik moet toch ergens beginnen?

Ja, maar dus niet in het diepe. Ik zeg: begin eerst met andere projecten en dan kan het (denk ik) zijn dat je dit dat meer leert te waarderen. Dit is slechts wat bij mij werkt, dus misschien ook bij jou. Bij: Fennesz - Endless Summer



Misschien kun je hier iets mee.

idd je moet ergens beginnen, maar niet hier

Jazz... Oke ik zal eraan beginnen

ach begin anders gewoon met wat gangbare electronica.
Boards of Canada ofzo.

Die is aan het downloaden

Je beoordeelt hier in de eerste plaats de kunstenaars en in de tweede plaats de mensen die het kunst noemen... over de kunst zelf heb je het niet. Dat laat onverlet dat het slechte kunst kan zijn, maar dat is dan niet omdat 'iedereen het zou kunnen'...

Iedereen kan uit een fietsstuur en een fietszadel een abstracte stierenkop samenstellen, maar Picasso deed het. Jij en ik zijn niet op het idee gekomen, we zijn nu ook te laat en bovendien werken we niet vanuit een gemotiveerde context.

Heerlijke discussie hier! Om te smullen!
Vooral het stukje van korenbloem verdient zware lof!
Hoe goed kan je het uitleggen.
En dit plaatje? Nja best aangenaam maar niets echt heel bijzonders in het genre hehehehe.

En dat allemaal door mij...

Nou, het viel me toch aardig mee. De commentaren van anderen dat het een simpele ruis is en de nummers niet te herkennen zijn, vind ik toch wat overdreven. Je hoort de hele tijd ruis, maar die varieert op zo'n manier dat het me op de een of andere manier toch boeit. Ik weet niet of dat betekent dat ik het goed vind, maar het was best interessant. Ik zal het nog wel eens draaien als ik in een goeie bui ben.

Ze moeten deze plaat wel hebben zeg.
Pak eens een andere noiseplaat!

wat itchy zegt.

En allemaal dankzij de gratis download op pagina 1, met andere woorden , veel users hier zijn te lui om zelf actief op zoek te gaan naar andere noise releases die wellicht meer gevarieerd zijn.
Met deze release krijg je namelijk wel meteen de volle mep, daar moet je dus wel van houden of iets mee kunnen.
Voor de geïnterresseerden, Kevin Drumm's - Sheer Hellish Miasma is wel een goede instapper of merzbow's - Merzbuddha.

lol. zo kun je alles een negatieve draai geven idd...

Inderdaad heb ik deze beluisterd n.a.v. de gratis download. Tevens mijn eerste kennismaking met harsh noise. Maar ik kan er niks mee. Dan vraag ik om enige uitleg en dan krijg ik naar mijn hoofd dat ik te lui zou zijn om zelf actief op zoek te gaan naar andere noise releases?
Beetje vreemde opmerking dit. En ja, dit plaatje krijgt veel aandacht mede door dat gratis download aanbod. Niets mis mee denk ik dan. Dat bereik je dus met het aanbieden van een gratis download.
En ik vind mezelf niet lui als het gaat om mijn eigen interesse in vele vormen van muziek. Ik probeer erg veel uit en ik lees ook erg veel op deze site en probeer ook iets op te steken van muziek die ik niet direct begrijp door daar iets meer informatie over te vragen. Beetje jammer dat de aandacht voor deze plaat nu in het negatieve wordt getrokken. Ik ben me er inmiddels wel degelijk van bewust dat harsh noise een vorm van muziek is en dat ik er op een andere manier naar moet leren luisteren. En dat door de antwoorden van een aantal medemusicmeter gebruikers. Dus ik zal eens op zoek gaan naar die Merzbow of Kevin Drumm`s. dank voor de tips.

Je hoeft je niet gelijk aangesproken te voelen hoor! Ik geef toe mijn opmerking was kort door de bocht, excuus daarvoor!
En was niet zo serieus bedoeld zoals ik het had neer gekwakt.Volgende keer zal ik ook wat meer emoticons plaatsen (was ik te lui voor! )

Mijn twee katten gingen helemaal apeshit toen ik dit werkje uit de speakers liet knallen.
Best grappig. Maar ja... ze zijn dan ook nog maar twee jaar oud. Toch heb ik ze een aardig referentiekader gegeven in die twee jaar.