menu

U2 - The Joshua Tree (1987)

mijn stem
4,10 (2019)
2019 stemmen

Ierland
Rock
Label: Island

  1. Where the Streets Have No Name (5:37)
  2. I Still Haven't Found What I'm Looking For (4:37)
  3. With or Without You (4:56)
  4. Bullet the Blue Sky (4:32)
  5. Running to Stand Still (4:18)
  6. Red Hill Mining Town (4:52)
  7. In God's Country (2:57)
  8. Trip Through Your Wires (3:32)
  9. One Tree Hill (5:23)
  10. Exit (4:13)
  11. Mothers of the Disappeared (5:14)
  12. Luminous Times (Hold on to Love) * (4:34)
  13. Walk to the Water * (4:49)
  14. Spanish Eyes * (3:16)
  15. Deep in the Heart * (4:31)
  16. Silver and Gold * (4:37)
  17. Sweetest Thing * (3:04)
  18. Race Against Time * (4:02)
  19. Where the Streets Have No Name * (4:50)
  20. Silver and Gold (Sun City) * (4:42)
  21. Beautiful Ghost / Introduction to Songs of Experience * (3:56)
  22. Wave of Sorrow (Birdland) * (4:06)
  23. Desert of Our Love * (4:58)
  24. Rise Up * (4:08)
  25. Drunk Chicken / America * (1:31)
toon 14 bonustracks
totale tijdsduur: 50:11 (1:47:15)
zoeken in:
avatar van teus
5,0
goldendream schreef:
Vanaf hier begon het aardig mis te lopen met de band..


Rattle and Hum....Achtung baby ??

avatar van Running On Empty
5,0
De periode 1985-1992 vind ik zonder meer de meest interessante U2 periode met deze Joshua Tree als hun absolute magnum opus.


avatar van VlaFlippie
5,0
Een absolute 5. Met als favoriet Exit. Op de dag dat ie uit kwam, ben ik voordat ik naar school ging naar de platenzaak gesjeesd. De hele dag met die plaat op school gelopen. Had totaal geen meerwaarde maar moest m gewoon meteen hebben. Geen moment heeft ie me teleurgesteld, in tegenstelling tot de albums die hierna zijn uitgebracht.

avatar van deric raven
5,0
VlaFlippie schreef:
Een absolute 5. Met als favoriet Exit. Op de dag dat ie uit kwam, ben ik voordat ik naar school ging naar de platenzaak gesjeesd. De hele dag met die plaat op school gelopen. Had totaal geen meerwaarde maar moest m gewoon meteen hebben. Geen moment heeft ie me teleurgesteld, in tegenstelling tot de albums die hierna zijn uitgebracht.


In alles heel herkenbaar, de weg naar de platenzaak (al was het bij mij na school), de overrompeling van het stevige Exit (zo mooi als die eerste luisterervaring werd het nooit meer), en het feit dat latere albums mij minder boeien ( ik heb nooit begrepen waarom All I Want Is You en Heartland niet op The Joshua Tree terecht kwamen, de rest van Rattle and Hum is bijzaak en een veredelde liveplaat).

avatar van vielip
5,0
Heartland was als ik me niet vergis al uit de sessies voor The unforgettable fire toch? Meen ik ooit eens ergens gelezen te hebben.

avatar van Chameleon Day
4,5
vielip schreef:
Heartland was als ik me niet vergis al uit de sessies voor The unforgettable fire toch? Meen ik ooit eens ergens gelezen te hebben.


De compositie bedoel je? Of de opname? Dat laatste lijkt me niet, aangezien het nummer imo niet die typische sound heeft die TUF kenmerkt.

avatar van gaucho
5,0
Ze begonnen eraan te schrijven ten tijde van de opnamen van TUF, en werkten eraan door tijdens TJT. Maar dus pas echt afgerond en opgenomen voor R&H, als ik Wikipedia mag geloven. Ik heb iets dergelijks, over de lange periode van totstandkoming van dit nummer, ook elders wel gelezen. Je kunt het dus aan alle drie de albums linken.

avatar van vielip
5,0
Ik bedoelde het componeren. Dat de opname uit de R&H periode stamt hoor je goed inderdaad.

avatar van Premonition
4,0
Klopt, Heartland is een bewerkte demo uit TUF-sessies.

avatar van Chameleon Day
4,5
Premonition schreef:
Klopt, Heartland is een bewerkte demo uit TUF-sessies.


Is die demo openbaar? Ben ik wel benieuwd naar. Geweldig nummer namelijk.

avatar van Niek
3,0
Plaat na lange tijd weer eens geluisterd zowel gister als vandaag en valt vies tegen. Eigenlijk vind ik alleen Still Haven’t Found geweldig. Nummers als Trip Through Your Wires vind ik te makkelijk en Exit irriteert me, te veel alle registers (van The Edge) open en te weinig beheersing. Daarbij heb ik dit als album altijd al weinig samenhang vinden hebben, in tegenstelling tot het geweldige Unforgettable Fire. Nu de liedjes me ook meer tegenstaan blijft er niet zoveel meer over helaas..

avatar van RonaldjK
4,0
Vanaf 1981 volgde ik U2, dankzij aandacht bij de KRO-radio en de enthousiaste verhalen in Oor. Ieder album betekende een stap voorwaarts van deze newwaveband: de piano die op tweede album October opdook, de productie van War en de verrijking van het oorspronkelijke geluid van U2 op The Unforgettable Fire dankzij het producersduo Eno & Lanois. Bovendien een groep met nogal eens herkenbare hoezen, kleine juweeltjes op zichzelf.

The Joshua Tree zou hun laatste album zijn waar de oorsprong van new wave dominant zou doorklinken, dankzij de gitaarwaaiergeluiden van The Edge. Als liefhebber van dat geluid is het meteen de laatste U2 waarover ik echt enthousiast was, al ben ik de groep uiteraard altijd blijven volgen.
Vorige week heb ik Bono's boek 'Surrender: 40 Songs, One Story' (2022) aangeschaft, dat ik komende zomer wil gaan lezen. Alvast gespiekt: van dit album bespreekt hij Bullet the Blue Sky, Where the Streets Have No Name en With or Without You.
Indertijd vond ik eigenlijk alleen de A-kant goed, maar de B-kant smaakt zovele jaren beter dan ik toen beleefde. Alhoewel de plaat in muzikaal opzicht net als de voorganger enigszins als een nachtkaarsje uitgaat, valt er ook daar (In God's Country bijvoorbeeld!) het nodige fraais op.

Vanavond heb ik de berichten gelezen die bij dit album als 'mening' staan gemarkeerd. De eerste was er meteen één waarin ik mij goed vinden, met de indrukken die c-moon alweer in 2005 postte, al denk ik niet dat Bono "de nieuwe messiah" wilde zijn. Wél is hij sterk sociaal gedreven, de mening toegedaan dat hij in zijn positie iets extra's zou moeten doen. Mothers of the Disapeared bijvoorbeeld, over de dwaze moeders in Argentinië, het regime vragend waar hun echtgenoten en zonen waren gebleven; misschien had ik er zonder U2 nauwelijks van geweten.
Velen ergeren zich aan deze wereldverbeteraar en deels begrijp ik dat wel; "altijd" dat vingertje... Maar zulke uitingen zijn welbeschouwd toch beter dan een wereldberoemde collega-ster die alleen maar bezig is met het verzamelen van geld, aandacht en likes? Iets willen betekenen voor anderen, is dat nu zo erg? Ja, ik herken de irritatie ook wel als Bono weer eens ergens wat van vond en dat uitgebreid deelde, maar waar komt mijn irritatie eigenlijk vandaan en waarom irriteer ik me niet aan de vele holle frasen van anderen die ik in menig interview tegenkwam?
Ach, misschien denkt c-moon er zovele jaren later ook wel genuanceerder over. Het boek is volgens mijn collega die het me sterk aanraadde een goed middel om de beweegredenen van Paul Hewson te begrijpen en daarmee diepere lagen in U2's werk aan te boren; zelfs leuk voor niet-U2-fans, vindt hij. Ik ga het meemaken.

Terug naar de muziek: een ijzersterke eerste plaatkant en een iets minder pakkende tweede, waarop desondanks het nodige is te genieten. Het resulteert bij mij in een dikke 8 oftewel vier sterren. En het intro van Where the Streets Have No Name blijft één van de spannendste intro's in de popmuziek, dattuhetmaarweet.

3,0
Zeker maar verder is dit een zwaar overschat album

avatar van Running On Empty
5,0
Leonidas55 schreef:
Zeker maar verder is dit een zwaar overschat album
Omdat … ??

avatar van TEQUILA SUNRISE
5,0
Ja, begrijp ik ook niet helemaal, iconisch album.

3,0
Omdat de eerste drie tracks geweldig zijn, maar daarna zakt de boel als een kaartenhuis in elkaar en valt er naar mijn oordeel nagenoeg niets meer te beleven.

avatar van TEQUILA SUNRISE
5,0
Ik heb een totale ander beleving bij track 4 /11.
Maar ja, wij zullen de uitspraak smaken verschillen maar weer eens van stal halen.

avatar van vielip
5,0
Mijn smaak is nog in opperbeste staat!

avatar van TEQUILA SUNRISE
5,0
Vond het dan ook een smakeloze opmerking van Leonidas55

avatar van Running On Empty
5,0
Leonidas55 schreef:
Omdat de eerste drie tracks geweldig zijn, maar daarna zakt de boel als een kaartenhuis in elkaar en valt er naar mijn oordeel nagenoeg niets meer te beleven.
Nou totaal niet mee eens hoor. Geen zwak moment op deze geweldig geproduceerde plaat en ik heb zelden een album meegemaakt met zoveel sterke B-kanten op de singles. De goed uitgevoerde boxsets zijn smullen voor de liefhebber.

avatar van deric raven
5,0
Exit is een van de mooiste nummers van de plaat, en die komt pas laat voorbij.

3,0
Zal ik die nog eens luisteren

avatar van bikkel2
5,0
Misschien was ik op een bepaald moment klaar met de hits van deze plaat en die staan allemaal keurig op de eerste helft (kant 1 voor de LP).
Kant 2 vind ik geweldig en als ik 'm draai, wat niet al te veel meer gebeurt, genieten die songs mijn voorkeur.
One Three Hill, Exit en Mothers of the Disappeared zijn tamelijk geniaal.
In ieder geval mijn 3 favo's.

avatar van luigifort
Kant A blijft briljant. Kant B is alternatiever/obscuurder, maar net zo lekker

avatar van Mjuman
luigifort schreef:
Kant A blijft briljant. Kant B is alternatiever/obscuurder, maar net zo lekker


Altijd een meester in het uitleggen: A-side: briljant lekker; B-side: alternatief lekker! Enorme hulp

avatar van Edwynn
3,0
Nog even en The Joshua Tree is een zeldzame undergroundparel die niemand kent.

avatar van vanwijk
5,0
luigifort schreef:
Kant A blijft briljant. Kant B is alternatiever/obscuurder, maar net zo lekker

Inderdaad een enorme hulp, weinig woorden voor nodig.
Een album dat ik de vorige eeuw, op mijn studentenkamer, vele malen volledig grijs heb gedraaid. Ik heb bij Tommy toentertijd verschillende exemplaren aangeschaft. En net als andere albums verdwijnt het langzaam uit het oog maar raak je het nooit kwijt.

3,0
Exit is idd mooi Deric. Vooruit 3 sterren. Gekker moet het niet worden!

avatar van konijnmuziek
2,0
Niet mijn muziek blijkt telkens weer. Vandaag dit album maar weer een herkansing gegeven. Ik probeer te begrijpen wat men erin hoort en wat ik blijkbaar niet hoor. Veel liedjes op dit album vind ik niet mooi en Bono werkt op mijn zenuwen met zijn maniertjes van zingen.

3,0
Vanaf het moment dat ie uit kwam, tot vandaag de dag nooit iets bijzonders aan gevonden. Singles 1 en 3 zijn erg sterk, maar volledig stuk gedraaid en Still haven't found heb ik vanaf de release altijd al een gigantische draak gevonden. De overige nummers zou ik vooral als vlak en monotoon bestempelen. Minste album van het "vroegere werk", al kan je het ook een overgangsperiode noemen.

zeer krappe ***

avatar van teus
5,0
wavanbuuren schreef:
Singles 1 en 3 zijn erg sterk, maar volledig stuk gedraaid


Daar hebben meer artiesten last van
Airplay heeft zijn grote voordeel maar kan daarna ook vervelend (bv. Bo Rap..pfff).en nadelig worden
Maar als je het niet meer wil/kan horen... heeft dat totaal niks met de kracht/kwaliteit van zo'n albumtrack te maken blijft toch staan als een huis
Zeer Ruime ***** voor het totale album

3,0
teus schreef:
(quote)


Daar hebben meer artiesten last van
Airplay heeft zijn grote voordeel maar kan daarna ook vervelend (bv. Bo Rap..pfff).en nadelig worden
Maar als je het niet meer wil/kan horen... heeft dat totaal niks met de kracht/kwaliteit van zo'n albumtrack te maken blijft toch staan als een huis
Zeer Ruime ***** voor het totale album


Ik ben het van harte met je eens. Had ik dat argument meegeteld was ik lager uitgekomen. Maar dat wil ik jou en U2 niet aandoen....

Gast
geplaatst: vandaag om 15:02 uur

geplaatst: vandaag om 15:02 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.