menu

Tim Buckley - Lorca (1970)

mijn stem
3,84 (144)
144 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Folk
Label: Elektra

  1. Lorca (9:53)
  2. Anonymous Proposition (7:43)
  3. I Had a Talk with My Woman (5:55)
  4. Driftin' (8:10)
  5. Nobody Walkin' (7:30)
totale tijdsduur: 39:11
zoeken in:
Social_Mask
Ik had veel ergers verwacht, maar het viel allemaal reuze mee. Wel moet ik zeggen dat ik lijd aan hetzelfde syndroom als Stijn en Aero. Op momenten vind ik het vrij goed, maar soms ook langweilig. Wel vind ik Lorca wel wat beter dan Starsailor. Vooral I Had a Talk with My Woman is geweldig.

Zit uiterst dicht tegen 4* aan, maar vind dat voor nu net wat te veel van het goede.

avatar van AdrieMeijer
5,0
Dit is gewoon geen plaat die je even moet downloaden en op je Ipod beluistert terwijl je andere dingen aan het doen bent.
Ik stam nog uit het vinyl-tijdperk en vond deze Heilige Graal na een speurtocht van jaren. De één na laatste ontbrekende schakel in mijn collectie. Deze plaat was het onontkomelijke vervolg op Happy Sad, al nam hij tussendoor ook nog even Blue Afternoon, een ander meesterwerk, op.
De eerste keer beluisteren, samen met mijn vriendin,( die gelukkig niet gestemd heeft op MusicMeter) was een onvergetelijke ervaring. En nog steeds doet het openingsnummer alle nekhaartjes recht overeind staan.
I owe you ... looooooove...... Buckley was zijn tijd ver vooruit en ik vrees dat zijn tijd nooit zal komen.

avatar van Slowgaze
Waar zit de invloed van de grote Federico precies in op dit album?

avatar van Paap_Floyd
4,5
AdrieMeijer schreef:
Dit is gewoon geen plaat die je even moet downloaden en op je Ipod beluistert terwijl je andere dingen aan het doen bent.
Ik stam nog uit het vinyl-tijdperk en vond deze Heilige Graal na een speurtocht van jaren. De één na laatste ontbrekende schakel in mijn collectie. Deze plaat was het onontkomelijke vervolg op Happy Sad, al nam hij tussendoor ook nog even Blue Afternoon, een ander meesterwerk, op.
De eerste keer beluisteren, samen met mijn vriendin,( die gelukkig niet gestemd heeft op MusicMeter) was een onvergetelijke ervaring. En nog steeds doet het openingsnummer alle nekhaartjes recht overeind staan.
I owe you ... looooooove...... Buckley was zijn tijd ver vooruit en ik vrees dat zijn tijd nooit zal komen.
Blue Afternoon was eerder dan Happy Sad hoor. Toch?

avatar van Stijn_Slayer
3,5
Nope.

avatar van Paalhaas
5,0
Slowgaze schreef:
Waar zit de invloed van de grote Federico precies in op dit album?

In de teksten, en dan voornamelijk het titelnummer.

avatar van Paalhaas
5,0
Paap_Floyd schreef:
(quote)
Blue Afternoon was eerder dan Happy Sad hoor. Toch?

Happy sad is opgenomen in december 1968 en uitgegeven in juni 1969. Blue afternoon is opgenomen in september 1969 (tegelijk met Lorca) en uitgegeven in november 1969. Lorca kwam in januari 1970 uit.

avatar van Ataloona
5,0
Mijn kennismaking met Tim Buckley en wat voor 1! Ik had echte folk verwacht en dit is dat toch niet echt. Op de eerste 2 nummers is geen grip te krijgen en ben ik het ook eens met Paalhaas zijn omschrijving: free-folk. Zijn stem is echter het hoofdinstrument op dit album en bij vlagen apart te noemen. Een krachtige stembeheersing en op nummers als Driftin' geeft het zelfs kippevel. De eerste 2 nummers vind ik al wat beter dan bij de eerste 2 keer luisteren, maar de nummers erna gaan door merg en been, prachtig. Sterke muzikale begeleiding en heerlijk ontspannen en de stem van Tim vind ik een stuk mooier dan die van zijn zoon. Een mooie kennismaking dus.

Overigens ook nog eens een schitterende hoes.

Aquila
De folk van Buckley is eigenlijk alleen op het debuut en deels op het tweede album terug te vinden. Daarna werd het meer jazzy en op een gegeven moment werd het een geheel eigen stijl dat vooral op deze en "Starsailor" nauwelijks zijn gelijke kent.

avatar van Ataloona
5,0
Hmm, zou de 0,5-stemmer Ijsbergsla zijn stem nader willen verklaren? Aparte stemmethode houd je erop aan

avatar van AdrieMeijer
5,0
Ik kan niet voor Ijsbergsla spreken, want ik ken hem/haar niet, maar het meest waarschijnlijke lijkt mij toch een typefout. Ik verwissel ook zo vaak twee letters of cijfers met elkaar.

avatar van Ataloona
5,0
Ik zie dat hij nu een 2* heeft gegeven, ik had graag gezien dat hij zijn stem zou verklaren, maar ja.

avatar van Ataloona
5,0
Vanavond weer eens de maandelijkse luisterbeurt van Lorca gehad. Ik werd meteen maar weer eens eraan herinnert wat een fantastische plaat dit toch is. Zelfs na de zoveelste keer luisteren word hij beter en beter. Kippevel gedurende de hele plaat. Lorca moet toch wel zo'n beetje mijn favoriete nummer ooit zijn, maar wat is Driftin' toch een perfect nummer. Ik zal snel eens een uitgebreid stuk schrijven over dit album.

avatar van Ataloona
5,0
Lorca was bij mij toch wel gelijk liefde op het eerste gezicht. Mijn eerste kennismaking met het genie dat Tim Buckley heet. Nu kende ik Grace van zijn zoon Jeff Buckley natuurlijk al, maar wat werd ik verrast door zijn vader hier. Een ongelovelijke stem, een onorthodoxe instrumentatie (zoals Paalhaas al goed wist uit te leggen) en een briljant talent in het maken en schrijven van composities, zoals ik ze hier wel mag noemen. Ik ben uiteraard - na die eerste kennismaking met Lorca - gelijk op zoek gegaan naar de rest van de discografie van Tim. En daar stond ik weer versteld, van de magische werking van Happy Sad, Blue Afternoon en Starsailor. Ongelovelijk, en zo werd hij in een klap mijn favoriete artiest, maar terug naar het album waarmee het voor mij allemaal begon, Lorca.

Lorca is één van de weinige platen die ik ken die zo intens zijn, dat ze je de volle speelduur blijven ontroeren. Je zit werkelijk 39 minuten lang met kippevel te luisteren naar wat Tim je te vertellen heeft. Zijn stem bereikt hier zijn maximale potentie en hij is één met zijn stem, volledig onder controle. Zijn stem is dan ook het hoofdinstrument op deze plaat. Op een ongekende en verrassende manier weet hij te zingen, zeer bijzonder. Het elektrische orgel is ook een zeer belangrijk instrument, misschien wel - naast de stem van Tim - het belangrijkste instrument.

Tuurlijk, het elektrische gitaarspel van Lee Underwood en het spel van Tim op zijn 12-snarige gitaar spelen ook een grote rol, maar de orgel is wel de basis hier. Hij is vooral op de eerste 2 nummers - Lorca en Anomynous Proposition - van levensbelang. De orgel is spannend, angstaanjagend, koelbloedig en subtiel. John Balkin weet Tim uitstekend te begeleiden op zijn levenswerk. Het openingsnummer is misschien wel één van de mooiste nummers ooit. Lorca is abstract en expressionistisch en Tim breekt hier definitief met het couplet/refrein-schema. Het is een ultiem eerbetoon aan dichter Frederico Garcia Lorca.

You're just a man on death's highways
It's life you owe you're here to praise it
If love flows your way then be a river
And when it dries just stand there and shiver


Echter is Driftin' mijn favoriete nummer ooit gemaakt. De harmonieuze tonen van de elektische gitaar, het opbouwende akoestische gitaarspel, de rustgevende conga's en de perfecte stemcontrole van Tim maken van dit nummer een extatisch hoogtepunt in de muziekwereld. Het meest ontroerende stukje tekst ooit word hier gezongen: All i wanna be is what you mean to me. Tranen schieten in mijn ogen, elke keer weer.

But for me you were a lover
Gently under your cover
Your sheet reeks of odours

Oh i came here to hold and be held for a while


En na Driftin' is er geen mooiere afsluiter mogelijk dan Nobody Walkin'. Ik kan het niet laten om mee te zingen bij dat nummer. Lekker uptempo en een geweldige tekst.

Lorca is wat mij betreft hét hoogtepunt in de muziek. Alles is perfect. Een ultieme balans tussen folk en free-jazz, oftewel free-folk. Tim Buckley bereikt hier met zijn muziek een hoogte, waardoor we helemaal niet meer leven. Niet meer leven in dit heelal. Slechts de luisteraar in een grote metafysische ruimte. Perfectie heeft dus toch een naam, Lorca.

avatar van AdrieMeijer
5,0
Zo is dat.

avatar van BoyOnHeavenHill
5,0
In het onvolprezen Blue melody – Tim Buckley remembered van Lee Underwood lees ik dat niet alleen Driftin' (zoals op 15 augustus 2009 hier al door Droombolus opgemerkt) maar ook Nobody walkin' live in de Troubadour werd opgenomen en stilzwijgend (dus zonder commentaar op de hoes) naar Lorca werd "geëxtrapoleerd".

En verder schrijft Underwood: "Tim often said Anonymous proposition […] was written for sultry Marlene Dietrich." Buckley: "It's the physical presentation that makes it so personal. It has to be done slowly. It has to take five to six minutes. It has to be a movement. It has to hold you there, and make you aware that somebody is telling you something. He's telling you something about himself in the dark. That's what music is all about on record. It is very personal. There is no other way to deal with it."

Hierbij twee aantekeningen, twee essentiële opmerkingen over hoe ik persoonlijk muziek beleef, for what it's worth. Ten eerste, bij de zinnetjes "That's what music is all about on record. It is very personal" moet ik denken aan een lang geleden gelezen uitspraak van Lou Reed, die op het volgende neerkomt: "Iemand gaat naar de winkel, koopt jouw plaat, gaat ermee naar huis en gaat die in zijn kamer zitten beluisteren, in z'n eentje, één op één, de luisteraar en jouw plaat – bedenk je eens wat een invloed je dan op iemand hebt!" Dat is voor mij nog altijd de essentie van muziek, één op één, een CD in de speler en ik, de muziek apart voor mij, samen alleen. (Concerten zijn mooi en indrukwekkend maar voor mij ook afstandelijk en niet intiem genoeg.)

En ten tweede, ik kan de intimiteit die ik bij Tim Buckley ervaar niet beter uitdrukken dan door te zeggen dat er voor mijn gevoel nog nooit een zanger is geweest met zo weinig afstand tussen hart en stem.

avatar van AdrieMeijer
5,0
Heel mooi gezegd. Overigens is het niet zo dat Nobody's walkin' van de Troubadour-opnames is gebruikt. Dat nummer hebben ze gewoon opnieuw opgenomen,
I had a talk with my woman is wél van Troubadour, maar net als bij Driftin is de opname enigszins bewerkt.

avatar van korenbloem
5,0
Heel mooi geschreven BoyOnHeavenHill!!



avatar van BoyOnHeavenHill
5,0
(aangedaan door de complimenten)

Ulfat-e-Zulmat

avatar van Paalhaas
5,0
Ataloona schreef:
Your sheet reeks of odours

lol, others misschien?

Mooi om te zien dat hier weer eens een paar mooie recensies zijn geplaatst. En ook nog eens de 100 stemmen voorbij.

avatar van Ataloona
5,0
Ah, had 'm overgenomen van een lyricssite, maar het moet idd others zijn. Toen ik mijn eerste bericht plaatste hier bij Lorca waren er zo'n 15 stemmen minder, dus we zijn goed bezig

avatar van AdrieMeijer
5,0
Ik durf te wedden dat Your sheet reeks of odours juist is. Ik ben zelf verantwoordelijk voor de publicatie van deze tekst op mijn Tim Buckley Guitar Tabs website en daarna hebben allerlei vage Lyrics-websites de teksten eraf gepikt. Luister maar heel goed naar Driftin', dan zul je horen dat de tekst correct is.

avatar van Arrie
Is er geen officieel boekje met teksten? Ik hoor ook 'others'.

avatar van Paalhaas
5,0
AdrieMeijer schreef:
Ik durf te wedden dat Your sheet reeks of odours juist is.

Die weddenschap ga ik graag aan (Starsailor-cd? )! De o in 'odour' spreek je namelijk uit als in 'opa'. Eenvoudig te horen dat dat in het nummer niet het geval is (net als de th i.p.v. d). Bovendien is de tekst met 'others' ook een flink stuk logischer. 'Your sheet reeks of odours' is een ronduit onzinnige tautologie: 'riekt naar geuren'. 'Your sheet reeks of others' duidt op overspel.

...mijn Tim Buckley Guitar Tabs website...


avatar van BoyOnHeavenHill
5,0
Bovendien, het is nog steeds niet echt een mooi rijm, maar "others" past toch aanzienlijk beter in de rijmreeks met "lover" en "cover".

Maar ook los van het mogelijke rijmschema hoor ook ik duidelijk "others".

avatar van willemmusic
Als ik even tussen jullie in mag liggen : odor !
Dat laken, daar zit een luchtje aan, er hebben daaronder vrijpartijen plaatsgevonden.
Er is geen sprake van overspel, Buckley klinkt niet jaloers of verongelijkt, maar blikt met weemoed terug : Oh I came here to hold and be held for a while . Hij rook dus haar, en zichzelf !

avatar van AdrieMeijer
5,0
Die weddenschap ga ik graag aan (Starsailor-cd? )!

Nee dank je, ik heb de Starsailor cd al, wat moet ik met een tweede exemplaar?
Ik deel Willem's mening, en mijn oren zeggen dat ik gelijk heb. Jammer dat we het Tim Buckley niet meer kunnen vragen. Wellicht post ik deze vraag op het Starsailor Forum, wie weet kan een native speaker er iets verstandigs over zeggen. Al is me in het verleden wel gebleken dat vooral Amerikanen ook maar een slag slaan naar de songteksten.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:14 uur

geplaatst: vandaag om 01:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.