Boards of Canada - In a Beautiful Place Out in the Country (2000)

al menig maal moeten janken bij het aanhoren van deze plaat.. more than a feeling maaaaaaaaaaaaaaaaaan

Geniale EP inderdaad!

Amo Bishop Roden, met die uiterst subtiele beat, is echt angstaanjagend mooi. Ik vind het ook leuk hoe ze allerlei toespelingen maken op Waco en andere duistere aangelegenheden.

bijzonder pakkende EP.
met veel gevoel gemaakt. sfeer ten top!!

Zeer fijne EP inderdaad

Kid For Today was in eerste instantie mijn favoriet (nog steeds geweldig nummer), maar is na een keer of 5 luisteren, voorbijgestreefd door Amon Bishop Roden, een nummer wat toch iets tijdlozer, iets ongrijpbaarder is. Bovendien vond ik beide nummers ook buitengewoon ontroerend. Onbegrijpelijk dat dit satanisten zijn

Zoetrope kon me eerlijk gezegd minder bekoren, maar de eerste twee tracks zorgen ervoor dat deze EP bij mij een dikke 4* scoort

Een Boards Of Canada EP die me wel bevalt. Nog steeds is het niet helemaal mijn ding, maar het irriteert me gewoon veel minder dan de full albums die ik totnutoe geluisterd heb. More is less bij BoC misschien ?

"Kids For Today" begint degelijk. Niet de meest geweldige track, iets te sloom, maar ook niet echt depri of zeurderig. Kabbelt gewoon zeer rustig voort, spaarse ritmische elementen en gewoon mooie waves. Wel passend op zo'n luie, regenachtige zondagmiddag. Maar zo'n "Amo Bishop Roden" doet me dan veel meer. Klinkt ook een pak opgewekter, zeker dat melodietje. Zeer lief trackje, heb ik nog niet vaak gezegd bij BoC denk ik. Beetje naief en dromerig ook.

Kant B ziet er ongeveer net hetzelfde uit. Er wordt geopend met de titletrack, qua sfeer zeer gelijkend aan "Kids For Today". Gezapig, loom maar niet al te depri trackje. Die domme voice sampletjes hadden er wel uitgemogen, geen idee wat die in een track als deze komen doen. Laat dit soort onzin aan een Daft Punk of zo. "Zoetrope" sluit weer wat vrolijker af. Weer een cute melodietje, zeer lieflijk, ditmaal zonder de zachte ritmes.

Een dikke 3.5* kan ik er zeker van maken. Twee zeer fijne trackjes, twee aardige tracks. Beste wat ik totnogtoe van deze heren/heer(?) gehoord heb.

Bewonderenswaardig dat je BoC toch nog een kans gunt, Onderhond. En het wordt nog enigszins beloond ook.

Gekaderd in het plan "loop de electronic top 50 eens af" .

Trouwens, bij dit soort muziek zit het em bij mij vooral in de details. Lichte kanteling van een "depri/zeurderige" sfeer naar een wat vrolijke/dromerige sfeer maakt bij mij al snel het verschil tussen irritant en zeer aangenaam.

en op naar een nieuwe cd!!!! staat geplanned voor oktober .. oow god, en ik dacht dat ik al blij was met de nieuwe deftones..>!!!!!

Van Discogs.com:

Amo Bishop Roden is a Branch Davidian member (remember the sect run
by David Koresh from Camp David, Waco Texas?). She is the one saying "Come out to live in a religious community in a beautiful place in the country" on the track "In a beautiful place in the country". It's taken from an interview with her on David Koresh's ranch, and this is supposedly the beautiful place
in the country.

Amo Bishop Roden is also the person mentioned in the track 1969 on Geogaddi. "Although not a follower of hseroK divaD, she's a devoted branch davidian" (David Koresh is played reversed). It's from the same interview, but this time it's the interviewer who's saying this.

There's also a picture of her on the back sleeve of "In a beautiful place in the country".

Leuk feit! Dat zo'n mooie plaat naar zo iemand is vernoemd.

Het gaat zelfs nog veel verder.

*1969 duurt 4:19. Het Waco bloedbad vond plaats op 19 april 1993, oftewel 4-19-93 (als we de datum op de Amerikaanse manier weergeven).

*Naar het schijnt is David Koresh' rechteroog te zien in het artwork.

En er is nog veeeel meer. Lees maar: http://www.speakeasy.org/~adbr...

Volgens mij lachen ze hier net zo hard om als de Beatles des tijds deden!!

Mja, ik vind het wel leuk hoor. Geeft toch een extra lading aan de muziek en bovendien is het wel duidelijk dat veel van die dingen er bewust zijn ingestopt.

Zoals ze zelf al suggereren op Geogaddi: "The Devil Is In The Details"

Lekker relaxte muziek, maar toch niet helemaal mijn ding. Voor mijn gevoel gebeurt er te weinig in deze muziek. Aangezien dit EP'tje redelijk kort is gaat het me echter nooit tegenstaan.

3,5*

met "Amo Bishop Roden" als waanzinnig mooie track die hetzelfde kippenvel bovenbrengt als "everything you do is a balloon" - laatste twee tracks zijn gewoon/niets bijzonders in mijn oordeel. kant A: 4.5* kant B: 3.5*, toch maar ophogen naar 4*

Ken alleen het eerste en laatste nummer van een muziekbiblitheekje wat ik alweer bijna heb geleegd. Aardige nummers en stukken stukken beter dan die saaie music has a right whatever meuk, die veel te veel richting makkelijke muziek neigt. Dit is misschien ook wel makkelijk, maar toch evenwichtiger volgestopt met interessante klankkleurtjes.

Eerste keer dat ik het sterk oneens met je ben.

Verwar makkelijk niet met oprecht. Het is totaal niet makkelijk in mijn ogen en die van velen anderen. Er zijn velen cloons die lang niet de grote kracht bereiken van echte BoC nummers. Music Has The Right To Children geniet een klassieker status in de underground en dat als (oppervlakkig gezien) ''saai'' album. Misschien zegt dat wat. Dat je de titel niet weet zegt wellicht ook wat over de moeite die je hebt genomen voor het album. Wellicht kun je het nog wat kansen geven, want ook de kwaliteitsmuziek van BoC zou niet aan jou voorbij moeten gaan

^^^^^precies dat, niets aan toe te voegen.

~~~~~

Deze zijn toch veel leuker Sietse!

Maar ik zal me wel weer eens op zijn tijd (waar haalt een muziekfanaat die vandaan?) aan het andere werk van BoC wagen. Ik vertrouw echter toch ook zeker op mijn eigen aanvankelijke 'hunch' over iets. Verder ken ik iemand die het 'warp'-gebeuren op handen draagt en zich de fascinatie voor deze groep niet zo goed kan voorstellen. Ook hij vind het iets te makkelijk en teveel air-achtig. Misschien moet ik me ook wat minder met zijn mening vereenzelvigen

Ja er zat ook een keer iemand naast me (een grote klootzak trouwens) die naar mijn weten voornamelijk wat trendy rock-georiënteerde muziek volgt. Terwijl ik The Campfire Headphase op had gezet en Dayvan Cowboy op dat moment speelde zei hij dat het van Air's Cherry Blossom Girl was gejat, precies herzelfde akkoordenpatroon volgens hem.

Dat Air gevoel zit hem in de emotionele, oprechte benadering en downtempo muziek, daarna houdt het op. Het geluid van Boards of Canada is een stuk kwalitatiever geproduceerd.

Maar dat je op je hunch vertrouwd is logisch. Mijn 'hunch' was alleen wel veranderd na een paar luisterbeurten Music Has The Right To Children.

@ orbit: Ik vind het werk hier eigenlijk net zo goed als op Music has the right to children, waar ik de andere albums allemaal minder vind.

Over warp moet je mij maar niet verder vragen want ik ben warp moe.

Vind toch ook een groot verschil tussen dit werk en Music etc etc. Vooral de sfeer op die laatste (en Geogaddi) is totaal niet te pruimen.

Zoals Speedranch ooit in een interview zei, BoC is de dood van electronische muziek. Niet dat ik het zo sterk zou uitdrukken, maar er zit een kern van waarheid in wat mij betreft.

Nogal saai plaatje. Ik vind de recentere BoC albums toch wel wat prettiger.

Prachtig e.p-tje, bij deze kan ik echt helemaal in dromenland geraken.....

3*

Ik vind dit het beste werk van BoC. De reden dat hij geen 5 sterren krijgt is dat er maar 4 nummers op staan. De flow van dit album weet mij echt te raken.

Ben benieuwd naar dit album. Hoe noem je dit soort electronic, ambient, lounge? Sorry als ik iets doms zeg, ben geen electro-kenner maar wil er wel meer van gaan luisteren want het bevalt me eigenlijk wel na de eerste luisterbeurt van dit album, plus Amber van Autechre.

Wie me een beetje wil helpen met het vinden van Electronic naar mijn smaak PM me maar even, dan zal ik wel wat nummers aangeven die ik goed vind zodat je een beetje kan opmaken wat mijn (electro)smaak is .

Dit noemen ze IDM, electro is ook een muziekstijl, maar dat is toch wel heel wat anders.

Aanraders als je dit leuk vindt zijn denk ik wel Bola en Yasume om eens mee te beginnen.

De enige reden waarom ik me volledig laat "meezuigen" door de muziek. Bij de andere nummers mis ik de vocals, dat elektronische foefje in het titelnummer doet me zowaar rillen! Heeft Boards of Canada gelijkaardige nummers (maw. songs mét vocals)?
4*

Bedankt . Ik ga eens rondkijken hier en daar.

4* trouwens voor deze EP. Amo Bishop Roden, zelden zo'n mooi nummer gehoord. Alleen vind ik die ''Daft Punk'' stemmetjes in het nummer In A Beautiful Place Out In The Country wel jammer, past er niet echt bij vind ik. Maar dat neemt niet weg dat dit een heelrijke plaat. I want more, nog meer suggesties?