Charles Mingus - The Black Saint and the Sinner Lady (1963)

mijn stem
4,23
343 stemmen

Verenigde Staten
Jazz
Label: Impulse!

  1. Track A - Solo Dancer (6:39)
  2. Track B - Duet Solo Dancers (6:47)
  3. Track C - Group Dancers (7:25)
  4. Mode D - Trio and Group Dancers / Mode E - Single Solos and Group Dance / Mode F - Group and Solo Dance (18:41)
totale tijdsduur: 39:32
324 BERICHTEN 7 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Misterfool
4,5
0
BobbieMarley schreef:
(quote)


Volgens mij zijn er nog wel meer groten in de jazz. Wat denk je bijvoorbeeld van Duke Ellington?


Ik betitelde Mingus, Davis en Coltrane als de grote drie op basis van hun populariteit hier op Mume. Als ik luister naar Charles Mingus dan komt zijn muziek vooral erg agressief en impulsief op mij over. Doordacht is, in verband met de geïmproviseerde natuur van jazz, niet de meest handige term. Toch durf ik wel te zeggen dat ik zowel Bitches Brew als Kind of Blue(modal jazz ) velen malen hoger aansla dan dit ,overigens voor de rest wel erg sterke, werkje. Davis was dan ook een geniale bandleider die voor elk album precies het juiste elftal samenstelde.

avatar van niels94
5,0
0
Kan zijn, Kind of Blue vind ik wat saai. Hoi jazzfanaten

Nog altijd heb ik niet één jazzalbum gevonden dat ook maar in de buurt van de schaduw van deze mag staan. Elke keer dat ik deze hoor sta ik weer met mijn handen in het hoor over zoveel genialiteit.

avatar van kobe bryant fan
4,5
0
Zelfs niet A Love Supreme van John Coltrane, of Pithecantropus Erectus van Mingus?

 
0
BobbieMarley
geplaatst:
Misterfool schreef:
(quote)


Ik betitelde Mingus, Davis en Coltrane als de grote drie op basis van hun populariteit hier op Mume. Als ik luister naar Charles Mingus dan komt zijn muziek vooral erg agressief en impulsief op mij over. Doordacht is, in verband met de geïmproviseerde natuur van jazz, niet de meest handige term. Toch durf ik wel te zeggen dat ik zowel Bitches Brew als Kind of Blue(modal jazz ) velen malen hoger aansla dan dit ,overigens voor de rest wel erg sterke, werkje. Davis was dan ook een geniale bandleider die voor elk album precies het juiste elftal samenstelde.


Eerlijk gezegd hoor ik Kind of blue ook liever dan deze cd.

avatar van Paalhaas
5,0
0
niels94 schreef:
Nog altijd heb ik niet één jazzalbum gevonden dat ook maar in de buurt van de schaduw van deze mag staan.

Deze al eens geprobeerd? Ook een overdonderende big band-opname.

avatar van Vinokourov
4,0
0
De laatste tijd luister ik diverse jazz-albums en ik begin het genre steeds meer te waarderen. Het klinkt wel interessant en tegelijkertijd ook chill. The Black Saint and the Sinner Lady van Charles Mingus is blijkbaar een grote mijlpaal in de jazz-geschiedenis, gezien de hoge waardering hier en alle lof die het van de gerenommeerde muziekcritici krijgt. Echt gemakkelijk weg te luisteren is het echter niet. Ik heb nu het diverse malen opgezet en de plaat komt het best tot zijn recht als je er 'actief' naar luistert. Gewoon luisteren naar wat er gebeurt en je niet laten afleiden door iets anders. Beter kan ik het niet omschrijven.

Anyway, ook al is het soms bizar wat voor muzikale, geniale truken Charles Mingus uithaalt, het gaat me wel steeds meer aanspreken. Het vliegt soms echt alle kanten op, zeker op de laatste track: Prokofiev-achtige akkoordensequenties worden afgewisseld met zwierige melodieën. "Echt wtf is dit " dacht ik toen ik dat voor het eerst hoorde. Tof is het sowieso wel. Alleen zoals eerder gezegd, heel gemakkelijke kost is het niet. Op bepaalde momenten neigt dit ook naar ronduit lawaai. Mischien dat ik het bij latere luisterbeurten prettige herrie ga vinden en het nog meer ga waarderen, maar vooralsnog denk ik dat vier sterren een prima score is voor deze plaat.

avatar van Ward
3,5
0
De reïntegratie van Ward deel 12:

Al ben ik over het algemeen wel in voor het ontdekken van nieuwe genres, heb ik met jazz altijd een nogal stroeve relatie gehad. De hele esthetiek van het genre ligt me gewoon niet. Als ingrediënt om een gerecht op smaak te brengen ben ik er op zich niet vies van. Zo kan ik de muziek van Talk Talk, Tom Waits en Can, maar ook bijvoorbeeld de jazzy hiphop van Nujabes, goed waarderen. Pure onversneden jazz is echter niet aan mij besteed. De rustige variant vind ik vaak niet meer dan aardige achtergrondmuziek, terwijl wildere jazz mij vooral enorm op de zenuwen werkt.

Mijn verwachtingen waren dan ook niet enorm hoog gespannen toen ik deze tip ontving van Arrie in het kader van mijn recensie-topic (aanmeldingen blijven welkom). Tegelijkertijd vind ik het wel fijn om af en een toe een beetje uitgedaagd te worden, dus ben ik toch onbevooroordeeld aan deze plaat begonnen. Bij de eerste luisterbeurten ging het zoals ik van jazz gewend was totaal langs me heen. Na een paar luisterbeurten begon de plaat me echter zowaar te boeien. Waar die omslag vandaan komt is moeilijk te omschrijven, aangezien ik een totale leek ben als het op jazz aankomt. Een poging.

Wat me aanspreekt in dit album is dat het voor mij aan de ene kant heel klassiek aandoet, aan de andere kant heeft het album ook iets vuigs en zelfs licht subversiefs in zich. Het ene moment klinkt het zwierig, speels (het einde van Solo Dancer) en zelfs romantisch (het begin van Duet Solo Dancers), terwijl het bij andere momenten lekker vuig klinkt door de scheurende blazers. Charles Mingus laat zowel de dromerige verliefdheid als de zweterige seks horen (de flamencogitaren dragen hier ook een steentje aan bij). Zowel de ‘saint’ als de ‘sinner’ uit de titel zijn muzikaal terug te horen. Dit levert een zeer boeiend spanningsveld op.

The Black Saint and the Sinner Lady is te ruw om af te doen als achtergrondmuziek. De plaat heeft wel een soort coole ontspannenheid die bij jazz hoort, maar het album schuurt te veel om te verdwijnen naar de achtergrond. Gelukkig wordt het nergens te druk, iets waar ik me bij veel jazz aan stoor. Het album verzandt nergens in oeverloos gepiel of andere vormen van interessantdoenerij. Hierdoor moet ik concluderen dat dit het boeiendste staaltje jazz is dat ik tot nu toe heb beluisterd. Een echt hoge beoordeling blijft echter uit, doordat ik persoonlijk nog steeds een echte klik met het genre mis. Toch heeft het album de deur naar jazz voor mij op een klein kiertje gezet, afwachten of ik die deur ooit verder ga openen.

3,5*

avatar van John Doe
4,5
0
Mooie recensie.

Voor mij ook één van de beste jazzplaten die ik tot nu toe gehoord heb. 6 jaar geleden ongeveer voor het eerst een aantal keer opgezet. Maar niet gestemd, omdat ik intuïtief aanvoelde dit nog niet proper te hebben ervaren. Het is indrukwekkend georchestreerd en mooi binnen een geheel (bevindt zich op een eigen planeet als het ware).

avatar van hoi123
4,0
0
Eerste drie nummers compleet geniaal, het laatste nummer een wat overbodige en langdradige herhaling daarvan naar mijn mening. Dat kan echter zeker nog veranderen als ik wat meer ingeluisterd raak; in de is het tussentijd sowieso al erg speciaal dat een jazzplaat bij mij iets gedaan krijgt.

 
0
hoi123 schreef:
Eerste drie nummers compleet geniaal, het laatste nummer een wat overbodige en langdradige herhaling daarvan naar mijn mening.


Say what?

Ach, je komt binnen een paar luisterbeurten wel op jouw woorden terug

avatar van henkiev
5,0
0
Dit is verder dan geniaal.. een 10 sterren plaat.. Buy or Die !

avatar van spinout
1,5
0
I'm dead. (ik wil alle albums uit het boek 1001 Albums beluisteren, al vrees ik, dat ik veel tegenkom, wat mij helemaal niet zal aanspreken, zoals dit album)

 
0
Zou je dat nou wel doen? Ik zie er de zin niet van om zulke lijstjes af te werken. Je kunt veel beter je muzikale neus achterna gaan. Heb even in je stemmen gesnufffeld, maar zo te zien heb je bijvoorbeeld niet zo veel met jazz. Dan kun je toch beter iets anders gaan beluisteren. Al ben ik er niet voor om alle categorieën uit te sluiten, zo'n lijst zegt me niet zo veel. Vind het bovendien een beetje schools.

avatar van Droombolus
3,5
0
henkiev schreef:
een 10 sterren plaat.. Buy or Die !


Zo'n plaat als dit kan je toch nooit in 1 luisterbeurt bevatten ? Gewoon gekocht dus en ik leef nog steeds

 
1
De mooiste teringherrie die ik ooit heb mogen horen. Want laten we even eerlijk zijn, met momenten stelt dit album de oren danig op de proef. En bij uitbreiding het hele zijn. Tot op heden vind ik het heel moeilijk om grip te krijgen op dit jazzmonument. Dit is muziek die m’n petje te boven gaat, muziek waarvan ik me haast niet kan voorstellen dat een mens dit überhaupt kán creëren. Maar jongens wat weet deze gekte me te raken. Bij voorkeur te beluisteren op een Spaanse zomerdag, zodat je iedere klank kan uitzweten.

 
0
kistenkuif
geplaatst:
Misterfool schreef:
Davis was dan ook een geniale bandleider die voor elk album precies het juiste elftal samenstelde.


Off topic maar vooruit dan maar even. Naar mijn bescheiden mening heeft Miles Davis als bandleider nog nooit met 11 muzikanten een plaat onder eigen naam opgenomen. Of vergis ik me?

avatar van Misterfool
4,5
0
kistenkuif schreef:
Off topic maar vooruit dan maar even. Naar mijn bescheiden mening heeft Miles Davis als bandleider nog nooit met 11 muzikanten een plaat onder eigen naam opgenomen. Of vergis ik me?
Miles Davis heeft, voor zover ik het weet, niet met 11 muzikanten tegelijkertijd gewerkt. Ik doelde meer op het feit dat Davis een neusje had voor goede muzikanten, die hij ook nog eens fenomenaal wist in te zetten. Hier probeerde ik het beeld op te roepen van een goede bondscoach die een voetbalelftal samenstelt, hoewel Davis natuurlijk zelf ook een sterspeler is. Ik had er echter niet meer bij stil gestaan dat 'elftal' ook zo letterlijk kon worden gelezen.

Ik moet desalniettemin wel terugkomen op mijn bericht van 30 maart 2012. Ik vind het nu wat makkelijk om Davis, Coltrane en Mingus als de drie groten van de jazzmuziek te betitelen. Ik zou vandaag de dag zeggen dat het drie van de beste jazzmuzikanten zijn, maar dat ik andere jazzers even hoog heb zitten. (ik noem een Ornette Coleman). Daarnaast weet ik niet of ik Mingus zo eenduidig als de minste van de drie jazzers zou aanmerken. Ik heb nog steeds een voorkeur voor Coltrane en Davis, maar Mingus heeft enkele, zeer indrukwekkende, platen gemaakt. 'De zwarte heilige en de zondige dame' is er een van.

 
0
kistenkuif
geplaatst:
Het was ook een beetje plagerig bedoeld vanwege je opvallend gebruik van niet erg passende beeldspraak in dit geval. Zeker geen halszaak maar net als bij spel- en taalfouten wel iets waar ik op let zonder als schoolmeester te willen overkomen. Meestal doe ik daarom even een pm-tje de deur uit. Maar deze beeldspraak vond ik wel kras genoeg om zo te reageren. No hard feelings, hoop ik.

avatar van Misterfool
4,5
0
Ik kan moeilijk wrokkig wezen om een terechte opmerking. Proefondervindelijk leer(de) ik mij een schrijfstijl aan en een gefaald experiment hoort daar nou eenmaal bij.

 
0
kistenkuif
geplaatst:
That's the spirit. Als er natuurlijk één jazzgodfather is die geweldige muzikanten bij elkaar wist te trommelen dan is dat imo Mingus. Dit album behoort net niet tot mijn favoriete Mingus-albums. Het waaiert me iets te veel kanten op. Ik hou meer van zijn albums met redelijk afgebakende composities waarmee hij en zijn band dan aan de haal gaan door het middels improvisaties en solo's aftasten en vaak ook overschrijden van die afbakening. Om daarna weer 'thuis' te komen bij de essentie van de compositie.

avatar van Snoeperd
4,5
4
Je kent ze wel, die gevalletjes waarin het kwartje bij een album ineens valt. Gisteren, hier in de Cevennen in Frankrijk viel hij van een grote hoogte in ieder geval. Net een potje kaarten gewonnen, boerenbridge voor degenen die dat nog wat interesseerd, dus ik was sowieso al in mijn nopjes. Nog even nagenieten met een rood wijntje dus en ik had nog een soundtrack nodig voor deze warme zomeravond voor de tent. De keuze viel, al scrollend door m'n iPod op deze van Charles Mingus. Toch al een aantal jaren niet meer gehoord sinds ik het een keer geforceerd probeerde leuk te vinden door het in een periode heel veel te draaien, wat eerder frustrerend dan plezierig werkte.
Toch een fijn fenomeen dus, dat kwartje laten vallen, plus het is niet duur. Dit jazzalbum van Mingus is er zo eentje waar je enorm ingezogen wordt, bij het eerste nummer doet hij nog een beetje voorzichtig met je, in het laatste nummer laat hij geen spaan van je heel. Het is een trip die je 40 minuten lang onderdompelt in een wereld van Spaanse gitaartjes, van lieflijke blazersolo's tot vrij aggressieve, onnavolgbare tempowisselingen, maar zonder ook maar éen moment de tomeloze drive in de muziek uit het oog te verliezen. En het voelt alsof hij het even allemaal, al improviserend, uit zijn mouw heeft geschud. Charles Mingus maakte met dit album een niet al te behapbaar werk voor iedereen, maar een uitdagend meesterwerk voor de echte jazz-fijnproevers. Ben ik er zo éen? Ik weet het niet. Ik ben dan ook nog maar een 22-jarige student die dit album vanaf gisteren een enorm warm hart toedraagt, ik heb nog veel te proeven.

avatar van aERodynamIC
5,0
0
Snoeperd schreef:
ik heb nog veel te proeven.

Geen idee welke jazz albums je allemaal al kent, maar als dit je start was dan heb je dat al heel goed gedaan en kan er nog veel moois gaan komen ja. Zelf beschouw ik Mingus toch wel als mijn grote favoriet.

 
0
Schitterend om te lezen Snoeperd. Ik wens jou een boeiende ontdekkingsreis toe.

avatar van Snoeperd
4,5
0
aERodynamIC schreef:
(quote)

Geen idee welke jazz albums je allemaal al kent, maar als dit je start was dan heb je dat al heel goed gedaan en kan er nog veel moois gaan komen ja. Zelf beschouw ik Mingus toch wel als mijn grote favoriet.


Ik ken al wel een en ander. Ben een groot fan van Somethin' Else van Cannonball Adderley. Verder vind ik Keith Jarrett, John Coltrane (vooral Giant Steps), Miles Davis (vooral Bitches Brew), Sonny Rollins (Saxophone Collosus), Colin Stetson, Ornette Coleman en nog een aantal anderen goed. Wat ik wel vaak heb is dat ik een aantal nummers van een album uitstekend vind, maar de zogenaamde vullers me toch niet goed bevallen, een euvel dat me vaak overkomt.
Maar dit is toch wel het beste wat ik nu in het genre heb gehoord. Tips zijn natuurlijk altijd welkom.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.