Elliott Smith - Either / Or (1997)

mijn stem
4,09
394 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Kill Rock Stars

  1. Speed Trials (3:01)
  2. Alameda (3:43)
  3. Ballad of Big Nothing (2:48)
  4. Between the Bars (2:21)
  5. Pictures of Me (3:46)
  6. No Name No. 5 (3:43)
  7. Rose Parade (3:28)
  8. Punch and Judy (2:25)
  9. Angeles (2:56)
  10. Cupid's Trick (3:04)
  11. 2:45 AM (3:18)
  12. Say Yes (2:19)
totale tijdsduur: 36:52
113 BERICHTEN 2 MENINGEN
zoeken in:
avatar van #koen
 
0
geplaatst: 7 januari 2011, 23:52 uur [permalink]
De klik is weg

Het luistert allemaal nog steeds lekker weg maar daar blijft 't dan ook bij. Op een tweetal nummers na doet het me niet zoveel meer. Hetzelfde is me ook al eens overkomen bij Forever Changes van Love. Daar was ook ineens de klik weg. Hoe dit zo ineens komt, geen idee. Misschien dat ik het over een tijdje wel weer kan waarderen?

Vooralsnog verlaag ik naar 2,5 ster. Heel spijtig, maar het is niet anders...

avatar van De Daniël
4,5
0
geplaatst: 26 januari 2011, 17:17 uur [permalink]
Misschien heb je gewoon een periode waarin je niet in bent voor depressieve muziek? Vind het dan ook wel heel rigoureus om meteen je stem te verlagen, maar dat ben ik...

avatar van #koen
 
0
geplaatst: 27 januari 2011, 17:51 uur [permalink]
Mja stemmen zijn sowieso niet echt definitief, meer tijdsgebonden lijkt me. Maar ik weet ook niet precies wat t is, maar het doet me (op t moment) gewoon niet zo veel.

avatar van Poeha
2,5
0
geplaatst: 21 februari 2011, 00:52 uur [permalink]
Tja, helaas heb ik bij Elliott hetzelfde als bij Leonard Cohen, alhoewel ik vind dat er van Elliott wat meer nummers wel aardig zijn.
Alleen voor mij zijn al die sombere melodieën niet echt weggelegd.
Het lijkt allemaal ook nog eens zo erg op elkaar.

Pictures Of Me komt wat mij betreft positief bovendrijven.
Echt slecht is het allemaal niet, hoor.

 
0
ForzaRob
geplaatst: 25 juli 2011, 22:20 uur [permalink]
is dit een groeiplaat? wat na 2x luisteren vind ik het helemaal niks. Ik ga nog niet stemmen maar ik luister hem nog een paar keer later.

nu weer lekker midlake luisteren.

 
0
ForzaRob
geplaatst: 30 juli 2011, 02:48 uur [permalink]
hij groeit bij mij, luisterbeurt 10 gehad.

ik kan nog niet stemmen, het is een lastig te doorgronden album.

avatar van LucM
4,5
0
geplaatst: 11 augustus 2011, 23:17 uur [permalink]
Stilistisch te vergelijken met Nick Drake gekoppeld aan Beatlesque melodieën, zo kun je Elliott Smith en meer bepaald dit album omschrijven. Ingetogen, bijna fluisterend gezongen maar gevoelig en breekbaar en songs die eenvoudig lijken met meestal enkel zang, gitaar, bas en drums maar duister klinken en veel diepgang hebben. Toch wel een unieke en getalenteerde singer-songwriter die helaas veel te vroeg overleden is.

avatar van Lakai
4,5
0
geplaatst: 18 januari 2012, 11:28 uur [permalink]
Ik was eerst niet echt te spreken over Elliott Smith, ik hoorde hier en daar wel wat mooie dingen, maar ik zag niet de pracht die velen er wel in zien! En bij vlagen vind ik sommige stukken nog steeds niet mooi.

Nu toch na een paar keer luisteren merk ik dat (vooralsnog bij dit album) de muziek onder de huid sluipt!

Speed Trials kan dagen in mijn hoofd blijven hangen, Pictures of Me net zo!

4,5
0
geplaatst: 25 maart 2012, 00:14 uur [permalink]
Voor mensen die geinteresseerd zijn in de link tussen het prachtige nummer Angeles en de filosoof Kierkegaard:

musicisequaltotheworld | Just another WordPress.com site - musicisequaltotheworld.wordpress.com


Het beste!

avatar van Mctijn
4,0
0
geplaatst: 24 september 2012, 22:45 uur [permalink]
Tja, Between the Bars.....misschien wel het mooiste nummer ook gemaakt.

Dit is de beste cover die ik tot nu toe ben tegen gekomen:
YouTube - Chris Garneau - Between the Bars - A Take Away Show

 
0
TheArtfulDodger
geplaatst: 25 september 2013, 21:13 uur [permalink]
Madonna zong gisteren Between the Bars:

Between the Bars

avatar van Abram Olsen
5,0
0
geplaatst: 12 november 2013, 23:08 uur [permalink]
Wat heeft het mij tijd gekost om het te appreciëren. Ik ken zelfs alleen nog maar dit album, staan echt pareltjes op.

2,0
0
geplaatst: 13 november 2013, 20:05 uur [permalink]
Ik ben het niet eens met de lovende reacties.
Ik heb het album 2x geluisterd, maar ik heb echt moeite moeten doen om het uit te luisteren.
Er staan een paar nummers op die ik nog wel redelijk goed vind, zoals Between the bars en Say yes, maar de meeste nummers doen me echt niets. No name no5 vind ik zelfs vreselijk om aan te horen.
Kan er iemand mij vertellen wat ik hier zo goed aan zou moeten vinden?

avatar van herman
4,5
0
geplaatst: 13 november 2013, 21:43 uur [permalink]
Tsja, 2 keer geluisterd pas... Dan ben je net begonnen. Er staan hier 4 pagina's aan berichten, daar staan vast al genoeg lofuitingen tussen.

avatar van madmadder
4,0
0
geplaatst: 13 november 2013, 21:59 uur [permalink]
Bovendien, je hoeft het natuurlijk niet per se goed te vinden

avatar van McSavah
4,5
0
geplaatst: 14 november 2013, 08:14 uur [permalink]
Op enkele nummers na duurde het redelijk lang voordat ik Elliott Smith echt kon waarderen. Geen idee waar hem dat zo in zat. Het is geen reuze ontoegankelijke muziek, maar zijn stijl verschilt volgens mij behoorlijk van andere vergelijkbare artiesten. Dat gezegd hebbende heb ik eigenlijk nog steeds te weinig naar de beste man geluisterd

avatar van Abram Olsen
5,0
0
geplaatst: 17 november 2013, 13:20 uur [permalink]
franktalus schreef:
Ik ben het niet eens met de lovende reacties.
Ik heb het album 2x geluisterd, maar ik heb echt moeite moeten doen om het uit te luisteren.
Er staan een paar nummers op die ik nog wel redelijk goed vind, zoals Between the bars en Say yes, maar de meeste nummers doen me echt niets. No name no5 vind ik zelfs vreselijk om aan te horen.
Kan er iemand mij vertellen wat ik hier zo goed aan zou moeten vinden?


2x luisteren was voor mij ook echt veel te weinig hoor. Ik heb dit album zeker 15x moeten beluisteren. Eens het je pakt, geraak je er niet meer vanaf. Ook No Name No. 5 vind ik prachtig.
Angeles en Between The Bars zijn wel de toppertjes.

 
0
Lukk0
geplaatst: 3 juli 2014, 16:45 uur [permalink]
Elke zomer komt dit weer uit de kast. Ik heb hem ooit echt ontdekt de week voordat ik ging surfen in Soulac-sur-Mer, en dit is voor mij de soundtrack van een heleboel eerste keren (niet per se dat ene, maar je begrijpt wat ik bedoel). De eerste tonen van Speed Trials brengen me terug naar het strandje, het geluid van de zee, de slechte clubs en bars, barbecue, desperado's en tequila, en na Say Yes ben ik daar eigenlijk nog steeds.

avatar van popstranger
5,0
0
geplaatst: 30 oktober 2014, 12:13 uur [permalink]
Het blijft toch een plezier om deze boven te halen, heb nog de eer gehad om Elliott Smith ooit eens live aan het werk te zien en intens was wel degelijk een kernwoord tijdens dat optreden. Het zou mij ook te ver leiden in privé zaken maar dit album is ook de soundtrack bij vele (toch wel mooie) herinneringen.

avatar van Sleepy House
4,5
0
geplaatst: 8 januari 2015, 15:23 uur [permalink]
Either / Or had bij mij toch wat tijd nodig vooraleer ik het echt kon appreciëren. Maar eens het kwartje viel, liet dit album mij niet meer los. Meer zelfs, het intussen al in mijn persoonlijke top-10. De sfeer op deze plaat is echt heel (bijna beangstigend) intens. Twaalf nummers lang kippenvel!

avatar van Stijn_Slayer
3,5
0
geplaatst: 25 juli 2015, 13:50 uur [permalink]
Waarschijnlijk vloeken in de kerk, maar Elliott Smith is voor mij meer een artiest met een aantal schitterende, intieme nummers, verspreid door zijn oeuvre. Ik heb dat vaker bij dergelijke artiesten uit de jaren 90. Waar het precies aan ligt weet ik niet. Ik houd bijv. veel meer van Townes van Zandt en Nick Drake dan van Sparklehorse of Smith, zeker ook qua productie. Wellicht spreekt de zeitgeist uit dat decennium me simpelweg minder aan. Desalniettemin is het niet moeilijk om te horen dat Smith wel een uniek talent was.

avatar van Silky & Smooth
4,5
0
geplaatst: 7 april, 21:51 uur [permalink]
Between the Bars is echt indrukwekkend!

avatar van Silky & Smooth
4,5
0
geplaatst: 11 april, 23:20 uur [permalink]
Nummers als Ballad of Big Nothing en Between the Bars kruipen echt in je hoofd. Het lijkt zo simpel, zang met gitaarbegeleiding, maar het is soms bijna eng hoe deze man zingt.