Electric Light Orchestra - Secret Messages (1983)

Hoewel de tracklist hierboven anders suggereert, staat ook Rock 'N' Roll Is King op het originele album, zoals uitgebracht in 1983, en sloot hiermee af. No Way Out echter, komen we voor het eerst tegen als bonustrack op de CD-versie van 2001en hoort dus niet op het originele album.

De recente dubbelelpee, die dichter bij de oorspronkelijke bedoeling voor het album zou moeten staan, zorgt voor die verwarring en wordt hierboven kennelijk als leidraad beschouwd. Maar ook de 2001-CD smokkelt met de tracklist door Time After Time toe te voegen tussen Take Me On and On en Four Little Diamonds. Wat is dan nog oorspronkelijk, is de vraag. Laten we het houden op de release in '83 zelf en niet de bedoeling die Jeff mogelijk toen al had met een verlengde versie. Tot zover de verborgen boodschappen achter de diverse releases. Voor wie het nog volgen kan … en wil.

Dit album werd in de Hilversumse Wisseloord Studios opgenomen, in die jaren een akoestisch en technisch ideale werkomgeving. En hoewel de electronica dit album domineert, aansluitend op voorganger Time, is er meer open, ruimtelijk geluid te horen. Mik Kaminski wordt opnieuw ingehuurd voor een vioolsolo. De productietechniek met meerdere lagen geluid domineert het album en zo af en toe snak je wel even naar een meer akoestische naturelversie van een nummer. Zoiets ervaar ik bijvoorbeeld bij Bluebird dat wel wat puurder mag. Ouderwets ELO met koortjes, gitaarsolo en strijkers wordt teruggevonden in een nummer als Train of Gold. Toch ook wel helemaal bij de tijd met de heersende klinische invloeden.

Rock 'N' Roll Is King lijkt als nostalgisch klinkende rocker tot slot de zaak te moeten rechttrekken, maar is een redelijk armzalig nummer ondanks de terugverwijzing naar 'Roll Over Beethoven.' Dan is retrorocker Four LIttle Diamonds een stuk snediger, vooral dankzij de grappige tekst. Erg fraai zijn Stranger en opener Secret Messages. Die twee behoren tot de topcollectie.

The Electric Light Orchestra beleefde hier in Holland niet de beste momenten. Binnen de band heerste een verzakelijkte sfeer wat resulteerde in het ontslag van bassist Kelly Groucutt direct na de opnames, met de nodige rechtszaken als gevolg. Vervolgalbum Balance of Power, dat een jaar later al werd opgenomen, liet de verdere ontbinding van de band zien. In feite eindigde ELO al hier in '83.

Ik behoor, tot mijn eigen verbazing, ook tot de fans. Niet alleen is Secret Messages een lekker geproduceerde plaat, maar zijn de songs behoorlijk goed en hebben de meeste wel hun trekjes die ervoor zorgen dat het erg prettige muziek is. De eighties jas past ELO in mijn ogen dan ook beter dan de mid- en late seventies. De heren creeëren hier een heel fijne mix van rock, pop en prog. Het heeft prachtige, kalmere songs, maar ook lekker energieke. Danger Ahead vind ik erg leuk hier. Heerlijk gedateerd allemaal, maar het smaakt nog goed. Op een bepaalde manier een lekker eigenzinnige plaat.

Tussenstand
1. On The Third Day
2. Time
3. The Electric Light Orchestra
4. Secret Messages
5. Face The Music
6. Electric Light Orchestra II
7. Discovery
8. Eldorado
9. Out Of The Blue
10. A New World Record

Ik sluit me aan bij Ruud. De ruimtegeluiden die scifi-klanken die men op Time goed inzette, komen hier nog steeds fijn naar voren. Levert weer wat nieuwe invloeden en sounds op: Loser Gone Wild doet me verdraaid veel aan David Bowie denken (en dat is een goed iets!). Verder behoorlijk wat mooi gitaarwerk en over het algemeen fijne songs. De strijkers ontbreken inderdaad een beetje en bij vlagen is het werk wat zoetjes (Letter From Spain, het originele Liefs uit Londen?), maar over het algemeen een fijne voortzetting van Time.

Voorlopige tussenstand:
1. Time
2. Electric Light Orchestra II
3. Out Of The Blue
4. Face The Music
5. The Electric Light Orchestra
6. Secreat Messages
7. A New World Record
8. El Dorado
9. On the Third Day
10. Discovery