Mingus - The Black Saint and the Sinner Lady (1963)

Is toch juist goed?
Ik ga deze nu ook maar eens beluisteren. Tijdje geleden dat ik dat had gedaan. Vond het toen niet zo heeel erg goed.

Dit had ik ook van de eerste luisterbeurt af. Het enige verschil is dat het bij mij ook niet veranderd is.

Track C - Group Dancers Veruit het mooiste nummer. Ik vind dit een goed album. 1 bepaald instrument (weet niet hoe het heet) stoort mij een klein beetje. Het klinkt een beetje als een zaagje. Voor de rest is het wel mooi. Ook is het 1e nummer best sterk. En een stukje van het laatste nummer vind ik ook prachtig, jammer dat het niet wat langer was.

Ik geef hier 4* voor. Wel totaal anders dan de meeste Jazz-platen die ik heb gehoord.

Oh ja, voor een ieder die dit net een ietsepietse te heftig vind kan ik het werk van Duke Ellington aanbevelen. Ellington is een voorbeeld voor Mingus geweest. Is ook wel te horen..

Mingus is dus wel een stukje heftiger als Ellington, wat dus niet wil zeggen dat het perse beter (of slechter) is.

Wat een stemgemiddelde Waar haal ik dit album ?

ik heb hem bij plato voor 8 euro

Ik ook

Ik voor 27 euro.

Maar dan wel op 180 grams splinternieuw vinyl.

Ik ben overstag. Deze plaat was al aan het groeien bij mij en zojuist bij mijn zoveelste luisterbeurt concludeerde ik dat er slechts één juiste waardering voor dit album is.

5*

Sommigen zijn nu eenmaal wat traag van begrip...

Goed te zien dat dit album zo opgepikt wordt .
Ten tijde van mijn eerste post leek Mingus nog niet echt goed doorgedrongen te zijn, maar dat is snel anders geworden.........

Waar gaat dit eindigen? Een half jaartje geleden begon ik met een krap 4tje, in juni verhoogd naar 4.5, Nog geen maand terug de volle mep en een plek in mijn top 10 op 8, gestegen naar 4 en vandaag 2 plaatsen door naar nummer 2.

Als er één plaat in staat kan zijn Robert Wyatt af te lossen zou het deze zijn. Wat een intenste luisterervaring van begint tot eind. Perfecte plaatlengte en geniaal gespeeld. Erg veel leuke details te ontdekken en dat maakt deze plaat tot een houdbare. Charles bedankt .

Ik vind deze plaat behoorlijk saai. En als er dan eens iets gebeurd, dan word het zodanig druk dat ik er nerveus van word. Daarna word het weer saai.
Ik vind er dus eigenlijk niets aan. Op een paar hele kleine momentjes na. Ik heb ook geregld het idee dat ik naar een klassiek stuk zit te luisteren dat gespeeeld word door een jazz combo.

1,5*

Om even de weg naar de top te vervolgen: Deze plaat heeft inmiddels mijn nummer 1 bereikt en jammer genoeg kan ik hem niet nog een plekje hoger zetten . Dat maakt overigens de plaat van Robert Wyatt, nu op 2, niet minder ofzo. Ja, okee, alleen minder dan deze plaat natuurlijk

Ik heb deze Cd tijdje geleden aangekocht, is de grote belofte voor mijn volgende Jazz-rotatielijst (van de beloftes), ik hoop maar dat ik dit erg vet ga vinden (denk toch van wel), ik ga eerst beginnen met Mingus Ah Um om wat kennis te maken met Charles Mingus, kan iemand me vertellen of deze 2 Cd's wat op elkaar lijken?

Ik vind deze cd dus niks, maar van de week een stukje Ah hum geluisterd en die vond ik wel interessant klinken. Ik denk dus dat ze niet echt op elkaar lijken. Maar Ah Hum ga ik van het weekend verder proberen. (die klonk voor mij veel meer belovender.)

Ah Um is wat rustiger en minder complex

The Black Saint is wat drukker en complexer.

en heeft een minder mooie hoes

Ja, die hoes is een stuk minder. Toch een minpuntje aan deze plaat kunnen vinden: 4,5*

vandaar dat ie ook op 5 ipv 1 in m'n top 10 staat

zal wel niks zijn dan!

Het moest gewoon snel gemaakt worden.

Bij mij staat hij nog op 1 omdat eigenlijk al mijn favorieten lelijke hoezen hebben

Dan ben ik de enige die deze hoes niet lelijk vind Misschien dat ik het album dan ook beter ga vinden

Nah, zo lelijk is ie ook niet, maar ik moest het eventjes meespelen

Ik ook, en dat is 1 van de redenen dat dit zo'n mijlpaal is.

Wat een geniale Cd! Een van de 3 beste Jazz-Cd's algemeen gezien en meer dan terecht, ik zat al weken te wachten met luisteren maar besloot vandaag toch maar 1 keer te luisteren. Het gaat in op wat ik verwachte van de muziek maar praktisch even geniaal. Wel tof dat Mr. Mingus 10 mede-spelers heeft, alleen jammer dat hierbij nog een pianist hoor, zo weet ik niet wanneer hij aan de beurt is en wanneer die andere maar voor de rest prima plaat!

Wat ik verwachte van de Cd:
Veel bas, eigenlijk heel veel bas en dan af en toe medespelers die lekker meespelen en dat je Charles Mingus eigenlijk goed zou horen, bv: Linkgeluid hoor je bas erg goed, rechteroor medespelers en een prachtige samenvloeing, dit had ik nu dus niet, het klinkt echt als 1 geleid orkest, hierbij heb ik wel een paar negatieve en positieve bedenkingen.

Maar toch een fantastische plaat eigenlijk, dit gaat zeker en vast 5* worden als het nog wat groeit op een paar gebieden en een top10-plaats hoort er dan natuurlijk bij.