Coldplay - Prospekt's March (2008)

Ben het met je eens, zie hierboven ergens, maar wat je zegtklopt niet helemaal. Je kan de EP los kopen, voor diegenen die Viva.... al hebben, maar dan moet je snel zijn want voor de NL markt zijn er maar 1500 (ik heb zelf al wel bergen import hier liggen, maar ook die zijn beperkt) en voor diegenen die hem nog niet heb (de meelopers , nee hoor, geintje, ) en de verzamelaars is er ook een nieuwe dubbel cd versie van Viva.... (met die 2e optie ben je goedkoper uit, dat wel)

Nou,Arend, als je Lost+ en Lover's In Japan even niet meeteld en even de verkooptrucs van platenmaatschappij niet meerekent, vind ik het een leuk supplement van VivaLavida. Prospekt's March/Poppyfields is idd veruit het beste nummer. Glas Of Water Rainy Day en Now My Feet Won't Touch The Ground horen eigenlijk ook gewoon op het album Viva thuis. Postcards From Far Away begint prachtig, maar net op het moment dat je eens goed voor gaat zitten is het alweer afgelopen. Ik ben toch wel blij met deze ep, ik beschouw VivaLavida als één van de beste projekten (albums) van 2008.

De EP is zeker een leuke toevoeging aan het Viva La Vida basispakket. Naast de acoustische versies die ik heb van Lost en Lovers in Japan, moet dit dan een beetje collectie compleet maken.
Lost+ had voor mij echt niet gehoeven. Een verschrikkelijk ongeinspireerde rap van Jay-Z waar ik niet warm of koud van wordt, en voor de rest is het gewoon Lost. De 'remix' van Lovers in Japan is ook geen remix. Ik heb echt geen verschil gehoord.

Gelukkig heb ik het dan wel gehad met de kritiek, want het nieuwe materiaal is erg leuk. Minder leuk dan de A-kantjes van Viva La Vida, dat wel. Hoewel ik het album niet lager had gewaardeerd als deze nummers er ook gewoon op hadden gestaan. Ik waardeer een goedgevuld album juist zeer!

Life in Technicolor II is denk ik het hoogtepunt. Gewoon omdat ik altijd zo teleurgesteld was dat Technicolor I zo snel was afgelopen. Maar Prospekts en Glass of Water mogen er ook wezen.

3.5* voor deze EP, en laten we hopen dat dit niet het slotakkoord is van Coldplay.

Geniaal !

Enig minpuntje: postcards from far away mocht zeker langer geduurd hebben.

Vind ik ook . Het was een prachtig begin van wat een prachtige song had kunnen worden m.i.

er volgt gewoon nog een EP over 3 maanden waarop dat nummer verder wordt uitgebreid

Dit is best een goed album

De beste nummers van dit album vind ik:Rainy Day,Life in Technicolor 2.

Beste nummers staan hier in het midden: Glass of Water is een fraaie song, leunt wat tegen Explosions in the Sky aan (maar dan uiteraard met lyrics); prospekts march is zo'n typische overdosis coldplay-pathos maar 't is gelukkig één van hun betere en Rainy Day drijft op een weinig memorabel, maar leuk riedeltje. Maar er is helaas ook minder goed nieuws: Lost was misschien wel de beste single die Coldplay tot nog toe op de markt losliet maar de cross-over met Jay Z werkt (op z'n zachtst gezegd) niet echt, Life in Technicolor II is een overbodige uitbreiding op iets wat een intro had moeten gebleven zijn & Now my Feet won't Touch the Ground stijgt niet boven het niveau van een anonieme demo uit. En ik denk dat ik ook maar eens mijn diensten moet aanbieden bij de jongens van Kaltspiel als ik zo de 'remix' van Lovers in Japan hoor.

'Life In Technicolor II' en 'Glass Of Water' behoren tot de beste Coldplay-nummers wat mij betreft! Ook het titelnummer is geweldig! Akkoord als men zegt dat het sterkste deel in het midden ligt. Ook akkoord wat betreft dat het tweede nummertje wat langer had mogen zijn: een fijn 'klassiek' piano-nummer!

Wat nieuw is op deze EP gaat van schitterend tot goed. Enkel Lost+ is een totaal verkeerde keuze en zoals gezegd: Lovers In Japan is totaal overbodig.

De 6 tracks die niet op het album Viva La Vida staan zijn best de moeite waard. Die remixen van Lost! en Lovers In Japan vind ik overbodig. Ik zat te twijfelen of ik deze EP nou een 3,5 of een 4,0 moest geven. Want die 6 niet eerder verschenen tracks zijn wel erg goed. Maar het is toch een 3,5 geworden. Vanwege die 2 overbodige remixen en het apart uitbrengen van deze EP. Was niet echt nodig geweest.

Ik ben zelf nog zo'n muziekfreak die CD's koopt. Maar toch moet ik over deze EP zeggen dat je hem beter kunt downloaden. Want om nou voor die paar nummers te betalen?

Life in Technicolor II, Postcards from Far Away en Glass of Water vind ik geweldig. Rainy Day vind ik gewoon goed. Prospekt's March / Poppyfields vind ik mwah. Lost+ en de mix van Lovers in Japan vind ik zwaar overbodig. Now My Freet Won't Touch The Ground vind ik ook wel een aardige song.

3,0*

Dat zou best eens kunnen,want waarom zouden ze anders een nummer van maar 45seconden maken?,een zinloos nummer eigenlijk toch?,wat heb je nou aan een paar piano geluiden? .

Wat heb je nou aan alle andere geluiden? Op zich helemaal niets toch? Enig praktisch nut heeft muziek toch nooit? Maar, ik hoop ook wel een langere versie te horen van Postcards from Far Away

Wat je daar aan hebt,nou een volledig nummer denk ik zo,en niet dit,nog nooit zo'n zinloos nummer gehoord,je kan het ook geen nummer noemen eigenlijk toch?.

een maat van mij hoorde laatst op 3fm een nummer wat volgens hem werd aangekondigd als een nieuw nummer van coldplay van de nieuwe EP. Hij vond het een klassiek klikkende track met alleen piano en stem, en het was gewoon een lange versie. Dus ik dacht oow dat zal wel postcards from far away zijn. (toen had ik nog alleen de previews gehoord) nu ik dus het ''gehele'' nummer heb gehoord lijkt het me sterk dat het dat was. maja ik kan zo 1 2 3 niet een andere track bedenken die het ook zou kunnen zijn. of er moet dus idd een langere versie zijn.

ik heb het over postcards.

ja ik toch ook......

Wie is toch die vervelende man die door Lost heen zit te kletsen?

Verder niet echt opzienbarend EP'tje, al is het bombastische Glass of Water een erg mooie track. Doe maar 2,5* dan.

Dit onverwachte tussendoortje maar even meegepikt bij de Fame. Wist niet van het bestaan af. Maar ging 2 dagen geleden helemaal op stuk op Viva La Vida Or Death And All His Friends. Deze door mij verguisde band vind ik plots weer helemaal geweldig. De remix van Lost met Jay-Z bekeek ik al even op internet. En hoewel ik me van beiden wel een soort fan durf te noemen ben ik nooit zo voor dit samenwerkingsverbanden. Maar ik vind 'm wel leuk eigenlijk, Lost heeft tenslotte een hip-hop beat. Jay had alleen nog wel wat langer dan 30 seconden te horen mogen zijn. De nieuwe Life In Technicolor vind ik ook fijn, een onvergetelijk introdeuntje wordt plots een geweldig nummer. Glass Of Water heeft zo'n prachtige overemotionele U2-gitaar. Van de rest was ik nog niet meteen onder de indruk. En wat die Lovers In Japan versie nou precies is? Da's toch hetzelfde nummer?

Mijn mening over deze EP: Er staan maar 2 nummers op die ze ook op de normale Viva La Vida er makkelijk bij hadden kunnen zetten nl. Glass of Water en Prospekt's March/Poppyfields. Ze hadden daarnaast beter Life in Technicolor II op Viva La Vida kunnen zetten i.p.v de instrumental en dan Now My Feet Won't Touch the Ground als hidden track en dan was Viva La Vida ook beter gevuld geweest.

Lost + met Jay-Z doet mij denken aan The Police met Puff Daddy en Texas met de Wu-Tang Clan, Dido met Eminem, Santana met The Product G&B en U2 met Mary J. Blige en noem ze maar op. Allemaal van die zwarterikken die een beetje zinloos door een goed nummer lopen te bleren en er geld mee verdienen, rappen noemen ze dat, maar ik noem het zinloos verkrachten van een nummer en het ergste is dat deze gerenomeerde bands en artiesten eraan meewerken.

De Osaka Mix van Lovers in Japan kan niet tippen aan het origineel en Rainy Day is een zeer slecht B kantje. En het stukje piano van Postcards From Far Away had ook op een plaat van Wibi Soejari kunnen staan.

Dat ze deze EP voor 9.99 euro verkopen valt tegen. Ik had Viva La Vida in de 1e week na uitkomen ook voor 9.99 euro. Ik heb deze gedownload en als de EP onder de 4 euro komt, dan koop ik hem wel. Ik had trouwens de Live 2003 CD+DVD voor 4.90 euro. Een aanzienlijk betere aankoop.

Van mij mag een stel houten klazen bleekscheten best af en toe even worden geholpen door een 'zwarterik'.

En je voorbeelden die deze stuitende trend moeten duiden raken kant noch wal. Puff Daddy samplede The Police, had ie beter niet kunnen doen inderdaad. Maar dat is dus samplen! Dido deed met Enimem mee en niet andersom. Daarbij is Eminem ook niet echt een zwarterik. Mary J. Blige is een zangeres (wel zwart, dat klopt) en die Product G&B (uit Maria Maria) zijn toch ook een stelletje zangers, al is er natuurlijk wel het gesproken intro van Wyclef Jean.

Is geen zwarterik, en vond ik overigens een heel goede combinatie.

Ik wil alleen maar zeggen dat ik een gruwelijke hekel heb aan die kutrappers en dat ze niet door een ander nummer door moeten gaan lopen schreeuwen want het voegt niks toe. Eminem is een witterik die zwarterik wil spelen.

Nee, Eminem is een rapper. Rappers staan niet gelijk aan zwarterikken. En als Dido en Eminem (Ja dat beslissen ze samen) denken, goh laten we eens pop en hiphop combineren, nou waarom ook niet?

Gekocht voor 6.9. in mediamarkt. vond ik een reasonable price voor 8 nummers... tot ik hem in mijn autoradio dropte.
Shit, dacht ik: life in technicolor II is hetzelfde als life in technicolor I. Ik was nog geen 30 seconden ver en ik voelde me al bedrogen. Gelukkig begon Chris Martin te zingen, en dat gaf het nummer zo een nieuwe swing dat ik na het aflopen van het eerste nummer mijn bedroggedachten al vergeten was.
Op naar Postcards from far away, en nu was het anders: na een blik op mijn displaytje die aangaf dat we al aan nummer 3 waren begonnen: dacht ik: daar zat veel veel veel meer in dan een pianoriedeltje. Het zou me niks verbazen als ze om commerciele redenen een Postcards from far away II zullen uitbrengen.
Glass of Water is de eerste echt nieuwe song, en vind ik niet slecht maar ook niet bijzonder. Het is het soort bombastische coldplay waar ik niet wild van loop. Rainy day vond ik wel heel apart en klikt als een alternatieve medley van Viva La Vida. Het begint als een soort Strawberry Swing, iets later hoor je heel even Viva La Vida voorbij komen om daarna over te gaan tot een stukje Cemetries of London. Prospects March vond ik niets bijzonder en Lost+ is ook weer zo'n goedkoop verkooptrucje. Het is erg dat ze op deze manier hun eigen song verkrachten. Ik heb niets tegen het gebruik van rappers in rockmuziek, maar het origineel nemen en daar gewoon een rapper opplakken vond ik veel te goedkoop.
Verder met de Lovers In Japan-mix, die in niets toevoegt aan de originele mix en afsluiten doen we met Now my feet won't touch the ground. Een nummer die me noch irriteert noch opwindt.

Conclusie: Vervang Life in technicolor I door II, zet Glass of water en rainy day op Viva La Vida, en je hebt een betere plaat. In afwachting: 3

Helemaal mee eens. Iedere keer als ik de nieuwe nummers hoor wilde ik dat ze gewoon op Viva La Vida hadden gestaan. Rainy Day heeft ook weer zo'n hele mooie intro zoals bijna alle Viva La Vida nummers die hebben. Het is ook niet zo dat ik, wanneer ik deze nummers hoor denk dan: Oh dit is gewoon nummer x deel 2. Ze hebben allemaal weer een heel eigen geluid.

Deze EP begint goed, maar zwakt daarna wat af. Life in Technicolor II en Glass of Water vind ik echt goede nummers geworden, evenals het prachtige postcards from far away wat inderdaad veel te kort is. Ik liet het voor de gein aan mijn vader horen, die eigenlijk alleen klassieke muziek luistert en af en toe wat van mijn favoriete albums. Hij begon meteen te raden naar wat het was en had het over invloeden van Satie en andere componisten toen ik hem vertelde dat het gewoon Coldplay was. Apart nummer. Rainy Day en Prospekt's March zijn allebei aardige nummers. Lovers in Japan vond ik een van de mindere nummers op Viva la Vida en dus nu nog steeds. Lost+ vind ik echt verschrikkelijk, Jay-Z heeft dit nummer voor mij totaal verknalt. Al met al leuk deze EP, maar het was handiger voor ons consumenten geweest wanneer het meteen gecombineerd was met Viva la Vida (wat nu overigens gebeurt).

Sinds wanneer is Mary J. Blige een rapper?

Sinds ze zwart is, want alle zwarten zijn rappers
Geintje hoor, geintje

Kom op zeg, waar zijn we mee bezig?????,

27 minuten voor deze 8 nummertjes van weer meer van hetzelfde, zoals we ze alweer een poosje te lang kennen.

DAAROM WAARDERING EEN 1 EN MEER NIET.

tjong jonge en daar gaat de grote meute dan nog een jaartje met kaarten uit voorverkoop op zitten wachten??? nou good luck.