menu

Bark Psychosis - Hex (1994)

mijn stem
3,92 (218)
218 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Avant-Garde
Label: Circa

  1. The Loom (5:15)
  2. A Street Scene (5:35)
  3. Absent Friend (8:20)
  4. Big Shot (5:20)
  5. Fingerspit (8:21)
  6. Eyes & Smiles (8:30)
  7. Pendulum Man (9:53)
totale tijdsduur: 51:14
zoeken in:
avatar van Mjuman
5,0
En nou maar wachten op de re-press van Codename: Dustsucker. Eerste persing staat wel op de plank achter me

Moet trouwens nog steeds de cd beluisteren tegen deze persing - voor de zekerheid

avatar van we tigers
5,0
Al jaren de cd in huis. Onlangs toch maar de lp besteld. Hopelijk komt ie over niet al te lang binnen. En inderdaad: Codename Dustsucker op vinyl wil ik ook wel.

avatar van Mjuman
5,0
Regelmatig leg ik een stapeltje lp's klaar om die in de herdraai te doen - hier staan niet alle albums/cd's in de woonkamer. Paar maanden geleden nieuwe speakers aangeschaft en waren de vinylistische remasters van Kate Bush al een trakatie voor het oor, geldt dat in sterkere mate voor dit album.

Geen moment het idee gehad dat ik naar een album van 25 jaar oud zat te luisteren, wat een afwisseling, wat een ruimte en dynamiek. Je moet echt de tijd en rust nemen (of krijgen) om dit te draaien. Simon Reynolds typeerde deze band ooit als een van de eerste en meest interessante post-rock bands. Nou heb ik een hekel aan typeringen, zeker als die soms heel breed getrokken worden - maar dit album: ga er gewoon voor zitten en let it grow; verhoog dan ook naar 5*.

avatar van aerobag
4,0
Sinds een aantal jaar houd ik een ‘Nog te luisteren’ lijst bij. Een eeuwig expanderende verzameling van oudere albums die mij het beluisteren waard lijken. Er komt echter geen einde aan, want ik blijf maar meer ontdekken en toevoegen. Onder de allereerste lading van albums die ik aan deze lijst toegevoegd had, bevond zich deze van Bark Psychosis. Onder de zee van andere releases die vervolgens mijn lijst in stroomde, zonk Hex naar de bodem en ontsnapte alsnog aan mijn aandacht. Maar dankzij het Super Tip-Topper topic komt Hex toch weer bovendrijven en deze keer vis ik hem direct uit het water, met beide handen en de volle aandacht. Maar goed ook, want dit album is niet alleen een jaren 90 mijlpaal gebleken, maar 25 jaar later weet het mij ook te overtuigen.

Op het internet zijn de vergelijkingen met Talk Talk in overvloed aanwezig, maar Hex bewandeld toch echt zijn eigen pad. De ambiance vertrouwt op jazz en ambient element, met een prominente bass en gebruik van blazers enerzijds -voor de jazz sound- en synthesizers anderzijds -voor een flinke snuf ambient-. Dit album is opgenomen in de galmende hallen van de St. John’s Church in Statford. Luisterende naar de dromerige en ambitieuze sfeer van het album, kan ik mij de keuze voor deze locatie en de bijhorende akoestiek zowel inbeelden als rechtvaardigen.

Bark Psychosis vertrouwd op traditionele instrumentatie, maar ondertussen wordt er op de achtergrond zeer zeker wel het een en ander gesampled. Het sample werk is subtiel, maar geeft een absolute meerwaarde. Het schakelen tussen tempo’s en het gedoseerde intensiveren, waar A Street Scene natuurlijk een schoolvoorbeeld van is, is ook zeer vakkundig gedaan.
Alle nummers van het album weten mij wel te raken, maar mijn twee persoonlijke favorieten op het album zijn voor mij toch wel het sublieme Absent Friend en het Eyes and Smiles. Absent Friend is zo’n heerlijk opgebouwde, hypnotiserende ambient track. Terecht geliefd en ongeëvenaard door collega’s uit het genre. Ook perfect geplaatst op het album als tegenhanger van meer rock-georiënteerde Street Scene. Eyes and Smiles huist het sterkste optreden van Sutton als frontman en de opbouw van het nummer kent een effectief crescendo karakter, inclusief de chaotische trompet climax. Genieten.

Er moet natuurlijk ook altijd wat te zeiken zijn. De vocalen van Graham Sutton neigen voor mij de immersie te verstoren. Als ik de sfeer op het album een naam moet geven, zou ik het ‘ingetogen en intiem’ noemen. De stem van Sutton mist voor mij net even de dynamische range en een bepaalde mate van breekbaarheid om de instrumentatie te complementeren. Nu vind ik vergelijkingen altijd wat flauw, maar daarom wijs ik niet met uitgestrekte vinger naar Mark Hollis, maar maak ik een gematigd hoofdknikje in zijn richting. Waar Hollis de oogstrelende en bruisende schuimkraag was op een Belgisch donker, is Sutton soms een net iets te snel doodgeslagen schuimrandje op een verder net zo heerlijk biertje. Anderzijds onderstreept de relaxte zang van Sutton wel de laid-back jazzy muzieklandschappen die gecreëerd worden. Toch zou ik meer dynamiek kunnen waarderen, zoals de uithalen op het einde van Eyes & Smiles.
Verder had er naar mijn beleving nog íets meer geëxperimenteerd kunnen worden met de composities, vooral om tracks als Big Shot en Fingerspit net even dat extraatje te geven. Ik begreep dat het perfectionisme van Sutton de hoofden van de overige bandleden behoorlijk op hol dreef tijdens de opnames van Hex, dus nóg meer geopperde verbetering en Hex had misschien nooit het daglicht gezien.

Hoogtepunten: Het intro van Loom, De bass op Street Scene, De gehele sfeer van Absent Friend, De opbouw van Eyes and Smiles, de uitdovende synthesizers van Pendulum Man

Deze zal absoluut nog eens in de late avonduren gedraaid gaan worden.

Kom er nu pas achter dat ie op vinyl uitgekomen is opnieuw. Ben al op zoek naar deze lp toen ik toendertijd heel veel bij Distortion records kwam, zelfs op Cd niet te vinden toen.
Dit is wel erg fijn. 's kijken waar die het beste te snatchen is.
Was m een beetje vergeten maar wat een prachtige fijne "post rock" plaat, niet zo rock als bv Mogwai, Godspeed, Mono etc ligt idd dichter tegen Talk Talk maar ik hoor ook wel Felt en Durutti Column.
Wat een pracht.

avatar van Mjuman
5,0
Grootfaas schreef:
Kom er nu pas achter dat ie op vinyl uitgekomen is opnieuw. Ben al op zoek naar deze lp toen ik toendertijd heel veel bij Distortion records kwam, zelfs op Cd niet te vinden toen.
Dit is wel erg fijn. 's kijken waar die het beste te snatchen is.
Was m een beetje vergeten maar wat een prachtige fijne "post rock" plaat, niet zo rock als bv Mogwai, Godspeed, Mono etc ligt idd dichter tegen Talk Talk maar ik hoor ook wel Felt en Durutti Column.
Wat een pracht.


De re-release op 2 *12" (45 rpm) klinkt heel fraai en is voor 32,- nog te vinden bij jpc; opvolger ///Codename: Dustsucker, vergelijkbaar heruitgegeven is 2,- duurder.

De re-release op 2 *12" (45 rpm) klinkt heel fraai en is voor 32,- nog te vinden bij jpc; opvolger ///Codename: Dustsucker, vergelijkbaar heruitgegeven is 2,- duurder. [/quote]

Thx Mjuman!
Vanmorgen besteld bij JPC voor €32 gratis verzenden.

Cheers

avatar van jorro
4,5
Album waarvan ik in 2018 de score nog heb verhoogd van 4 naar 4,5.
En terecht, Dit is een prachtig album. Mooie ingetogen melodieën. Vooral Absent Friend en Eyes and Smiles doen het goed bij mij. Stond ooit op een nog te kopen lijst. Nu zit ik het te streamen van spotify. Bij deze muziek is het heerlijk ontspannen.

avatar van ArthurDZ
4,5
Onderuitgezakt in de tuin op een warme zomeravond, helemaal alleen thuis, roze en paarse tinten in de lucht zoals op de albumhoes van dit prachtwerkje, nippend van een goed streekbiertje... ja dan komt alles toch net dat tikkeltje harder binnen. Ik verhoog een halfje, en droom daarna nog even verder.

avatar van trebremmit
3,0
Als die zanger zijn mond houdt is dit best aangename muziek, niet heel boeiend maar wel lekker, maar als hij begint te zingen is het net alsof er iemand in je nek zit te hijgen.

avatar van Obscure Thing
4,5
Magistraal album, het klinkt voor mij echt als een warm bad. Voor post-rock klinkt het ook behoorlijk licht en dromerig.

avatar van Gyzzz
5,0
geplaatst:
Dit album blijft abnormaal goed: de ingetogen zang, de afwezigheid van ego, de vrijheid van clichés, het onvoorspelbare en toch zo logische verloop. De plaat schreeuwt niet om aandacht, maar vraagt juist daarom om een aandachtige beluistering. Als je 'lekkere' zang of meeslepende instrumentaties zoekt, kom je hier bedrogen uit, door het zeldzaam introspectieve karakter van het album. Dat ligt logischerwijs niet iedereen.

Hex is een monumentaal meesterwerk, dat niet alleen eigenlijk geen voorlopers kent (hoewel misschien Laughing Stock), maar bijna 30 jaar later ook amper navolging heeft gekregen en daarmee meer dan welke plaat dan ook op zichzelf staat.

avatar van Mjuman
5,0
geplaatst:
Gyzzz schreef:
Dit album blijft abnormaal goed: de ingetogen zang, de afwezigheid van ego, de vrijheid van clichés, het onvoorspelbare en toch zo logische verloop. De plaat schreeuwt niet om aandacht, maar vraagt juist daarom om een aandachtige beluistering. Als je 'lekkere' zang of meeslepende instrumentaties zoekt, kom je hier bedrogen uit, door het zeldzaam introspectieve karakter van het album. Dat ligt logischerwijs niet iedereen.

Hex is een monumentaal meesterwerk, dat niet alleen eigenlijk geen voorlopers kent (hoewel misschien Laughing Stock), maar bijna 30 jaar later ook amper navolging heeft gekregen en daarmee meer dan welke plaat dan ook op zichzelf staat.


Grappig - I couldn't agree more: eerder van de week verwees ik bij Held by Trees - Solace (2022) - MusicMeter.nl nog naar dit album. Krijg je als obv één clip denkt een plaat te kunnen inschatten. Van de week deze dubbel-lp nog eens gedraaid en daarna Hidden by Trees; kort en bondig: dat laatste album is fraai geproduceerd, maar komt nowhere near dit album.

Dit 'O'Rang - Fields and Waves (1996) - MusicMeter.nl ademt een vergelijkbare sfeer, net als de latere Bark Psychosis of de laatste twee van Hood.

avatar van Broem
4,5
geplaatst:
Ga mee in je vergelijk met Hex en het album van Held by Trees Mjuman. Tegen elkaar afgezet wint Hex het op alle fronten. Vind het album van Held by Trees overigens wel de moeite waard en ga er de komende tijd nog eens voor zitten. Twijfel tussen 3,5 en 4*.

De ‘O’ Rang albums krijg ik echter niet onder de knie. Paar keer geprobeerd onder wisselende omstandigheden maar het schuurt me teveel. Iets irriteert me en maakt me wat rusteloos. Lukt niet om ze helemaal te luisteren. Wellicht als ik later groot ben

avatar van Juul1998B
3,5
Alleen al voor die hoes zou ik deze op vinyl willen. Mysterieus, donker en tegelijk warm
Nu over naar de muziek zelf.
The loom is een aardige binnenkomer. Ergens tussen Godspeed You en ambient muziek in.
Absent friend is mooi maar raakt me niet echt en dit is natuurlijk een persoonlijke kwestie. Bij dit soort muziek kan het mooi in elkaar zitten maar het moet je ook echt raken. Dit is bij dit nummer ( nog niet) aan de gang.
Dit geld eigenlijk voor meer nummers van dit album voor mij.
Relaxte muziek maar ik zou dit album niet opnieuw in rust kunnen uitzitten.
Desondanks zijn er wel nummers die ik opnieuw zou willen luisteren
Ik kom uit op 3,5 sterren

Gast
geplaatst: vandaag om 05:27 uur

geplaatst: vandaag om 05:27 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.