The Fireman - Electric Arguments (2008)

De 1ste 2 platen van The Fireman zijn rotzooi in mijn ogen maar deze plaat verraste me wel. Natuurlijk zijn de mindere nummers op deze plaat degene die aanleunen bij de 1ste Fireman platen met name de laatse 5 nummers maar er staan toch 6 knappe nummers op. Met als uitschieter Sing the changes gevolgd door Nothing too much..., Dance 'till we're high, Highway, Light from your lighthouse & Sun is shining. Mooie zijsprong van McCartney wat zijn veelzijdigheid nog maar eens in de verf zet.

@lovels; tja, ik moet het altijd van goede composities hebben, van memorabele liedjes, die ik als het kan zomaar kan oproepen uit het hoofd en kan nazingen of nafluiten. Om het even wie zal zo maar uit het hoofd Penny Lane, Yesterday, Let it Be, The Fool on the Hill, Maybe I'm Amazed, Hope of Deliverance of nog enkele tientallen andere liedjes kunnen oproepen, gewoon omdat dat ijzersterke melodieën zijn, het handelsmerk van Paul, maar hier hoor ik die ijzersterke melodietjes niet echt op.... Sing the Changes komt aardig in de buurt, bij de rest, tja... Muzikale collages of zo, hoe zou je het noemen??

Hoe "experimenteel" dit ook is, of "hoe Paul zijn nèk durft uit te steken", het zal allemaal wel, maar kijk, een Van Gogh moet voor mij plots geen Picasso proberen te worden...

Mij bevalt het meeste van deze plaat echt niet, ik heb geprobeerd, en als zware McCartneyfan vind ik het ook jammer, maar het is niet anders, ik hoor echt véél te weinig sterke songs.
Die hoor ik gelukkig WEL met bàkken op Paul's 2 recentste reguliere albums; Chaos and Creation in the Backyard en Memory Almost Full. Die laatste leunt qua sound erg dicht aan bij zijn "Wings"-geluid.

Hoorde en zag net de live versie van Highway (gratis te downloaden via de Macca site) van zijn optreden in New York City. Viel me nu pas op hoe goed het nummer eigenlijk is. Had best een single mogen zijn.

Edit: de live versie is beter dan de albumversie, veel krachtiger !

Ik kreeg een mailtje van Paul, het is te zeggen, niet persoonlijk van hem.... aheum, ter promotie van die nieuwe liveplaat; "Good Evening New York City". Highway is inderdaad een sterke song, ik kijk wèl uit naar die live dvd, kaartjes voor live-concerten zijn tegenwoordig toch niet meer betaalbaar voor werkmensen. Die live-versie van Highway doet wel verlangen naar méér, naar heel die liveplaat. Voor mij mag de dvd en de cd er aankomen, zou mooi kerstgeschenk zijn van Paul aan de fans.

Ik heb gisteren leuke versies gezien van Highway en Sing the changes......

En had vervolgens eigenlijk nog nooit van Electric arguments of zelfs The Fireman gehoord.....

Hoe dan ook, dat zijn toch prima rocksongs van McCartney? Geen idee waarom dit onder een andere naam zou moeten.

Is de rest van het album ook zo sterk?? Ik twijfel even, bij het zien van het magere toekennen van sterren....

De rest van de plaat is in de lijn van Sing the Chances. Vooral de openingstrack is erg heavy. Wel is een deel van de plaat iets experimenteler opgezet en gaan sommige stukken richting Trance music.

En helaas, musician, vele songs gaan geen enkele richting of alle richtigen tegelijk uit, voor mij is dit iets te experimenteel en past dit McCartney niet echt. Normaal gezien heeft hij zijn liedjes al "uitgevonden" en hier lijkt hij of ze zijn ter plekke uitgevonden en tja, ik hoor dat eraan, ik blijf dit een kwakkelend plaatje vinden, nou, ik heb uiteindelijk door Sing the Changes en Highway, waar toch enige structuur in zit, mijn oorspronkelijke zéér lage toegekende score wat bijgepast, maar hoger dan die *** zal ik bij dit album nooit gaan, het is dan nog met véél goede wil omdat het tenslotte Macca betreft.
Die openingstrack, daar is echt geen doorkomen aan... pffft.
It's all perception, ik hoor "Ram" zo'n duizend keer liever...

De openingstrack geen doorkomen aan??? Onbegrijpelijk, het is Macca wat mij betreft op zijn puurst en zijn meest heavy kant , en die heeft hij, komt helemaal tot zijn recht. Gevolgd door two magpies, had een outtake van RAM kunnen zijn. Lijkt een beetje op 3 legs. Het minste nummer vind ik 'the sun is shining'. Die experimentele kant heeft Macca feitelijk zijn hele carriere al met regelmaat toegpast. Even van de platgelopen wegen af moet Macca met deze plaat gedacht hebben.

Hij mag van mij afwijken van het "gangbare", zolang het maar geen niveau McCartney 2 krijgt, want dan geef ik hem er ongenadig van langs.

Maar wat ik live hoorde, Highway en Sing the changes, dáár mag hij van mij wel een cd-tje mee vol spelen.

Overigens is het nog niet zo gemakkelijk, een cd van The Fireman te vinden, ik heb al even gezocht.

Mee eens, het is denk ik wel een kwestie van smaak of je van deze kant van Macca houdt, maar mij bevalt Nothing Too Much Just Out of Sight wel.

Ja klopt, goed vergelijk. Aangezien ik Ram hoog heb zitten kan ik dit wel waarderen.

Sing the Changes was al een van mijn favorieten, maar door de live versie op Paul McCartney - Good Evening New York City (2009) en afgelopen woensdag nog meer in waardering gestegen.

Travelling Light is een prima sfeervol nummer, al vind ik zijn zang niet altijd even mooi (hoge stem rond 1:35). Het nummer doet me een beetje aan Sting denken.

Voor Highway geldt hetzelfde als bij Sing the Changes. De live versie was zoals eerder gepost zelfs beter dan deze versie. Rockte meer. Het doet me denken aan 'About You' van Paul McCartney - Driving Rain (2001).

Light from Your Lighthouse klinkt als een RIngo nummer, maar zit wel lekker in elkaar.

Dan volgt er weer een typisch McCartney nummer Sun Is Shining, waar zelfs helemaal niet geprobeerd is om het 'anders' te laten klinken naar mijn mening. Had op elk ander recent album van hem kunnen staan.

Dance Til We're High klinkt mij als een nummer voor de kerstperiode in de oren (misschien door de bellen). Mooi georkestreerd nummer.

Dan komen we bij het laatste 'normale' nummer van het album Lifelong Passion. Een electronisch getint nummer, waardoor het voor mij als een duidelijkere samenwerking tussen Youth en Macca klinkt als eerdere nummers. Erg mooi.

De trance/wereldmuziek/weetikveelwelkestijl nummers die hierna nog volgen zijn niet helemaal mijn ding maar zijn ook niet vervelend.
Echter de 9 besproken nummers zijn van een dusdanig hoge kwaliteit (ja de maistro zit echt in een creatieve piek deze eeuw) dat het geheel van mij 3,5* krijgt.

Ik ben toch wel aangenaam getroffen, door deze Electric Arguments van Paul McCartney ofwel The Fireman.

Ik vind namelijk, dat het zogenaamde experimentele karakter heel erg meevalt. Ergo, was de plaat gepresenteerd als opvolger van Memory almost full, míj had je er niet over gehoord.

De eerste twee platen ken ik niet van The Fireman (zijn erg moelijk aan te komen) maar Electric arguments heeft gewoon McCartney nummers, tot en met nummer 9 is "normale" zang aanwezig (prachtig ook het gedragen Lifelong passion).

Ja, vanaf Is this love volgen er meer experimenten, langer uitgesponnen instrumentele stukken, waar ik uiteindelijk ook een half puntje aftrek voor reken.

Maar ook deze nummers zijn niet specifiek onaangenaam.

De creativiteit van Paul McCartney is, ook in de herfst van zijn carriere, werkelijk fenomenaal, met prima rock in nummers als Sing the changes en Highway. Ik durf het haast niet te schrijven, maar Highway heeft zelfs enige Beatles-invloeden, het nummer moet de fans toch tevreden stemmen, 40 jaar na het einde van deze band.

Light from your lighthouse zorgt voor een half puntje verlies omdat het gewoon een zwak nummer is.

Two magpies, Sun is shining en bijvoorbeeld Travellin' light geven aan, dat het helemaal niet stevig hoeft te zijn om er een goed album van te maken.

Als je Electric Arguments gaat beluisteren moet je inderdaad eerst een knop bij jezelf omzetten, om te voorkomen dat je 'm gaat vergelijken met reguliere McCartney-lp's. Bij velen begint nu "door te sijpelen" dat hij (E.A.) van een uitzonderlijke klasse is. Zeker, nu hij Highway en Sing The The Changes op zijn laatste "live cd/dvd" de wereld het licht heeft laten zien. Ik ben vanaf het begin erg onder de indruk geweest van Travelling Light. Light From Your Lighthouse vind ik ook niet echt een hoogvlieger, maar zeker niet zwak. Universal Here, Everlasting Now vind ik erg sterk en Two Magpies, een typisch MCCartney leuk niemandalletje. De rest is ook zeer goed te beluisteren, maar die moet voor velen nog even "doorsijpelen", denk ik. Het is overigens knap dat alle nummers in één dag opgenomen zijn. De vorige Fireman (Rushes) is echt van een heel andere orde. Dat is echt een ambient cd, waarop je McCartney (met stem) niet hoort. Echt voor de liefhebbers en verzamelaars. De eerste Fireman-cd, Stawberry Oceans Ships Forest, zou ik graag nog willen hebben, maar die wordt niet meer geperst. Samples van Off The Ground en outtakes van Gack To The Egg. Maar dan helemaal bewerkt door producer Youth. Lijkt me heel interessant! Volgens Wiki alleen nog via I-Tunes te downloaden. Maar met Elecrtic Arguments en het "live" wervelende Sing The Changes (één van de hoogtepunten op zijn laatste "live"cd) heeft Paul toch maar weer eens zijn veelzijdigheid bewezen

Iedereen heeft het er over dat deze CD zoveel verschilt met zijn regulieren werk, eigenlijk vind ik dat wel meevallen. Nummers als Nothing to much, two magpies, Sing the changes, Highway, Sun is shining, Lifelong passion hadden met gemak op een doorsnee Macca plaat kunnen staan.

Met sommige nummers had dat inderdaad gekund, maar er staan voor veel Macca fans ook wel wat nummers op, die minder toegangelijk zijn. En bij elke nieuwe Macca-cd zijn de verwachtingen altijd erg hoog gespannen (en het beatlesgehalte meegewogen) en wordt meestal elk nummer op een weegschaal gelegd. En tja, het is natuurlijk een "hobbyproject" van hem, En daar kan hij lekker freewheelen, zonder er al te veel commerciële bijbedoelingen erbij te hebben. De eerste reakties waren ook niet al te lovend over het algemeen. Met terugwerkende kracht, denk ik, zullen sommige (kritische) fans iets minder vooringenomen naar deze cd gaan luisteren. Maar ik ben het met jouw stelling wel eens, devel-hunt.

Sing the changes is misschien wel McCartney's sterkste nummer sinds jaren. Bestaan er critici die aan deze kwalificatie twijfelen?
Op de niet mis te lopen dvd ' Goodnight New York City ' wordt het ultieme bewijs geleverd.

Sing the Changes is inderdaad ijzersterk. Highway vind ik ook erg lekker;
de openingstrack gaat duizend richtingen tegelijk uit en blijf ik vreselijk en erg zwak vinden, ook al sta ik daar helemaal alléén mee, sommigen vergelijken Nothing Too Much.... zelfs met Helter Skelter, maar dat komt nog niet aan de ténen van die song, als je het mij vraagt.
Ik vind die openingstrack dan ook pure... trash, voor mij geen doorkomen aan...

Ik heb wat leren wennen aan dit Fireman album, behalve enkele voltreffers staat er voor mij teveel zwak geïmproviseer op dat nergens toe leidt en ik kan echt nooit hoger dan een gulle *** gaan wat mijn kwotering voor dit album betreft, Macca fan of niet.

Ik vind dat 'wennen aan iets nieuws' ook erg meevallen, wat Devel-hunt ook schrijft.

De eerste 9 nummers zijn in totaal heel redelijk toegankelijk. Toch ook wel hoogwaardig. Aardige mix van stevige en wat rustigere nummers.

Die duren bij elkaar een minuut of 40, prima tijd voor een gangbare cd. Die andere 25 minuten gebruikt Macca voor vier, wat meer experimentele, hoofdzakelijk instrumentele nummers, maar zeker niet slecht. Het slaat ook niet extreem door naar iets.

Ja, mijn gedachten beginnen altijd snel af te dwalen bij dit soort muziek, maar ach.

Universal here, Everlasting now vind ik schitterend, vooral het piano intro is heel gevoelig en subtiel gebracht, de opbouw van het nummer die daarna volgt klimt dicht aan tegen ambiance music, waar ik een groot liefhebber van ben, maar dat terzijde. Samen met Nothing to much out of sight toch wel het hoogtepunt van de CD.

Niet bepaald een cd die je verwacht van Paul McCartney (die hier duidelijk de kar trekt), maar dat is niet erg. Ik wil trouwens niet zeggen dat dit zo'n ontoegankelijk en experimenteel album is.

Naar mijn mening heeft Paul namelijk altijd de context van een popnummer in het achterhoofd gehouden. Hij is daar gaandeweg wat aan gaan schaven, en heeft daar wat minder voor de hand liggende keuzes op losgelaten. Het maakt de cd in ieder geval boeiend.

Bij de hoofdzakelijk instrumentale, vooral sfeernummers, vind ik dat het niet echt ergens heen gaat. 'Universal Here, Everlasting Now' is daar een voorbeeld van. Ook het laatste nummer 'Don't Stop Running' is niet echt geslaagd. Ik begrijp Paul en Youth's gedachte gewoon niet, ik hoor niet wat ze voor ogen hadden.

Gelukkig zitten er ook wat rockende nummers tussen, waarvan ik 'Nothing Too Much Just Out of Sight' zelfs uitstekend vind. Ook 'Highway' is een klein uitblinkertje.

Verder weinig te klagen, ik vind enkel 'Sing the Changes' verschrikkelijk. Net een U2 nummer.

Zeer geslaagde cd, maar nèt niet genoeg voor 4*. Erg mooie hoes trouwens, kan iemand me daar misschien nog wat meer over vertellen?

Dat vind ik dan niet erg, dat hij met één nummer blijkbaar richting U2 gaat!

Ik heb ook één punt aftrek voor de laatste drie nummers, maar de rest is aangename rock, verrassend en eigenlijk één stapje verder dan zijn bekende geluid, zal ik maar zeggen.

Toevallig draaide ik de cd onderweg gisteravond nog een keer. Echt uitzonderlijk mooie kwaliteit, goede nummers, spannend. Had hij het bij de eerste 10 nummers gelaten, had het vijf sterren opgeleverd.

Hoes vind ik ook mooi, maar ik heb geen kennis van diepere achtergronden. Ook een prachtig dik albumboekje, zeer verzorgd!

Weet alleen dat het schilderingen van Paul en Youth zelf zijn. Zie: YouTube - The Fireman Artwork Day

Ik vind die vergelijking die Stijn maakt van Sing The Cahnges... nou ja, ik hoor echt geen vergelijk met U2, echt niet, maar ik vind Sing The Changes wel een hele sterke song, gewoon het beste van heel die plaat, en op de nieuwe liveplaat vind ik de uitvoering nog wat sterker.
Ik blijf enkel vreselijk moeite hebben om nummer1 zonder pijn door te komen, dàt lukt me echt niet. En naar het eind toe verslapt de plaat redelijk door veel te vrijblijvende deuntjes die geen richging uit gaan, ik blijf bij *** wat ik billijk vind voor ouwe Sir Paul.

Ik zal maar niet schrijven, oh Father, dat ik al vanaf het begin serieus dacht, dat juist Nothing too much out of sight een aardig alternatief is voor een paar wat mindere McCartney nummers op Abbey Road.

Dat ik dit nummer opeens beter vind aansluiten bij de over het algemeen prima nummers van John Lennon op dit gerespecteerde album.............

Ook al zit er dan 40 jaar tussen

Je recht musician, je recht, ik zou het wel een leuk nummer WILLEN vinden dat Nothing too much... maar helaas klinkt het nog steeds als een vreselijke draak in mijn oren, ik kan het niet helpen, het is mij echt te kakofonisch.

Tja, ik vind dat je heel erg je best hebt gedaan om Electric Arguments goed te vinden en het begint mij, persoonlijk, een beetje te storen dat anderen meer moeite hebben met het feit dat jij het ggen "parel" vindt. Jij hebt je statement gemaakt. Zelf vind ik 'm goed (lees mijn vorige reakties) al zit ik ook niet bij elk nummer op het randje van mijn stoel. Maar niettemin toch 5*. Verder wil ik even kwijt, dat na de reaktie van Stijn Slayer ik Sing The Changes eens iets "anders"ben gaan luisteren en ja ik ik kan me voorstellen dat hij aan U2 moet denken. Het enige verschil is dat hij het een "draak" vindt en ik niet. De "live" Sing The Changes vind ik een dijk van een nummer. Wat dat betreft mag McCartney meer "U2 achtige" nummers schrijven

Ik vind het een prachtige cd met een enorme varieteit waar je niet teveel over moet nadenken, maar gewoon moet beleven.

ik vind de muziek die mccartny als The Fireman maakt beter dan in z'n beatles tijdperk eerlijk gezegd.

Sing The Changes is geweldig ook.

Niet altijd even sterk.
Bijvoorbeeld tijdens het 'oooh-oooh-oooh' tijdens het openingsnummer waarin hij min of meer Hey Buldog probeert na te doen, kan ik het niet helpen een 66-jarige Paul McCartney in een studio te zien staan, hondengeluidjes maken.
En dat ziet er niet fantastisch uit!

'Singles' Sing The Changes en Highway zijn geweldig. Helemaal niets op aan te merken.
De productie vind ik ietwat 'duister', i.e. te weinig 'treble'.

Paul heeft gezegd dat de teksten grotendeels improvisaties waren.
In sommige nummers, zoals 'Light from your lighthouse' pakt dat niet zo mooi uit, vind ik.
Het hele nummer lijkt te veel op traditional 'Shine a light on me'.

Dat soort dingen.
Echter kan ik best wel genieten van deze CD, op een onverklaarbare manier.
Avant-Garde herbeleving. Experimenteel en een nieuwe kant van Paul McCartney.

ik las bovenaan dat iemand nogal aanmatigend de andere fireman platen als rotzooi bestempelt. kan die persoon niet gebanned worden?

Dus omdat je het niet met hem eens bent, moet hij maar meteen gebanned worden? Misplaatste reactie.