menu

U2 - The Joshua Tree (1987)

mijn stem
4,10 (1920)
1920 stemmen

Ierland
Rock
Label: Island

  1. Where the Streets Have No Name (5:37)
  2. I Still Haven't Found What I'm Looking For (4:37)
  3. With or Without You (4:56)
  4. Bullet the Blue Sky (4:32)
  5. Running to Stand Still (4:18)
  6. Red Hill Mining Town (4:52)
  7. In God's Country (2:57)
  8. Trip Through Your Wires (3:32)
  9. One Tree Hill (5:23)
  10. Exit (4:13)
  11. Mothers of the Disappeared (5:14)
  12. Luminous Times (Hold on to Love) * (4:34)
  13. Walk to the Water * (4:49)
  14. Spanish Eyes * (3:16)
  15. Deep in the Heart * (4:31)
  16. Silver and Gold * (4:37)
  17. Sweetest Thing * (3:04)
  18. Race Against Time * (4:02)
  19. Where the Streets Have No Name * (4:50)
  20. Silver and Gold (Sun City) * (4:42)
  21. Beautiful Ghost / Introduction to Songs of Experience * (3:56)
  22. Wave of Sorrow (Birdland) * (4:06)
  23. Desert of Our Love * (4:58)
  24. Rise Up * (4:08)
  25. Drunk Chicken / America * (1:31)
toon 14 bonustracks
totale tijdsduur: 50:11 (1:47:15)
zoeken in:
avatar van vielip
5,0
teus schreef:
(quote)


De extra tracks (zoals bv
... Silver and Gold) zijn niet verkeerd en idd de moeite waard
Maar komen i.m.o niet boven het officiële werk van TjT uit
Op dit album niet één zwakke schakel en zeker geen aantal !
Verschil van smaak mag altijd
Maar overdrijven is ook een vak


Silver and gold is inderdaad sterk. Maar had in mijn optiek totaal niet bij de rest op het album gepast qua feel en sfeer. Wat dat betreft is het in de live versie op Rattle & hum perfect op z'n plaats. Verder kan ik zo geen b-sides of leftovers bedenken die sterk genoeg zijn om op The Joshua tree thuis te horen. Spanish eyes is leuk, evenals Dancing barefoot (al zie ik die hier niet bij de bonustracks staan zie ik net). Maar kom op, die zijn toch niet beter dan de nummers op het album?!

avatar van Running On Empty
5,0
vielip schreef:
Silver and gold is inderdaad sterk. Maar had in mijn optiek totaal niet bij de rest op het album gepast qua feel en sfeer. Wat dat betreft is het in de live versie op Rattle & hum perfect op z'n plaats. Verder kan ik zo geen b-sides of leftovers bedenken die sterk genoeg zijn om op The Joshua tree thuis te horen. Spanish eyes is leuk, evenals Dancing barefoot (al zie ik die hier niet bij de bonustracks staan zie ik net). Maar kom op, die zijn toch niet beter dan de nummers op het album?!

De extra tracks van The Joshua Tree vind ik echt stuk voor stuk ijzersterk, maar er zijn er wel enkele die ik qua sfeer veel beter bij The Unforgettable Fire vind passen, met name bij het 2e deel daarvan.

avatar van GrafGantz
5,0
goldendream schreef:
(quote)


De vraag is wie overdrijft: hij die spreekt over een aantal mindere tracks of hij die geen enkele zwakke schakel vindt? Leuk toch, die verschillende meningen.
Mijn zwakkere schakels hier: 2, 6, 8, 10 en 11. Dus 5 van de 11. Van overdrijven geen sprake.


Over verschillende meningen gesproken, ik heb sterretjes staan bij o.a. nummer 6 en 10. Ik vind dus wel dat je wat overdrijft hier

avatar van goldendream
3,5
De hele hype rond dit album is me altijd wat ontgaan. Ik vind het een sterk album, maar het etiket 'meesterwerk' overdreven. Er staan inderdaad geen zwakke nummers op, maar wel minder goede. Een aantal toppers, aangevuld met degelijke nummers, doet me uitkomen op 3,5 sterren. Slecht is dit niet, super ook niet. Soms denk ik dat een nummer beter kon zijn als Bono niet zo zou schreeuwen. Vooral 'Red Hill Mining Town' is me te schreeuwerig.
Vanaf deze periode staat hun imago me ook tegen. Het pure van de beginjaren - zo ervaar ik het toch - wordt verdreven door aanstellerij en egotripperij. De film 'Rattle & Hum' toont dit voor mij duidelijk aan: het ontblote bovenlijf, de cowboyhoed, de grote boodschappen en het gepreek ... Tegelijk vind ik 'Where the Streets Have No Name', 'Running to Stand Still' en 'With or Without You' in die film ijzersterke nummers. Waar U2 in de beginjaren bij mij heel, heel hoog aangeschreven staat, is dat vanaf dit album dubbel: soms prachtige nummers, ook wat mindere nummers, en een tegen de borst stotend imago. Dat laatste zal alleen maar erger en erger worden.

avatar van sierrra
5,0
Er staat nergens geschreven dat je een meesterwerk goed moet vinden...

pmac schreef:
Heb destijds veel forumleden het bloed onder hun nagels vandaan gehaald om serieuze kritiek te geven op de lp. Misschien in licht van vrij persoonlijk haatberichten deze iets te laag gewaardeerd.
Er staan prima nummers op. Bij deze verhoogd naar 3 waarbij ik nog steeds van mening ben dat de plaat een hype is van zichzelf te serieus nemende wereldverbeteraars met Bullet the blue sky als tenenkrommend dieptepunt. Verder prima tot goede nummers. Veel plezier met de concerten in de Red zone Hotzone Goldzone.


Ben zelf helemaal geen U2 fan maar "Bullet the blue sky" is wellicht één van hun betere nummers met een heerlijke drumlijn en basgitaar.

Wrathchild1
Goed album , maar niet bijster spannend. Ik vind The Unforgettable Fire en Achtung Baby een stuk interessanter.

avatar van pmac
3,0
Draakje1968 schreef:
Off topic; Muziek is zo persoonlijk en leuk om te zien hoe divers mensen een artiest of album beoordelen. Daarom begrijp ik nooit goed hoe daar conflicten uit kunnen ontstaan.
Terug on topic; ik vind dit een geweldig album. Juist bij Achtung baby ben ik afgehaakt. Heb het daarna nog wel geprobeerd, maar helaas. Wat mij betreft is U2 ergens de oude rocksound (Amerikaans geluid???) kwijtgeraakt zonder dat voldoende te compenseren.



U2 heeft nooit een Amerikaans geluid gehad hoor al was de band in deze periode wel heel erg geobserdeerd om in de VS voet aan wal te krijgen. Angel of Harlem komt daar nog een beetje bij in de buurt maar Bono heeft eigenlijk nooit bluesy of soul geklonken. De oorsprong van hun muziek ligt bij de postpunk van Joy Division met Keltische en religieuze invloeden. Dat maakte de eerste drie albums zo uniek. Bij de Unforgettable fire zie je al qua teksten en thematiek dat de ogen gericht waren op het overzeese deel zoals MLK maar de Joshua tree heeft ondanks alle inzet om de VS te veroveren zeker geen Amerikaans geluid.

5,0
Ofschoon ik die band inmiddels spuugzat ben vind ik dat ze slechts 1 kunstwerkje hebben gebracht: JOSHUA TREE

5,0
Boomersstory schreef:
Ofschoon ik die band inmiddels spuugzat ben vind ik dat ze slechts 1 kunstwerkje hebben gebracht: JOSHUA TREE


Ohjee.
De muziekgeschiedenis zit je tegen.

5,0
Wanneer in nog verder de muziek historie induik kom ik wonderwel erg verrassend werk tegen. 1965-1975 bye the way

Echter toen zaten Bono and the Edge nog in een ei

4,5
goldendream schreef:
De hele hype rond dit album is me altijd wat ontgaan.


Twee woorden waarvan niemand meer weet wat ze betekenen;

1. Respect.
2. Hype.

avatar van GrafGantz
5,0
Boomersstory schreef:
Ofschoon ik die band inmiddels spuugzat ben vind ik dat ze slechts 1 kunstwerkje hebben gebracht: JOSHUA TREE


Ok Boomers.

avatar van devel-hunt
4,5
pmac schreef:

Bij de Unforgettable fire zie je al qua teksten en thematiek dat de ogen gericht waren op het overzeese deel zoals MLK maar de Joshua tree heeft ondanks alle inzet om de VS te veroveren zeker geen Amerikaans geluid.

De missie was toch aardig geslaagd, alleen in de verenigde staten gingen er al 10 miljoen exemplaren over de toonbank. U2 heeft op the Joshua tree juist een uniek eigen geluid, hoewel ze zich wel lieten inspireren door de Amerikaanse roots. Hierna kwam achting baby waarna ze helaas in de poel der middelmaat terecht kwamen met soms een kleineopleving.

avatar van Autobahn
4,5
geplaatst:
Sterk album van U2. De drie grote hits aan het begin zijn natuurlijk goed, maar wat daarna komt is ook erg sterk, met name Bullet the Blue Sky en Mothers of the Disappeared.

avatar van Davidus
3,5
One tree hill en red hill mining town zijn van ongekende schoonheid

avatar van aerobag
2,5
Ik weet het, ik ben een behoorlijke negatieveling als het om deze band gaat, maar hoort aan: U2 en ik hebben wat geschiedenis.

Laat ik allereerst vooropstellen dat ik niets tegen de ideologieën van U2 an sich heb. Er gaat onlosmakelijk wat hypocrisie schuil achter een fameus rockstar die predikt over fair trade en sustainability, maar zo zijn ook de woorden van een zelfverzekerde wereldverbetaar inherent verbonden aan een opgetrokken neus van een deel van de toeschouwers. Kun je het een man echt verwijten dat hij een steentje wilt bijdragen aan een betere toekomst en dat hij zijn podium wil gebruiken om bewustzijn te creëren? De opgetrokken neus zegt waarschijnlijk meer over de toeschouwer zelf dan de intenties van de weldoener. Ook al zou Bono zelf het volgens mij helemaal niet erg vinden als iedereen hem vanaf nu Saint Bono zou noemen, hij zal zich vast wagen aan een ondeugend knipoogje naar zichzelf in de spiegel. Echter dit is speculatie, ik ken de beste man zelf niet natuurlijk.

U2 is wat voor mij verpest in mijn jonge jaren. Ik had een oom die groot fan was van U2, maar dan ook echt kolossaal fan. U2 was zijn tempel en Bono zijn god. Nu is enthousiasme over muziek en de aanbidding van een specifieke band niets wat mij dwars zou zitten, maar deze oom was belast met een irritatie-opwekkende ik-weet-alles-beter-dan-jij houding.

Geen ander band mocht ook maar naar de veters van zijn Ierse toppers kijken, laat staan ze strikken. Hoe vaak ik op verjaardagen wel niet aan moest horen dat moderne muziek waardeloos is en dat we ons gelukkig mochten prijzen dat U2 zo af en toe nog de moeite neemt om een album op te nemen. Vervolgens werden de live DVD’s weer uit de kast gehaald voor een geforceerde luistersessie, we hoefden gelukkig nog net geen band shirt aan. Daar kwam ook nog eens bij kijken dat hij alles vergeleek met U2, zelfs als in de verste verte geen raakvlaken te bekennen waren. Dat vond ik eigenlijk nog wel het zwaarste vergrijp. Oh deze band? ja dat klinkt als U2, maar dan slechter. Heb je dit nummer gehoord? Klinkt als U2 in hun experimentele fase, maar die waren wel kundig genoeg om het te laten slagen. enzovoort, enzovoort.

Het zal je misschien niet verbazen, ik heb daardoor een enorme aversie tegen de band ontwikkeld. De afkeer is inmiddels wat gesust, vroeger was het zelfs nog erger. Ik begin sommige albums van ze steeds beter te waarderen, maar ik hoop dat u mij excuseert als ik stel dat, van alle albums die regelmatig als ‘beste ooit’ beschreven worden, ik de Joshua Tree toch altijd nog een vrij ontoepasselijke keuze vind.

Het album opent met de big three, het gerenommeerde trio, de gedoodverfde favorieten op het album. De sound is groots, spreekt tot de verbeelding met de rollende melodische gitaarlijnen en streeft naar een sterke sentimentele sfeer. Maar daar ga ik al, het weet me niet volledig te enthousiasmeren. Ik wil het niet direct wegzetten als ‘over the top’ of ‘overdreven aangezet sentiment’, maar dat is dus helaas wel de nasmaak die bij mij blijft hangen en mijn plezier voor dit album in de weg gaat zitten. Dat gezegd hebbende, Where the Streets Have No Name heeft nog wel een bepaalde intrinsieke charme en Bono weet het nummer zo goed te verkopen dat ze er nog wel redelijk mee weg komen.

Maar dan komt Bullet The Blue Sky, voor mij het absolute hoogtepunt van het album. Een doordringende sound met dreigende gitaren en een Bono met een sterke vocale performance. Dit is de U2 die ik graag hoor. Running to Stand Still is ook een aangename verrassing, een ingetogen nummer die niet opbouwt naar een grandioze climax, een zijde van U2 die ik dan ook weer kan waarderen. Red Hill Mining Town begeeft zich dan weer in wat uitgesprokener territorium en je raadt het al: Hier raakt U2 me weer kwijt.

Daarna volgen er een aantal nummers die niet slecht zijn, maar ook niet sterk onderscheidend zijn. Het rijkelijke muzieklandschap van One Tree Hill is nog een uitzondering, maar je begint je af te vragen of degene die over de tracklisting ging niet beter de eerste 6 nummers wat meer had kunnen verspreiden.

Het gegeven dat Brian Eno sinds the Unforgettable Fire achter de productie-knoppen heeft gezeten, wekt bij mij altijd nog verwondering op. Het solo-werk van Eno geniet bij mij altijd in hoog aanzien, maar interessant genoeg weten zijn producties mij niet dusdanig te prikkelen om dit een klassieker te vinden. De Producer Eno is toch een andere verschijning dan de artiest Eno. Eno blijkt echter wel een sterke visie te hebben op hoe je een album toegankelijk en aantrekkelijk maakt voor een wijd publiek, bewijst hij met de successen van de albums van U2, maar ook uit samenwerkingen met Slowdive en Coldplay.

Afijn, het is een heel betoog geworden, maar ik ben ook altijd wel geïntegreerd in artiesten die als ‘beste ooit’ bestempeld worden, maar die bij mij niet de snaren weten te raken die de band bij zoveel andere wel aanslaat. Ik ben dankzij deze herbeluistering van hun albums wel iets meer opgewarmd voor de band, dus dat is ook iets waard.

avatar van ArthurDZ
5,0
Waardeloze recensie aerobag, zelfs een Bono post-herseninfarct zou nog met een betere tekst op de proppen kunnen komen, ook in het Nederlands.

avatar van milesdavisjr
3,0
The Unforgettable Fire bleek een aangename verassing te zijn. Weliswaar niet een album dat
absoluut niet mag ontbreken in mijn collectie maar over de hele linie genomen vrij consistent en avontuurlijk. Dan The Joshua Tree, volgens vele liefhebbers een verplichte aanschaf waard. De eerste drie songs zijn alom bekend waarbij ik Where the Streets Have No Name als de fijnste track beschouw. De song duurt wat lang maar zit vernuftig in elkaar waarbij het intro de interesse wekt. I Still en With hebben de tand des tijds bij mij niet doorstaan, wat een dweperige tracks. Voor mijn gevoel kwam de prediker hier in Bono naar boven, de missionaris, de man met de grote gebaren die aan mij niet zijn besteed. Bullet the Blue Sky is dan weer een schot in de roos. Het nummer dwingt de aandacht, donker en cynisch, een uitstekende track. Running to Stand Still, saai en weinig verheffend. Red Hill Mining Town, degelijk maar ook niet meer dan dat. De oeh's en ah's en de uithalen van Bono moeten het nummer nog wat extra cachet geven, dat doet het maar ten dele. Bij het venijnige Exit veer ik nog even op, de voorgaande songs maakten maar weinig indruk op mij.
Zo is The Joshua Tree een redelijke plaat gebleken maar de euforie die zich van mij meester zou moeten maken volgens vele U2 liefhebbers ontbreekt grotendeels. Enkele fraaie momenten daargelaten komen enkele songs langdradig over op mij, mis ik ook het avontuurlijke aspect van zijn voorganger en het jeugdige enthousiasme van het debuut. Zeker niet slecht maar meer dan een voldoende zit er niet in voor mij .

Tussenstand:

1. The Unforgettable Fire
2. Boy
3. The Joshua Tree
4. War
5. October

Gast
geplaatst: vandaag om 18:53 uur

geplaatst: vandaag om 18:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.