Genesis - Trespass (1970)

Zeker een geweldige mix voor wat men ermee kon doen. Sommige dingen klinken nog wat mat, maar zo is het nou eenmaal opgenomen, denk ik. De stem verraste me meteen al, maar ik vind de nummers buiten The Knife om nu ook veel meer opvallen. Het is alsof er een dikke sluier van ze afgehaald is en ze nu voor het eerst echt leven.

Heel goed album van band in ontwikkeling. Maken een grote sprong met Nursery Crime, maar je hoort hier al duidelijk de ontwikkeling. Het aannemen van een andere drummer (Phil Collins) heeft de band heel veel goed gedaan.

Onder het mom van ik moet meer recensie's schrijven om in de top 10 te komen ,begin ik vandaag aan mijn recensie van het debuut van Genesis(from Genesis to revelation was niet echt Genesis). een groep die onder de progrockfans(waar ik me een van wil noemen) te boek staat als een van de grootste meest invloedrijke proggiganten. niet voor niets is menig neo-prog bandje geinspireerd door deze band.

ik zal jullie maar meteen verklappen dat ik deze cd geweldig vind en dat ik hem met 4 gouden sterretjes zal belonen. de vraag blijft natuurlijk WAAROM.

allereerst om de grandioze wijze waarop verschillende muzikale stijlen met elkaar verwoven zijn. pop hardrock/metal blues folk alles is te vinden als je goed zoekt. denk maar bijvoorbeeld aan de voor die tijd zeer luidruchtige afsluiter. krachtige gitaarrifjes. een tekst die zowel simpel als doeltreffent is(some of you are going to die). eigenlijk bezorgt the knife mij het zelfde gevoel als menig jaren 70 metal nummer hardrockend scherp en een kleine dosis lugubere humor. maar ja wat wil je met z''on titel. niet voor niets is het nummer zo doeltreffend door iemand van youtube omschreven als:



the knife is in groot contrast met de prachtige folkachtige melodiën in dusk welke een heerlijk mysterieus gevoel geven. eigenlijk gewoon een geweldig nummer waar niet te veel over nagedacht hoeft te worden door de luisteraar.

de zang van Gabriel weet mij altijd wel te raken maar deze cd weet mij toch nog te verassen met het eerste nummer. wat een uithalen. wat een rauwe emotie. "still the only friend I know never tells me where to go" woorden die als mesteken op je hart inwerken. het is mijn stellige overtuiging dat je haast emotieloos bent als dit nummer niet het bloed der emotie bij je weet los te brengen. ik neem dit nummer in mijn bloedsomloop en zal dit zeker nog vaak draaien. mijn suggestie is dat jullie het zelfde doen,

ten slotte zijn er toch nog een paar puntjes die helaas ten nadele van dit album aangekaart moeten worden. Vooral het zeer statische drumwerk laat mijn bloed koken. de prachtige emotievolle structuren die hier tentoon gesteld worden moeten niet beperkt worden door bloedeloos drumwerk .helaas duurt stagnation toch wel bloeddrukverlagend lang waardoor het eigenlijk gewoon saai wordt.

the conclusion: een geweldige album waar Gabriel en de rest gewoon geweldig werk verricht hebben. en nu op naar Nursery crime

Dan is je stuk twee keer plaatsen wel heel erg opzichtig................

Maar ben het helemaal met je eens verder, prima plaat. Dat van die drums ga ik nog eens naluisteren, was me nog niet opgevallen.

Dubbele recensie en nog wat berichten op verzoek verwijderd.

Instrumentaal is Trespass een heel goede plaat. Maar het komt moeilijker naar boven t.o.v. de 4 latere werken.

Dit is het geluid die ze gingen verder zetten, en met groot succes.

Goede plaat van Genesis.Duurt lang voordat je Trespass wat beter leert kennen. Echte luistermuziek die je vaker moet horen om tot een oordeel te komen.Met Collins werd het op een gegeven moment toch wat toegankelijker allemaal, niet dat dat erg is maar ik hoor de oude Genesis zo langzamerhand toch liever. The knife is het favoriete Trespass nr. Vier sterren.

Geweldige album The Knife is natuurlijk de klassieker, maar persoonlijk vind ik White Mountain en Visions of Angels ook Briljante nummers. Stagnation duurt eigenlijk te lang het nummer begint sterk maar zakt na 5 minuten in. Dusk is een rustig nummer wordt vaak onderschat maar is ijzersterk daarna het ultieme nummer The Knife ..

Mooi, een nieuwe liefhebber met ook 5***** voor dit album!

Ik denk er sterk over na om dit album ook als sacd te kopen, maar weet iemand of de 'oude' digitaal geremasterde versie ook sterk wordt verbeterd met de sacd versie? Ik heb het geluid van Trespass eerlijk gezegd nooit erg goed gevonden, het is dat het zo'n sterk album is...

Het moest er maar weer eens van komen. Als prog liefhebber moet ik toch ook eens in de oude Genesis duiken. En wat ik al eerder had bedacht, wordt met het beluisteren van Tresspass nog duidelijker, ik heb niet zoveel met de jaren 70 Genesis.

En wat met de volgende 4 albums N.C., Foxtrot, England en Broadway?

Je hebt dan ook voor de minst voor de hand liggende cd gekozen uit dat tijdvak.
Ten tijde van Trespass waren Steve Hackett en Phil Collins nog buiten beeld en waren de bandleden nog broekies die naar een sound zochten. Die sound is hier weliswaar al te horen, maar is nog niet geperfectioneerd. Pas vanaf Nursery Cryme wordt de zaak een stuk urgenter.

Wil overigens niet zeggen dat ik niet van dit album hou.
Het vergt alleen wat meer luisterbeurten dan de opvolgende albums en is een forse vooruitgang ten opzichte van het debuut.

Het zal misschien een wat raar advies lijken volgens velen maar begin met The Lamb Lies Down On Broadway.. Muzikaal misschien wel hun meest toegankelijke album samen met Peter Gabriel, tekstueel / conceptueel behoorlijk bizar. Maar ik weet dat dit zo'n beetje mijn eerste kennismaking was met Genesis en het is altijd mijn favoriet gebleven.

Foxtrot is ook een goed starterspunt. Misschien het meest archetypische Genesis-album uit de tijd met Gabriel.

Ik had van wat andere Genesis-fans gehoord dat dit album wat tegenviel. Ik heb het ondanks dat toch aangeschaft en ik heb er absoluut geen spijt van gekregen. Wat een goed album! De oude vertrouwde Genesis komt hier echt goed tot zijn recht. Als ik echt goed voor dit album gaat zitten brengt het me in een bepaalde roes die ik niet uit kan leggen. Mijn favoriet is de album climax, The Knife (dat een geweldige gitaarsolo bevat, wat mij betreft een van de mooiste gitaarsolo's ooit). Maar de rest is ook zeker niet slecht.

Stagnation vind ik ook wel best te pruimen. Al bij al een meer dan degelijk album.

2* op Allmusic!?

Ik kan daar met mijn hoofd echt niet bij. Dit is een bijzondere plaat van Genesis, die om een aantal redenen wat afwijkt van de 'klassieke prog periode' van Genesis.

Allereerst spelen Anthony Phillips en John Mayhew nog mee op Trespass, i.p.v. Steve Hackett en Phil Collins. De drums spelen een relatief kleine rol op dit album, wat logisch is gezien de stijl van de muziek, maar ik heb de indruk dat de keuze voor Phil Collins op drums geen verkeerde was.

In combinatie met het nog wat zoekende karakter van de uitvoeringen en de composities zorgt dit alles voor een ietwat ander geluid dan later het geval zou zijn. Meer 'underground' wellicht. Er zitten vooral nog meer folkinvloeden in de muziek, hoewel de band ook al progressief klinkt, en al een unieke sfeer heeft gevonden die zowel lieflijk als tragisch romantisch kan klinken.

Eigenlijk is het alsof Selling England by the Pound een volledig gecompleteerd schilderij op een groot doek is van een ervaren kunstenaar, en Trespass een nog wat zoekende schets van een onervaren kunstenaar met veel ambitie. Soms kan zo'n schetsmatig beeld ook heel mooi zijn, juist vanwege de imperfectie, omdat nog niet alles tot in de puntjes is uitgewerkt, en daardoor heel spontaan en organisch oogt.

Wat ook knap is voor zo'n jonge band is dat zij met Trespass al heel goed begrepen hoe belangrijk het album als geheel is. Geen enkel nummer valt buiten de boot, en toch klinkt ook geen enkel nummer hetzelfde.

Luisterend naar deze plaat kan ik helemaal opgaan in de sfeer, en tegelijkertijd geboeid zijn door het muzikale vakmanschap dat hier ook al heel behoorlijk was. 4*

Veel mensen vinden dat Stagnation te lang duurt. Dat begrijp ik niet. Ik vind het een prima nummer dat me van begin tot eind weet te boeien en met een prachtig einde.

Als dat het enige is wat je uit die periode hebt geluisterd vind ik dat oordeel nogal snel geveld. Het is een van de eerste albums. Genesis is hier nog zoekende (en zelfs dan vind ik het nog eens een verbluffend resultaat) en hun stukken zijn hier soms nog iets te ingewikkeld (dit wordt later wel minder). Een goed oordeel kun je pas vellen als je ook naar de wat meer ontwikkelde Genesis hebt geluisterd lijkt me. Foxtrot en The Lamb Lies Down On Broadway vind ik zelf goede aanraders om mee te beginnen.

Een heerlijk prog album van hoge kwaliteit.
Na zoveel jaren luisteren is dit album nog steeds boeiend.
Het raamwerk van Genesis voor jaren die toen nog moesten komen staat.
Enigszins experimenteel maar daardoor ook erg boeiend.

Erg goed album uit de beginjaren van Genesis.

De stem van Gabriel was toen al top. Voeg daarbij het intrigerende gitaargeluid van Hackett, dat later maar beter en beter werd en het succes is (deels0 verklaard.

Anthony Phillips was de gitarist op Trespass en werd na dit album vervangen door Steve Hackett.

Misschien ook wel de reden dat Hacketts 'gitaarsound' nu ook niet meer helemaal hetzelfde is.....

Wat een onzin wordt er toch verkocht....

Desalniettemin, zijn naam is gevallen, wie nog zoekt naar een goed album van de gitarist van Trespass: The Geese and The Ghost. Met een sprookjesachtige omgeving, feeërieke muziek en Phil Collins die twee nummers zingt...

Volgens Oor´s eerste nederlandse pop encyclopedie heeft anthony Phillips genesis verlaten omdat hij een panische angst voor succes heeft.

Nadat hij Genesis heeft verlaten , haalt hij een universitaire graad in de muziek en gaat muziek en gitaarlessen geven.

In 1977 komt hij met een album The Geese and the Goose waarop Phil Collins en Michael Rutherford meespelen, is inderdaad een heel mooi album.

Dat is zeker een fraai album, het was/is volgens mij meer podiumangst dan angst voor succes geloof ik.


edit: vanuit de bio op zijn eigen site:

experiences increasing stage-fright and decides to leave the band

Dat stemgeluid van Gabriel gaat door merg en been !!!! Mooie misschien iets minder toegankelijke luistermuziek ! Luisteren en genieten !

Dit is een veel beter album dan het debuutalbum.

Hier staat het schitterende nummer the Knife op.

Ik ben alleen niet zo weg van White Mountain.

Sowieso de albums waarop Gabriel zingt zijn top(!). Daarna wordt het geleidelijk minder als ook Hackett de groep verlaat en de lange zwierige wereldse nummers vervangen woprden door top 40 singles