The Fireman - Electric Arguments (2008)

Dit is wel de McCartney zoals ik die graag zie. Lekker heel wat dingetjes proberen, die door een goed gevoel voor liedjesmaken ook heel snel slagen. Hier en daar kunnen de nummers een beetje slap worden, maar meestal is het gewoon genieten.

De Paul in Nothing Too Much Just Out of Sight doet me erg denken aan de Paul in Helter Skelter (een van mijn Beatles-favorieten)...

Ik wou het eens meedelen.

Father McKenzie, je ging je afgelopen weekend nog eens teisteren met een extra luisterbeurt van Electric Arguments. Nog van mening veranderd??? Ben zo benieuwd!

Jawel, ik heb de plaat nogmaals beluisterd, en van een fervente Paul McCartneyfan zal het je misschien tegenvallen, maar ik kan deze plaat echt niet appreciëren, het is navelstaarderij, het is vreselijke rommel, Macca onwaardig, het spijt me, elk zijn mening, maar nooit speet het me meer dat ik iets blind van deze artiest kocht, dit vind ik echt voor een songwriter pur sang als Macca zo'n verschrikkelijk slechte beurt...... helaas kan ik mijn mening niet herzien, ik lust dit "ding" gewoon niet vrees ik, het Captain Beefheart-gehalte is niet echt aan mijn naar echte songs hunkerende oortjes besteed. SNIF!

En, al sta ik hier nogal eenzaam met mijn mening, het zij zo, dit is eerlijk!

Nou, zo erg als het Captain Beefheart-gehalte is het nou ook weer niet, vind ik, maar ik prijs je eerlijkheid. En er zullen er vast meer zijn, die met dit album moeite hebben. Het zij zo!!!

Klasse plaat van Paul McCartney. GEEN singalong junk !

Dat nou net ik - ik beschouw mezelf zowat als de grootse Macca-fan ooit, al zijn er nog natuurlijk - dit plaatje niet kan smaken, vind ik erg, ik doe mijn best, maar voorlopig lust ik hier echt geen pap van, zie ook vorige berichten, waarom lees je daar, anders val ik echt te veel in herhaling.
Verdomde jammer, ik hoor hier echt niets dat muzikaal sterk is of me kan boeien, echt niet

Father, dat kan toch. Krijg er a.u.b. geen complex van of voel je niet gehandicapt. Soms vind je iets gewoon niet mooi. Kan toch, hebben wij allemaal wel eens bij een cd.

Watt een tegenvaller.
Je verheugt je misschien te veel op een nieuwe Macca, maar dit is echt 3 keer niks.
Ik blijf hartstochtelijk fan van Macca, maar deze ga ik gewoon helemaal uit mijn geheugen wissen.

De miskleun van 2008

Het geeft echt niet Vader, het kan de beste overkomen dat 'iets' niet raakt wat vele wel voelen. Leg de CD een half jaar opzij en probeer het in Mei 2009 nog een keer, wie weet, wordt zelfs Vader weer blij, en anders gewoon wachten op een regulier Macca album. Een complex is niet nodig......hoewel een beetje misschien? Ik had dat met een CD van David Sylvian, heb er 15 jaar over gedaan.

Het steunt mij in al mijn twijfels dat er toch nog zijn die dit ook een miskleun vinden, bommel, ik dacht dat mijn gehoor me in de steek liet, maar kijk, blijkt dat er toch nog mensen genoeg kritische geest hebben om dit onding niet de hemel in te schrijven, ik hoor geen grandeur, integendeel, en jij blijkbaar ook niet, zijn we tenminste niet alléén.

Natuurlijk blijf ik een grote Macca-fan, maar deze wil ik ook uit mijn geheugen wissen, ik kan hier gewoon niets mee.
En nu ga ik slapen, morgen voeg op. En ik ga Born to Run van The Boss nog eens beluisteren, dat heeft hier verder natuurlijk geen zak mee te maken, haha!

Ik ben blij te kunnen constateren dat je een postitief en blij mens bent Father en ik maak het ook niet laat , want om 6 uur gaat hier het wekkertje ook af. Have a good night, sweet dreams!!!

Bah, bah, bah wat een rommel is dit zeg

De vorige twee Fireman albums heb ik aan me voorbij laten gaan omdat het niet echt m'n soort muziek is, maar omdat ik overal hoorde dat dit album meer een Macca solo plaat is gaf ik 'm het voordeel van de twijfel. En daar heb ik spijt van.

Dit is inderdaad een solo plaat van Paul, maar dan wel zo'n verschrikkelijke zoals uit de jaren 80. Het is rommelig en geforceerd. Nummers die in de basis best mooi hadden kunnen zijn zoals Two Magpies worden verpest door de rommelige productie.

Nee Paul, ga maar weer gewoon lekker een echt solo album maken.

Travelling Light zou een pracht kerstsingle van Paul kunnen zijn. En dit meen ik!!!! en als B kant Light FromYour Lighthouse.

Aantal keer beluisterd en voorlopig een 3,5* waard. Vind het een zeer goede plaat.. wellicht een groeiertje voor mij

Na het lezen van de recensie in PlatoMania ben ik wel erg benieuwd geworden!

Ik heb 'm gisteren besteld. Die vorige 2 Fireman-cd's schijnen heel moeilijk te vinden te zijn. Ik wist tot 3 dagen geleden niet eens van het bestaan van The Fireman. Sommigen noemen het MCartney's hobbybandje, ik vind deze cd de eerste die me echt boeit sinds Wings' "London Town. Tot die tijd kocht ik iedere (reguliere) cd die van 'm uitkwam, en daar ben ik mee begonnen toen z'n eerste solo-cd "McCartney" het levenslicht aanschouwde.
Jammer dat dit "Electric Arguments"-meesterwerk en de vorige 2 Fireman-cd's niet, zoals z'n "officiële" cd's, bij EMI zijn uitgebracht. Dan zouden ze in ieder geval wat makkelijker te vinden zijn.
Hoe dan ook: dit is McCartney goes 2008. Ik had niet gedacht dat er ooit nog zo'n fascinerend werkje van deze inmiddels zeer middelbare (qua leeftijd dan) ex-Beatle zou verschijnen. Een schitterende verrassing, zo vlak voor de Kerst. Thanks, Paul!

Nothing Too Much Just Out of Sight is de song van het jaar!

Ik vind het net de vreselijkste kakafonie die ik van iemand als Paul absoluut nooit verwacht....

Nothing too much out of sight laat een Macca horen die ook van zijn eigen plat gelopen paden af durft, een verademing!!!!!!! Helter Skelter 2008.

Macca & Youth: toch een opmerkelijke combinatie... En het duo maakte een zeer boeiend plaatje..
Heb het nu pas gehoord, 't had anders zeker in mijn lijstje van 2008 gestaan !

Zeer geslaagd album... met een Macca zoals ik hem het liefste heb

Knappe songs, mooie klankkleur hier en daar een experimentje.... popsongs en hier en daar een stevige rocker en géén flauw gedoe ...
En.. "The White Album" is ook nooit heel ver weg (die link tussen "Nothing Much just out of sight" en "Helter Skelter" legde ik idd. ook al)

Zo, en nu pogen die andere Fireman-albums te vinden !.

Die klinken wel héél anders c-moon, Dus luister ze eerst maar voor het teleurstelling wordt bij evt aankoop.

Geen idee of dit al is besproken of iemand is opgevallen: In Sun Is Shining zit (in mijn versie) op 1:17 een montagefout.

Dan zit jij waarschijnlijk ook niet wachten op de "verborgen schat", Carnival Of Light van de Beatles. Of ben je al een beetje van gedachte veranderd over deze cd. Het is wordt mijns inziens steeds beter naarmate ik 'm meer afspeel. Travelling Lights is bijna onwerelds!!!!

Ik zal hem nog eens uit de kast trekken en de marteling nog eens doorstaan.
Deze Captain "Macca" Beefheart nog eens draaien.

Een ervaring die ik nog niet had gehad; een McCartney-product dat me totaal niet kon bekoren, dat ik dààr nog zo oud voor moest geworden zijn...

Ik blijf een ontzettende Macca-fan, Macca toch bij uitstek de muzikaalste Beatle ever...

Laat ons zeggen dat ik erg van Claude Monet en Renoir hun doeken hou en dat dit hier eerder een Picasso is...

Ik vind hem tock ook echt heel erg goed. Blijkt maar weer dat smaken verschillen en dat is maar goed ook. Vind het zeer te prijzen dat hij nog steeds experimenteert met alle toeters en bellen. Macca de songwriter komt vast binnenkort wel weer eens aan bod.

Ik heb de plaat ondertussen een béétje méér leren appreciëren, maar een echte topper kan ik het toch niet vinden. Laat ons zeggen dat ik met ongeveer de helft van de songs of geluidscollages kan leven, en dat ik andere tunes hierop echt nooit zal kunnen smaken. De opener is totaal niet aan me besteed, bijvoorbeeld.
Desalniettemin, ik verhoog van 1.5 naar 2.5, hoger kom ik waarschijnlijk niet meer, maar you never know...

Deze cd is nou zo'n typisch voorbeeld van een zéér langzame groeier. Ik vind vind 'm nog steeds erg sterk.

Ik blijf het vreemd vinden dat je deze cd niet kan waarderen. Paul die zijn nek durft uit te steken op bejaarde leeftijd. De eerste 9 nummers zijn in mijn ogen beter dan de composties op Memory almost full.
Maar ja, zoveel mensen zoveel smaken.

Dat gaat mij net iets te ver, maar dat het 9 lekkere, en onmiskenbare, McCartney-nummers zijn dat ben ik met je eens .